Lucas 15

GODOKONO WADE TABO (KNV-FLY_RIVER) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Egela idilo ta꞉kese mani elemasigilo uwatepi ega꞉walo Godokono Totomu Tabo uwatea꞉pi ibi epetapi bilibilinomate Ya꞉sutamo pelamiya ebeno tabo ka꞉polowioma꞉.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ebene Pa꞉lisi tanebapi ega꞉walo Godokono Totomu iyatulamepiate eba dowaolo negeliya, “Numa꞉la꞉, me dubute kubakuba epo kalakalago uwatete iba꞉go bae ebo nanako!”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ebema꞉ Ya꞉sute me iyatulame oi iba꞉tamo ma kunu kiyawaiya,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “La꞉imano taneba magumulo lumagi idi ebeno 100 sipi-goeogoeo da꞉pola꞉mena, ebene kapiyate dalatidimene ebete keba kunu na꞉kowagelemene? Iyo, ebete 99 sipi-goeogoeo epetapi wade uwago nao bailo miyapate, dalatidi ebe sipi-goeo kapiya idi wadinatote ka꞉nuimene.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ebete da꞉nuimene ebe tetelo ebete agute kalakalago kemagaemene.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Ebene ebete motamo walo ka꞉pete ebeno namutupi ega꞉walo ebe niyakabolo dilukulina, ebe epo peka꞉la꞉mite iba꞉tamo ka꞉pegemene, ‘La꞉ nago kapimiya nekalakalaola꞉, mabu naimano sipi-goeo tumulo dalatidi nale walo a꞉kelaemo!’”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ebema꞉ Ya꞉sute tabo ma kunu giya, “Nale la꞉ analemata, kapiya lumagite ebeno kubane olobigate woki iyakobi da꞉midimene, ebe tetelo Godokono Unu Duliyomololo kalakala kawonomote kitanamene. Wiyasiya 99 epo epetapi iba꞉te a꞉ka꞉tuwa꞉ ibi tuputupupima꞉ degelana, ibi mabuma꞉ Godokono kalakalate nanitabolo a꞉kitanamene.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ega꞉walo me tanalo idila. Kamiyale idino teni mani da꞉pola꞉mena, ebene kapiyate dalatidimene ebe keba kunu na꞉kowagelemene? Ebete ebeno alo pite ega꞉walo moto gu wadenomamo eba moda꞉midalo mani wadinatote ebo ka꞉nuimene.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ebene ebete delaemene ebe tetelo ebeno namutupi ega꞉walo ebe niyakabolo dilukulina, ebete ebe epo ka꞉la꞉mite iba꞉tamo kegemene, ‘La꞉ nago kapimiya nekalakalaola꞉, mabu dalatidi ebe mani nale walo a꞉kelaemo!’”
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Ebema꞉ Ya꞉sute tabo ma kunu giya, “Na la꞉ analemata, kapiya lumagite ebeno kubane olobigate woki iyakobi da꞉midimene, Godokono Unu Duliyomololo ebeno nopopiate atumu kawonomamo kekalakalaoma꞉na꞉.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ebene Ya꞉sute tabo idi walo na꞉kegiya, “Koi netewago dubu okolinami,
11 Jesus continuou:
12 ebene ekawite ebeno nabiwitamo negi, ‘A꞉ma꞉le a꞉e tetelo natamo ikanaema꞉ degeawia, ebe inamabu ega꞉walo damela ka꞉lo natamo nikanama꞉.’ Ebe tetelo nabiwite ebeno inamabu ega꞉walo mani tulituliya anagiyamidalelamete ebeno gudi netewatamo iyaiya ebo ikalamoli.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “Ebene ekawite bilibili egela ka꞉lutia꞉. Ebete nabiwigodone delawi ebe damela kawonomo maniamo midite mani lawete mulu opamo gito ti, ebolo ebete daedale wokilo kubakuba tanalo eba nosiyodilolelo ebeno mani gito nopoliyali.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Ebene ebe mulu opo kawonomolo bae olopoligo tanalote epatamo ebo pemaigi, ebema꞉ bae kape tanalote ebe kawonomamo lawi.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ebema꞉ ebete tote ebe opo epono dubu idigodolo woko eba nelawelo, ebete ebe tumamo gito alibi ebeno goeogoeo ka꞉nulamenama꞉.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Ebe tetelo epate sosowamo dalomonakiya ebe bae goeogoeoatamo da꞉pikalamolenaki, ebete tete bilibilinomolo ebe bae naoma꞉ ubi niyatinami, wiyasiya lumagi idite ebetamo nao inamabu kikamenakia꞉.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Ebene egela epetapiate dolopoligiya ebete ebeno woki iyakobi midite negi, ‘Naimano nabiwino wokopiagodolo nao inamabu bilibilinomo ba꞉pola꞉na, iba꞉te a꞉ka꞉tuwa꞉ naonama꞉ modoboa꞉. Na wiyasiya malo bae kapelo a꞉ema꞉ wagelenamo!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Modobola na tote naimano nabiwitamo ma kunu ka꞉negemamo, ‘Aba, na Godotamo ega꞉walo a꞉ma꞉tamo iyaiya kuba tanalo a꞉nosiyodilolimo,
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 ebema꞉ na wadenoa꞉ a꞉ma꞉le na a꞉imano guduma꞉ ka꞉na꞉ima꞉. Modobola a꞉ma꞉ na wiyasiya a꞉imano wiya꞉ wokodawa idima꞉ na꞉midina꞉.’ ’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Ebe tetelo ebete maigate ebeno nabiwitamo ebo ti.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Ebeno gudute negi, ‘Nabiwi, na Godotamo ega꞉walo a꞉ma꞉tamo iyaiya kuba tanalo a꞉nosiyodilolimo, ebema꞉ na wadenoa꞉ a꞉ma꞉le na a꞉imano guduma꞉ ka꞉na꞉ima꞉.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Wiyasiya ebeno nabiwite wokodawa iditamo negi, ‘Wade kalikunomo samamo adaema꞉wete naimano koitamo na꞉pa꞉pulima꞉, ega꞉walo lini inamabu ebeno kotamo pipulima꞉wete agowa pata akona꞉pupuliomiye.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Ebene a꞉ma꞉ toawete oli ape kau-goeo gadinomo nelawa꞉wete nananagalimiye. Ale soliyomu bae eba naonalo kekalakalaonamalema꞉,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 mabu naimano gudu da꞉i ebete ka꞉lo igilo walo a꞉kelawe, ebete iyabaiamo dalatidi wiyasiya nale ebe walo a꞉kelaemo.’ Ebene ebe tetelo iba꞉te kalakala ebo wagilimiya.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Wiyasiya ebe tetelo naniwite nabiwino pali bailo woko ebe nosiyodiluti. Dadimoni ebete woko baine moto tataliamo eba pemaiganalo mae diyamo ega꞉walo kalakala oaleno diyamo ebo polowini,
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 ebema꞉ ebete wokodawa idi ebetamo ka꞉minate nalateda꞉ni, ‘Me tanalo keba kunula꞉ka꞉?’ Ekawite goeogoeono bae naoma꞉ ubi diyatiya|alt="Prodigal son in pig pen" src="CN01759B.tif" size="span" loc="1/2 of page in middle of page" copy="1978 David C. Cook Publsihing Co" ref="15.16"
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 “Wokodawate ebetamo negeni, ‘A꞉imano ekawi a꞉pa꞉ka, ebema꞉ a꞉imano nabiwite oli ape kau-goeo gadinomo anagalima꞉ka. Kalakala kawonomote itana mabu ebete olalatia꞉no a꞉ka꞉pemaigaka!’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Ebe mabuma꞉ naniwite dowanate moto guamo odolo ubia꞉noma꞉ eda꞉ni, ebene ebeno nabiwite motone pemaiganate ebe na꞉petoweomeni motamo ka꞉podolonama꞉.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Ebete wiyasiya ebeno nabiwitamo negeni, ‘A꞉ma꞉ numa꞉, na ulama bilibilinomolo a꞉imano wokodawama꞉ eba eda꞉nalo, a꞉ma꞉le danana꞉wenakiya nale ubia꞉noma꞉ keda꞉nakia꞉. A꞉ma꞉le wiyasiya natamo beda꞉ inamabu kikanama꞉wia? Eiye! A꞉ma꞉ natamo da꞉peso gautu-goeo kikanama꞉wea꞉, nale naimano namutupiago eba naolo kekalakalaoma꞉!
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Wiyasiya a꞉imano gudu idite a꞉imano inamabu uwatete, dubu bilibili kamiyala꞉go kuba eba nosiyodilolelo a꞉imano mani anatutulateli. Ebene ebe lumagite da꞉pa꞉ka, a꞉ma꞉ ebe kalakalakobi ka꞉mida꞉ema꞉ oli ape kau-goeo ebetamo anagalima꞉kata!’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Ebeno nabiwite ebetamo nowamini, ‘Naimano gudu, a꞉ma꞉ okolina tetelo nago okolinata, naimano inamabu bilibilinomo a꞉imanola.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Wiyasiya a꞉imano ekawite da꞉i ebete ka꞉lo igilo walo a꞉kelawe, iyo, ebete iyabaiamo dalatidi ale ebe walo a꞉kelaema꞉. Ebema꞉ modobola a bae kapimiya eba naonalo kekalakalaonamalema꞉.’”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.