1 Coríntios 11

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anɨb u, yad Krais göp adö u nɨŋem gɨpin rö, kale u rö nöp yad gɨpin adö u nöp nɨŋmim gɨmim.
1 Sede meus imitadores, como também eu sou de Cristo.
2 Yad nan nɨhön nɨhön gɨmɨdin u nɨŋ dammim, Jisas manö aij u dapem kalöp hag ñɨnö u, nɨŋ dammim, nɨŋöl gɨ nöp mɨdmim gɨpim u, kalöp nɨbi bɨ aij yabɨƚ a gabin.
2 De fato, eu vos louvo porque, em tudo, vos lembrais de mim e retendes as tradições assim como vo-las entreguei.
3 Pen mɨñi hagnɨg gabin i, nɨŋmim. Bɨ gau nabɨc kale Krais; nɨbi gau nabɨc kale nugmul bɨ; Krais nabɨc nɨpe God.
3 Quero, entretanto, que saibais ser Cristo o cabeça de todo homem, e o homem, o cabeça da mulher, e Deus, o cabeça de Cristo.
4 Pen bɨ gau nabɨc kale paƚu göm, God nɨp sabe göl gɨ, aka nɨbi bɨ gau kalɨp God Manö hag ñöl gɨ geinaböl u, nabɨc kale dap lugnaböl.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Pen nɨbi gau nabɨc kale u waiö mɨdö nɨŋöl gɨ, God nɨp sabe göl gɨ, aka nɨbi bɨ gau kalɨp God Manö hag ñöl gɨ geinaböl u, nabɨc kale dap lugnaböl. Nɨbi ap anɨg geinab u, nɨbi nan naij gɨnab nable gaŋ a göm umagö böŋ nöp rɨklö nable gɨnab u, u rö nöp lɨnab.
5 Toda mulher, porém, que ora ou profetiza com a cabeça sem véu desonra a sua própria cabeça, porque é como se a tivesse rapada.
6 Pen nɨbi ap umagö paƚu gagnab u, umagö nɨpe u rɨk sösöl lep; wasö u rɨk yuö lep. Pen anɨg göl nable göp a gainɨm u, umagö nɨpe paƚu gɨnɨm.
6 Portanto, se a mulher não usa véu, nesse caso, que rape o cabelo. Mas, se lhe é vergonhoso o tosquiar-se ou rapar-se, cumpre-lhe usar véu.
7 Bɨ gau, God kalɨp nɨpe ke rö gɨ lö mɨdpal u rö, nabɨc kale u paƚu gagöl. Pen nɨbi gau, God kalɨp bɨ rö gɨ lö mɨdpal.
7 Porque, na verdade, o homem não deve cobrir a cabeça, por ser ele imagem e glória de Deus, mas a mulher é glória do homem.
8 God nɨbi rɨglöm kɨd u udöm, bɨ gɨ laga; bɨ rɨglöm kɨd u udöm, nɨbi gɨ la.
8 Porque o homem não foi feito da mulher, e sim a mulher, do homem.
9 Pen nɨbi ke halö mɨdöp u naij göp a göm, nugmul nɨp gɨ laga; bɨ ke halö mɨdöp u naij göp a göm, nɨbin nɨp gɨ la.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, e sim a mulher, por causa do homem.
10 Adö anɨbu, nɨbi nabɨc paƚu göl gɨ mɨdeinab. Anɨg gɨnab u, nɨbi bɨ nɨŋöm, nɨbi anɨbu manö nɨŋab, a gɨnaböl. Anɨg gɨnab u, ejol gau nɨŋlö nable gagnab.
10 Portanto, deve a mulher, por causa dos anjos, trazer véu na cabeça, como sinal de autoridade.
11 Pen nɨŋ aij gɨmim. Bɨ Kub amgö ilö u, nɨbi ke halö mɨdagöp; bɨ ke halö mɨdagöp. God nɨpe nɨbi abe bɨ abe mɨhöŋgöl gɨ la.
11 No Senhor, todavia, nem a mulher é independente do homem, nem o homem, independente da mulher.
12 God bɨ rɨglöm kɨd u udöm, nɨbi gɨ la u pen mɨñi nɨbi gau ñɨ yag daulö nɨŋöl gɨ, majö gɨ kub göm, bɨ lɨnaböl. Pen magöŋhalö God nɨpe iƚ añɨ anɨbu nöp mɨdöp.
12 Porque, como provém a mulher do homem, assim também o homem é nascido da mulher; e tudo vem de Deus.
13 Pen nɨbi gau nabɨc kale waiö mɨdö nɨŋöl gɨ, God nɨp sabe gɨnaböl u, aij gɨnab aka, kale ke nɨŋim.
13 Julgai entre vós mesmos: é próprio que a mulher ore a Deus sem trazer o véu?
14 God nɨpe aige göm bɨ gɨ löm, nɨbi gɨ löm, gɨ la u nɨŋmim rɨk nɨŋnabim u, bɨ gau umagö mɨlö mɨdeinab u naij gɨnab,
14 Ou não vos ensina a própria natureza ser desonroso para o homem usar cabelo comprido?
15 pen nɨbi gau umagö mɨlö mɨdeinab u aij gɨnab u, a gɨmim nɨŋnabim. Umagö mɨlö nabɨc paƚu gaŋ a göm, God umagö mɨlö nɨbi gau ña.
15 E que, tratando-se da mulher, é para ela uma glória? Pois o cabelo lhe foi dado em lugar de mantilha.
16 Pen nɨbi bɨ rɨmnap manö hagabin adö anɨbi nɨŋöm, manö mɨdainɨm u, yad manö anɨbi nöp hagnɨg gabin. Yad pör anɨg unbö rö nöp gɨpin. Nɨbi bɨ Krais lau adö mɨdpal ram mɨnöŋ gau magöŋhalö anɨg unbö rö nöp gɨpal. Adö ap ke gagpal.
16 Contudo, se alguém quer ser contencioso, saiba que nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Pen manö kub kalöp hagnɨg gabin i, kalöp manö aij rɨmnap hagnam rö lagöp. Nɨhön gɨnɨg: kale Krais lau adö mɨdpim nɨbi bɨ gau aip magum gɨmɨdim u, añ mam kale gau gasɨ nɨŋmim, gɨ aij gagmɨdim.
17 Nisto, porém, que vos prescrevo, não vos louvo, porquanto vos ajuntais não para melhor, e sim para pior.
18 Pen nɨbi bɨ rɨmnap yɨp hagla nɨŋnö, kale Krais lau adö mɨdpim nɨbi bɨ ammim magum gɨmɨdim ñɨn u, kale asɨk ke ke lɨmɨdim. Anɨg hagpal u, kale rɨmnap anɨg gɨmɨdim a gem nɨŋbin.
18 Porque, antes de tudo, estou informado haver divisões entre vós quando vos reunis na igreja; e eu, em parte, o creio.
19 Pen gasɨ adö ke ke nɨŋmim gɨpe arab anɨbu, nɨbi bɨ gau Krais nɨŋ ud pɨdöŋ gɨpal, pen nɨbi bɨ gau Krais nɨŋ ud pɨdöŋ gagpal, a gun, waiö nɨŋnabun.
19 Porque até mesmo importa que haja partidos entre vós, para que também os aprovados se tornem conhecidos em vosso meio.
20 Krais nɨbi bɨ nɨpe aip magum gɨmim nan ñɨŋmɨdim anɨbu, Bɨ Kub ñɨg nan jɨm ñöl ñɨŋmim a ga rö ñɨŋagmɨdim; piral adö u gɨmɨdim.
20 Quando, pois, vos reunis no mesmo lugar, não é a ceia do Senhor que comeis.
21 Kale nan ñɨŋnɨg aumɨdim u, kale nöd apim añ mam auagnaböl gau gasɨ nɨŋmim abadagmɨdim. Nöd auaiöl u, ñɨg wain nan gau iru nöp abönamö ñɨŋöm ñɨŋ hakmɨdal. Anɨg göl, nɨbi bɨ rɨmnap hainö aulö kɨyö lɨmɨdöp; nɨbi bɨ rɨmnap nöd apöm ñɨg wain iru ñɨŋlö hauƚ almɨdöp.
21 Porque, ao comerdes, cada um toma, antecipadamente, a sua própria ceia; e há quem tenha fome, ao passo que há também quem se embriague.
22 Pen ram kale mɨdagö, magum gep ram u ammim, nan ñɨŋöl gɨ, ñɨg ñɨŋöl gɨ gɨpim akaŋ Aka, kale God nɨbi bɨ nɨpe mɨdpim u, nan yɨharɨŋ rö löp akaŋ Kale anɨg gɨmim, nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau hag jumɨdim. Anɨg gɨmɨdim u, kalöp nɨhön hagnam? Kalöp nɨbi bɨ aij a gɨnam? Wasö yabɨƚ! Kalöp anɨg hagagnabin.
22 Não tendes, porventura, casas onde comer e beber? Ou menosprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto, certamente, não vos louvo.
23 Bɨ Kub yɨp manö hag ña u, yad kalöp hag ñɨnö: Bɨ Kub Jisas, bɨ nɨp kain ga ñɨn u, ram duga magö u, bred magö ap uda.
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 Bred magö ap udöm, God nɨp aij a göm, adɨŋ adɨŋ ud jö göm adɨŋ bɨ nɨpe gau kalɨp ñöl gɨ haga, “Hañ romaŋ yad kalöp ñabin i. Anɨg gɨmim, yɨp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdaimim,” a ga.
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Pen nan ñɨŋ hakeila, ñɨg wain kap u u rö nöp ud God nɨp aij a göm, kalɨp ñöl gɨ haga, “Ñɨg wain kap anɨbi, yad umem hagape yad lugö, nɨbi bɨ gau God aip jɨm ñöl rö lɨnab, a gem, kalöp ñabin me u. Ñɨg wain kap anɨbi hainö ñɨŋmim, anɨg unbö rö nöp gɨmim, yɨp gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdaimim,” a ga.
25 Por semelhante modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a nova aliança no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.
26 Anɨb u, Jisas ado gɨ auagöp ñɨn i, bred magö u abe ñɨg wain kap u abe ñɨŋöl gɨ nöp mɨdeinabim u, Jisas hanɨp a göm uma manö aij anɨb u, nɨbi bɨ gau kalɨp waiö hagnabim. Anɨg gɨmim, pör ñɨŋ mɨdpe mɨdpe, nɨpe ado gɨ aunab arö gɨnabim.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes o cálice, anunciais a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Pen nɨbi bɨ rɨmnap gasɨ aij nɨŋöm wasö, Bɨ Kub bred adɨŋ ñɨg wain kap haƚöwaƚö ud ñɨŋeinaböl u, Bɨ kub hanɨp a göm umöb hañ romaŋ hagape nɨpe u, nan yɨharɨŋ rö lö, anɨg gɨnaböl. God nɨŋö, kale Krais hañ romaŋ hagape nɨpe u nan si nan naij gɨnaböl; manö kub nɨŋnaböl.
27 Por isso, aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será réu do corpo e do sangue do Senhor.
28 Anɨb u, aigeg rö mɨdpim u, nöd hibur gasɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ ke nɨŋmim asɨk aij gɨmim, hainö bred wain u ud ñɨŋmim.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e, assim, coma do pão, e beba do cálice;
29 Nɨhön gɨnɨg: nɨbi bɨ an bred ñɨg wain u Jisas hañ romaŋ nɨpe u a gɨ gasɨ nɨŋöm wasö, haƚöwaƚö bred wain a göm ud ñɨŋeinaböl gau, nan si nan naij göm manö kub nɨŋnaböl.
29 pois quem come e bebe sem discernir o corpo, come e bebe juízo para si.
30 Adö anɨbu nöp, nɨbi bɨ kale rɨmnap masös göm, nan göm göp; rɨmnap böŋ nöp umbal.
30 Eis a razão por que há entre vós muitos fracos e doentes e não poucos que dormem.
31 Anɨb u, aigeg rö mɨdpun u, nöd hibur gasɨ mɨdmagö aŋ hon daŋ ke nɨŋun asɨk aij gun, hainö bred ñɨg wain ud ñɨŋeinabun u, nan si nan naij gun manö kub nɨŋagnabun.
31 Porque, se nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Pen hon nan si nan naij geinabun u, nɨbi bɨ nɨpe mɨdpun rö, Bɨ Kub hanɨp rɨmɨd uknab. Rɨmɨd ukö me, gasɨ nɨŋun, nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i haƚöwaƚö nan si nan naij gɨpal gau aip mab ke inab ka mɨgan yaŋ aragnabun.
32 Mas, quando julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Anɨb u, añ mam bɨ yad, kale nan ñɨŋnɨg aunabim u, kale nöd apim añ mam auagnaböl gau gasɨ nɨŋmim abadmim, jɨm ñöl ñɨŋmim.
33 Assim, pois, irmãos meus, quando vos reunis para comer, esperai uns pelos outros.
34 Pen kalöp rɨmnap kɨyö lɨnab u, ram kale gau nan ñɨŋmim aumim. Wasö u, haƚöwaƚö gɨnabim u, manö kub udnabim.
34 Se alguém tem fome, coma em casa, a fim de não vos reunirdes para juízo. Quanto às demais coisas, eu as ordenarei quando for ter convosco.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.