Atos 18
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Pol daun kub Adens arö göm, daun kub Korid gau ara.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Pol Korid amöm nɨŋa, bɨ Juda ber mɨhau mɨdailö. Nugmul hib u Akwila; nɨp ram mɨnöŋ Podas yag daulö, kub göm nɨpe ju dam ram mɨnöŋ Idali, daun kub Rom söl au, mɨdmɨdöp. Pen hainö gapman bɨ kub Klodias, Juda nɨbi bɨ rɨmnap Rom mɨdagaiöl, a gö, Akwila aip nɨbin nɨpe Prisila aip, Idali arö gɨmil, am Korid au mɨdailö. Pen Pol, ber anɨb mɨhau am nɨŋnɨg göm, ram kalpe ara.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Bɨ ber anɨbu, kale sel ram gɨmɨdil. Pen Pol u rö nöp wög anɨbu rö gɨmɨdöp u me, am kalɨp aip han mɨdöm, sel gau gɨmɨdal.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Pol nɨpe pen, Juda nɨbi bɨ gau abe, Grik nɨbi bɨ gau abe, kale magöŋhalö Jisas manö aij u nɨŋ udlaŋ, a göm, Juda God nɨp sabe gep ñɨn u, nɨpe pör pör Juda magum gep ram u amöm, kƚö göm kalɨp aip manö hag amɨl apɨl gɨmɨdöp.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Pen hainö Sailas aip Dimodi aip Masedonia Propins arö gɨmil, Pol Korid mɨdeia au aulö, Pol nɨpe pör pör Jisas manö aij u hag ñɨ dam dam, Juda nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ñöm, Mesaia pör abad mɨdmɨdun u me Jisas nöp, a gɨmɨdöp.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Pol anɨg hageia, Juda nɨbi bɨ gau manö nɨpe u nɨŋagöm, nɨp hag juöm, manö naij haglö nɨŋöl gɨ, Pol nɨpe, Jisas manö aij u nɨhön gɨnɨg arö gɨpal, a göm, waƚɨj nɨpe u pɨpal paköl gɨ haga, “Yad kalöp Jisas manö aij u hag ñɨnö nɨŋagpim rö, God kalöp ud kamɨŋ yuagnab u, nan kale ke. Mɨñi kalöp Juda nɨbi bɨ arö gem, Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp am hag ñɨnabin,” a ga.
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Pol anɨg hagöm, kalɨp arö göm, bɨ Juda wasö ap ram u ara. Bɨ anɨbu hib nɨpe Didias Jasdas. Nɨpe God nɨp sabe gɨmɨdöp. Ram nɨpe u Juda magum gep ram goƚ söl au.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Pen Krispas, bɨ Juda magum gep ram abad mɨdmɨdöp bɨ u, nɨbi bɨ nɨpe aip han mɨdeila gau aip Jisas nɨp nɨŋ udla. Daun kub Korid gau, nɨbi bɨ rɨmnap iru nöp, Pol Jisas manö aij haga u nɨŋöm, nɨŋö hagöp, a göm, manö anɨbu nɨŋ udöm, ñɨg pakla.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Ñɨn ap sɨbön yaŋ Pol naböŋ nɨŋa, Bɨ Kub nɨp haga, “Ne pɨñɨŋ gagmön. Ne gasɨ halö mɨdmön, kƚö gɨmön, manö aij yad u nɨbi bɨ gau kalɨp haƚöwaƚö hag ñö araŋ.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Yad nöp aip mɨdpin. Daun kub i nɨbi bɨ yad iru yabɨƚ nöp mɨdpal; nɨbi bɨ rɨmnap nöp gɨ naij göl rö lagöp,” a ga.
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Bɨ Kub anɨg hagö, Pol Korid nöp mɨdöm, mɨ añɨ ap rakɨn unbö kagoƚ jɨŋ u, nɨbi bɨ gau kalɨp God Manö u hag ñɨ mɨdmɨdöp.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Pen Rom bɨ kub gau Galio nɨp hag lɨlö, nɨpe amöm Akaia Propins abad mɨdeia ñɨn u, Juda nɨbi bɨ gau, Pol nɨp nɨŋlö mulu lugö, manö hag adö añɨ löm, nɨp ud sɨsɨ lɨ dam manö kub hagnɨg arla.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Pol nɨp manö kub hagöm hagla, “Bɨ i nɨbi bɨ gai i kalɨp hagöm, ‘Kale God nɨp sabe gɨnɨg gɨmim, anɨg anɨg gɨpe,’ a göp. Pen manö hagab u udöm geinaböl u, kale lo hon rɨb junaböl,” a gɨla.
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Anɨg hageila, Pol pen hagnɨg gabin a gɨ nɨŋa u pen, Galio pen uraköm, Juda nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Kale Juda nɨbi bɨ. Bɨ i nan naij ap gaiböp, manö kub hagnɨg gabim u nɨŋbnep.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Pen kale yɨharɨŋ manö magö gau nɨbö gau nɨbö udmim pen pen hagmim, bɨ hib kale ñɨla gau u rö nöp udmim, manö pen pen hagmim, u manö kub wasö; manö yɨharɨŋ anɨbu yad nɨŋagnabin. U manö yad wasö. Manö anɨbu kale ke hagmim!” a ga.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Anɨg hagöm, bɨ polisman nɨpe gau hagö, manö kub hagep mɨgan u kalɨp ju dam höŋ yaŋ yula.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Kale höŋ amöl gɨ, bɨ Juda magum gep ram abad mɨdmɨdöp u, Sosdenes, polisman gau nɨp ur udöm pak gus gɨla. Gapman bɨ kub Galio nɨŋöm, manö ap hagaga.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pen Pol Korid rapɨn mɨdöm, nɨbi bɨ Jisas manö nɨŋ udla gau kalɨp, “Kölarö au mɨdaiim,” a göm, Akwila Prisila ber mɨhau aip ram mɨnöŋ Siria arun, a göm, Senkria daun, ñɨg solwara goƚ au arla. Senkria gau am mɨdöm, Pol manö kƚö nɨŋö nɨŋö nöp God nɨp hagabin a göm, umagö nɨpe rɨka.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 — ausente —
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 — ausente —
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 — ausente —
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Ñɨg magɨb anɨbu am am Sisaria amjakö, Pol ñɨg magɨb anɨbu arö göm, iƚ aramöm Jerusalem ara. Jerusalem amjaköm, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, “Kale mɨdpim?” a göm, kalɨp aip manö rɨmnap haga. Pol anɨg göm, Jerusalem arö göm, ñɨg magɨb kauyaŋ udöm, daun kub Adiok, Siria Propins au ara.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Pol Adiok amöm, yöp rapɨn ñɨn bad ap mɨd arö göm, am Galesia Propins gau abe, ram mɨnöŋ Prijia gau abe gɨ ajöl göm, nɨbi bɨ Jisas nɨp nöd nɨŋ udla gau, kale Jisas manö aij u nɨŋ ud pɨdöŋ göl, a göm, kalɨp magöŋhalö hag ñɨ aij ga.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Pen bɨ Juda daun kub Aleksadria nɨbö ap, apöm Epesas mɨdeia. Hib nɨpe u Apolos. Nɨpe bɨ gasɨ aij nɨŋöm manö hag aij gep bɨ. Nɨpe God Manö adɨŋ nöd kalɨ kƚiñ rɨkla u nɨŋ aij ga.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Bɨ rɨmnap nɨp Bɨ Kub Adan Arep manö rɨmnap nöp hag ñɨla. Anɨb u me, nɨpe kƚö yabɨƚ göm, Jisas nɨpe gai nɨbö apöm bɨ aigale bɨ rö mɨdeia u nɨbi bɨ gau kalɨp kabö göl nöp hag ñɨmɨdöp. Pen manö hag ñɨmɨdöp anɨbu, Jon bɨ ñɨg pak ñeb hag ñɨmɨdöp rö nöp nɨŋöm hag ñɨmɨdöp. Manö rɨmnap halö nɨŋaga.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Pen Apolos pɨñɨŋ gagöm, Juda magum gep ram u amöm, manö anɨbu haƚöwaƚö yabɨƚ hag ñɨmɨdöp. Pen ñɨn ap manö hag ñɨ mɨdeia nɨŋöm Prisila Akwila ber mɨhau nɨŋmil, nɨp uɫ gɨ dam ram kale u amöm, God Adan Arep manö nɨŋaga magö rɨmnap hag ñɨ aij yabɨƚ gɨlö.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 — ausente —
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 — ausente —
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.