Marcos 6
God Da Geka Seka (KPR) vs ARA
1 Iesu nunda ambo jimbide dabade eredo reighiá dodo, nunda reighi Nasareth aminda era buvurutuseri.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 — ausente —
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 — ausente —
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Amingetero, Iesu nemokena sisira, “Feroveta da geka ava, evetu genembo isambu, ne ningido nu kakara eraera. Avata feroveta tofo nunda natofo, nunda oro, a nunda ghaguru aimi, nu jo tumonduse kakara ae eraera. Kau daba aminga ava, ne namokena eraeva. Namo nenda eniri, avo gido, ne na jo tumondae eraeva,” aminge sisira.
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Evetu genembo nu jo tumondae usera aindae sedo, nu ari a tano bouvu fakinaghae digarigo, aminda jo aeri. Nu dabako evia usira. Nu kae evetu genembo da tamonda ungoi jijighuse setiri jejebuguseri.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Evetu genembo jo tumondae usera ava gido, Iesu nu dudukughusira. Dudukughedo, nu reighi Nasareth dodo, reighi mendeni Nasareth ainda dengesida irira, aminda ise, evetu genembokena ijugedo ghusira.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Iesu nunda ambo jimbi 12 ava, aghi etiri numokena fuseri. Fera buvero, ne gategedo, etoto etoto dirigusira. Diriguse, nu sukaru bu fugari da fakina ava nemokena futuse,
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 eminge sisira, “Ne jo totoi jovereghe furae areva, avata ne roera digari futo jo bu ainghae deinghae areva. Erá bayau, moni, a javo bambudo yeove! Ne ketua avanembo bu yasivu!
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Nenda ata asugari a nenda tamo asugari asugedo yareva. Avata erama tamo asugarida tuka bu yeove!
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ne ya reighi eninda buvudo kambo ningiaminda terovo, evetu genembo ne ivugaghae nati joká darera amo, kambo daba aminda avise, saramana aovo dadabari gido, kambo a reighi amo dodo yareva.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 O ne ya reighi eninda buvovo, evetu genembo ne jo ivugaghae nati joká dedo ne bu undae arera, a nenda geka jo ningae arera amo, reighiá do buvurutuse, nenda ata danghevu, fonja aminda vosare! God nu evetu genembo amo ighagha arira. Ava kasama aoro dae sedo, amingevu!” Iesu aminge sedo, ne dirigetiri iseri.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Era buvudo, ne evetu genembo dubo jovereghaoro dae sise, vironu sedo ghuseri.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 A kotugo, ne sukaru digari ava ondeoro evetu genembo da jokáda ghe vose darigedo ghuseri, a ne orivi (olive) da muka simbe budo aimi, kae evetu genembo da tamonda davedo seoro jejebugedo ghuseri.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ne rea ava edo ghusera, ainda bino ava iri, Kini (King) Herod niningusira. Ainda beká mo: Iesu da bino ava, reighi isambu aminda ivegedo iri nininguseri. Ningido, evetu genembo mendeni Iesu dae sedo ghuseri, “John Bafataito Ari Kato seteno dorusera ava, ambarida ghe jebuge erorusira amo, numori tano. Ambarida ghe jebuge erorusira aimi, nu fakina tomanako budo saramana eraira,” aminge sedo ghuseri.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Mendeni ne eminge sedo ghuseri, “God da feroveta javo Elijah, sekago jovereghe furariá seraera amo, numori tano.” A mendeni sedo ghuseri, “Numo God da feroveta eni, abuamane da sifoda iriara, ainda kaugori,” aminge sedo ghuseri.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 O Kini (King) Herod bino ava niningusira amo, nu eminge sisira, “John Bafataito Ari Kato seteno duboda divegetero ambududurusira ava, ambarida ghe jebuge eredo deingherira tano,” aminge sisira.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Ainda beká mo: Herod John kena emingusira. Nu setiri, nunda mendeni era, John sandi bundedo diburada fifituseri. Nu amingusira da susu mo: nunda koro Philip da noaro javo Herodias ava, saghimbe bu fifitusira.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Aindae sise, John nu Herod kena ghoghora sise eminge sedo ghusira, “Ni evetué bu fifitusesa amo, agho dari bejisesi!” aminge sedo ghusira.
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Herodias aindae sedo, John kena dubo eko etiri, numo dari dae uju usira. Avata Herod nu ditii jijinimbiri, evetuá John dari bunisira.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Amingusira da beká mo: Herod kasama usira, John nu genembo eveva a kakaragori. Ava sedo, nu John ava ditii jijinimbedo ghusira. Amingeari, John foa numokena geka seari ningido, ivuga edo ghusira. Avata, nu jo tumondae edo ghusira.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Herodias nu John dari dae kotise iriri, Herod da sirorari sifo fira buviri, nu aminda goroto tafusira. Amo emingusira. Herod da sirorari sifo fira buviri, Herod nu gavana da kokotofu, nunda isoro kakato da babojegari, a frovensi Galilee da gegenembo babai frovensi aminda iriara, isambu aghi etiri fera totorugetero, nendae sedo kirumo usira.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Kirumo ero, Herodias da gagara ira teredo, yaru didiviri gido, Herod nunda esa embode dabade ivuga beká ava useri. Ava sedo, Herod gagara aikena sisira, “Ninda uju ava se ningone! Ni rejodae benunu saresa ava, na nimokena mutarena.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Aminge sise, beka gagojuse sisira, “Ni uju aresa amo, na nanda enda tano edo, nanda gugua diti etoto fugedo, ni soveni baso na soveni baono dae saresa, amingarena.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Aminge setiri ningido, ira noikena buvudo ategi usira, “Na rejodae benunu sareni?” setiri, noi minonda sisira, “Ni John Bafataito Ari Kato da gifua ava, benunu saso mutarira.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Aminge setiri ningido, gagara jovereghe bibitai sumbudo ira kinikena buvudo benunu sisira, “John Bafataito Ari Kato da gifua ava, oroko nembo gafugedo rooróda vendi mutaso barena,” aminge benunu sisira.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Setiri ningido, Kini (King) Herod nu dubo mema ambari eko usira. Avata nunda esa embo da dombuda beka gagojusira aindae, nu bouvu edo, gagara da geka buregari bunisira.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Amingedo, John da gifua gafuge bu furare dae sedo nunda isoro kato eni sifo daba aminda dirigetiri isira.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Ira, dibura da vasa aminda teredo, John duboda divegedo, gifua ava rooróda vendi budo fira gagara aikena futusira. Mutiri budo ira, noikena mutiri rurusira.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Etiri dadabetiri, John da ambo jimbi ava ningido era, nunda tamo budo fera, ofofoda furuguseri. John nunda ambari mo, amingusira ava kotise, Herod nu Iesu da bino ningido, John jovereghe furariá kotisira.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Avori, Iesu da ambo jimbi jovereghe fera buvudo, ne rea usera a ijugusera ava, Iesu kena osa siseri.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Sisera ava, evetu genembo digari nemokena ya foa ghero, Iesu nunda ambo jimbide dabade anumbe bayau mindari da goroto jo tambaeri. Aindae sedo, Iesu nemokena sisira, “Fuvu, namonde kikiako yama vasa esike, evetu genembo irae da vasa aminda jangutarera!”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Aminge sedo, ghakada+ vosedo, evetu genembo irae da vasa aminda sembiseri.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Uvu da teria aminda sembero, evetu genembo digari nemoá gi kasama edo, nenda reighi isambu dodo uvu dengesida sumbudo giti era buvurutuseri.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Iesu amboda buvudo ghaka+ dari vitido, evetu genembo natofogo ava totorugedo irero gosusira. Gido, nendae joka usira. Ainda beká mo: ‘Ne kau sifi (sheep) giti jighari iraede, ainda kaugo ava edo iriari,’ ava kotise, nemokena roera mendeni mendeni ava ijugusira.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ijugiri ungobu etiri, nunda ambo jimbi 12 ai fera numokena siseri, “Iji dadabetira, eminda evetu genembo a kambo tefori.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Ava sedo, natofo dirigaso, yama reighi mendeni mendeni aminda, bayau ombu mindore!” aminge siseri.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Setero, Iesu nemokena sisira, “Bayau nene mutuvu mindore!” Setiri, ne numokena siseri, “Ni erekotesa amo, namane yama K2,000 aimi farava ombu mutoro mindoro dae sise resesa, ai?” aminge siseri.
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Setero, nu nemokena sisira, “Nemokena farava nanjogori? Yasivu gaove!” Setiri, era gido jovereghe fera siseri, “Farava ghabu soveni a oka etoto nakári.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Aminge setero ningido, nu nunda ambo jimbikena sisira, “Evetu genembo sevu, nunda diti diti kikisada fuge anumbaore!” aminge setiri, ne era setero
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 evetu genembo sarigedo diti mendeni 100 a mendeni 50 avavaga fuge anumbuseri.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Anumbetero, Iesu nu farava ghabu soveni a oka etoto naká ava budo, dombu utuda fainghedo God kena ‘aiyakoe’ sisira. Sedo, farava jighi embebegedo, natofokena ghasoro mindoro dae sedo, nunda ambo jimbikena futusira. Oka etoto naká ainghae dabade budo soro aoro dae sedo futusira.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Mutiri budo soro etero, isasambu mindero inono usira.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Mindero inono etiri, mendeni dotero fasusira ava, Iesu da ambo jimbiimi rete budo kanda babai isambu 12 ava vevenduseri.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Gegenembo bayau risera amo, inono 5,000 avavagori. Evevetu a sasingu jo tegaeri.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Mindero dadabiri ainghae dabade, Iesu nu setiri nunda ambo jimbi ghakada+ vosedo, ne giti uvu da teria sovenikena reighi Betsaida aminda yari dae sembiseri. Sembero, Iesu evetu genembo totorugusera ava dirigusira.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Dirigetiri ero, nu enda jiro fumbari, aminda banungari dae sedo vitisira.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Tumba jiriri, nu nusuka vasa aminda iriri, ghakada+ isera amo, ne sembera soroda buvurutero,
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 yaura dombukena firi ghanda davusera, jo inono ae usira. Amingero, Iesu gosusira. Gido, sifo da tumba aminda, Iesu vose eva etoda fete deinghe nemokena isira. Ira ghaka+ darigari dae iri,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 ne fuge gido, ‘sukaruva’ sedo, koko siseri.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Ainda beká mo: numo gosuse, ne isambu oju beká ava useri. Oju ero, Iesu tavarige sisira, “Fakina evu! Namori! Erá oju eove!”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Aminge sedo, Iesu nu ira ghakada+ vivitiri, yaura tukughedo binono usira. Binono etiri gido, ne dubo buniseri.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Ainda susu mo: Iesu nunda fakina nemokena ijuguse, farava soro etiri natofo mindero inono usira ainda tuka ava, ne jo kasama ae useri. Ava sedo, nu nemokena buviri, yaura tukughe binono usira ainda tuka barago, jo kasama ae useri. Ainda beká mo: nenda munju jo afigae usira.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Avori, ne Iesu de dabade sembera, reighi Genesaret aminda dadoruseri. Genesaret resena emo, reighi savavarari. Kotugo ainda jokáda, reighi veveyako mendeni irei.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Ghaka+ dari vitéro, evetu genembo ne Iesu gido kasama useri.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Kasama edo, kae evetu genembo bu furari dae sedo, ne anakora era nenda reighi aminda, kae evetu genembo fafasedo iritiriara ava, ghaghada fiti fumbudo, numokena fuseri. Evetu genembo, nu reighi reda iriri setero niningusera, vasa aminda kae evetu genembo budo fuseri.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Nu reda isira, reighi babai a reighi kikitako aminda, natofoimi nunda bino ava ningido, kae evetu genembo fumbudo maketa vasada budo fuseri. Budo fera buvudo, evetu genembo aimi, ne Iesu kena benunu siseri, nange kae embo Iesu da tamo asugari da tingu ava deredo jejebugaeteri. Aminge setero, mave sire dederusira amo, nu jebugusira.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.