Marcos 5
God Da Geka Seka (KPR) vs VC
1 Iesu nunda ambo jimbide uvu da teria javo Galilee, aminda sembera, Gerasa ondi da reighi sovenikena aminda teteruseri.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Tere ghaka+ darido, vitari dae iri, genembo sukarui asugetero ireira aimi, beku jokáda ghe buvu vose fira nu tafusira. Beku resena emo, ambari embo aminda furugedo ghuseri.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Genembo amo, kambo tefori; nu ofofo beku aminda irá ghedo ghusira.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Evetu genemboimi foama nu sandido, ungo ata seinii (chains) bundedo ghuseri. Avata nu ereari, seini (chains) bunununghedo ghusira. Amingeari, evetu genembo nu sandi bundari bunedo ghuseri.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Sifo tumba ava inono, nu ofofo a doriri aminda birurughuse koko sise, ghamana aimi budo, nunda tamo iseri edo ghusira.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Avori, genembo amo, nu soka beká Iesu fuge gido, numokena sumbu fira buvudo, Iesu da dombuda tumoi bainghusira.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Iesu nemokena ategi usira, “Ne mavejori? Sevu ningone!” aminge setiri, ne siseri, “Namanenda javo mo ‘Digariri’. Ainda beká mo: namane digarigo irera,” aminge siseri.
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Aminge sedo, ne sekago siseri, “Namane uju beká ava erera, ni jo namane dirigaso vasaé dodo, reighi eninda yae arera,” aminge siseri.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Vasa ganasa jo soka irae aminda, fuka 2,000 amingo ava bayau rise ya foa ghero gosuseri.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Gido, sukarui benunu siseri, “Namane nange saso yama, fukamane da jokáda teraeteri!” aminge benunu siseri.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Setero, Iesu ‘avori’ setiri, sukaru genembo ainda tamonda iriara aimi, vose darigedo era fukamane da jokáda tere asugetero, fukamane amo sumbu fusikenana sedo era, vasa ganasa aminda ghasaghe vosedo, uvuda mindi sirivo useri.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Etero gido, fuka kaifa kakatoi sumbu era, reighi bogu aminda a reighi mendeni mendeni aminda buvudo, rea gosusera ava osa setero, evetu genembo nininguseri. Ningido, ne eredo, geka sisera ainda beká ava, ningari dae a gari dae sedo, Iesu kena fuseri.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Fera buvudo, genemboá jebugedo boka ujudo anumbiriri gosuseri. Gido, oju useri.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Evetu genembo mendeni, mave rejo siroretiri ditiimi gosusera aimi, osa setero evetu genembo nininguseri.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ningido, Iesu nu nange ne dodo jovereghe yaetira, aindae benunu siseri.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Setero, Iesu nu ira ghakada+ vivitiri, genembo giti setiri sukaru nu do buvero jebugusira aimi, fira Iesu kena benunu sisira, “Na nange nangae yaeteri!”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Setiri, Iesu numokena sisira, “Tefo, ni jo namonde yae arera. Ni jovereghedo, kamboda yasi! God joka edo ni kau nange sonembetiri jebugetesa ava, osa saso ninda kokomana ningore!” Iesu aminge sisira.
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Setiri, genemboá nu jovereghe ira, Frovensi Dekapoles, reighi isambu ghabu sovenisoveni ireira aminda birurughudo ise, Iesu numokena rea usira ava, osa seari evetu genembo isambu, ava ningido dudukughedo ghuseri.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Iesu nunda ambo jimbide dabade jovereghe, uvu da teria aminda sembera dari viti fefetero, evetu genembo digari fera nu jimbe fefetuseri.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Jimbe fetetero, dengoro indari kambo+ da bajari eni javo Jairus, fira numo gido, tumoi bainghusira.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Bainghedo, nunda ghamo joká isambu numokena futuse sisira, “Nanda gagara ijoghako kae budo ambari dae erira. Fu, ninda ungoimi tamonda jighaso jebugare!” aminge sisira.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Setiri, Iesu eredo nemonde iseri. Evetu genembo natofo ainde dabade ise, minonde minonde gotatara udo iseri.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ero, evetu eni fira, nu emboro soroda tafusira. Evetu resena emo, nu kae budo tambuno gosuse irise, ghaeko 12 ava dadabusira.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Nu dogeta mendenikena sonemba bari dae sedo, ya ghedo ghusira. Avata nu jo jebugaeri. Dogetakena ya foa ghuse, nunda moni fuge dadabusira. Avata nunda kae jo dadabae irise, teria usira.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Avori, evetu aimi Iesu da bino ava ningi eredo, nunda amboda ira,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 nunda tamo asugarida jijighusira. Nu amingusira da beká mo: nu kotisira, “Na tefo nunda tamo asugari aminda jigharena amo, na jebugarena,” aminge kotisira.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Nunda tamo asugarida jijighiri, nunda kae ororo tukughedo dadabiri itatamusira, “Na jebugeteni!” aminge kotisira.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Kotiri, Iesu nunda fakina mavekena sefusira ava, tofo itatamusira. Itatamuse, nu anakora evetu genembo da soroda jovereghe fetedo sisira, “Mave nanda tamo asugarida jighi?” aminge setiri,
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 nunda ambo jimbi siseri, “Ni redae aminge resesi? Namonde natofo jokáda gotatara udo refera emo, ni ‘mave sire jighariá’ resesi?” aminge siseri.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Avata Iesu nu mave nunda tamo asugarida jijighusira, ava kasama ari dae sedo, gi ya foa ghusira.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Amingiri, evetuá Iesu nange etiri jebugusira ava kotise, evetu ojughae ungo ata dadaragaruse, Iesu kena ira buvudo, nunda ata duruda du fasusira. Fasedo, numokena rea sirorusira ava, isambu setiri niningusira.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Setiri, Iesu numokena sisira, “Nanda gagara, ninda tumondariimi ni jebugetesi. Ava sedo, dubo jamaghae yasi, jebuga irase!” aminge sisira.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Evetu aikena geka jo se dadabae iriri, aghi kakato mendeni Jairus da kamboda ghe fera buvudo, Jairus kena siseri, “Ninda gagara ambira. Ava sedo, Ijuga Kato erá tefo fuse janjagu eure dae resera.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Aminge setero ningido, nenda geka ningi dotutuse, Iesu Jairus kena sisira, “Erá oju eose! Ni taká tumonde!”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Aminge sedo, erama evetu genembo nemonde dabade yeore dae sedo buregusira. Buregedo, Iesu nu Peter, James, a James da mandako John, ava budo nemonde dabade era,
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Jairus da kamboda buvudo, evetu genembo digari dimbia sorara ero gosuseri.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Iesu ira kambo jokáda teredo, nemokena sisira, “Ne redae dimbia sorara erevu? Gagara mo jo ambaeri, nu ravira.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Aminge setiri, ne tuturo edo numoá dere jiseri. Dere jirero aindae, Iesu ne ondiri era buvero, gagara ainda noi numamo, a nunda ambo jimbi etodaba naká ainde dabade, gagara da avari vasada era teteruseri.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Tere fetetero, Iesu gagara ungoda jighido, reighi ainda gekaimi, “Talitha kumi!” sisira. Ainda tuka mo eviri: “Nanda gagara, eraso dae resena.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Aminge siri ainghae dabade, gagara amo jebuge erorusira. Gagara ainda ghaeko mo, isambu 12 ava sedo, nu ya foa ghiri gi dudukughedo buniseri.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Bunero gido, Iesu, erá osa seore dae sise bureguse, bayau gagara aikena mutoro mindare dae sisira.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.