Marcos 5
God Da Geka Seka (KPR) vs NVT
1 Iesu nunda ambo jimbide uvu da teria javo Galilee, aminda sembera, Gerasa ondi da reighi sovenikena aminda teteruseri.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Tere ghaka+ darido, vitari dae iri, genembo sukarui asugetero ireira aimi, beku jokáda ghe buvu vose fira nu tafusira. Beku resena emo, ambari embo aminda furugedo ghuseri.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Genembo amo, kambo tefori; nu ofofo beku aminda irá ghedo ghusira.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Evetu genemboimi foama nu sandido, ungo ata seinii (chains) bundedo ghuseri. Avata nu ereari, seini (chains) bunununghedo ghusira. Amingeari, evetu genembo nu sandi bundari bunedo ghuseri.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Sifo tumba ava inono, nu ofofo a doriri aminda birurughuse koko sise, ghamana aimi budo, nunda tamo iseri edo ghusira.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Avori, genembo amo, nu soka beká Iesu fuge gido, numokena sumbu fira buvudo, Iesu da dombuda tumoi bainghusira.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Iesu nemokena ategi usira, “Ne mavejori? Sevu ningone!” aminge setiri, ne siseri, “Namanenda javo mo ‘Digariri’. Ainda beká mo: namane digarigo irera,” aminge siseri.
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Aminge sedo, ne sekago siseri, “Namane uju beká ava erera, ni jo namane dirigaso vasaé dodo, reighi eninda yae arera,” aminge siseri.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Vasa ganasa jo soka irae aminda, fuka 2,000 amingo ava bayau rise ya foa ghero gosuseri.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Gido, sukarui benunu siseri, “Namane nange saso yama, fukamane da jokáda teraeteri!” aminge benunu siseri.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Setero, Iesu ‘avori’ setiri, sukaru genembo ainda tamonda iriara aimi, vose darigedo era fukamane da jokáda tere asugetero, fukamane amo sumbu fusikenana sedo era, vasa ganasa aminda ghasaghe vosedo, uvuda mindi sirivo useri.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Etero gido, fuka kaifa kakatoi sumbu era, reighi bogu aminda a reighi mendeni mendeni aminda buvudo, rea gosusera ava osa setero, evetu genembo nininguseri. Ningido, ne eredo, geka sisera ainda beká ava, ningari dae a gari dae sedo, Iesu kena fuseri.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Fera buvudo, genemboá jebugedo boka ujudo anumbiriri gosuseri. Gido, oju useri.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Evetu genembo mendeni, mave rejo siroretiri ditiimi gosusera aimi, osa setero evetu genembo nininguseri.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Ningido, Iesu nu nange ne dodo jovereghe yaetira, aindae benunu siseri.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Setero, Iesu nu ira ghakada+ vivitiri, genembo giti setiri sukaru nu do buvero jebugusira aimi, fira Iesu kena benunu sisira, “Na nange nangae yaeteri!”
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Setiri, Iesu numokena sisira, “Tefo, ni jo namonde yae arera. Ni jovereghedo, kamboda yasi! God joka edo ni kau nange sonembetiri jebugetesa ava, osa saso ninda kokomana ningore!” Iesu aminge sisira.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Setiri, genemboá nu jovereghe ira, Frovensi Dekapoles, reighi isambu ghabu sovenisoveni ireira aminda birurughudo ise, Iesu numokena rea usira ava, osa seari evetu genembo isambu, ava ningido dudukughedo ghuseri.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Iesu nunda ambo jimbide dabade jovereghe, uvu da teria aminda sembera dari viti fefetero, evetu genembo digari fera nu jimbe fefetuseri.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Jimbe fetetero, dengoro indari kambo+ da bajari eni javo Jairus, fira numo gido, tumoi bainghusira.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Bainghedo, nunda ghamo joká isambu numokena futuse sisira, “Nanda gagara ijoghako kae budo ambari dae erira. Fu, ninda ungoimi tamonda jighaso jebugare!” aminge sisira.
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Setiri, Iesu eredo nemonde iseri. Evetu genembo natofo ainde dabade ise, minonde minonde gotatara udo iseri.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Ero, evetu eni fira, nu emboro soroda tafusira. Evetu resena emo, nu kae budo tambuno gosuse irise, ghaeko 12 ava dadabusira.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Nu dogeta mendenikena sonemba bari dae sedo, ya ghedo ghusira. Avata nu jo jebugaeri. Dogetakena ya foa ghuse, nunda moni fuge dadabusira. Avata nunda kae jo dadabae irise, teria usira.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Avori, evetu aimi Iesu da bino ava ningi eredo, nunda amboda ira,
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 nunda tamo asugarida jijighusira. Nu amingusira da beká mo: nu kotisira, “Na tefo nunda tamo asugari aminda jigharena amo, na jebugarena,” aminge kotisira.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Nunda tamo asugarida jijighiri, nunda kae ororo tukughedo dadabiri itatamusira, “Na jebugeteni!” aminge kotisira.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Kotiri, Iesu nunda fakina mavekena sefusira ava, tofo itatamusira. Itatamuse, nu anakora evetu genembo da soroda jovereghe fetedo sisira, “Mave nanda tamo asugarida jighi?” aminge setiri,
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 nunda ambo jimbi siseri, “Ni redae aminge resesi? Namonde natofo jokáda gotatara udo refera emo, ni ‘mave sire jighariá’ resesi?” aminge siseri.
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Avata Iesu nu mave nunda tamo asugarida jijighusira, ava kasama ari dae sedo, gi ya foa ghusira.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Amingiri, evetuá Iesu nange etiri jebugusira ava kotise, evetu ojughae ungo ata dadaragaruse, Iesu kena ira buvudo, nunda ata duruda du fasusira. Fasedo, numokena rea sirorusira ava, isambu setiri niningusira.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Setiri, Iesu numokena sisira, “Nanda gagara, ninda tumondariimi ni jebugetesi. Ava sedo, dubo jamaghae yasi, jebuga irase!” aminge sisira.
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Evetu aikena geka jo se dadabae iriri, aghi kakato mendeni Jairus da kamboda ghe fera buvudo, Jairus kena siseri, “Ninda gagara ambira. Ava sedo, Ijuga Kato erá tefo fuse janjagu eure dae resera.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Aminge setero ningido, nenda geka ningi dotutuse, Iesu Jairus kena sisira, “Erá oju eose! Ni taká tumonde!”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Aminge sedo, erama evetu genembo nemonde dabade yeore dae sedo buregusira. Buregedo, Iesu nu Peter, James, a James da mandako John, ava budo nemonde dabade era,
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Jairus da kamboda buvudo, evetu genembo digari dimbia sorara ero gosuseri.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Iesu ira kambo jokáda teredo, nemokena sisira, “Ne redae dimbia sorara erevu? Gagara mo jo ambaeri, nu ravira.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Aminge setiri, ne tuturo edo numoá dere jiseri. Dere jirero aindae, Iesu ne ondiri era buvero, gagara ainda noi numamo, a nunda ambo jimbi etodaba naká ainde dabade, gagara da avari vasada era teteruseri.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Tere fetetero, Iesu gagara ungoda jighido, reighi ainda gekaimi, “Talitha kumi!” sisira. Ainda tuka mo eviri: “Nanda gagara, eraso dae resena.”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Aminge siri ainghae dabade, gagara amo jebuge erorusira. Gagara ainda ghaeko mo, isambu 12 ava sedo, nu ya foa ghiri gi dudukughedo buniseri.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Bunero gido, Iesu, erá osa seore dae sise bureguse, bayau gagara aikena mutoro mindare dae sisira.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.