2 Coríntios 12

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hib yad ke hagnö adö arnab u aij gagnab u pen Bɨ Kub u bɨ ap nɨp gö naböŋ nɨŋa manö u hagnɨg gabin.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Mɨ unbö sɨduŋ böŋ daŋ luga u, Krais bɨ nɨpe ap nɨŋbin u, God nɨp dam ram mɨnöŋ aij kumi kabö adö laŋ au ud ara. Pen bɨ anɨbu hañ romaŋ halö anɨg adö laŋ ara aka, hañ romaŋ arö göm ana nöp ara aka, nɨŋagpin; God nöp nɨŋöb.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Pen yad nɨŋbin, bɨ anɨbu — hañ romaŋ halö aka ana nöp aka, nɨŋagpin; God nöp nɨŋöb —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 God nɨp dam ram mɨnöŋ aij kumi kabö adö laŋ au ud ara. Pen anɨb laŋ amöm, manö ke yabɨƚ nɨŋa. Manö nɨŋa anɨbu, manö hagagep, nɨbi bɨ hag ñeb rö wasö; manö ke yabɨƚ u nɨŋa.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Bɨ ga anɨbu yad kƚö gem hib nɨpe nöp hagnö adö arnab u pen hib yad ke gɨnö adö aragnab. Hib yad ke manö rɨmnap hagnɨg gabin u, yad bɨ kƚö mɨdagöp rö nöp mɨdpin manö anɨbu nöp hagnabin.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Pen hib yad ke dap raneb manö rɨmnap hagbnep yad bɨ hauƚ rö hagagbnep; nɨŋö nöp hagbnep. Pen anɨg hagnö, nɨbi bɨ rɨmnap yɨp nɨŋöm, “Bɨ u bɨ aij ke mɨdöp,” a gɨblap u yɨp aij gagböp. Yɨp aij göp u, gɨpin gɨpin rö nɨŋöm aka manö hagpin hagpin rö nɨŋöm me, yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u ke nɨŋöl.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 God yɨp ud arö, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋagla rö nɨŋnö anɨbu, hib yad ke hagnö adö arnɨm rö löp a göm, God yɨp nan ilön ñeb ap ñöb. Nan anɨbu Seden bɨ nɨpe rö ap apöm, yɨp kalɨ rö bɨnɨg ij bö mɨdöp.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Bɨ Kub u nɨp ñɨn mɨhau nɨgaŋ hagnö, yɨp anɨg gab rö gagnɨm a gɨnö u pen
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 yɨp haga, “Ne ke nöp mɨd aij gɨmön rö lagöp u pen yad nɨbi bɨ kƚö mɨdagöp gau kalɨp mög nɨŋem kƚö yad ñɨnö nɨŋöl gɨ kale aij nöp mɨdeinaböl,” a ga. Anɨg haga u me, hib yad ke hagnö adö arnab u aij gagöp; yɨp aij göp u, yad kƚö mɨdagöp bɨ ap rö mɨdpin u hag mɨdnö nɨŋöl gɨ, Krais yɨp ud aij göl gɨ mɨdainɨm.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Yad kƚö mɨdagöp; yɨp hag jubal; yad nan rɨk döp; yɨp gɨ naij gɨpal; yad uɫham mɨdpin. Pen Krais lau adö mɨdpin rö, yɨp aigöl aigöl gɨnaböl u, mɨñ mɨñ nöp gɨnabin. Pen yad ke kƚö mɨdagöp u nɨŋ mɨdeinabin u, God nɨpe gö, kƚö nɨpe udem kƚö göl gɨ mɨdeinabin.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Yad bɨ hauƚ rö hagajɨn. Pen kale nöp gajim yad anɨg gɨpin. Yɨp ud aij gɨmim, manö aij rɨmnap hagbep u pen yɨp arö gɨmim, bɨ rɨmnap kalɨp udpim. Yad bɨ mɨgan nɨbö bɨ ap rö mɨdpin u pen Krais manö aij ud arep bɨ aij aij kale anɨb gau bɨ kub yad bɨ pro gasɨ u nɨŋagpin.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Yad kale aip mɨdem, hon Krais manö aij ud arep bɨ gau gɨpun rö nöp gɨ mɨdainö. Kale nan gagep nan nɨŋagep gainö u nɨŋmim, yad Krais manö aij ud arep bɨ nɨpe mɨdpin u hadö nɨŋbim.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Anɨb u, Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdpal mɨgan rɨmnap kalɨp gɨnö gɨnö rö nöp kalöp u rö nöp gɨnö u pen adö añɨ ap nöp ke gɨnö. Adö anɨbu me, nan yɨp ram bɨ da gau, yɨp ñim a gem hagagnö. Pen kalöp gɨ naij rö gɨnö u nɨŋmim arö gɨmim.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Kalöp nöd ñɨn mɨhöp am nɨŋnö; mɨñi kauyaŋ u nɨnɨg gabin. Nan kalöp ap udnam a gem nagnabin; kalöp nɨŋnam a gem nɨnabin. Nɨme nap bɨ nan ud lɨ aij göm, ñɨ pai bɨ kale gau kalɨp ñɨmɨdal. Pen ñɨ pai bɨ gau, nɨme nap bɨ kalɨp anɨg gagmɨdal.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Anɨb u, gasɨ yad nɨŋbin u, kalöp nan a gem, mani nan yad gau magöŋhalö yu haknabin aka wög gɨ dam dam Krais manö aij u hag ñɨ dam dam umnabin u, manö mɨdagöp. Pen yad kalöp mɨdmagö yabɨƚ lɨbin u nɨŋnabim u, yɨp pen mɨdmagö lagnabim akaŋ
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Pen kale hagnabim, “Mani nan hon udagpan pen ne manö piral hagö hon dui gɨpun,” a gɨnabim.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Yad kalöp mam rɨmnap yunö u, mani nan kalöp gau amgö amgö lɨ udnaböl a gem yunö akaŋ
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Yad kalöp nan a gem Daidas nɨp yuɨn a gem, nɨp hag nɨŋnö yau a ga nɨŋem mam hon ap halö nɨpe aip yunö. Pen yad nɨŋbin Daidas nan kalöp rɨmnap ɫɨp gaga. Daidas yad gɨpin adö u nöp göp; nɨpe adö ap ke gagöp.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Pen yad nɨhön gɨnɨg manö anɨbi kalɨ kƚiñ rɨkajɨn? Kale gasɨ nɨhön nɨŋbim? Pol manö hagab u, hib nɨpe ap lugagnɨm a göm hagab a gɨpim ar? Pen adö anɨbu hagagajɨn wasö. God nɨpe nɨŋ mɨdö nɨŋöl gɨ, hon Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdun manö hagajun. Añ mam aij yad kale kƚö gɨmim Krais nɨp cɨg aij gɨmim, a gun gasɨ nɨŋun hagajun.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Yad pɨñɨŋ gɨpin u, yad am kalöp nɨŋnabin ñɨn u, kale gɨpim rö nɨŋnö, yɨp aij gagnab. Anɨbu rö, kale yɨp nɨŋnabim u, yad gɨpin rö nɨŋbe, kalöp aij gagnab. Kale pen pen hagmim asɨk ke ke lɨmim, nan kale gau hon nöp udun a gɨmim, añ mam rɨmnap nɨŋbe mulu lugö, kalöp ke nöp aij gɨnɨm adö u nöp gasɨ nɨŋmim, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp manö naij hagmim, kalɨp manö udmim, hib kale ke dap ranmim, haƚöwaƚö gɨmim, gɨmim rö lɨnɨm u yad pɨnɨŋ gɨpin.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Pen yad pɨñɨŋ gɨpin u, yagol au kauyaŋ amem nɨŋnabin, kale rɨmnap gasɨ naij adö u nɨŋmim, nɨbi si bɨ si gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a gɨmim arö gagmim, nɨbi si bɨ si gɨ dammim, gasɨ naij nɨŋmim gɨ dammim, haƚöwaƚö göl gɨ nöp mɨdeinabim. Gɨnabim anɨbu God nɨŋöb a gem, yad bɨ mɨgan nɨbö gau ap rö mɨdem, nable gö nɨŋöl gɨ, kalöp nan a gem mɨɫöŋ göl gɨ mɨdeinabin.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.