Atos 16

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pol Sailas kalpe mɨhöŋ aj aj lɨmil, Debi ammil, Lisdra amjaklö. Ram mɨnöŋ anɨb gau Jisas nɨp nɨŋ uda bɨ ap mɨdeia; hib nɨpe u Dimodi. Bɨ anɨbu nɨme nɨpe u Juda nɨbö nɨbi ap pen Jisas nɨp nɨŋ uda. Nap nɨpe u Grik nɨbö bɨ ap.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Lisdra nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau abe, Aikoniam nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau abe, Dimodi bɨ aij a gɨla.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pol pen, Dimodi yad aip Jisas manö u hag ñɨ ajaiul, a göm nɨŋa u pen, Juda nɨbi bɨ gau hagnaböl, “Dimodi nap nɨpe u Grik bɨ ap rö, ñɨ nɨpe hañ rɨb gɨ dö gaga rö, manö nɨpe u udagun,” a gɨnaböl, a gɨ gasɨ nɨŋöm, Dimodi nɨp dam arö hañ rɨb gɨ dö gɨla.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Pol Sailas Dimodi kalpe daun daun gau gɨ ajöl gɨ, bɨ Jisas manö ud arep gau abe, bɨ Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp abad mɨdeila bɨ gau abe, Jerusalem gau magum göm manö nɨhön nɨhön hagla u, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp hag ñöm, anɨg anɨg gɨmim, a gɨla.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Anɨg göl gau gau gɨ ajöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, kalɨp Jisas manö aij u hag ñɨ aij gɨlö, kale manö anɨbu nɨŋ udöm, kƚö göm, nɨpe haga rö nöp gɨ mɨdeila. Ñɨn añɨ añɨ pör pör nɨbi bɨ rɨmnap halö Jisas manö aij u nɨŋöm, Jisas nɨp nɨŋ udla.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Pol bɨ nɨpe gau aip Esia Propins mɨdpal nɨbi bɨ gau kalɨp Krais manö aij hag ñun a göm, arnɨg geila u pen Ana Uɫ nɨpe, aragmim, a ga. Anɨb u, ram mɨnöŋ Prijia aŋ gau ajöm, Galesia Propins aŋ gau ajöm geila.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Kale am am, ram mɨnöŋ Misia sösöl apöl gɨ, Bidinia Propins arun a geila u pen Jisas Ana nɨpe kalɨp, aragmim, a ga.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Jisas Ana nɨpe anɨg hagö, kale Bidinia Propins aragla; ram mɨnöŋ Misia aŋ au aramöm daun kub Droas arla.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Droas amöm, sɨbön aŋ yaŋ Pol naböŋ nɨŋa, bɨ Masedonia Propins nɨbö ap uraköl mɨdöm, nɨp manö neb neb gɨ hagöm haga, “Ne ñɨg ju böŋ i Masedonia aumön, hanɨp gɨ ñɨmön,” a ga.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Pol anɨg gɨ naböŋ nɨŋaia, hon hagno, “U God nöp, Masedonia nɨbi bɨ kalɨp Jisas manö aij u am hag ñim, a göp,” a gun, magö anɨbu nöp Masedonia arnɨg gun nan gɨ jɨn gɨno.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Am ñɨg magɨb udun, Droas arö gun, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Samodres arno. Ruö pen Samodres arö gun, Niapolis daun amjakno.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Ñɨg magɨb udun, Pilipai, Masedonia Propins aŋ au amjakno. Rom gapman nɨbi bɨ iru nöp aram Pilipai mɨdöm abad mɨdmɨdal. Anɨb u, ram mɨnöŋ aŋ au Pilipai daun kub yabɨƚ mɨdeia. Hon ñɨn bad ap Pilipai gau mɨdaino.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Juda God nɨp sabe gep ñɨn u, God nɨp sabe gep ka ap mɨdeinab, a gun, daun ajöŋ arö gun, ñɨg goƚ gamɨŋ arno. Amun nɨŋno, nɨbi rɨmnap ap mɨdeila. Anɨb au asɨkun, kalɨp manö hag ñɨno.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Nɨbi nɨŋ mɨdeila anɨb gau, nɨbi ap daun kub Daiadaira nɨbö, hib nɨpe u Lidia. Nɨpe waƚɨj mu gau gɨ lö, raumɨdal. Nɨpe God nɨp sabe gɨmɨdöp. Bɨ Kub nɨpe nɨbi anɨbu nɨp gasɨ aij ñö, Pol manö aij haga u, nɨŋö hagab, a göm, nɨŋ uda.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Pen Lidia abe, nɨbi bɨ ram nɨpe aip hanla gau abe, kalɨp ñɨg pak ñɨno, Lidia haga, “Yad Bɨ Kub kabö göl nɨŋ udpin, a gɨmim nɨŋbim u, kale ap ram yad han mɨdaimim,” a ga. Hanɨp anɨg hagö, manö nɨpe udun, am ram nɨpe u hanno.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Hon mañ ap God nɨp sabe gep ka u amun, pai nagɨ wög gep ap nɨp nable pakno. Pai anɨbu nɨp kɨjaki abaŋ alö, nan nɨhön nɨhön hainö gɨnab u, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñö, nɨp mani ñɨmɨdal. Nɨpe anɨg gö, bɨ nɨp rau daulö, nagɨ wög kalɨp gɨmɨdöp gau, mani kub udmɨdal.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Hon araino nɨŋöl gɨ, pai anɨbu hanɨp hain göl gɨ haga, “Bɨ gai i, God adö i gɨlaŋ mɨdöp u nɨp wög gɨpal. Kale nan nɨhön nɨhön geinabim, God kalöp ud kamɨŋ yunab, manö u nöp hagaböl,” a ga.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Pen pai u manö anɨbu rö pör pör hag hag hag, ñɨn ap Pol iru yabɨƚ gö, ado göm kɨjaki pai abaŋ ala u nɨp haga, “Jisas Krais hib nɨpe u nɨŋmön, pai anɨbi nɨp arö gɨmön aru!” a ga. Adɨ? kɨjaki nɨp abaŋ ala u höŋ ara.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Pen pai anɨbu nɨp mani raulö, kalɨp nagɨ wög gɨmɨdöp bɨ gau, Pol kɨjaki hag yua manö u nɨŋöm, mani kub udpun u hainö udagnabun, a göm, Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ ud sɨsɨ udöm Rom bɨ kub mɨdeila gau manö kub hagnɨg, ɫɨp gɨ dam manö hagep kuö u arla.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Rom bɨ manö ud asɨkep bɨ kub gau manö kub hagöm hagla, “Bɨ mɨhöŋ i bɨ Juda nɨbö. Daun kub hon i apil gɨlö, hon nɨbi bɨ ram mɨnöŋ hon nuö nɨbö i gɨlö yuö kal lugöp.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Hon Rom nɨbi bɨ manö nöd nɨbö adö u ke mɨdöp pen kale manö gɨsön nɨbö manö hon nɨŋagep u, nɨŋmim gɨmim, a gɨmil, hag ajabil,” a gɨla.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Nɨbi bɨ nɨŋ mɨdeila gau u rö nöp, manö adö anɨbu nöp hagöm, Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ manö kub haglö, bɨ manö ud asɨkep bɨ kub gau hagla, “Waƚɨj kalɨp mɨhöŋ gau ud jumim, ur ud pakim,” a gɨla.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Haglö, ur ud pak ado malo göm, dam nagɨ lep ram raul mɨgan u yuöm, bɨ nagɨ lep ram abad mɨdeia u nɨp hagla, “Kalɨp mɨhöŋ nɨŋ aij gɨ mɨdaimön,” a gɨla.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Haglö, bɨ nagɨ lep ram abad mɨdmɨdöp u, kalɨp mɨhöŋ uɫ gɨ dam ram raul mɨgan yabɨƚ au yaŋ löm, ma kɨd kalɨp mɨhau ud mab kub mɨgan u yulö arö, pa rɨbɨk pɨdöŋ ga.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Pen sɨbön aŋ kub yaŋ, Pol Sailas kalpe mɨhöŋ God nɨp sabe göl gɨ, kɨmap rɨmnap hag mɨdlö nɨŋöl gɨ, bɨ nagɨman rɨmnap kale apdi nɨŋ mɨdeila.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Anɨg gailö nɨŋöl gɨ, naböŋ munmon kub yabɨƚ u udöm, nagɨ lep ram u halö ud daŋ i göm, ajöŋ gau ke hiɨköm, bɨ nagɨman gau kalɨp sen adɨkla gau magöŋhalö hubɨka.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Anɨg gö, bɨ nagɨman gau kalɨp abad mɨdeia bɨ u uraköm nɨŋa, ajöŋ gau magöŋhalö hiɨköl mɨdeia. Nɨpe nɨŋöm, “Bɨ nagɨman gau, ajöŋ hiɨkö, pɨñɨŋ gɨ amhakpal rö, bɨ kub yad u yɨp al pak lɨnab,” a göm, ru mɨlö kɨd nɨpe ke u ud ɫɨp gɨ udöm, nɨpe ke bɨg lɨnɨg geia.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Pol pen nɨp wɨñ kub al hagöm haga, “Nɨhön gɨnɨg ne ke bɨg lɨnɨg gabön? Hon pɨñɨŋ gɨ aragpun. Magöŋhalö mɨdpun i,” a ga.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Pol anɨg hagö, nagɨman abad mɨdeia bɨ u wɨñ alöm haga, “Hapö yɨŋɨd dauim,” a ga. Hagö, hapö daulö, nɨpe dam gɨ dö gɨ ram raul mɨgan yaŋ amöm, anɨnɨn gö, gɨl gɨl göl gɨ, am Pol Sailas mɨdailö iƚ au kugom yɨma.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Pen anɨg göl kugom yɨmöm, uraköm, kalɨp mɨhöŋ uɫ gɨ höŋ yaŋ amöm haga, “Bɨ kub aij yad mɨhai, yad nɨhön geinam, God yɨp ud kamɨŋ yunab?” ö ga.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Hageia, nɨp haglö, “Bɨ Kub Jisas nɨp nɨŋ udeinabön u, ne ke abe, nɨbi bɨ ne aip hanban gau abe, kalöp ud kamɨŋ yunab,” a gɨlö.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Anɨg hagmil, bɨ anɨbu nɨp abe, nɨbi bɨ nɨpe aip hana gau magöŋhalö abe, kalɨp Bɨ Kub manö aij u hag ñɨlö.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Anɨg hag ñɨlö, kalɨp mɨhöŋ sɨbön aŋ kub yaŋ nöp damöm, hañ romaŋ pakla gau ñɨg lɨ yua. Anɨg gö, magö anɨbu nöp nɨp abe, nɨbi bɨ nɨpe gau abe, kalɨp magöŋhalö ñɨg pak ñɨlö.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Kalɨp magöŋhalö ñɨg pak ñɨlö, bɨ nagɨman gau kalɨp abad mɨdeia bɨ u, kalɨp mɨhöŋ uɫ gɨ dam ram nɨpe damöm, nan magö ñö, ñɨŋlö. Bɨ anɨbu nɨpe ke abe, nɨbin ñɨ pai nɨpe gau abe, mɨñi hon God nɨp nɨŋ udpun, a göm, mɨñ mɨñ yabɨƚ göl gɨ mɨdeila.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ruö pen, Rom bɨ kub gau polisman gau kalɨp hagla, “Bɨ nagɨ mɨdpil mɨhau kalɨp hubɨk yube, arɨl,” a gɨla.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Haglö, bɨ nagɨman gau kalɨp abad mɨdeia bɨ anɨbu, manö anɨbu dam Pol Sailas mɨdailö u amöm haga, “Manö ud asɨkep bɨ kub gau kalöp hagpal, ‘Hubɨk yube arɨl,’ a gɨpal. Anɨb u, kale mɨhöŋ arɨl. Bɨ Kub kalpe abad mɨd aij gö, agamɨj mɨd aij gɨ mɨdaimim!” a ga.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Hageia, Pol haga, “Hol mɨhöŋ u rö nöp bɨ Rom nɨbö mɨhau pen manö kub nɨŋöm wasö, nɨbi bɨ aŋ au halɨp mɨhöŋ ur ud pak ado malo göm, dam nagɨ lɨbal u, aij gagöp. Anɨb u, halɨp mɨhöŋ agamɨj pi göl hag yuun, a göm, hagaböl ar? Bɨ kub gau kale ke nagɨ lep ram i apöm, halɨp bɨ mɨhöŋ uɫ gɨ damöm, seg höŋ yaŋ arun,” a ga.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Pol anɨg hagö, polisman gau manö anɨbu nɨŋöm, ado gɨ am manö ud asɨkep bɨ kub gau kalɨp hag ñɨlö, Pol Sailas kale Rom nɨbö bɨ mɨhau manö u nɨŋöm, pɨñɨŋ gɨla.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Pɨñɨŋ göm, kale am Pol Sailas kalɨp bɨ mɨhöŋ uɫ gɨ damöm, seg höŋ yaŋ amöm, manö hain hain göm hagla, “Kalɨp mɨhöŋ aij geinab u, daun kub anɨbi arö gɨmil armil,” a gɨla.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Pol Sailas nagɨ lep ram u arö gɨmil, nɨbi Lidia ram u am mɨdmil, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau aip magum göm, Bɨ Kub manö aij kalɨp hag ñɨlö kale nɨŋöm, manö aij anɨbu udöm gasɨ halö mɨdöm mɨñ mɨñ gɨla.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.