Romanos 4

Deuxu Rybe Tyyriti (KPJNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Timybo ararybekre inytybyreny Abraõmy.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Aõbo riwinyre aõkõ idi rexiòbitidỹỹnyre. Tai tahe rexityhynyke inyko‑ò. Tahe Deuxuko‑ò aõkõ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Kamy heka Ritidỹỹna‑ki roire: —Abraõ heka Deuxu rityhynyre taile tahe rexiòbitidỹỹnyre. Deuxu dee tii òbitityhy rare tii rityhynyrekile.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Iny aõmysỹdỹỹdu raòwymyhỹke iaõmysỹdỹỹna myna. Urimy aõkõ dori raòwymyhỹre taaõmysỹdỹỹnaòwyle dori ritamyhỹre.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Inyõ rityhynymyhỹkeki, tii òbitina ritamyhỹre Deuxu‑ribi. Deuxu dori òrarudu mahãdu òbitina widỹỹdu rare. Kia uriõno rare.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Davi heka juhuu riritinyre iwese teysatyhymy iny rarekremy wahe. Deuxu dori òbiti mahãdu dee riraykydỹỹnyre òbitimy roirekemy. Tii ixidee aõ riwinyõre. Davi kiawese riritinyre:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 —Teysatyhymy iny rỹirakemy Deuxu iòraru riixãwididỹỹnyreu tõhõti‑ribi iòraru rosakeu.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Teysatyhymy iny rỹirakemy iòraru‑txi Inynyrỹ nohõti ijeraõmy ihỹkre.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Deysana aõbo judeu mahãdu sohojile riteysanymyhỹre ida judeukõdu mahãdu tule. Tulere! Inyboho dori rarybere: —Abraõ tyhynale tamy òbitina diwahinymyhỹde.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Tiubo tahe Abraõ òbitina ritare notyky resynako‑ki ada ihewo‑ki aõbo, ikoure.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Juhuu dori rityhynyre idi ta notyky resyna tamy nade kia tyhyna Deuxu‑ò riteòsinyreki. Tai tule òbitina Deuxu tamy riwahinyre. Kia butu tyhydỹỹdu tyby wese rare, Judeukõ mahãdu wahe.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Notyky resynako‑ki òbitina ritare. Tõtyky resyna‑di mahãdu tyby wesemy riki Abraõ ratximyhỹre. Tiile tõtyky resynakõ‑ki Deuxu rityhynytyhymyhỹre.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Deuxu Abraõ‑ò rarybere tii ibutu bede bede wedu wesemy ratximyhỹre iriòre iribi rimykemy. Tahe bede ywina rybe òraru‑ki aõkõ tuu ihỹre, ityhyna òbitina òrarukile wahe.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Bede ywina rybe‑ribi tybie tahe itarasadumy ratxikre, tai tahe inatyhyna aõ aõkõ rare. Aõbo Deuxu rarybere aõmy aõkõ rare. Tahe roirekre.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Bede ywina rybe dori Deuxu aõhõkỹmy dỹỹnana diõde iny ribedeerynykemy. Teysana aõkõ wahe. Bede ywina rybekõki, timyki iny aõ ityhynyõna. Bede ywina rybe ijõõre‑wana òraruna ijõõre.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Tahe inatyhyna‑di sohojile iny aõna aõna wiwihikỹ ritamyhỹke. Tai iruxetòena‑ribi nade. Tahe aõmybo Deuxu rarybere ibutu riòreriòremy tuu rỹikre. Bede ywina rybe mahãdu tule bede ywina rybekõdu mahãdu‑wana wiwana Deuxu rityhynyre. Abraõ riòre wesemy ibutumy tai inyboho roire.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Iwese Ritina‑ki roire wese: —Jiarỹ aratare ibutu inytyby wesemy mabekemy. Ibutumy iny rityhynyre‑wana, iwese Abraõ rityhynyre wese, iwese‑ki Deuxu ritake. Deuxu tahe rubu mahãdu riixixanymyhỹre rubu‑ribi. Tii rarybekeu aõ aõkõ aõwesele tii aõ heka rare. Tii rarybere tule riwinyre. Abraõ heka Deuxu rybe rityhynyre.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Timy heka rariòrenykemy ixidee rõhõtinyõhyymyhỹre. Deuxu dori tamy rarybere: —Kai heka ariòkòrereny sõwemy atximyhỹkre. Kai hãwã hãwã tybymy mabekre.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraõ tatyhyna ritxiõnyõhyyre. Timy heka 100 beòramy idi ratximyhỹre, ixãwire uladu‑ribi ramatuarinyreki. Tule ihãwyy Sara iuladu herina‑di kõremy rõhõtinyre.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Timy heka ritxiõnyõhyyre Deuxu Rybe. Rityhynymyhỹre Deuxu deàlàna riwowydynyre.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Tii heka rierymyhỹre Deuxu irurudire irybe wesemy aõ rỹikemy.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Tai tahe Deuxu tamy òbitina tamy diwahinyde.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Aõ iòraruki aõkõ kia ryberitina awimy raeryre, tamy sohojile aõkõ dori rarybere.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Iny òraru‑ki tule kia tuu roire. Iny tule inatyhyna‑di òbitina ritakre. Inyboho dori rityhynymyhỹre, Inynyrỹ Jesuisi rubu‑ribi ixixana widỹỹdu Deuxu raremy.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Jesuisi iòludu‑ò iwahidỹỹmy rara inyòrarureny‑ki tai rurure. Tahe iny òbitina wahidỹỹna‑ò diixixanyde rubu‑ribi.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.