Lucas 15

Tabo Aramia NT (KNV_ARA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Eta hegelalo ta꞉kese mani ha꞉da amiholo uwatepi ba꞉gala Godokono Tutumu Tabo uwateha꞉pi komo ibi hiliyonomate Ya꞉sutamo pelamiya꞉ ebeno tabo kopulihoma꞉.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Ba꞉bene Pa꞉lisi kapiyuimipi ba꞉gala Godokono Tutumu iya꞉tulamepa꞉te ba maubaha na꞉ga꞉luya꞉, “Numa꞉la꞉, ba꞉moe dubuti kuba tawakalubi kalakalago uwatete iba꞉go baa꞉ ba꞉bo nanako!”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Ba꞉bema꞉ Ya꞉suti ba꞉moe iya꞉tulame uwi iba꞉tamo ba꞉ma ka꞉na olamagiya꞉,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “La꞉ ipuwalo eta lumagi ebeno 100 sipi-goegoe da꞉pola꞉ma꞉na, ba꞉bene kapiyate dalatidimini ebete keba ka꞉na na꞉kewagelemene? Iyo, ebete komo 99 sipi-goegoe hido hemo naha bahilo miya꞉palete, eta dalatidi ba꞉be sipi-goe kapiya ohowadinatote konumima꞉ne.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ebete da꞉numimini ba꞉ba tetelo ebete aguti kalakalago komagahema꞉ne.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Ba꞉bene ebete gala genamamo kapete ebeno mabulubi ba꞉gala ebe tamelo demedena, ba꞉bi tawakalubi peka꞉lamiti iba꞉tamo kopegoema꞉ne, ‘La꞉ nago kapimilo na꞉kalakalahala꞉, mabu naeno sipi-goe tumulu dalatidi nale gala a꞉kalawemo!’”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ba꞉bema꞉ Ya꞉suti tabo ba꞉ma ka꞉na goiya꞉, “Nale la꞉ begoelamemata, kapiya lumagiti ebeno kubane ohobigate ukui hiya꞉ma꞉ da꞉midimini, ba꞉ba tetelo Godokono Hunu Habalo kalakala konomote kitanama꞉ne. Huiyatiya komo 99 tawakalubi iba꞉te ha꞉kiya ibi tuputupupima꞉ da꞉ga꞉lana, ibi mabuma꞉ Godokono kalakalate hibilo a꞉kitanamene.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ba꞉gala eta komo ba꞉ma ka꞉nala. Eta kamenoeno ta꞉ni mani da꞉pola꞉ma꞉na, ba꞉bene kapiyate dalatidimini ebe keba ka꞉na na꞉kewagelemene? Ebete ebeno alo pa꞉titi ba꞉gala genama gu hidamo ba moda꞉mida mani ohowadinatote ba꞉bo konumima꞉ne.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Ba꞉bene ebete da꞉lawemene ba꞉ba tetelo ebeno mabulubi ba꞉gala ebe tamelo demedena, ebete ba꞉bi tawakalubi ka꞉lamiti iba꞉tamo kogoema꞉ne, ‘La꞉ nago kapimilo na꞉kalakalahala꞉, mabu dalatidi ba꞉be mani nale gala a꞉kalawemo!’”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Ba꞉bema꞉ Ya꞉suti tabo ba꞉ma ka꞉na goiya꞉, “Na la꞉ begoelamemata, kapiya lumagiti ebeno kubane ohobigate ukui hiya꞉ma꞉ da꞉midimini, Godokono Hunu Habalo ebeno nopopa꞉te atumu koamo kokalakalahama꞉na꞉.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Ba꞉bene Ya꞉suti eta tabo gala na꞉kagoiya꞉, “Kuhi netewagoeno dubuti nemedenami,
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 ba꞉bene amogate ebeno nabiwitamo na꞉goi, ‘Ama꞉le hoe tetelo natamo ikanamema꞉ da꞉goi, ba꞉bi ilina ba꞉gala haka ka꞉lo natamo nikanama꞉.’ Ba꞉ba tetelo nabiwiti ebeno ilina ba꞉gala mani tulituliya anagiya꞉midalelamete ebeno gugudi netewatamo hiya꞉hiya꞉ ba꞉bo ikalameholi.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Ba꞉bene amogate hiliyo hegela kalutiha꞉. Ebete nabiwigodone da꞉lawi ba꞉be haka konomo kolowamiti mani lawete muhulu hopamo ba꞉ dito tui, ba꞉bolo ebete daedae ukuilo kubakuba komo ba nododili ebeno mani ba꞉ dito nupula꞉li.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Ba꞉bene ba꞉be muhulu hopo konomolo baa꞉ wibo komote tawakaluba꞉tamo ba꞉bo uluhukui, ba꞉bema꞉ baa꞉ kape komote ebe konomamo lawi.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Ba꞉bema꞉ ebete tote ba꞉be hoponapino eta dubugodolo oko ba nelawe, ebete ebe tumamo dito oemi ebeno goegoe konulamenama꞉.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Ba꞉ba tetelo tawakaluba꞉te nena꞉mo da꞉miya꞉tenakui ba꞉bi baa꞉ goegoa꞉tamo da꞉pikalameholenakui, ebete hiliyonomo tetelo ba꞉bi baa꞉ nahama꞉ ubi nihatenami, huiyatiya eta lumagiti ebetamo naha ilina kikamenakuiha꞉.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Ba꞉bene komo hegelate da꞉wibui ebete ebeno ukui hiya꞉ma꞉ miditi na꞉goi, ‘Naeno nabiwino okopa꞉godolo naha ilina konomo ba꞉pola꞉na, iba꞉te ha꞉kiya nahana modoboha꞉. Na huiyatiya ba꞉malo baa꞉ kapelo hoema꞉ ewagelenamo!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Wadiyala na tote naeno nabiwitamo ba꞉ma ka꞉na konegoema꞉nemo, ‘Nabiwi, na Godotamo ba꞉gala ama꞉tamo kuba komokomo a꞉nododilimo,
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 ba꞉bema꞉ na hidoenoha꞉ ama꞉le na amia꞉no guduma꞉ ka꞉nami. Wadiyala ama꞉ na huiyatiya amia꞉no eta okodawama꞉ na꞉midina꞉.’ ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Ba꞉ba tetelo ebete mahigate ebeno nabiwitamo ba꞉bo tui. “Ba꞉bene ebete muhuluni ba pita, ebeno nabiwiti ebe numiti ebe konomamo malemaletelo ebetamo nipuligate ebe ba na꞉pa꞉watameho ba꞉bo naboetehui.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ebeno guduti na꞉goi, ‘Nabiwi, na Godotamo ba꞉gala ama꞉tamo kuba komokomo a꞉nododilimo, ba꞉bema꞉ na hidoenoha꞉ ama꞉le na amia꞉no guduma꞉ ka꞉nami.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Huiyatiya ebeno nabiwiti eta okodawatamo na꞉goi, ‘Hidonomo kaliko tiyolo adahemete naeno kuhitamo na꞉pepulima꞉, ba꞉gala kakaeto ebeno kokotamo pipulimiti nato ilina akona꞉pupulimiya꞉.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Ba꞉bene ama꞉ tote uli ape kau-goe gadinomo nelawete na꞉nanagalimiya꞉. Ale poko baa꞉ ba nahana kokalakalahanama꞉nema꞉,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 mabu ba꞉moe naeno gudu da꞉hoi ebete ka꞉lo gala na꞉kaka꞉ka꞉, ebete gobogobamo dalatidi huiyatiya nale ebe gala a꞉kalawemo.’ Ba꞉bene ba꞉ba tetelo iba꞉te kalakala ba꞉bo tupuimiya꞉.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Huiyatiya ba꞉ba tetelo naniwiti nabiwino pali habalo oko benowatiti. Da꞉gapogapohoni ebete oko habane genama tatalia꞉mo ba puluhukuna moe diyamo ba꞉gala kalakala ohaleno diyamo ba꞉bo pulihoni,
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 ba꞉bema꞉ ebete eta okodawa ebetamo ka꞉minate nalateda꞉ni, ‘Moe komo keba ka꞉nala꞉ka꞉?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 “Okodawate ebetamo na꞉goeni, ‘Amia꞉no amoga a꞉pa꞉ka, ba꞉bema꞉ amia꞉no nabiwiti uli ape kau-goe gadinomo anagalima꞉ka. Kalakala konomote itana mabu ebete olalatihino a꞉kapuluhukaka!’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Ba꞉be mabuma꞉ naniwiti maubanate genama guamo odolo ubiha꞉ma꞉ eda꞉ni, ba꞉bene ebeno nabiwiti puluhukunate ebe na꞉petoemehoni genamamo kopodolonama꞉.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ebete huiyatiya ebeno nabiwitamo na꞉goeni, ‘Ama꞉ numa꞉, na gogo hiliyonomolo amia꞉no okodawama꞉ ba eda꞉na, ama꞉le da꞉goenamenakui nale ubiha꞉ma꞉ keda꞉nakuiha꞉. Ama꞉ huiyatiya natamo bada ilina kikanamiui? A꞉iye! Ama꞉ natamo deha꞉poto gautu-goe kikanameha꞉, nale naeno mabuluba꞉go ba naha kokalakalahama꞉!
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Huiyatiya ba꞉moe amia꞉no eta guduti amia꞉no ilina uwatete, dubu bilibili kamenakamenago kuba ba nododili amia꞉no mani a꞉newatulateli. Ba꞉bene ba꞉be lumagiti da꞉pa꞉ka, ama꞉ ebe kokalakaluimima꞉ uli ape kau-goe ebetamo anagalimima꞉kata!’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Ebeno nabiwiti ebetamo na꞉huiyani, ‘Naeno gudu, ama꞉ emedena tetelo nago emedenata, naeno ilina hiliyonomo ba꞉ amia꞉nola.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Huiyatiya ba꞉moe amia꞉no amogate da꞉hoi ebete ka꞉lo gala a꞉kaka꞉ka꞉, iyo, ebete gobogobamo dalatidi ale ebe gala a꞉kalawema꞉. Ba꞉bema꞉ wadiyala a baa꞉ kapimilo ba nahana kokalakalahanama꞉nema꞉.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.