2 Coríntios 1

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yad Pol. God yɨp hag lö, Krais Jisas manö ud arep bɨ ap mɨdem, mam hon Dimodi aip aui mɨdul, kalöp God nɨbi bɨ nɨpe daun kub Korid mɨdpim gau abe, Akaia Propins aŋ aŋ gau gau magöŋhalö mɨdpim gau abe, köp anɨbi kalɨ kƚiñ rɨkabin.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Kalöp hagabin, yɨp aij göp u, Bapi God abe Bɨ Kub Jisas Krais abe kalöp mög nɨŋmil ud aij gɨlö, agamɨj mɨd aij gɨmim.
2 graça a vós e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Bɨ Kub hon Jisas Krais Nap nɨpe God nɨp aij a gun. Bapi God ñɨ pai nɨpe mög mög nɨŋöm, ud aij göm, pör pör abad mɨd aij yabɨƚ göp.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda consolação,
4 Marö rɨmnap hanɨp auajɨp, nɨpe hanɨp abad mɨd aij göp u me, hon pen ado gun, nɨbi bɨ rɨmnap marö auajɨp, kalɨp u rö nöp ud aij gun abad mɨd aij gɨnabun.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados de Deus.
5 Krais pɨg mɨdpun u me, nɨpe ilön uda rö hon u rö nöp ilön rɨmnap udpun. Pen Krais pɨg mɨdpun u me, nɨpe hanɨp pör pör abad mɨd aij göp nɨŋöm hon gasɨ halö mɨdpun.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação sobeja por meio de Cristo.
6 Kale mɨd aij gɨmim gasɨ halö mɨdmim, am nɨpe aip pör pör mɨdeinabim a göm, Krais Jisas nɨpe marö rɨmnap hanɨp ñɨmɨdöp. Pen Krais nɨpe hanɨp abad mɨd aij göp rö, hon gasɨ halö mɨdpun u nɨŋnabim u me, marö rɨmnap kalöp aueinab u, Krais hanɨp u rö nöp abad mɨd aij gɨnab nɨŋöm mɨd aij gun a gɨmim, gasɨ halö mɨdeinabim.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera, suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos.
7 Gasɨ hon nɨŋbun u, kale Krais nɨp arö gagnabim. Hol bɨ mɨhau ilön udpul rö, kale u rö nöp ilön udnabim; pen God halɨp mɨhöŋ ud aij göp rö, kalöp u rö nöp ud aij göm abad mɨd aij gö, gasɨ halö mɨdeinabim.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Pen añ mam bɨ nɨŋmim. Hol bɨ mɨhau Esia Propins mɨdul, marö kub udul uɫham yabɨƚ mɨdailo. Kamɨŋ mɨdaiul rö lagöp, hadö umnabul a gɨlo.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Hadö umnɨg gabul a gɨlo. Pen ga adö anɨbu, hol gasɨ kub yabɨƚ nɨŋmɨdul u me, hol ke kƚö mɨdpul a gul hagagpul; God nɨbi bɨ umbal gau gö urakpal u nöp halɨp abad mɨdö nɨŋöl gɨ mɨdpul, a gɨpul.
9 Mas já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 — ausente —
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livrará; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 — ausente —
11 ajudando-nos também vós, com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Mɨdmagö hol aŋ daŋ nɨŋbul, nɨbi bɨ gau aip mɨdul nan nɨhön nɨhön gɨpul gau, God halɨp aip mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨp gasɨ nɨŋöl gɨ gɨpul. Hol manö nɨŋö nöp hagul gɨ aij nöp gɨpul. Yad waiö hagabin, kalöp pör pör anɨb unbö rö nöp gɨpul. Pen nɨbi bɨ gau gasɨ nɨŋbal rö gasɨ nɨŋul anɨg gagul. God halɨp mög nɨŋöm ud aij göm gasɨ ñö anɨg gɨpul.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo e maiormente convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis,
14 — ausente —
14 como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no Dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E, com essa confiança, quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 — ausente —
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judeia.
17 Gasɨ anɨbu rö nɨŋem me, kalöp nöd manö bɨg yunö u pen hainö nagnö. Anɨg gɨnö u, yɨp pen hagnabim, “Bɨ mɨlö u nɨp ke aij göp adö u hain göm, ‘Gɨnabin gɨnabin,’ a göm, manö nöp hagöm, hainö gagöp. Nɨpe yɨharɨŋ bɨ manö ñɨg pak ajöp mɨlö u,” a gɨnabim rö löp u pen,
17 E, deliberando isso, usei, porventura, de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim e não, não?
18 God bɨ nɨŋö yabɨƚ nöp hagöp u pɨg mɨdpin rö u, yad gasɨ mɨhöp nɨŋem kalöp hagagpin.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Yad, Sailas, Dimodi, hon kalöp God Ñɨ nɨpe Jisas Krais manö hag ñɨno. Jisas Krais gasɨ mɨhöp mɨdagöp. Nɨpe yau a göm, hainö wasö gagnab. Manö nɨhön nɨhön hagöp u, hagöp rö nöp gɨnab.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 God manö adö nɨhön nɨhön haga u, Jisas Krais apöm, anɨb unbö rö nöp magöŋhalö göp. Hon nɨpe anɨg göp anɨbu nɨŋbun u me, God nɨp sabe gun u, Jisas Krais hib nɨpe hagun, “Nɨŋö” a gɨpun. Anɨg gɨpun u, God hib nɨpe u adö laŋ araŋ a gun anɨg gɨpun.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus são nele sim; e por ele o Amém, para glória de Deus, por nós.
21 God nɨpe nöp gö me, hon abe, kale abe Krais nɨp cɨg aij gun mɨdpun. Nɨpe nöp me hanɨp “Nɨbi bɨ yad ke,” a göm, hag löm,
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo e o que nos ungiu é Deus,
22 Ana nɨpe u hanɨp ñö, apöm mɨdmagö aŋ hon daŋ goŋ lɨ mɨdöp. Anɨb u hon nɨŋbun, hon God nɨbi bɨ nɨpe ke mɨdpun nɨŋöm nɨpe haga haga rö nöp magöŋhalö hanɨp ñɨnab.
22 o qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Pen yad kale Korid kai mɨdpim gau nɨŋnɨg gainö u pen amem manö kub hagnö, kale ilön udmim rö löp nɨŋem me, kalöp mög nɨŋem me nagnö. God nɨpe mɨdmagö yad aŋ daŋ nɨŋöb yad piral hagagabin.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que, para vos poupar, não tenho até agora ido a Corinto;
24 Pen manö yad u nöp hain göl a gem gasɨ u nɨŋagpin. Kale ke Krais nɨp gasɨ nɨŋbim u me, yad am kalöp hagnö, kale kƚö gɨmim Krais nɨp nɨŋ aij gɨmim cɨg pɨdöŋ gɨmim mɨñ mɨñ göl gɨ mɨdeinabim, a gem hagabin.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.