Hebreus 11
God Da Geka Seka (KPR) vs NTLH
1 Tumondari da beká mo eviri: namonde tumondarera amo, namonde rea gigiterera aindae, jo manamana ae arera. Kotugo, tumondarera amo, rea jo sirorari gae irera ava amboda sirorari garera, ava kasama arera. Tumondari mo, kau amingori.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Abuamane ne tumondedo ghusera ava gido, God ne uju edo ghusira.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Namonde God tumonduse kasama erera: God setiri utu a enda sirorusira. Nunda geka jo gari da kaugo iraeri. Utu a enda mo, namonde giraera, avata God da geka jo gae eraera aimi, nu utu enda setiri sirorusira.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Abel nu God tumonduse, joba evevago numokena futusira. Nunda joba evevagori; jo Cain da jobago iraeri. Aindae sedo, God nu Abel uju use, nundae ‘genembo eveva’ sise, nunda joba ava ivugaghae rurusira. Abel nu ambududurusira avata, nunda tumondari da bino ava, namonde oroko ningiraera.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Enoch nu God tumonduse, endada jebuga iriri God nu rurusira. Nu jo ambaeri. A nunda tamo mo, mave jo tambaeri. Ainda beká mo: God nu rurusira. God da Geka eminge resira. Enoch da irari gido, God nu ivuga usira.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Genembo mave nu jo tumondae arira aindae, God nu jo ivuga ae arira. Ainda beká mo: mave God tava e tambari sarira amo, nu roera etoto naká evia tumondarira. God nu irira, ava tumondarira. A kotugo, mave God tava arira amo, God numokena mino eveva ava mutarira, ábarago tumondarira. Roera etoto ava tumondaresa amo, God tava e tambaresa. Ava jo tumondae aresa amo, God jo tava edo tambae aresa.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Noah nu God tumonduse, usegha gisi da bino ningido, oju usira. Rejo eni jo sirorari gae iriri, God setiri ningido tumondusira. God rea sisira ava use, nunda natofode dabade jebuga irari dae sedo, Noah nu ghaka+ itutusira. Nu God tumondusira avata, evetu genembo digari endada iriara amo, ne God jo tumondae useri. Avata kotugo, nunda tumondari da beká ava isagha edo, evetu genembo da ari ekoko ava ijugetiri, ne gosuse sirivo useri. O Noah mo, nu tumondiri gido, God nunda dubo joká simbugetiri eveva usira.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Abraham nu God tumonduse, nunda kori ava ningido, eredo reighi eninda isira. Amo, nunda reighi manaiá dodo, God numokena reighi eni mutari sisira, aminda isira. Nu emboro bunisira avata, nu taká isira.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Reighi God numokena mutari dae beka gagojusira, aminda ira irise, Abraham nu God tumonduse, kau makasi embo o esa embo da kaugo ava use, doboda avido ghusira. Abraham, nunda mandi javo Isaac, a nunda imendi javo Jacob, ne isambu doboda avido ghuseri.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Isaac a Jacob resena emo, nene God nunda beka gajari Abraham kena futusira ava, ruruseri. Ne doboda avido ghusera da beká mo: God vasa simbugedo, tutumbi darido simbuge gogoghombedo, bogu begaya itari sisira ava, Abraham nu kaifa use gigitedo ghusira.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Abraham nu God tumondetiri, evia sirorusira. Nu embako beká usira. Kotugo, noaro Sarah barago erova irise, evetako usira. Avata, ne God tumonduse, nengae dabade avise, Sarah Abraham da mandi fufusira. Abraham nu eminge tumondusira: God rea beka gagojuse mutari sisira, ava mutarira.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Abraham nu embako edo, kau ambari da kaugo usira. Avata noaro mandi fumbiri sirorusira. Siroretiri ainda amboda, nunda imemesiri digarigo siroruseri. Kau utu da damana a eva da ghonesa da kaugo ava siroruseri. Jo tegari da kaugo iraeri.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Evetu genembo tegetena emo, ne God tumonduse iriara edo, sirivo useri. God roera mutari sisira ava, ne jo enda eminda irise baeri. Kotugo, kau evetu genembo soka fetedo reighi giraera aminga ava, ne roera amo gosuseri. Gido, ne ivuga use eminge sedo ghuseri, “Fuvu, ominda yaore! Namonde enda eminda irise, kau esa embo a makasi embo da kaugo use irera,” aminge sedo ghuseri.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Mave amingeraira amo, nu aminge sise ijugeraira: nu tofo nunda reighi a enda ava jo tambae, tava use irira.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Abraham mane nenda reighi manai kotaetera amo, ne totoi jovereghe ya torughaeteri.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Avata nenda reighi manai jo kotaeri. Amo, ne reighi eveva aminda yari dae kotiseri. God da reighi utuda irira, aminda yari dae kotiseri. Evetu genembo amo, ne God tumonduse, eminge javono gatedo ghuseri, “Arie, Afa God!” aminge seoro ningido, God aindae jo meka gae edo ghusira. Ainda beká mo: nu anakora nenda reighi a bogu begaya ava simbugusira.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Abraham da imemesiri, sifo amboda digarigo sirorarera ava, God numokena ijuguse, beka gagojusira. Ainda amboda, God Abraham da tumondari ava dere gosusira. Aminguse, Abraham nunda mandi dabako tainako javo Isaac ava, de ojedo numokena joba dungari avare dae sisira. Setiri, Abraham God tumonduse, nunda beka gajari ava kotise, nunda mandi dari ambare dae sedo simbugusira.
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 God nu giti Abraham kena eminge sisira, “Ninda mandi Isaac kena, ninda imemesiri digari ava sirorarera,” aminge sisira.
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Nunda geka ava kotise, Abraham God da fakina ava tumonduse kotisira, “God sarira amo, Isaac ambarida ghe jebuge erarira,” ava kotiri, numokena sirorusira.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Isaac nu God tumonduse, nunda sasingu Jacob nengae Esau ghae ava, God da javoda esimbugusira.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Jacob nu God tumonduse, ambari dae use, ketuaimi gae fetirise tumo bainghuse, Joseph da sasingu etoto naká ava esimbugusira.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Joseph God tumonduse ireira ava, ambari dae use sisira, “Israel embo ne amboda reighi Egypt do dumbudo yarera.” Aminge sise, nu dengoro indudusira. Numo ambarira ainda amboda, Israel embo jovereghe yarera amo, ne nange nunda etu ava budo, ainghae yaetera aindae, dengoro indudusira.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Moses da noi numamo God tumonduse, Kini (King) Pharaoh da agho dari de bejise, nenda mandi Moses jungetero irise, tambuno etodaba naká dadabusira. Nu mandi dombúde a garigori. Aindae sise, ne Kini (King) Pharaoh da agho dari aindae jo oju aeri.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Moses nu bajido genembo use, God tumonduse, Egypt embo ava ighagha use, Kini (King) Pharaoh da gagara numoá undusira aindae, “Na jo nunda mandi iraeri,” sisira.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Ainda beká mo: nu ari ekoko endada iriari ai sifo tufako ivuga eraera ava ighagha e dodo, God da natofode dabade tatedo, mema dabade itatamari dae kotisira.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Moses da kotari mo: God Genembo amboda mutari sisira, ainda javoda meka garera amo, evevari. O reighi Egypt da gugua isambu bari amo, ekori. Ainda tuka mo: nu mino rea amboda baetira ava bari dae sedo, edo ghusira.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Moses nu God tumonde gogoghombuse, Kini (King) Pharaoh da janje eko aindae jo oju ae usira. God tumondusira amo, jo ditiimi gari da kaugo iraeri. Avata Moses jo oju ae edo ghusira amo, kau God ditiimi gosuse tumondarigo edo ghusira. Aminguse, nu reighi Egypt dodo fusira.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Moses nu God da Geka tumonduse setiri, Israel embo ne guro békada, tutumbi tamonda ororoimi davuseri. Amingusera da tuka mo: aneya sasingu bebego avanembo dari sirivo aoro dae sedo fusira. Ava kasama edo, nu nange Israel embo da kambo gido, do jarigaetira ava kotise, ne aminguseri.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Israel embo ne God tumondero, esuru javo ‘Kokoigo’ sedo ghusera, ainda eva sarigedo soveni soveni fetetiri, kau endada fete sembi ya vitariguseri. Amingero ainda amboda, Egypt embo nenda amboda sembi yari dae usera ava, eva fira gotonghedo fuge jarigetiri, mindi sirivo useri.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Israel embo ne God tumonduse, sifo 7 ava reighi Jericho embo da furu gukada era birurughetero dadabetiri, furu amo gofedo, beje vovosusira.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Evetu saghere kato javo Rahab, nu God tumonduse, jo ambae usira. Nune, gegenembo reighi kato e gari dae fusera, ava sonembusira. Aindae sedo, nu jo evetu genembo mendeni, God da Geka kotae usera, ainde dabade ambaeri.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Avori, evetu genembo mendeni da geka saetena amo, sifo dadabaetira. Ava sedo, Gideon, Barak, Samson, Jephthah, David, Samuel, a feroveta da geka jo se tefo aono ningae areva.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Ne God tumonduse, oro mendeni dedo ghuseri. Ne seoro ari eveva siroredo ghusira. God rea nemokena beka gagojusira ava, isagha etiri gosuseri. Ne seoro raiyoni (lion) beka gotedo ghusira.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 A kotugo, ne seoro avaraka bubura dukaghae amo soana edo ghusira. Ne God tumondero, gitofu jo kaiyaimi jaoro ambaeri. Ne jo fakina kakato irae avata, ne God tumonduse, fakina edo isoro use ainda jokáda, gitofu da oro mendeni da isoro kakato ava dedo ghuseri.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Evevetu mendeni God tumondero gido, nu setiri nenda natofo mendeni ambarida ghe eredo jebuguseri.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Ágido, gitofuimi ne dere jiseri, ambíimi doruseri, seiniimi (chain) bundiseri, diburada fifituseri,
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 ghamanaimi detero sirivo useri, divetero ambududuruseri, a kaiyaimi jetero amomonjeguseri. God da natofo amo, ne makasi bekári. Ne sifi (sheep) a gouti (goats) da anosoi asugedo, deinghedo ghuseri. Evetu genembo mendeni, nemokena bouvu futuse fakarago edo ghuseri, dedo ghuseri, a mema muteoro itatamedo ghuseri.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Avata geka bekári: ne evevagori. Evetu genembo endada irise, fisi da uju eraera amo, jo nemoá avavaga iraeri. God da natofo amo, reighi evetu genembo a uvu irae da vasa a doriri aminda deinghedo ghuseri. Ne ya beku a bako jokáda avido ghuseri.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Evetu genembo resena emo, ne tumonde gogoghombusera ava sedo, nenda geka gembero irira. Avata God rea mutari sisira amo, ne jo baeri.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Ainda beká mo: God nu namondeda sifo eminda, roera evevago eni ari sirorarira ava kotise, ne kaifa aoro dae sisira. Nunda kotari mo: jo nesukako eveva ae arera. Amo, ne namonde dabade, namondeda ari ekoko God nune seghe fugedo, namondeda dubo joká dambu ari inono arira.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.