Lucas 7
Deuxu Rybe Tyyriti (KPJNT) vs ARA
1 Jesuisi tarybe rahu‑di tahe Kafanaõ hãwã‑ò rare.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Tai Roma soldado dinoduõ tai ihỹmyhỹ. Teòduõ tahe binamy irubu iòhòmy roimyhỹ.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Soldado dinodu Jesuisini‑ò roholareu tahe, iòrysymy rarybere. Taita judeu mahãdu kia matuariõ rexitòenyre aõma kididykremy riteytenykremy kia webinadumy roireri.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Tahe Jesuisi nade juhu be kiamy Jesuisi rarybere: —Ka hãbu heka awi biwiòhenanykre heka.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Ka hãbu heka waijoi luu nihikỹ rare ihyymy ta dohodỹỹna hetoõ riwinyre waijoi‑ò.
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 — ausente —
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 — ausente —
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Jiarỹ dori inydee radỹỹdu jiarỹ rare. Aõbo riwinykemy. Kia riwinyre warybemynale kia heka jiarỹ rare. Wadeòdu‑ò rarybewãhãraki heka: —Kia biwinybenyke. Riwinymyhỹrenyre. Kai tule marybeke, beyteke. Tahe aõwese reytemy reake. Robedeòtiidỹỹnyre, kia tuu rarybereki wahe.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Jesuisi ròkesereri kia rarybemyhỹò wahe: —Jiarỹ ka tiu judeu mahãduy‑ki. Hãbuõmy rabiõ watyhydỹỹnamy. Rabireri riwatyhynyreri rabireri.
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Soldado dinodu deòdu ròòkesereri. Ixyby reytereri idi ronyre.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Jesuisi rare terydỹỹna mahãdu‑di ijõ hãwã‑ò. Naĩ hãwã‑ò heka rare. Kiemy rahyymy heka rahyyre. Sõwemy iny iheki rare.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Hãwã ijò‑ki rehemynyreu tahe kia ibutumyle rehemynyre. Sõwemy iny rubudu rareò wabede‑ò. Weryrybòõ rurure. Ise, wytese, heka iriòre sohojihyylere. Iny sõwemy heka riheludunyre tahi‑di taibru‑di.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Tai Jesuisi tuu robireu, idi rexiwòtenymy kamy rarybere: —Ibrukõmyke!
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Jesuisi debò ritidire caixaõ‑ò. Iu idi itxyydu ruhurenyre. Idi tahe rarybere: —Weryrybò, bexixake wahe.
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Weryrybò rexixamy reamy ronyre. Idi rarybere. Tai tahe Jesuisi ise‑ò riwahinyre.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Ibutumy tasỹ mahãdu ribedeòtiidỹỹdunyre. Tai tahe Deuxu riwowydynymyhỹreny: —Ebe, aõherewe, Rybedu nihikỹ kỹnyhe witxijumy inydeereny rehemynyre.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Kia taheka bede bede hãwãmy Jesuisini reare.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Joaõ heludu mahãdu ibutumy tuu relyyre iko.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Inatxinareny Joaõ riteònyre Jesuisi dỹỹraximy kamy wahe: —Kaiwe nodu aõbo tate, ada txiò aõbo ini nodutyhy ariraòrenykre?
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Idi Jesuisi‑ò ròirenyre tuu itỹỹraxidỹỹmy; —Kai we nodutyhy tate? Ta txio aõbo ini ijõ ariraòrenykre?
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 (Iu ta Jesuisi yla aõkõ webinadu, binanamy binana mahãdu riteytenyra, tyytybybinamy ykydu mahãdu, iruetà mahãdu sõwemy tule.)
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Irahu‑di ta Jesuisi rarybere Joaõ ijoi‑ò: —Bòòsebenyke. Ibutumy kamy tabitenyta taholatenyta Joaõko‑ò tuu belyybenyke: —Iny ruetà bina mahãdu retehererimy, Iny rutiàre mahãdu rariarerimy, tyybinamy binana mahãdu reytererimy, iny nohõtity mahãdu roholarerimy. Iny rubu mahãdu heka rubu‑ribi rexixarerimy, urimynodu mahãdu heka Rybewihikỹ Tỹmyra‑ò roholarerimy.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Iny bedesa heka rare, warybe tyhydỹỹdu mahãdu.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Joaõ heludu mahãdu iribi ròhònyreu tahe Jesuisi rarybere Joaõ bededỹỹnanamy: —Aõmybo wahe Joaõ‑di tõhõtinytenyte aõmy tubedi nohõtinyrenyre tamy itxerena bederahy tòitenyteki wahe. Otxirarade wese yhy‑ki idi tahõtinytenyte.
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Aõma hãbu urimynodutyhy aõbo tahõtinytenyteri. Hãbu tyywihikỹdiremy tahe tahõtinytenyte. Iwese iòlò taheto wihikỹ‑ki ratximyhỹre wesemy aõbo tahõtinytenyteri.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Wadee manarybeke aõbo betehekemy tahõtinytenyteri. Deuxu rybeduõmy aõbo tahõtinytenyte. Inatyhy tii rare. Kia ratyre heka tii rare.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Aõma dori tyyriti‑ki rarybemyhỹre:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Inatyhy kaa rare. Tie heka ibutu hãbu ratyre ratximyhỹre. Ihãrele tahe inyõ Deuxu Iòlòna‑ki ratxikeki heka iratyre ratximyhỹre.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Tahe nieru butudỹỹdu mahãdu kia‑ò roholare. Tule sõwemy iny kia‑ò roholare. Tiiboho Deuxu bede ywina tyhydỹỹdu mahãdu roire. Tule Joaõ Sebedỹỹna mahãdu roire.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Fariseu mahãdu tahe, bede ywina erydỹỹdu mahãdu tahe Deuxudeewina dera rare. Tai Joaõ‑ò ratisebemy roiõtyhy.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 —Mowesebo heka wijinabòdu mahãdu wesemy ratxireri.
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Uladu mahãdu wesemy tiiboho ratxireri. Tiiboho ijõ uladu mahãdu‑ò ryrymyhỹre: —Inyboho rawiunyre, tahe kaiboho teseõtyhy. Wobina wiu rawiunyre tahe kaiboho tahinyõtyhy.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Joaõ Sebedỹỹdu renareherenyõmy rỹire, vĩĩ riõõre. Ihãre tahe kaiboho tarybete: —Tii tyytybybina‑di ihỹre.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Hãbutyhyhykỹ jiarỹ rare, Deuxu Riòre wahe. Jiarỹ reroximyhỹre tule reõmyhỹre. Tai tahe tarybemahãte jiarỹ wabyre nihikỹlemy wamomohõkỹremy. Jiarỹ riki òrarudu liinatyhy heka jiarỹ rare, nieru tarasadu liina wahe.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Ihãre tahe aõikõkõlemy heka taraykynymyhỹtenyte ihãre taheka òbitilemy ixi‑di tahõtinymahãtenyte.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Fariseu mahãduõ heka Jesuisi ritobinyre taheto‑ò roximy. Jesuisi tahe rare idi ronyre roximy.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Kia hãwã‑ki tahe hãwyyõ rasỹnyre, wydena wahe. Tii heka Fariseu heto‑ki riroxirerimy roholareu, tii tule rare. Tahe hyna òwyhykỹ rimyre. Alabastro aderònahynani rare.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Hãwyy tahe Jesuisi hewomy ronyre, iòhòmy. Tahe aderòna ritxiwire iwatyre. Tule iwa‑ki ruworuwòmy ratximyhỹ irube‑di iwa risuhòra idi irade‑di rabunyre.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Fariseu kiamy robireu, ixideele rarybera: —Kia hãbu Deuxu rybeduõ aõkõ rare. Tuukeki tii hãwyy rieryke aõhãwyybo tii ratxireri.
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Jesuisi tahe fariseu‑ò rarybere: —Simaõ, adee ararybekemy watxireri. Simaõ tahe rarybere: —Manarybeke Waerydỹỹdu!
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Tahe Jesuisi rarybere: —Nieru huòteduõ heka inatxi hãbu‑ò nieru riwahinyre. Ijõ 500 rihuòtera, ijõ tahe 50my rihuòtera.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Idi tahe hãbu inatxi nieruõhyymy rỹire òòsemy tanieru tamy. Tai tahe nieru huòtedu riwotòenyrenyre tahe ritusanyre, wiwana iòwy riixãwididỹỹnyre. Tibo huòtedu ilàhànadỹỹdu tyhyre.
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simaõ dirawyònyde: —Kia òsana 500my rihuòtere. Tahe Jesuisi rarybere: —Inatyhy rare.
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Jesuisi tahe hãwyy, riijemy, tahe Simaõ‑ò rarybere: —Kahãwyy ini bidiijeke. Jiarỹ nadehemynydeu, tii tarube‑di wawa risuhòra. Kai beeõ tadiwyòte. Tii tarube‑di riwawasuhòra. Iu tarade‑di riwawarabunyra.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Kai tiwawehityhynanyõte rehemynyrau, tii tahe riwaatyõhyymy ratxireri.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Kai warade‑ki òlỹre tetxiwiõta tii tahe aderòna wawatyre‑ki ritxiwire.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Tai tahe adee ararybekre. Tii inatyhymy waluure. Taòraruna ixãwidỹỹna‑ki. Inyõ iòraruna ibutemy raixãwidỹỹnymyhỹreki, tii inatyhymy aõkõ taòraruna ixãwidỹỹdu luure. Ijõ tahe inatyhyhykỹlemy taòraruna ixãwididỹỹdumy reamyhỹre.
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Tai Jesuisi hãwyy‑ò rarybere: —Aòraruna reixãwididỹỹnyre.
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Tai roxidu mahãdu widee raryberenyre: —Mohãbubo kia rare? Tii òraruna riixãwididỹỹnyrerimy.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Tahe Jesuisi hãwyy‑ò rarybere: —Atyhydỹỹnamy texitarasadỹỹnyte aòraruna sõwe‑ribi biu‑ò hena tetateri. Mata hỹny.
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.