Atos 27

Jatetshi múldigaba (KOG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Guñgueni san kagi Italdiaxa níbunik ga zʉnaxaxaldixa ajañguane. Akna Pábuldu, axautshi akuxane awaldeyatukakue nañga ezua suldáutshi sáñkalda Juldio axezhukaja katuwi kauldeyaldiamak agaxé. Eñki Aldumatshi sáñkalda akldé akzetshi suldáukuegaba zhekueñka zalda sáñkalda zhauwa na naldá.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Guñguake ezua balku kuíbuldu Aldamitiúxa zhinik naklde, Sesaldeyaxa zhinik balkukue axaldabikakue níbuni xezhak Asia baxe mizhiji neyaldixak julduñkalde. Atshaga na ezua sigí Aldistalku, eñki Masedonia baxe kuíbuldu Tesaldónikaxa zalda jiaga zʉñgapa neyapánañkalde.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Amak nejiñga na, abokualdike balkukue axaldabigeñka Sidóñ neñkalde. Exaki suldáutshi sáñkaldaja Pábuldu guañ jañgui na, apebukue axabizhal neyaka jañguá, ekíki ji agajuezhatuka agaxaunexaldiamak.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Exa zhinik mokue kaldeyapanatshake, múlkalda neyakualdialdi zhinik zʉnabushiñgaba guñguake, kagi nóñgutse níbunixa izhuka Tshípalde buaxa ga múlkalda agubisha zʉnabugazháldialdi ga neñkalde.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Amak níbunik nejiñga na, Sildisia baxe, Panpildia baxe níbuni xezhak zʉxaitiñga Aldisia baxega balkukue axaldabigeñka Mildaxa neñkalde.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Exaki suldáutshi sáñkaldaja ezua balku Aldejandaldiya zhinik naklde Italdiaxa neñká akzalguake, aik jeñ zʉnajulduksha zʉnauldeyaldá.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Exa zhinik níbunik anuuñka ldiuwi señgaba nejiñga jibañ naldi, aldiweki níbuni xezhak kuíbuldu Snidu tezhak zʉxaitá. Ai zhiniki múlkalda neyañkaldogualdi zʉñkabushiñgaba na, balkuki miya ga neyaldixa ajañguane nalgué jian neyazháka nalguakna, kagi nóñgutse níbunixa Kaldetaxaga Saldamona buaxa kazʉxaitiñguenik, ai kagi buaxa múlkalda agubisha zʉnabugazháldialdi ga neñkalde.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Amak ai kagi xezhaxa jibañ naldi zʉxaitiñga na, ezua kuíbuldu Aldaseya tezhak “Balkukue Axaldabigeñka Janshagatse” axezhogeñka neñkalde.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Ekí señgabá nejiñgaba au anuuñka zek guñguakna, akldé níbunik ga neyaxañ migisaldakuéñ zexaldá. Akbiñgaki atshak zhiniki agubisha níxalda bual níbuni itsauldaldiéñ zexaldá. Guakna Pábulduja kagisaldi guakuak ekí kaksanék:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “Duwekuañ, neyalga nogakualdiake atemajañ zʉñgisá guaka na tuñkú. Níbuni atemajañ itsauldatshak balku, numa uldeyatuka juizhiñga nuk itshuanatshake, nasʉñ jiaga shua guanazʉnaka na tuñkú.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Guatshak jiaga suldáutshi sáñkaldaja Pábulduki muldetua axaldukagábaki, balkutshi ajáugukuija, balku uldeñkaja guaxé za kaxaldukshi amak kaxatshá.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Guatshak ai balkukue axaldabigeñki agubisha níxalda bual, níbuni itsauldatoxaldieñki muldetua izhogazháka. Naldakna naki saldiñga nekueja awagaxa balkukue axaldabigeñka Penise kagi nóñgutse Kaldetakga níxalda bualki jituakualdixa nenazʉnaka ajañgui na, amak neyakualdixa ajañguá. Exa balkukue axaldabigeñkaki mushtabañga níbunildi stundana axaldé naldatshak, múlkalda agubisha kamakualdi axabugazhé na naldá.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Guakna múlkalda señgaba neyapanguake neyakualdiamak zʉñgaunegaka atuñguakna, balku aldeyaldiamak janagatuñgueniki Kaldetaga níbuni xezhak ga neyapánañkalde.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Nauwa anuñka zeñka neyañkaldogueñki, ubañga múlkalda, níxalda na zʉxaitsha giemi kamakue, kagi nóñgutseldi zhinik zʉñkabuxaldá.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Ekí zʉñkabushi na, balku neyaldialdi awaldeyazháka atuñguakna, egaba múlkaldaja aldéñga maní zʉnauldeyaldiamak iyabesá.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Ekí zʉnauldeji na, kagi nóoñgutse nuxa níbunixaga Kauda buaxa múlkalda agubisha neyatogazhéñka ga zʉxaitá. Exa zʉxaitatogueñki ezua kanuwa nóñgutse kamañ naldi ibekshi muldetua shiyabá.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Amak iyabekshiñguenik balkutshi asʉkldí ishkualbeni guakuak muldetua shibuldi dañ me yo shiyabá. Gueniki ni sʉkldiñga uwí guinue jana nitshinekuek Silte axezhogeñka balku ajiuwaka ajañgui na, señgaba neyaldiamak jiba agabeñka axajieñguatshak jiaga múlkaldaja uldeyalga.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Ekí nejiñga abokualdike múlkalda akldeñga kamakualdi neyatshak níbuni zʉñkabushiñgaba guñguakna, balkuja matshuwi numa uldeyatogueki nildiñgaba axatiñgualdá.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ekí zeshiñga na, maiguake balku uldeyaldiamak jiba agabeñkakue kauwizhéñ naldi nildiñgaba axatiñguá.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Ekí anuuñka ldiuwi níxalda, múlkalda juizhi zeshiñgaba na, muldetua tuañ zeklde te noshi, ni niuwi, ni zumeyakue tuakí naldi na, aldiweki egaba “shuigakualdixa nuxa shakldá” na kitshanapaná.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ekí zegatogatshake nasʉñki gakue ga naldakí au anuuñka zegatogueñki, Pábuldu nauwikenáñ izhgaldagueni ekí zʉñmeyá: “Duwekuañ, ekí zʉñgisaldaka nalguák, Kaldetaxaga abá guakue miñsanegukuamak naxatshaminaldíñki numakue itshuanazhá, ni guiyaba tuakue zʉñgatsegazhá guatañkaldaldé nakldá.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Naldatshak abá naldakí, zhe miñzegazháldi. Akze, ni ezuak shuizhañgaki guañkaldáaldixa naldatshak, balku zʉnake nuk zhiktini itshuaná gualdixa nakldá.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Saldiñga netshi Jatetshi naugé, aldéñ za axazauñkuge naldák, kañ sesʉñ aldéñ guaklde uldeñka nagakaxane naxaldashi
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 ekí nakbeyá: ‘Mañki zhe mikzegazháldi. Aldumatshi sáñkalda akldé akzé nugeñka migatsé azhi migatsaldakí ne matualdiamak axaldeyakue migatsaldaldixa. Akna Jate guañ majañguéñ zhinik na, ma na níbunik neyatukakue jiaga ashuigazháldiamak kagaunexaldixa nzha.’
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Akna ‘Jateja sakí nakbeñshanamak naxatshaldixa shakldá’ jañgugakna abá naldakí, zhe miñzegazháldi.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Naldatshak balkuki níbunixaga ezua kagi nóñgutsexa axabugakue agatsaldaldixa nakldá.”|src="cn02042B.tif" size="col" loc="(Ajsh 27.13-26; 2Kt 11.25)" copy="DCC"
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ekí níxalda zeshi, múlkaldaja níbuni Aldiátiku zʉnauldeyapangueni mozhua semana ne semuanté zegatshak, balku uldeñkakueja kagixa naki neji guxá kakldék.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Akna níbuni mitsá juit zalda akuajatshak anuñka 18 gulda me abaté atuñgueni jiak, mokue akuajatshake 13 gulda zʉxái me abaté atú.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Ekí atuakna, jáguxak axabugaka ajañgui zhe kakzeshi na, balku akldé neyaksá gualdiamak makaiwa kama gukshixa aldiwan zaldakue nildi axajieñguá. Gueniki “mijá muñzegakuéñ” ajañgui Jate axakuañnék.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Gueni balku uldeñkakueja, kama gukshixa aksaja zaldakue axajieñgualdiamak jana ajanashiji na, kanuwa nóñgutsek aldakuixaldiamak shibuldik axajieñgualdá.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Guakna Pábuldujañki suldáutshi sáñkaldak, ají suldáukue na ekí kakbeyá: “Balkuldiñgaba izhogakue zʉñgatsé ne, ejiékue abakí aldaldiake, shuixabináldiamak sakí atshaminaka naldaksá gualdixa nzha.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Ekí kakbeyakna suldáukueja kanuwa nóñgutse shaklduka naldé shi iyabeñgua, nildi axajieñguá.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Gueni naki muñzegapanatshake, Pábulduja saldiñga nauwa zakue kagakuañneshi ekí kakbeyá: “Maiñki ‘¿sakí zexaldixa ne?’ za ijaná noshi, ni ji jiaga ga naldakí mozhua semana zek na gu.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Akna shuixabináldiamak jika nauwa ga guakue ni miñgakuañnekú. Akze, ni ezuak nauwa nuxaki miñgisá guazháldixa nakldá.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ekí kakbeñgueni pañ zhiksuishi saldiñgaja tuaté Jatek “zeñ nzhakldék” akbeñgueni zhikwati, galdá.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Ekí katuatshakna saldiñga ekíga zandana zʉñzeshi, zaldá.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Guatshak balkuldi saldiñga neyañkaldoxekueki 276 na kaldaldá.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Amak saldiñga auxaga yau asajeniki balku akldé juañ akzexaldiamak gakue uldeyatogué nildiñgaba axatiñguá na akuá.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Gueni muñzegatshak balku uldeñkakueja kagi atú guatshak jiaga, mashiga ze kakldegazhá. Guatshak níbuni anuñka juldunanaldi uwí muñshí atuweñka, balku awaldeji exa ajiushaka guashiñki amak ajanashaldixa ajañguá.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Ekí ajañgui na, balku kama gukshixakueki nuk shi iyabeñgui nildiñga jeñ abajá. Atshaga na, ezuakuejañki balku mezhguxa shi iyabane nalgué iyasoñguá. Gueniki múlkaldaja kauldeyaldiamak balku asʉgaxa kuldita akldikue aldildikshiji na, uwí muñshí akzhekueñka aldeyaldá.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Guane nalgué, balku ni sʉkldiñga uwí guinue jana nitshinek me axaldabí. Ekí axaldabigatshake balku asʉxaki aibé ajiuwi neyaksá giemi guatshake, numíxaki nija kamakualdi axabushiñgaba zhiktiná na gua.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ekí zegatshakna, suldáukuejañki akuxane awaldeyatukakue nik jueni aldakuishi guakuak nuk kakuaxa gundana kakzék.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Guatshak kauwijí sáñkaldajañki Pábuldu akuagazháldiamak jañgui na, ekue sakí ajanashaldixa ajañguane agitamakui na ekí niuwi ge: Mielde nik juena akué misha nixa iyawateji jueni kagixa neyakue.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Guatshake azhiniki tábaldak azhi jiñgaba balku ishkualbenek axaldi kagixa neyakue. Guake amak axatshiji na, saldiñga zʉñgisa naldakí kagixagaba nuk ne na kakuá.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.