Marcos 5
God Da Geka Seka (KPR) vs ARA
1 Iesu nunda ambo jimbide uvu da teria javo Galilee, aminda sembera, Gerasa ondi da reighi sovenikena aminda teteruseri.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Tere ghaka+ darido, vitari dae iri, genembo sukarui asugetero ireira aimi, beku jokáda ghe buvu vose fira nu tafusira. Beku resena emo, ambari embo aminda furugedo ghuseri.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Genembo amo, kambo tefori; nu ofofo beku aminda irá ghedo ghusira.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Evetu genemboimi foama nu sandido, ungo ata seinii (chains) bundedo ghuseri. Avata nu ereari, seini (chains) bunununghedo ghusira. Amingeari, evetu genembo nu sandi bundari bunedo ghuseri.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Sifo tumba ava inono, nu ofofo a doriri aminda birurughuse koko sise, ghamana aimi budo, nunda tamo iseri edo ghusira.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Avori, genembo amo, nu soka beká Iesu fuge gido, numokena sumbu fira buvudo, Iesu da dombuda tumoi bainghusira.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Iesu nemokena ategi usira, “Ne mavejori? Sevu ningone!” aminge setiri, ne siseri, “Namanenda javo mo ‘Digariri’. Ainda beká mo: namane digarigo irera,” aminge siseri.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Aminge sedo, ne sekago siseri, “Namane uju beká ava erera, ni jo namane dirigaso vasaé dodo, reighi eninda yae arera,” aminge siseri.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Vasa ganasa jo soka irae aminda, fuka 2,000 amingo ava bayau rise ya foa ghero gosuseri.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Gido, sukarui benunu siseri, “Namane nange saso yama, fukamane da jokáda teraeteri!” aminge benunu siseri.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Setero, Iesu ‘avori’ setiri, sukaru genembo ainda tamonda iriara aimi, vose darigedo era fukamane da jokáda tere asugetero, fukamane amo sumbu fusikenana sedo era, vasa ganasa aminda ghasaghe vosedo, uvuda mindi sirivo useri.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Etero gido, fuka kaifa kakatoi sumbu era, reighi bogu aminda a reighi mendeni mendeni aminda buvudo, rea gosusera ava osa setero, evetu genembo nininguseri. Ningido, ne eredo, geka sisera ainda beká ava, ningari dae a gari dae sedo, Iesu kena fuseri.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Fera buvudo, genemboá jebugedo boka ujudo anumbiriri gosuseri. Gido, oju useri.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Evetu genembo mendeni, mave rejo siroretiri ditiimi gosusera aimi, osa setero evetu genembo nininguseri.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ningido, Iesu nu nange ne dodo jovereghe yaetira, aindae benunu siseri.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Setero, Iesu nu ira ghakada+ vivitiri, genembo giti setiri sukaru nu do buvero jebugusira aimi, fira Iesu kena benunu sisira, “Na nange nangae yaeteri!”
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Setiri, Iesu numokena sisira, “Tefo, ni jo namonde yae arera. Ni jovereghedo, kamboda yasi! God joka edo ni kau nange sonembetiri jebugetesa ava, osa saso ninda kokomana ningore!” Iesu aminge sisira.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Setiri, genemboá nu jovereghe ira, Frovensi Dekapoles, reighi isambu ghabu sovenisoveni ireira aminda birurughudo ise, Iesu numokena rea usira ava, osa seari evetu genembo isambu, ava ningido dudukughedo ghuseri.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Iesu nunda ambo jimbide dabade jovereghe, uvu da teria aminda sembera dari viti fefetero, evetu genembo digari fera nu jimbe fefetuseri.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Jimbe fetetero, dengoro indari kambo+ da bajari eni javo Jairus, fira numo gido, tumoi bainghusira.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Bainghedo, nunda ghamo joká isambu numokena futuse sisira, “Nanda gagara ijoghako kae budo ambari dae erira. Fu, ninda ungoimi tamonda jighaso jebugare!” aminge sisira.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Setiri, Iesu eredo nemonde iseri. Evetu genembo natofo ainde dabade ise, minonde minonde gotatara udo iseri.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Ero, evetu eni fira, nu emboro soroda tafusira. Evetu resena emo, nu kae budo tambuno gosuse irise, ghaeko 12 ava dadabusira.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Nu dogeta mendenikena sonemba bari dae sedo, ya ghedo ghusira. Avata nu jo jebugaeri. Dogetakena ya foa ghuse, nunda moni fuge dadabusira. Avata nunda kae jo dadabae irise, teria usira.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Avori, evetu aimi Iesu da bino ava ningi eredo, nunda amboda ira,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 nunda tamo asugarida jijighusira. Nu amingusira da beká mo: nu kotisira, “Na tefo nunda tamo asugari aminda jigharena amo, na jebugarena,” aminge kotisira.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Nunda tamo asugarida jijighiri, nunda kae ororo tukughedo dadabiri itatamusira, “Na jebugeteni!” aminge kotisira.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Kotiri, Iesu nunda fakina mavekena sefusira ava, tofo itatamusira. Itatamuse, nu anakora evetu genembo da soroda jovereghe fetedo sisira, “Mave nanda tamo asugarida jighi?” aminge setiri,
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 nunda ambo jimbi siseri, “Ni redae aminge resesi? Namonde natofo jokáda gotatara udo refera emo, ni ‘mave sire jighariá’ resesi?” aminge siseri.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Avata Iesu nu mave nunda tamo asugarida jijighusira, ava kasama ari dae sedo, gi ya foa ghusira.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Amingiri, evetuá Iesu nange etiri jebugusira ava kotise, evetu ojughae ungo ata dadaragaruse, Iesu kena ira buvudo, nunda ata duruda du fasusira. Fasedo, numokena rea sirorusira ava, isambu setiri niningusira.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Setiri, Iesu numokena sisira, “Nanda gagara, ninda tumondariimi ni jebugetesi. Ava sedo, dubo jamaghae yasi, jebuga irase!” aminge sisira.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Evetu aikena geka jo se dadabae iriri, aghi kakato mendeni Jairus da kamboda ghe fera buvudo, Jairus kena siseri, “Ninda gagara ambira. Ava sedo, Ijuga Kato erá tefo fuse janjagu eure dae resera.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Aminge setero ningido, nenda geka ningi dotutuse, Iesu Jairus kena sisira, “Erá oju eose! Ni taká tumonde!”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Aminge sedo, erama evetu genembo nemonde dabade yeore dae sedo buregusira. Buregedo, Iesu nu Peter, James, a James da mandako John, ava budo nemonde dabade era,
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Jairus da kamboda buvudo, evetu genembo digari dimbia sorara ero gosuseri.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Iesu ira kambo jokáda teredo, nemokena sisira, “Ne redae dimbia sorara erevu? Gagara mo jo ambaeri, nu ravira.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Aminge setiri, ne tuturo edo numoá dere jiseri. Dere jirero aindae, Iesu ne ondiri era buvero, gagara ainda noi numamo, a nunda ambo jimbi etodaba naká ainde dabade, gagara da avari vasada era teteruseri.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Tere fetetero, Iesu gagara ungoda jighido, reighi ainda gekaimi, “Talitha kumi!” sisira. Ainda tuka mo eviri: “Nanda gagara, eraso dae resena.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Aminge siri ainghae dabade, gagara amo jebuge erorusira. Gagara ainda ghaeko mo, isambu 12 ava sedo, nu ya foa ghiri gi dudukughedo buniseri.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Bunero gido, Iesu, erá osa seore dae sise bureguse, bayau gagara aikena mutoro mindare dae sisira.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.