Atos 27
Jatetshi múldigaba (KOG) vs NVI
1 Guñgueni san kagi Italdiaxa níbunik ga zʉnaxaxaldixa ajañguane. Akna Pábuldu, axautshi akuxane awaldeyatukakue nañga ezua suldáutshi sáñkalda Juldio axezhukaja katuwi kauldeyaldiamak agaxé. Eñki Aldumatshi sáñkalda akldé akzetshi suldáukuegaba zhekueñka zalda sáñkalda zhauwa na naldá.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Guñguake ezua balku kuíbuldu Aldamitiúxa zhinik naklde, Sesaldeyaxa zhinik balkukue axaldabikakue níbuni xezhak Asia baxe mizhiji neyaldixak julduñkalde. Atshaga na ezua sigí Aldistalku, eñki Masedonia baxe kuíbuldu Tesaldónikaxa zalda jiaga zʉñgapa neyapánañkalde.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Amak nejiñga na, abokualdike balkukue axaldabigeñka Sidóñ neñkalde. Exaki suldáutshi sáñkaldaja Pábuldu guañ jañgui na, apebukue axabizhal neyaka jañguá, ekíki ji agajuezhatuka agaxaunexaldiamak.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Exa zhinik mokue kaldeyapanatshake, múlkalda neyakualdialdi zhinik zʉnabushiñgaba guñguake, kagi nóñgutse níbunixa izhuka Tshípalde buaxa ga múlkalda agubisha zʉnabugazháldialdi ga neñkalde.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Amak níbunik nejiñga na, Sildisia baxe, Panpildia baxe níbuni xezhak zʉxaitiñga Aldisia baxega balkukue axaldabigeñka Mildaxa neñkalde.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Exaki suldáutshi sáñkaldaja ezua balku Aldejandaldiya zhinik naklde Italdiaxa neñká akzalguake, aik jeñ zʉnajulduksha zʉnauldeyaldá.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Exa zhinik níbunik anuuñka ldiuwi señgaba nejiñga jibañ naldi, aldiweki níbuni xezhak kuíbuldu Snidu tezhak zʉxaitá. Ai zhiniki múlkalda neyañkaldogualdi zʉñkabushiñgaba na, balkuki miya ga neyaldixa ajañguane nalgué jian neyazháka nalguakna, kagi nóñgutse níbunixa Kaldetaxaga Saldamona buaxa kazʉxaitiñguenik, ai kagi buaxa múlkalda agubisha zʉnabugazháldialdi ga neñkalde.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Amak ai kagi xezhaxa jibañ naldi zʉxaitiñga na, ezua kuíbuldu Aldaseya tezhak “Balkukue Axaldabigeñka Janshagatse” axezhogeñka neñkalde.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Ekí señgabá nejiñgaba au anuuñka zek guñguakna, akldé níbunik ga neyaxañ migisaldakuéñ zexaldá. Akbiñgaki atshak zhiniki agubisha níxalda bual níbuni itsauldaldiéñ zexaldá. Guakna Pábulduja kagisaldi guakuak ekí kaksanék:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Duwekuañ, neyalga nogakualdiake atemajañ zʉñgisá guaka na tuñkú. Níbuni atemajañ itsauldatshak balku, numa uldeyatuka juizhiñga nuk itshuanatshake, nasʉñ jiaga shua guanazʉnaka na tuñkú.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Guatshak jiaga suldáutshi sáñkaldaja Pábulduki muldetua axaldukagábaki, balkutshi ajáugukuija, balku uldeñkaja guaxé za kaxaldukshi amak kaxatshá.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Guatshak ai balkukue axaldabigeñki agubisha níxalda bual, níbuni itsauldatoxaldieñki muldetua izhogazháka. Naldakna naki saldiñga nekueja awagaxa balkukue axaldabigeñka Penise kagi nóñgutse Kaldetakga níxalda bualki jituakualdixa nenazʉnaka ajañgui na, amak neyakualdixa ajañguá. Exa balkukue axaldabigeñkaki mushtabañga níbunildi stundana axaldé naldatshak, múlkalda agubisha kamakualdi axabugazhé na naldá.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Guakna múlkalda señgaba neyapanguake neyakualdiamak zʉñgaunegaka atuñguakna, balku aldeyaldiamak janagatuñgueniki Kaldetaga níbuni xezhak ga neyapánañkalde.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Nauwa anuñka zeñka neyañkaldogueñki, ubañga múlkalda, níxalda na zʉxaitsha giemi kamakue, kagi nóñgutseldi zhinik zʉñkabuxaldá.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Ekí zʉñkabushi na, balku neyaldialdi awaldeyazháka atuñguakna, egaba múlkaldaja aldéñga maní zʉnauldeyaldiamak iyabesá.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Ekí zʉnauldeji na, kagi nóoñgutse nuxa níbunixaga Kauda buaxa múlkalda agubisha neyatogazhéñka ga zʉxaitá. Exa zʉxaitatogueñki ezua kanuwa nóñgutse kamañ naldi ibekshi muldetua shiyabá.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Amak iyabekshiñguenik balkutshi asʉkldí ishkualbeni guakuak muldetua shibuldi dañ me yo shiyabá. Gueniki ni sʉkldiñga uwí guinue jana nitshinekuek Silte axezhogeñka balku ajiuwaka ajañgui na, señgaba neyaldiamak jiba agabeñka axajieñguatshak jiaga múlkaldaja uldeyalga.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ekí nejiñga abokualdike múlkalda akldeñga kamakualdi neyatshak níbuni zʉñkabushiñgaba guñguakna, balkuja matshuwi numa uldeyatogueki nildiñgaba axatiñgualdá.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ekí zeshiñga na, maiguake balku uldeyaldiamak jiba agabeñkakue kauwizhéñ naldi nildiñgaba axatiñguá.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Ekí anuuñka ldiuwi níxalda, múlkalda juizhi zeshiñgaba na, muldetua tuañ zeklde te noshi, ni niuwi, ni zumeyakue tuakí naldi na, aldiweki egaba “shuigakualdixa nuxa shakldá” na kitshanapaná.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Ekí zegatogatshake nasʉñki gakue ga naldakí au anuuñka zegatogueñki, Pábuldu nauwikenáñ izhgaldagueni ekí zʉñmeyá: “Duwekuañ, ekí zʉñgisaldaka nalguák, Kaldetaxaga abá guakue miñsanegukuamak naxatshaminaldíñki numakue itshuanazhá, ni guiyaba tuakue zʉñgatsegazhá guatañkaldaldé nakldá.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Naldatshak abá naldakí, zhe miñzegazháldi. Akze, ni ezuak shuizhañgaki guañkaldáaldixa naldatshak, balku zʉnake nuk zhiktini itshuaná gualdixa nakldá.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Saldiñga netshi Jatetshi naugé, aldéñ za axazauñkuge naldák, kañ sesʉñ aldéñ guaklde uldeñka nagakaxane naxaldashi
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 ekí nakbeyá: ‘Mañki zhe mikzegazháldi. Aldumatshi sáñkalda akldé akzé nugeñka migatsé azhi migatsaldakí ne matualdiamak axaldeyakue migatsaldaldixa. Akna Jate guañ majañguéñ zhinik na, ma na níbunik neyatukakue jiaga ashuigazháldiamak kagaunexaldixa nzha.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Akna ‘Jateja sakí nakbeñshanamak naxatshaldixa shakldá’ jañgugakna abá naldakí, zhe miñzegazháldi.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Naldatshak balkuki níbunixaga ezua kagi nóñgutsexa axabugakue agatsaldaldixa nakldá.”|src="cn02042B.tif" size="col" loc="(Ajsh 27.13-26; 2Kt 11.25)" copy="DCC"
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ekí níxalda zeshi, múlkaldaja níbuni Aldiátiku zʉnauldeyapangueni mozhua semana ne semuanté zegatshak, balku uldeñkakueja kagixa naki neji guxá kakldék.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Akna níbuni mitsá juit zalda akuajatshak anuñka 18 gulda me abaté atuñgueni jiak, mokue akuajatshake 13 gulda zʉxái me abaté atú.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ekí atuakna, jáguxak axabugaka ajañgui zhe kakzeshi na, balku akldé neyaksá gualdiamak makaiwa kama gukshixa aldiwan zaldakue nildi axajieñguá. Gueniki “mijá muñzegakuéñ” ajañgui Jate axakuañnék.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Gueni balku uldeñkakueja, kama gukshixa aksaja zaldakue axajieñgualdiamak jana ajanashiji na, kanuwa nóñgutsek aldakuixaldiamak shibuldik axajieñgualdá.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Guakna Pábuldujañki suldáutshi sáñkaldak, ají suldáukue na ekí kakbeyá: “Balkuldiñgaba izhogakue zʉñgatsé ne, ejiékue abakí aldaldiake, shuixabináldiamak sakí atshaminaka naldaksá gualdixa nzha.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Ekí kakbeyakna suldáukueja kanuwa nóñgutse shaklduka naldé shi iyabeñgua, nildi axajieñguá.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Gueni naki muñzegapanatshake, Pábulduja saldiñga nauwa zakue kagakuañneshi ekí kakbeyá: “Maiñki ‘¿sakí zexaldixa ne?’ za ijaná noshi, ni ji jiaga ga naldakí mozhua semana zek na gu.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Akna shuixabináldiamak jika nauwa ga guakue ni miñgakuañnekú. Akze, ni ezuak nauwa nuxaki miñgisá guazháldixa nakldá.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Ekí kakbeñgueni pañ zhiksuishi saldiñgaja tuaté Jatek “zeñ nzhakldék” akbeñgueni zhikwati, galdá.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ekí katuatshakna saldiñga ekíga zandana zʉñzeshi, zaldá.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Guatshak balkuldi saldiñga neyañkaldoxekueki 276 na kaldaldá.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Amak saldiñga auxaga yau asajeniki balku akldé juañ akzexaldiamak gakue uldeyatogué nildiñgaba axatiñguá na akuá.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Gueni muñzegatshak balku uldeñkakueja kagi atú guatshak jiaga, mashiga ze kakldegazhá. Guatshak níbuni anuñka juldunanaldi uwí muñshí atuweñka, balku awaldeji exa ajiushaka guashiñki amak ajanashaldixa ajañguá.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ekí ajañgui na, balku kama gukshixakueki nuk shi iyabeñgui nildiñga jeñ abajá. Atshaga na, ezuakuejañki balku mezhguxa shi iyabane nalgué iyasoñguá. Gueniki múlkaldaja kauldeyaldiamak balku asʉgaxa kuldita akldikue aldildikshiji na, uwí muñshí akzhekueñka aldeyaldá.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Guane nalgué, balku ni sʉkldiñga uwí guinue jana nitshinek me axaldabí. Ekí axaldabigatshake balku asʉxaki aibé ajiuwi neyaksá giemi guatshake, numíxaki nija kamakualdi axabushiñgaba zhiktiná na gua.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ekí zegatshakna, suldáukuejañki akuxane awaldeyatukakue nik jueni aldakuishi guakuak nuk kakuaxa gundana kakzék.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Guatshak kauwijí sáñkaldajañki Pábuldu akuagazháldiamak jañgui na, ekue sakí ajanashaldixa ajañguane agitamakui na ekí niuwi ge: Mielde nik juena akué misha nixa iyawateji jueni kagixa neyakue.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Guatshake azhiniki tábaldak azhi jiñgaba balku ishkualbenek axaldi kagixa neyakue. Guake amak axatshiji na, saldiñga zʉñgisa naldakí kagixagaba nuk ne na kakuá.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.