2 Coríntios 7

Tabo Aramia NT (KNV_ARA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Naeno hidohido mabuluba꞉la꞉, numa꞉la꞉, Godote ba꞉bi hido tabo a hibima꞉ midipi mabuma꞉ hibinomolo olamagiya꞉, ba꞉bema꞉ ale aeno apa꞉mo dododilinakoma꞉ ba꞉gala aeno tepo ipuwalo demalagidolenakoma꞉, ba꞉bi hiliyonomo komo ipuwalo eta dalowa꞉ komote itana modoboha꞉. Iyo, kebe kuba dalowa꞉ komate agodolo da꞉pola꞉na, wadiyala ale ba꞉bi komo hiliyonomo ukulalete, Godoko toleme ipuwalo ba emedena aeno ka꞉ka꞉ konomo ebe kapiyatamo bikamehonakoma꞉.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ba꞉bema꞉ nale la꞉ gala na꞉kakiyalamemata, wadiyala la꞉ la꞉eno tepo ipuwoeno gigiho atamo na꞉hilama꞉la꞉, mabu numa꞉la꞉, ale la꞉eno kapiyuimi ipuwalo eta lumagitamo eta kuba komo kododiha꞉, iyo, ale eta kapiya lumagi kakubahimiha꞉ ba꞉gala ha꞉da amiho gabodo eta lumagino eta kapiya ilina kalawemeha꞉.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Huiyatiya nale ba꞉moe tabo komamo ba꞉ma ka꞉na kagoitaha꞉, la꞉le eta kuba natamo ododimata. Ao, nale ba꞉moe leta ipuwalo dopamo keba ka꞉na ka꞉goemo atu tabo gala ba꞉ma ka꞉na kagoitamo, ale aeno tepo ipuwoeno malemalelo la꞉ nemalagidolenata, iyo, la꞉la, ala, ale tete ga꞉ga꞉nomolo ba꞉moe hopolo kapimilo demedehonama꞉, aeno ha꞉laha teta꞉mo ba꞉be atu malemale ipuwado pawa konikulima꞉nema꞉.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ba꞉bema꞉ la꞉le na atumu malemalelo da꞉kemalagidolonenama, nale ba꞉be komo hibilo ba iya꞉tawana la꞉ mabuma꞉ konomamo awagahanamo. Iyo, naeno tepo ipuwalo kalakala komote konomamo bitana, mabu a hibi okopa꞉tamo hiya꞉hiya꞉ temeteme komate dikulihuya꞉, nale ba꞉bi temeteme ipuwalo ba luta la꞉eno hibi komo demalagidolonakomo, gelebadi komote naeno tepo ipuwa ba꞉bo tabuiminako.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Numa꞉la꞉, ale aeno konomo oko mabuma꞉ heloha꞉dopoma꞉ ba eda꞉ha ba꞉moe Ma꞉sadoniya hopamo ba꞉bo pelamima꞉, huiyatiya ale ba꞉malo hawela amiho tete hibilo kapumiha꞉, mabu komo hiya꞉hiya꞉ temeteme komate atamo gala ba꞉ma ka꞉na kapikuliya꞉, komo hibima꞉ midiha꞉pa꞉te alaholo komo atamo a꞉wadahiya꞉ ba꞉gala aeno tepo ipuwalo tole komate a꞉mahila꞉haliya꞉.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Huiyatiya Godoko iya꞉tawanomola, puya꞉te oko ipuwalo kuiyodopoma꞉ deda꞉hana ba꞉bi tawakalubino tepo ipuwa koheluilamema꞉, ba꞉bema꞉ aeno ukui bilibili ipuwalo ebete Taitasikono pe komamo a owalubi.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Hibila, ale ebeno pe komo dumima꞉ kalakala ba꞉bo lawima꞉, huiyatiya ba꞉ba tetelo ale ba꞉be kapiyanomo komoma꞉ kakalakalahaha꞉. Ao, la꞉le ebe keba ka꞉na kowalubiuima, ale ba꞉be tabo ebegodone dulima꞉ eta kalakala gala ba꞉bo kalawima꞉. Ba꞉bene ebete a ba꞉ma ka꞉na da꞉kiyaa꞉mi, la꞉le na unamema꞉ ubi konomamo dihatenama, ba꞉gala la꞉le natamo temeteme ikaname mabuma꞉ la꞉eno tepo ipuwalo menemenema꞉ deda꞉hanama, ba꞉gala ba꞉ma tetelo la꞉le na kokalakaluinamema꞉ konomamo demalagidolonama, nale ba꞉bi komokomo dulihuimo naeno kalakalate hununomamo ba꞉bo odolui.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 La꞉le naeno eta leta ododi komodo temeteme da꞉lawima, nale ba꞉be komo iya꞉tawate temeteme komo atumu a꞉kalawa꞉tepuimo, huiyatiya nale ba꞉be temeteme tama꞉mo dito ihatimo mabu na ba꞉ma ka꞉na iya꞉tawuimo, naeno tabo komote kebe temeteme la꞉tamo dikalami ba꞉be temeteme komote tete ga꞉ga꞉nomolo la꞉godolo a꞉kitanamene.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Ba꞉bema꞉ ba꞉ma tetelo naeno leta ododi komoma꞉ kalakala komote nagodolo bitana, huiyatiya numa꞉la꞉, la꞉le dopamo diya꞉tawahuima ba꞉be temeteme komoma꞉ na kakalakalanaha꞉, ao, naeno kalakala bitana mabu Godote la꞉eno temeteme komamo eta hido oko la꞉ ipuwalo ba owati, la꞉le la꞉eno ukui hiya꞉ma꞉ midiliti ebetamo gala ba꞉bo kohobilimata. Ba꞉bema꞉ hibila, a Godokono hibi okopa꞉te aeno tabamo temeteme la꞉tamo dikalami, ale ba꞉be komodo eta kuba komo la꞉tamo kododiha꞉!
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Iyo, kebe temeteme komate Godogodone lumagitamo dikulinaka, ba꞉bi temeteme komodo ebete ebeno ukui hiya꞉ma꞉ miditi Godotamo ba꞉bo kohobigama꞉ne, ba꞉bema꞉ ebete ka꞉ka꞉ mula꞉ komo da꞉lawemene, ba꞉ba tetelo ebeno temeteme komote wibadigate kalakala kapiyate kitanama꞉ne! Huiyatiya kebe temeteme komate ba꞉moe hopoeno ubi komo ta꞉matale ipuwane lumagitamo dikulinaka, ebete ba꞉bi komodo eta kalakala a꞉kuma꞉mene mabu ebete hoe komo kapiya kolawema꞉ne.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ba꞉bema꞉ wadiyala la꞉ ba꞉moe komo numa꞉la꞉. Godote la꞉eno temeteme komodo la꞉ ipuwalo eta hidonomo oko ba꞉ma ka꞉na owati, la꞉le ebegodone hido ukui lawete ebeno tuputupu emede komo kohawakalimima꞉ la꞉eno ubi konomamo ba꞉bo ihatimata. Ba꞉bene la꞉eno kapiyuimi ipuwalo kebe lumagiti kuba dododi, la꞉le ebeno kuba mabuma꞉ tole konomo ba lawe la꞉eno mauba komo ebetamo hibinomolo ba꞉bo hawakalimimata. Iyo, la꞉le na gala kakunamema꞉ ubi konomamo ba ihate, la꞉le la꞉eno ododili komamo na kokalakaluinamema꞉ ukui hibinomolo ba꞉ma ka꞉na a꞉lawimata, la꞉le kuba ododidawatamo ebeno kuba huiya modobonomolo kikamema꞉. Ba꞉bema꞉ kalakala konomola, la꞉le ba꞉moi hiliyonomo ododili komodo la꞉eno tepo ipuwoeno tuputupu komo a꞉hawakalimimata, iyo, kebe kubate la꞉ ipuwalo duluhukui Godote ba꞉be kuboeno huiya la꞉tamo ba꞉bema꞉ a꞉kikalama꞉mena꞉ta.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Ba꞉ hibila, dopamo nale la꞉tamo eta leta dododimo, ba꞉be komodo nale kuba ododi dubutamo ebeno temeteme huiya ikamema꞉ kemalagidoloha꞉, ba꞉gala ebete potamo kuba dododi nale ba꞉be lumagi gelebadimima꞉ ukui atumu kihateha꞉. Ao, nale huiyatiya naeno ubi komo ba꞉ma ka꞉na ihatimo, la꞉le a Godokono hibi okopi malemalelo konomamo keba ka꞉na kemalagidoloeonama, la꞉le la꞉eno tuputupu ododi komodo ebeno holoholo hapulu ba꞉be komo hidamo kiya꞉tawahama꞉nemata.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ba꞉bema꞉ ba꞉moe ba꞉be mabula, ale la꞉eno komo Taitasigodone dulima꞉, ba꞉be komodo hido gelebadi komote atamo ba꞉bo pi. Ba꞉ hibila, ba꞉be atu tetelo eta hido komote atamo ba꞉ma ka꞉na kuluhukui, ale Taitasikono kalakala dumima꞉ aeno kalakalate hunamo ba꞉bo odolui, mabu ebete a bikiyaa꞉mi, ebegodolo kebe ukui bilibili komote ditanui, ba꞉be komo ipuwalo la꞉ hiliyonomate ebe keba ka꞉na kowalubiuima.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Numa꞉la꞉, dopamo nale Taitasiko la꞉ Kolini sose tawakalubino komoma꞉ ba kiyame naeno oko komoeno hido awagaha ipuwalo la꞉ ba꞉bo mililameholimata, ba꞉bema꞉ kalakala konomola, ebete la꞉tamo da꞉puluhukui la꞉le ebeno holoholo hapulu kebe hidohido komo dododilinakuima, la꞉ ba꞉be komodo na kahilopuinameha꞉. Ba꞉ hibila, ale la꞉eno komoma꞉ kebe mililamehole tabo da꞉ga꞉luima꞉, ebete ebeno baida꞉mo ba꞉bi komokomo la꞉godolo hibinomolo a꞉pulami.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Iyo, la꞉ hiliyonomate Taitasiko ba toleme la꞉eno ukuilo ebe hunamo adipatelo da꞉lawima, ba꞉gala la꞉le ebeno tabo ulihote ebetamo da꞉papamila꞉huima, ebete ba꞉ma tetelo ba꞉bi komo kalakalago ba emalagidole, ebeno tepo ipuwalo ditana ba꞉be malemale komote la꞉ mabuma꞉ hununomamo odolona.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ba꞉bema꞉ Kolini sose tawakaluba꞉la꞉, nagodolo ditana ba꞉be kalakala bada konomola꞉ka꞉, mabu na la꞉eno hibi komo iya꞉tawanomola, ba꞉ma ka꞉na na katoletolenaha꞉ la꞉le la꞉eno ododili komodo natamo hilopo kikanamema꞉.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.