2 Coríntios 12
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Hib yad ke hagnö adö arnab u aij gagnab u pen Bɨ Kub u bɨ ap nɨp gö naböŋ nɨŋa manö u hagnɨg gabin.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Mɨ unbö sɨduŋ böŋ daŋ luga u, Krais bɨ nɨpe ap nɨŋbin u, God nɨp dam ram mɨnöŋ aij kumi kabö adö laŋ au ud ara. Pen bɨ anɨbu hañ romaŋ halö anɨg adö laŋ ara aka, hañ romaŋ arö göm ana nöp ara aka, nɨŋagpin; God nöp nɨŋöb.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Pen yad nɨŋbin, bɨ anɨbu — hañ romaŋ halö aka ana nöp aka, nɨŋagpin; God nöp nɨŋöb —
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 God nɨp dam ram mɨnöŋ aij kumi kabö adö laŋ au ud ara. Pen anɨb laŋ amöm, manö ke yabɨƚ nɨŋa. Manö nɨŋa anɨbu, manö hagagep, nɨbi bɨ hag ñeb rö wasö; manö ke yabɨƚ u nɨŋa.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Bɨ ga anɨbu yad kƚö gem hib nɨpe nöp hagnö adö arnab u pen hib yad ke gɨnö adö aragnab. Hib yad ke manö rɨmnap hagnɨg gabin u, yad bɨ kƚö mɨdagöp rö nöp mɨdpin manö anɨbu nöp hagnabin.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Pen hib yad ke dap raneb manö rɨmnap hagbnep yad bɨ hauƚ rö hagagbnep; nɨŋö nöp hagbnep. Pen anɨg hagnö, nɨbi bɨ rɨmnap yɨp nɨŋöm, “Bɨ u bɨ aij ke mɨdöp,” a gɨblap u yɨp aij gagböp. Yɨp aij göp u, gɨpin gɨpin rö nɨŋöm aka manö hagpin hagpin rö nɨŋöm me, yad bɨ aigale bɨ rö mɨdpin u ke nɨŋöl.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 God yɨp ud arö, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋagla rö nɨŋnö anɨbu, hib yad ke hagnö adö arnɨm rö löp a göm, God yɨp nan ilön ñeb ap ñöb. Nan anɨbu Seden bɨ nɨpe rö ap apöm, yɨp kalɨ rö bɨnɨg ij bö mɨdöp.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Bɨ Kub u nɨp ñɨn mɨhau nɨgaŋ hagnö, yɨp anɨg gab rö gagnɨm a gɨnö u pen
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 yɨp haga, “Ne ke nöp mɨd aij gɨmön rö lagöp u pen yad nɨbi bɨ kƚö mɨdagöp gau kalɨp mög nɨŋem kƚö yad ñɨnö nɨŋöl gɨ kale aij nöp mɨdeinaböl,” a ga. Anɨg haga u me, hib yad ke hagnö adö arnab u aij gagöp; yɨp aij göp u, yad kƚö mɨdagöp bɨ ap rö mɨdpin u hag mɨdnö nɨŋöl gɨ, Krais yɨp ud aij göl gɨ mɨdainɨm.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Yad kƚö mɨdagöp; yɨp hag jubal; yad nan rɨk döp; yɨp gɨ naij gɨpal; yad uɫham mɨdpin. Pen Krais lau adö mɨdpin rö, yɨp aigöl aigöl gɨnaböl u, mɨñ mɨñ nöp gɨnabin. Pen yad ke kƚö mɨdagöp u nɨŋ mɨdeinabin u, God nɨpe gö, kƚö nɨpe udem kƚö göl gɨ mɨdeinabin.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Yad bɨ hauƚ rö hagajɨn. Pen kale nöp gajim yad anɨg gɨpin. Yɨp ud aij gɨmim, manö aij rɨmnap hagbep u pen yɨp arö gɨmim, bɨ rɨmnap kalɨp udpim. Yad bɨ mɨgan nɨbö bɨ ap rö mɨdpin u pen Krais manö aij ud arep bɨ aij aij kale anɨb gau bɨ kub yad bɨ pro gasɨ u nɨŋagpin.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Yad kale aip mɨdem, hon Krais manö aij ud arep bɨ gau gɨpun rö nöp gɨ mɨdainö. Kale nan gagep nan nɨŋagep gainö u nɨŋmim, yad Krais manö aij ud arep bɨ nɨpe mɨdpin u hadö nɨŋbim.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Anɨb u, Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdpal mɨgan rɨmnap kalɨp gɨnö gɨnö rö nöp kalöp u rö nöp gɨnö u pen adö añɨ ap nöp ke gɨnö. Adö anɨbu me, nan yɨp ram bɨ da gau, yɨp ñim a gem hagagnö. Pen kalöp gɨ naij rö gɨnö u nɨŋmim arö gɨmim.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Kalöp nöd ñɨn mɨhöp am nɨŋnö; mɨñi kauyaŋ u nɨnɨg gabin. Nan kalöp ap udnam a gem nagnabin; kalöp nɨŋnam a gem nɨnabin. Nɨme nap bɨ nan ud lɨ aij göm, ñɨ pai bɨ kale gau kalɨp ñɨmɨdal. Pen ñɨ pai bɨ gau, nɨme nap bɨ kalɨp anɨg gagmɨdal.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Anɨb u, gasɨ yad nɨŋbin u, kalöp nan a gem, mani nan yad gau magöŋhalö yu haknabin aka wög gɨ dam dam Krais manö aij u hag ñɨ dam dam umnabin u, manö mɨdagöp. Pen yad kalöp mɨdmagö yabɨƚ lɨbin u nɨŋnabim u, yɨp pen mɨdmagö lagnabim akaŋ
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Pen kale hagnabim, “Mani nan hon udagpan pen ne manö piral hagö hon dui gɨpun,” a gɨnabim.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 Yad kalöp mam rɨmnap yunö u, mani nan kalöp gau amgö amgö lɨ udnaböl a gem yunö akaŋ
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Yad kalöp nan a gem Daidas nɨp yuɨn a gem, nɨp hag nɨŋnö yau a ga nɨŋem mam hon ap halö nɨpe aip yunö. Pen yad nɨŋbin Daidas nan kalöp rɨmnap ɫɨp gaga. Daidas yad gɨpin adö u nöp göp; nɨpe adö ap ke gagöp.
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Pen yad nɨhön gɨnɨg manö anɨbi kalɨ kƚiñ rɨkajɨn? Kale gasɨ nɨhön nɨŋbim? Pol manö hagab u, hib nɨpe ap lugagnɨm a göm hagab a gɨpim ar? Pen adö anɨbu hagagajɨn wasö. God nɨpe nɨŋ mɨdö nɨŋöl gɨ, hon Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdun manö hagajun. Añ mam aij yad kale kƚö gɨmim Krais nɨp cɨg aij gɨmim, a gun gasɨ nɨŋun hagajun.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Yad pɨñɨŋ gɨpin u, yad am kalöp nɨŋnabin ñɨn u, kale gɨpim rö nɨŋnö, yɨp aij gagnab. Anɨbu rö, kale yɨp nɨŋnabim u, yad gɨpin rö nɨŋbe, kalöp aij gagnab. Kale pen pen hagmim asɨk ke ke lɨmim, nan kale gau hon nöp udun a gɨmim, añ mam rɨmnap nɨŋbe mulu lugö, kalöp ke nöp aij gɨnɨm adö u nöp gasɨ nɨŋmim, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp manö naij hagmim, kalɨp manö udmim, hib kale ke dap ranmim, haƚöwaƚö gɨmim, gɨmim rö lɨnɨm u yad pɨnɨŋ gɨpin.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Pen yad pɨñɨŋ gɨpin u, yagol au kauyaŋ amem nɨŋnabin, kale rɨmnap gasɨ naij adö u nɨŋmim, nɨbi si bɨ si gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun a gɨmim arö gagmim, nɨbi si bɨ si gɨ dammim, gasɨ naij nɨŋmim gɨ dammim, haƚöwaƚö göl gɨ nöp mɨdeinabim. Gɨnabim anɨbu God nɨŋöb a gem, yad bɨ mɨgan nɨbö gau ap rö mɨdem, nable gö nɨŋöl gɨ, kalöp nan a gem mɨɫöŋ göl gɨ mɨdeinabin.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.