Atos 16
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Pol Sailas kalpe mɨhöŋ aj aj lɨmil, Debi ammil, Lisdra amjaklö. Ram mɨnöŋ anɨb gau Jisas nɨp nɨŋ uda bɨ ap mɨdeia; hib nɨpe u Dimodi. Bɨ anɨbu nɨme nɨpe u Juda nɨbö nɨbi ap pen Jisas nɨp nɨŋ uda. Nap nɨpe u Grik nɨbö bɨ ap.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Lisdra nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau abe, Aikoniam nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau abe, Dimodi bɨ aij a gɨla.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pol pen, Dimodi yad aip Jisas manö u hag ñɨ ajaiul, a göm nɨŋa u pen, Juda nɨbi bɨ gau hagnaböl, “Dimodi nap nɨpe u Grik bɨ ap rö, ñɨ nɨpe hañ rɨb gɨ dö gaga rö, manö nɨpe u udagun,” a gɨnaböl, a gɨ gasɨ nɨŋöm, Dimodi nɨp dam arö hañ rɨb gɨ dö gɨla.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Pol Sailas Dimodi kalpe daun daun gau gɨ ajöl gɨ, bɨ Jisas manö ud arep gau abe, bɨ Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp abad mɨdeila bɨ gau abe, Jerusalem gau magum göm manö nɨhön nɨhön hagla u, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp hag ñöm, anɨg anɨg gɨmim, a gɨla.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Anɨg göl gau gau gɨ ajöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, kalɨp Jisas manö aij u hag ñɨ aij gɨlö, kale manö anɨbu nɨŋ udöm, kƚö göm, nɨpe haga rö nöp gɨ mɨdeila. Ñɨn añɨ añɨ pör pör nɨbi bɨ rɨmnap halö Jisas manö aij u nɨŋöm, Jisas nɨp nɨŋ udla.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Pol bɨ nɨpe gau aip Esia Propins mɨdpal nɨbi bɨ gau kalɨp Krais manö aij hag ñun a göm, arnɨg geila u pen Ana Uɫ nɨpe, aragmim, a ga. Anɨb u, ram mɨnöŋ Prijia aŋ gau ajöm, Galesia Propins aŋ gau ajöm geila.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Kale am am, ram mɨnöŋ Misia sösöl apöl gɨ, Bidinia Propins arun a geila u pen Jisas Ana nɨpe kalɨp, aragmim, a ga.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Jisas Ana nɨpe anɨg hagö, kale Bidinia Propins aragla; ram mɨnöŋ Misia aŋ au aramöm daun kub Droas arla.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Droas amöm, sɨbön aŋ yaŋ Pol naböŋ nɨŋa, bɨ Masedonia Propins nɨbö ap uraköl mɨdöm, nɨp manö neb neb gɨ hagöm haga, “Ne ñɨg ju böŋ i Masedonia aumön, hanɨp gɨ ñɨmön,” a ga.
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pol anɨg gɨ naböŋ nɨŋaia, hon hagno, “U God nöp, Masedonia nɨbi bɨ kalɨp Jisas manö aij u am hag ñim, a göp,” a gun, magö anɨbu nöp Masedonia arnɨg gun nan gɨ jɨn gɨno.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Am ñɨg magɨb udun, Droas arö gun, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Samodres arno. Ruö pen Samodres arö gun, Niapolis daun amjakno.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Ñɨg magɨb udun, Pilipai, Masedonia Propins aŋ au amjakno. Rom gapman nɨbi bɨ iru nöp aram Pilipai mɨdöm abad mɨdmɨdal. Anɨb u, ram mɨnöŋ aŋ au Pilipai daun kub yabɨƚ mɨdeia. Hon ñɨn bad ap Pilipai gau mɨdaino.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Juda God nɨp sabe gep ñɨn u, God nɨp sabe gep ka ap mɨdeinab, a gun, daun ajöŋ arö gun, ñɨg goƚ gamɨŋ arno. Amun nɨŋno, nɨbi rɨmnap ap mɨdeila. Anɨb au asɨkun, kalɨp manö hag ñɨno.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Nɨbi nɨŋ mɨdeila anɨb gau, nɨbi ap daun kub Daiadaira nɨbö, hib nɨpe u Lidia. Nɨpe waƚɨj mu gau gɨ lö, raumɨdal. Nɨpe God nɨp sabe gɨmɨdöp. Bɨ Kub nɨpe nɨbi anɨbu nɨp gasɨ aij ñö, Pol manö aij haga u, nɨŋö hagab, a göm, nɨŋ uda.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Pen Lidia abe, nɨbi bɨ ram nɨpe aip hanla gau abe, kalɨp ñɨg pak ñɨno, Lidia haga, “Yad Bɨ Kub kabö göl nɨŋ udpin, a gɨmim nɨŋbim u, kale ap ram yad han mɨdaimim,” a ga. Hanɨp anɨg hagö, manö nɨpe udun, am ram nɨpe u hanno.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Hon mañ ap God nɨp sabe gep ka u amun, pai nagɨ wög gep ap nɨp nable pakno. Pai anɨbu nɨp kɨjaki abaŋ alö, nan nɨhön nɨhön hainö gɨnab u, nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñö, nɨp mani ñɨmɨdal. Nɨpe anɨg gö, bɨ nɨp rau daulö, nagɨ wög kalɨp gɨmɨdöp gau, mani kub udmɨdal.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Hon araino nɨŋöl gɨ, pai anɨbu hanɨp hain göl gɨ haga, “Bɨ gai i, God adö i gɨlaŋ mɨdöp u nɨp wög gɨpal. Kale nan nɨhön nɨhön geinabim, God kalöp ud kamɨŋ yunab, manö u nöp hagaböl,” a ga.
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Pen pai u manö anɨbu rö pör pör hag hag hag, ñɨn ap Pol iru yabɨƚ gö, ado göm kɨjaki pai abaŋ ala u nɨp haga, “Jisas Krais hib nɨpe u nɨŋmön, pai anɨbi nɨp arö gɨmön aru!” a ga. Adɨ? kɨjaki nɨp abaŋ ala u höŋ ara.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Pen pai anɨbu nɨp mani raulö, kalɨp nagɨ wög gɨmɨdöp bɨ gau, Pol kɨjaki hag yua manö u nɨŋöm, mani kub udpun u hainö udagnabun, a göm, Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ ud sɨsɨ udöm Rom bɨ kub mɨdeila gau manö kub hagnɨg, ɫɨp gɨ dam manö hagep kuö u arla.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Rom bɨ manö ud asɨkep bɨ kub gau manö kub hagöm hagla, “Bɨ mɨhöŋ i bɨ Juda nɨbö. Daun kub hon i apil gɨlö, hon nɨbi bɨ ram mɨnöŋ hon nuö nɨbö i gɨlö yuö kal lugöp.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Hon Rom nɨbi bɨ manö nöd nɨbö adö u ke mɨdöp pen kale manö gɨsön nɨbö manö hon nɨŋagep u, nɨŋmim gɨmim, a gɨmil, hag ajabil,” a gɨla.
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Nɨbi bɨ nɨŋ mɨdeila gau u rö nöp, manö adö anɨbu nöp hagöm, Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ manö kub haglö, bɨ manö ud asɨkep bɨ kub gau hagla, “Waƚɨj kalɨp mɨhöŋ gau ud jumim, ur ud pakim,” a gɨla.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Haglö, ur ud pak ado malo göm, dam nagɨ lep ram raul mɨgan u yuöm, bɨ nagɨ lep ram abad mɨdeia u nɨp hagla, “Kalɨp mɨhöŋ nɨŋ aij gɨ mɨdaimön,” a gɨla.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Haglö, bɨ nagɨ lep ram abad mɨdmɨdöp u, kalɨp mɨhöŋ uɫ gɨ dam ram raul mɨgan yabɨƚ au yaŋ löm, ma kɨd kalɨp mɨhau ud mab kub mɨgan u yulö arö, pa rɨbɨk pɨdöŋ ga.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Pen sɨbön aŋ kub yaŋ, Pol Sailas kalpe mɨhöŋ God nɨp sabe göl gɨ, kɨmap rɨmnap hag mɨdlö nɨŋöl gɨ, bɨ nagɨman rɨmnap kale apdi nɨŋ mɨdeila.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Anɨg gailö nɨŋöl gɨ, naböŋ munmon kub yabɨƚ u udöm, nagɨ lep ram u halö ud daŋ i göm, ajöŋ gau ke hiɨköm, bɨ nagɨman gau kalɨp sen adɨkla gau magöŋhalö hubɨka.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Anɨg gö, bɨ nagɨman gau kalɨp abad mɨdeia bɨ u uraköm nɨŋa, ajöŋ gau magöŋhalö hiɨköl mɨdeia. Nɨpe nɨŋöm, “Bɨ nagɨman gau, ajöŋ hiɨkö, pɨñɨŋ gɨ amhakpal rö, bɨ kub yad u yɨp al pak lɨnab,” a göm, ru mɨlö kɨd nɨpe ke u ud ɫɨp gɨ udöm, nɨpe ke bɨg lɨnɨg geia.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Pol pen nɨp wɨñ kub al hagöm haga, “Nɨhön gɨnɨg ne ke bɨg lɨnɨg gabön? Hon pɨñɨŋ gɨ aragpun. Magöŋhalö mɨdpun i,” a ga.
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Pol anɨg hagö, nagɨman abad mɨdeia bɨ u wɨñ alöm haga, “Hapö yɨŋɨd dauim,” a ga. Hagö, hapö daulö, nɨpe dam gɨ dö gɨ ram raul mɨgan yaŋ amöm, anɨnɨn gö, gɨl gɨl göl gɨ, am Pol Sailas mɨdailö iƚ au kugom yɨma.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Pen anɨg göl kugom yɨmöm, uraköm, kalɨp mɨhöŋ uɫ gɨ höŋ yaŋ amöm haga, “Bɨ kub aij yad mɨhai, yad nɨhön geinam, God yɨp ud kamɨŋ yunab?” ö ga.
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Hageia, nɨp haglö, “Bɨ Kub Jisas nɨp nɨŋ udeinabön u, ne ke abe, nɨbi bɨ ne aip hanban gau abe, kalöp ud kamɨŋ yunab,” a gɨlö.
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Anɨg hagmil, bɨ anɨbu nɨp abe, nɨbi bɨ nɨpe aip hana gau magöŋhalö abe, kalɨp Bɨ Kub manö aij u hag ñɨlö.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Anɨg hag ñɨlö, kalɨp mɨhöŋ sɨbön aŋ kub yaŋ nöp damöm, hañ romaŋ pakla gau ñɨg lɨ yua. Anɨg gö, magö anɨbu nöp nɨp abe, nɨbi bɨ nɨpe gau abe, kalɨp magöŋhalö ñɨg pak ñɨlö.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Kalɨp magöŋhalö ñɨg pak ñɨlö, bɨ nagɨman gau kalɨp abad mɨdeia bɨ u, kalɨp mɨhöŋ uɫ gɨ dam ram nɨpe damöm, nan magö ñö, ñɨŋlö. Bɨ anɨbu nɨpe ke abe, nɨbin ñɨ pai nɨpe gau abe, mɨñi hon God nɨp nɨŋ udpun, a göm, mɨñ mɨñ yabɨƚ göl gɨ mɨdeila.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Ruö pen, Rom bɨ kub gau polisman gau kalɨp hagla, “Bɨ nagɨ mɨdpil mɨhau kalɨp hubɨk yube, arɨl,” a gɨla.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Haglö, bɨ nagɨman gau kalɨp abad mɨdeia bɨ anɨbu, manö anɨbu dam Pol Sailas mɨdailö u amöm haga, “Manö ud asɨkep bɨ kub gau kalöp hagpal, ‘Hubɨk yube arɨl,’ a gɨpal. Anɨb u, kale mɨhöŋ arɨl. Bɨ Kub kalpe abad mɨd aij gö, agamɨj mɨd aij gɨ mɨdaimim!” a ga.
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Hageia, Pol haga, “Hol mɨhöŋ u rö nöp bɨ Rom nɨbö mɨhau pen manö kub nɨŋöm wasö, nɨbi bɨ aŋ au halɨp mɨhöŋ ur ud pak ado malo göm, dam nagɨ lɨbal u, aij gagöp. Anɨb u, halɨp mɨhöŋ agamɨj pi göl hag yuun, a göm, hagaböl ar? Bɨ kub gau kale ke nagɨ lep ram i apöm, halɨp bɨ mɨhöŋ uɫ gɨ damöm, seg höŋ yaŋ arun,” a ga.
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Pol anɨg hagö, polisman gau manö anɨbu nɨŋöm, ado gɨ am manö ud asɨkep bɨ kub gau kalɨp hag ñɨlö, Pol Sailas kale Rom nɨbö bɨ mɨhau manö u nɨŋöm, pɨñɨŋ gɨla.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Pɨñɨŋ göm, kale am Pol Sailas kalɨp bɨ mɨhöŋ uɫ gɨ damöm, seg höŋ yaŋ amöm, manö hain hain göm hagla, “Kalɨp mɨhöŋ aij geinab u, daun kub anɨbi arö gɨmil armil,” a gɨla.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Pol Sailas nagɨ lep ram u arö gɨmil, nɨbi Lidia ram u am mɨdmil, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau aip magum göm, Bɨ Kub manö aij kalɨp hag ñɨlö kale nɨŋöm, manö aij anɨbu udöm gasɨ halö mɨdöm mɨñ mɨñ gɨla.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.