2 Coríntios 1
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Yad Pol. God yɨp hag lö, Krais Jisas manö ud arep bɨ ap mɨdem, mam hon Dimodi aip aui mɨdul, kalöp God nɨbi bɨ nɨpe daun kub Korid mɨdpim gau abe, Akaia Propins aŋ aŋ gau gau magöŋhalö mɨdpim gau abe, köp anɨbi kalɨ kƚiñ rɨkabin.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
2 Kalöp hagabin, yɨp aij göp u, Bapi God abe Bɨ Kub Jisas Krais abe kalöp mög nɨŋmil ud aij gɨlö, agamɨj mɨd aij gɨmim.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Bɨ Kub hon Jisas Krais Nap nɨpe God nɨp aij a gun. Bapi God ñɨ pai nɨpe mög mög nɨŋöm, ud aij göm, pör pör abad mɨd aij yabɨƚ göp.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Marö rɨmnap hanɨp auajɨp, nɨpe hanɨp abad mɨd aij göp u me, hon pen ado gun, nɨbi bɨ rɨmnap marö auajɨp, kalɨp u rö nöp ud aij gun abad mɨd aij gɨnabun.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
5 Krais pɨg mɨdpun u me, nɨpe ilön uda rö hon u rö nöp ilön rɨmnap udpun. Pen Krais pɨg mɨdpun u me, nɨpe hanɨp pör pör abad mɨd aij göp nɨŋöm hon gasɨ halö mɨdpun.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
6 Kale mɨd aij gɨmim gasɨ halö mɨdmim, am nɨpe aip pör pör mɨdeinabim a göm, Krais Jisas nɨpe marö rɨmnap hanɨp ñɨmɨdöp. Pen Krais nɨpe hanɨp abad mɨd aij göp rö, hon gasɨ halö mɨdpun u nɨŋnabim u me, marö rɨmnap kalöp aueinab u, Krais hanɨp u rö nöp abad mɨd aij gɨnab nɨŋöm mɨd aij gun a gɨmim, gasɨ halö mɨdeinabim.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7 Gasɨ hon nɨŋbun u, kale Krais nɨp arö gagnabim. Hol bɨ mɨhau ilön udpul rö, kale u rö nöp ilön udnabim; pen God halɨp mɨhöŋ ud aij göp rö, kalöp u rö nöp ud aij göm abad mɨd aij gö, gasɨ halö mɨdeinabim.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
8 Pen añ mam bɨ nɨŋmim. Hol bɨ mɨhau Esia Propins mɨdul, marö kub udul uɫham yabɨƚ mɨdailo. Kamɨŋ mɨdaiul rö lagöp, hadö umnabul a gɨlo.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
9 Hadö umnɨg gabul a gɨlo. Pen ga adö anɨbu, hol gasɨ kub yabɨƚ nɨŋmɨdul u me, hol ke kƚö mɨdpul a gul hagagpul; God nɨbi bɨ umbal gau gö urakpal u nöp halɨp abad mɨdö nɨŋöl gɨ mɨdpul, a gɨpul.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
10 — ausente —
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
11 — ausente —
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
12 Mɨdmagö hol aŋ daŋ nɨŋbul, nɨbi bɨ gau aip mɨdul nan nɨhön nɨhön gɨpul gau, God halɨp aip mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨp gasɨ nɨŋöl gɨ gɨpul. Hol manö nɨŋö nöp hagul gɨ aij nöp gɨpul. Yad waiö hagabin, kalöp pör pör anɨb unbö rö nöp gɨpul. Pen nɨbi bɨ gau gasɨ nɨŋbal rö gasɨ nɨŋul anɨg gagul. God halɨp mög nɨŋöm ud aij göm gasɨ ñö anɨg gɨpul.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
14 — ausente —
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 — ausente —
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
16 — ausente —
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
17 Gasɨ anɨbu rö nɨŋem me, kalöp nöd manö bɨg yunö u pen hainö nagnö. Anɨg gɨnö u, yɨp pen hagnabim, “Bɨ mɨlö u nɨp ke aij göp adö u hain göm, ‘Gɨnabin gɨnabin,’ a göm, manö nöp hagöm, hainö gagöp. Nɨpe yɨharɨŋ bɨ manö ñɨg pak ajöp mɨlö u,” a gɨnabim rö löp u pen,
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
18 God bɨ nɨŋö yabɨƚ nöp hagöp u pɨg mɨdpin rö u, yad gasɨ mɨhöp nɨŋem kalöp hagagpin.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
19 Yad, Sailas, Dimodi, hon kalöp God Ñɨ nɨpe Jisas Krais manö hag ñɨno. Jisas Krais gasɨ mɨhöp mɨdagöp. Nɨpe yau a göm, hainö wasö gagnab. Manö nɨhön nɨhön hagöp u, hagöp rö nöp gɨnab.
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
20 God manö adö nɨhön nɨhön haga u, Jisas Krais apöm, anɨb unbö rö nöp magöŋhalö göp. Hon nɨpe anɨg göp anɨbu nɨŋbun u me, God nɨp sabe gun u, Jisas Krais hib nɨpe hagun, “Nɨŋö” a gɨpun. Anɨg gɨpun u, God hib nɨpe u adö laŋ araŋ a gun anɨg gɨpun.
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
21 God nɨpe nöp gö me, hon abe, kale abe Krais nɨp cɨg aij gun mɨdpun. Nɨpe nöp me hanɨp “Nɨbi bɨ yad ke,” a göm, hag löm,
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
22 Ana nɨpe u hanɨp ñö, apöm mɨdmagö aŋ hon daŋ goŋ lɨ mɨdöp. Anɨb u hon nɨŋbun, hon God nɨbi bɨ nɨpe ke mɨdpun nɨŋöm nɨpe haga haga rö nöp magöŋhalö hanɨp ñɨnab.
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Pen yad kale Korid kai mɨdpim gau nɨŋnɨg gainö u pen amem manö kub hagnö, kale ilön udmim rö löp nɨŋem me, kalöp mög nɨŋem me nagnö. God nɨpe mɨdmagö yad aŋ daŋ nɨŋöb yad piral hagagabin.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
24 Pen manö yad u nöp hain göl a gem gasɨ u nɨŋagpin. Kale ke Krais nɨp gasɨ nɨŋbim u me, yad am kalöp hagnö, kale kƚö gɨmim Krais nɨp nɨŋ aij gɨmim cɨg pɨdöŋ gɨmim mɨñ mɨñ göl gɨ mɨdeinabim, a gem hagabin.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.