Atos 16
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Pol Sailas kalpe mɨhöŋ aj aj lɨmil, Debi ammil, Lisdra amjaklö. Ram mɨnöŋ anɨb gau Jisas nɨp nɨŋ uda bɨ ap mɨdeia; hib nɨpe u Dimodi. Bɨ anɨbu nɨme nɨpe u Juda nɨbö nɨbi ap pen Jisas nɨp nɨŋ uda. Nap nɨpe u Grik nɨbö bɨ ap.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Lisdra nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau abe, Aikoniam nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau abe, Dimodi bɨ aij a gɨla.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pol pen, Dimodi yad aip Jisas manö u hag ñɨ ajaiul, a göm nɨŋa u pen, Juda nɨbi bɨ gau hagnaböl, “Dimodi nap nɨpe u Grik bɨ ap rö, ñɨ nɨpe hañ rɨb gɨ dö gaga rö, manö nɨpe u udagun,” a gɨnaböl, a gɨ gasɨ nɨŋöm, Dimodi nɨp dam arö hañ rɨb gɨ dö gɨla.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Pol Sailas Dimodi kalpe daun daun gau gɨ ajöl gɨ, bɨ Jisas manö ud arep gau abe, bɨ Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp abad mɨdeila bɨ gau abe, Jerusalem gau magum göm manö nɨhön nɨhön hagla u, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp hag ñöm, anɨg anɨg gɨmim, a gɨla.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Anɨg göl gau gau gɨ ajöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, kalɨp Jisas manö aij u hag ñɨ aij gɨlö, kale manö anɨbu nɨŋ udöm, kƚö göm, nɨpe haga rö nöp gɨ mɨdeila. Ñɨn añɨ añɨ pör pör nɨbi bɨ rɨmnap halö Jisas manö aij u nɨŋöm, Jisas nɨp nɨŋ udla.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Pol bɨ nɨpe gau aip Esia Propins mɨdpal nɨbi bɨ gau kalɨp Krais manö aij hag ñun a göm, arnɨg geila u pen Ana Uɫ nɨpe, aragmim, a ga. Anɨb u, ram mɨnöŋ Prijia aŋ gau ajöm, Galesia Propins aŋ gau ajöm geila.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Kale am am, ram mɨnöŋ Misia sösöl apöl gɨ, Bidinia Propins arun a geila u pen Jisas Ana nɨpe kalɨp, aragmim, a ga.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Jisas Ana nɨpe anɨg hagö, kale Bidinia Propins aragla; ram mɨnöŋ Misia aŋ au aramöm daun kub Droas arla.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Droas amöm, sɨbön aŋ yaŋ Pol naböŋ nɨŋa, bɨ Masedonia Propins nɨbö ap uraköl mɨdöm, nɨp manö neb neb gɨ hagöm haga, “Ne ñɨg ju böŋ i Masedonia aumön, hanɨp gɨ ñɨmön,” a ga.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pol anɨg gɨ naböŋ nɨŋaia, hon hagno, “U God nöp, Masedonia nɨbi bɨ kalɨp Jisas manö aij u am hag ñim, a göp,” a gun, magö anɨbu nöp Masedonia arnɨg gun nan gɨ jɨn gɨno.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Am ñɨg magɨb udun, Droas arö gun, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Samodres arno. Ruö pen Samodres arö gun, Niapolis daun amjakno.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Ñɨg magɨb udun, Pilipai, Masedonia Propins aŋ au amjakno. Rom gapman nɨbi bɨ iru nöp aram Pilipai mɨdöm abad mɨdmɨdal. Anɨb u, ram mɨnöŋ aŋ au Pilipai daun kub yabɨƚ mɨdeia. Hon ñɨn bad ap Pilipai gau mɨdaino.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Juda God nɨp sabe gep ñɨn u, God nɨp sabe gep ka ap mɨdeinab, a gun, daun ajöŋ arö gun, ñɨg goƚ gamɨŋ arno. Amun nɨŋno, nɨbi rɨmnap ap mɨdeila. Anɨb au asɨkun, kalɨp manö hag ñɨno.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Nɨbi nɨŋ mɨdeila anɨb gau, nɨbi ap daun kub Daiadaira nɨbö, hib nɨpe u Lidia. Nɨpe waƚɨj mu gau gɨ lö, raumɨdal. Nɨpe God nɨp sabe gɨmɨdöp. Bɨ Kub nɨpe nɨbi anɨbu nɨp gasɨ aij ñö, Pol manö aij haga u, nɨŋö hagab, a göm, nɨŋ uda.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Pen Lidia abe, nɨbi bɨ ram nɨpe aip hanla gau abe, kalɨp ñɨg pak ñɨno, Lidia haga, “Yad Bɨ Kub kabö göl nɨŋ udpin, a gɨmim nɨŋbim u, kale ap ram yad han mɨdaimim,” a ga. Hanɨp anɨg hagö, manö nɨpe udun, am ram nɨpe u hanno.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Hon mañ ap God nɨp sabe gep ka u amun, pai nagɨ wög gep ap nɨp nable pakno. Pai anɨbu nɨp kɨjaki abaŋ alö, nan nɨhön nɨhön hainö gɨnab u, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñö, nɨp mani ñɨmɨdal. Nɨpe anɨg gö, bɨ nɨp rau daulö, nagɨ wög kalɨp gɨmɨdöp gau, mani kub udmɨdal.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Hon araino nɨŋöl gɨ, pai anɨbu hanɨp hain göl gɨ haga, “Bɨ gai i, God adö i gɨlaŋ mɨdöp u nɨp wög gɨpal. Kale nan nɨhön nɨhön geinabim, God kalöp ud kamɨŋ yunab, manö u nöp hagaböl,” a ga.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Pen pai u manö anɨbu rö pör pör hag hag hag, ñɨn ap Pol iru yabɨƚ gö, ado göm kɨjaki pai abaŋ ala u nɨp haga, “Jisas Krais hib nɨpe u nɨŋmön, pai anɨbi nɨp arö gɨmön aru!” a ga. Adɨ? kɨjaki nɨp abaŋ ala u höŋ ara.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Pen pai anɨbu nɨp mani raulö, kalɨp nagɨ wög gɨmɨdöp bɨ gau, Pol kɨjaki hag yua manö u nɨŋöm, mani kub udpun u hainö udagnabun, a göm, Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ ud sɨsɨ udöm Rom bɨ kub mɨdeila gau manö kub hagnɨg, ɫɨp gɨ dam manö hagep kuö u arla.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Rom bɨ manö ud asɨkep bɨ kub gau manö kub hagöm hagla, “Bɨ mɨhöŋ i bɨ Juda nɨbö. Daun kub hon i apil gɨlö, hon nɨbi bɨ ram mɨnöŋ hon nuö nɨbö i gɨlö yuö kal lugöp.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Hon Rom nɨbi bɨ manö nöd nɨbö adö u ke mɨdöp pen kale manö gɨsön nɨbö manö hon nɨŋagep u, nɨŋmim gɨmim, a gɨmil, hag ajabil,” a gɨla.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Nɨbi bɨ nɨŋ mɨdeila gau u rö nöp, manö adö anɨbu nöp hagöm, Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ manö kub haglö, bɨ manö ud asɨkep bɨ kub gau hagla, “Waƚɨj kalɨp mɨhöŋ gau ud jumim, ur ud pakim,” a gɨla.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Haglö, ur ud pak ado malo göm, dam nagɨ lep ram raul mɨgan u yuöm, bɨ nagɨ lep ram abad mɨdeia u nɨp hagla, “Kalɨp mɨhöŋ nɨŋ aij gɨ mɨdaimön,” a gɨla.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Haglö, bɨ nagɨ lep ram abad mɨdmɨdöp u, kalɨp mɨhöŋ uɫ gɨ dam ram raul mɨgan yabɨƚ au yaŋ löm, ma kɨd kalɨp mɨhau ud mab kub mɨgan u yulö arö, pa rɨbɨk pɨdöŋ ga.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Pen sɨbön aŋ kub yaŋ, Pol Sailas kalpe mɨhöŋ God nɨp sabe göl gɨ, kɨmap rɨmnap hag mɨdlö nɨŋöl gɨ, bɨ nagɨman rɨmnap kale apdi nɨŋ mɨdeila.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Anɨg gailö nɨŋöl gɨ, naböŋ munmon kub yabɨƚ u udöm, nagɨ lep ram u halö ud daŋ i göm, ajöŋ gau ke hiɨköm, bɨ nagɨman gau kalɨp sen adɨkla gau magöŋhalö hubɨka.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Anɨg gö, bɨ nagɨman gau kalɨp abad mɨdeia bɨ u uraköm nɨŋa, ajöŋ gau magöŋhalö hiɨköl mɨdeia. Nɨpe nɨŋöm, “Bɨ nagɨman gau, ajöŋ hiɨkö, pɨñɨŋ gɨ amhakpal rö, bɨ kub yad u yɨp al pak lɨnab,” a göm, ru mɨlö kɨd nɨpe ke u ud ɫɨp gɨ udöm, nɨpe ke bɨg lɨnɨg geia.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Pol pen nɨp wɨñ kub al hagöm haga, “Nɨhön gɨnɨg ne ke bɨg lɨnɨg gabön? Hon pɨñɨŋ gɨ aragpun. Magöŋhalö mɨdpun i,” a ga.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Pol anɨg hagö, nagɨman abad mɨdeia bɨ u wɨñ alöm haga, “Hapö yɨŋɨd dauim,” a ga. Hagö, hapö daulö, nɨpe dam gɨ dö gɨ ram raul mɨgan yaŋ amöm, anɨnɨn gö, gɨl gɨl göl gɨ, am Pol Sailas mɨdailö iƚ au kugom yɨma.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Pen anɨg göl kugom yɨmöm, uraköm, kalɨp mɨhöŋ uɫ gɨ höŋ yaŋ amöm haga, “Bɨ kub aij yad mɨhai, yad nɨhön geinam, God yɨp ud kamɨŋ yunab?” ö ga.
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Hageia, nɨp haglö, “Bɨ Kub Jisas nɨp nɨŋ udeinabön u, ne ke abe, nɨbi bɨ ne aip hanban gau abe, kalöp ud kamɨŋ yunab,” a gɨlö.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Anɨg hagmil, bɨ anɨbu nɨp abe, nɨbi bɨ nɨpe aip hana gau magöŋhalö abe, kalɨp Bɨ Kub manö aij u hag ñɨlö.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Anɨg hag ñɨlö, kalɨp mɨhöŋ sɨbön aŋ kub yaŋ nöp damöm, hañ romaŋ pakla gau ñɨg lɨ yua. Anɨg gö, magö anɨbu nöp nɨp abe, nɨbi bɨ nɨpe gau abe, kalɨp magöŋhalö ñɨg pak ñɨlö.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Kalɨp magöŋhalö ñɨg pak ñɨlö, bɨ nagɨman gau kalɨp abad mɨdeia bɨ u, kalɨp mɨhöŋ uɫ gɨ dam ram nɨpe damöm, nan magö ñö, ñɨŋlö. Bɨ anɨbu nɨpe ke abe, nɨbin ñɨ pai nɨpe gau abe, mɨñi hon God nɨp nɨŋ udpun, a göm, mɨñ mɨñ yabɨƚ göl gɨ mɨdeila.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ruö pen, Rom bɨ kub gau polisman gau kalɨp hagla, “Bɨ nagɨ mɨdpil mɨhau kalɨp hubɨk yube, arɨl,” a gɨla.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Haglö, bɨ nagɨman gau kalɨp abad mɨdeia bɨ anɨbu, manö anɨbu dam Pol Sailas mɨdailö u amöm haga, “Manö ud asɨkep bɨ kub gau kalöp hagpal, ‘Hubɨk yube arɨl,’ a gɨpal. Anɨb u, kale mɨhöŋ arɨl. Bɨ Kub kalpe abad mɨd aij gö, agamɨj mɨd aij gɨ mɨdaimim!” a ga.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Hageia, Pol haga, “Hol mɨhöŋ u rö nöp bɨ Rom nɨbö mɨhau pen manö kub nɨŋöm wasö, nɨbi bɨ aŋ au halɨp mɨhöŋ ur ud pak ado malo göm, dam nagɨ lɨbal u, aij gagöp. Anɨb u, halɨp mɨhöŋ agamɨj pi göl hag yuun, a göm, hagaböl ar? Bɨ kub gau kale ke nagɨ lep ram i apöm, halɨp bɨ mɨhöŋ uɫ gɨ damöm, seg höŋ yaŋ arun,” a ga.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Pol anɨg hagö, polisman gau manö anɨbu nɨŋöm, ado gɨ am manö ud asɨkep bɨ kub gau kalɨp hag ñɨlö, Pol Sailas kale Rom nɨbö bɨ mɨhau manö u nɨŋöm, pɨñɨŋ gɨla.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Pɨñɨŋ göm, kale am Pol Sailas kalɨp bɨ mɨhöŋ uɫ gɨ damöm, seg höŋ yaŋ amöm, manö hain hain göm hagla, “Kalɨp mɨhöŋ aij geinab u, daun kub anɨbi arö gɨmil armil,” a gɨla.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Pol Sailas nagɨ lep ram u arö gɨmil, nɨbi Lidia ram u am mɨdmil, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau aip magum göm, Bɨ Kub manö aij kalɨp hag ñɨlö kale nɨŋöm, manö aij anɨbu udöm gasɨ halö mɨdöm mɨñ mɨñ gɨla.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.