Lucas 15

GODOKONO WADE TABO (KNV-FLY_RIVER) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Egela idilo ta꞉kese mani elemasigilo uwatepi ega꞉walo Godokono Totomu Tabo uwatea꞉pi ibi epetapi bilibilinomate Ya꞉sutamo pelamiya ebeno tabo ka꞉polowioma꞉.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ebene Pa꞉lisi tanebapi ega꞉walo Godokono Totomu iyatulamepiate eba dowaolo negeliya, “Numa꞉la꞉, me dubute kubakuba epo kalakalago uwatete iba꞉go bae ebo nanako!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ebema꞉ Ya꞉sute me iyatulame oi iba꞉tamo ma kunu kiyawaiya,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “La꞉imano taneba magumulo lumagi idi ebeno 100 sipi-goeogoeo da꞉pola꞉mena, ebene kapiyate dalatidimene ebete keba kunu na꞉kowagelemene? Iyo, ebete 99 sipi-goeogoeo epetapi wade uwago nao bailo miyapate, dalatidi ebe sipi-goeo kapiya idi wadinatote ka꞉nuimene.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Ebete da꞉nuimene ebe tetelo ebete agute kalakalago kemagaemene.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Ebene ebete motamo walo ka꞉pete ebeno namutupi ega꞉walo ebe niyakabolo dilukulina, ebe epo peka꞉la꞉mite iba꞉tamo ka꞉pegemene, ‘La꞉ nago kapimiya nekalakalaola꞉, mabu naimano sipi-goeo tumulo dalatidi nale walo a꞉kelaemo!’”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ebema꞉ Ya꞉sute tabo ma kunu giya, “Nale la꞉ analemata, kapiya lumagite ebeno kubane olobigate woki iyakobi da꞉midimene, ebe tetelo Godokono Unu Duliyomololo kalakala kawonomote kitanamene. Wiyasiya 99 epo epetapi iba꞉te a꞉ka꞉tuwa꞉ ibi tuputupupima꞉ degelana, ibi mabuma꞉ Godokono kalakalate nanitabolo a꞉kitanamene.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ega꞉walo me tanalo idila. Kamiyale idino teni mani da꞉pola꞉mena, ebene kapiyate dalatidimene ebe keba kunu na꞉kowagelemene? Ebete ebeno alo pite ega꞉walo moto gu wadenomamo eba moda꞉midalo mani wadinatote ebo ka꞉nuimene.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ebene ebete delaemene ebe tetelo ebeno namutupi ega꞉walo ebe niyakabolo dilukulina, ebete ebe epo ka꞉la꞉mite iba꞉tamo kegemene, ‘La꞉ nago kapimiya nekalakalaola꞉, mabu dalatidi ebe mani nale walo a꞉kelaemo!’”
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ebema꞉ Ya꞉sute tabo ma kunu giya, “Na la꞉ analemata, kapiya lumagite ebeno kubane olobigate woki iyakobi da꞉midimene, Godokono Unu Duliyomololo ebeno nopopiate atumu kawonomamo kekalakalaoma꞉na꞉.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ebene Ya꞉sute tabo idi walo na꞉kegiya, “Koi netewago dubu okolinami,
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 ebene ekawite ebeno nabiwitamo negi, ‘A꞉ma꞉le a꞉e tetelo natamo ikanaema꞉ degeawia, ebe inamabu ega꞉walo damela ka꞉lo natamo nikanama꞉.’ Ebe tetelo nabiwite ebeno inamabu ega꞉walo mani tulituliya anagiyamidalelamete ebeno gudi netewatamo iyaiya ebo ikalamoli.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Ebene ekawite bilibili egela ka꞉lutia꞉. Ebete nabiwigodone delawi ebe damela kawonomo maniamo midite mani lawete mulu opamo gito ti, ebolo ebete daedale wokilo kubakuba tanalo eba nosiyodilolelo ebeno mani gito nopoliyali.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ebene ebe mulu opo kawonomolo bae olopoligo tanalote epatamo ebo pemaigi, ebema꞉ bae kape tanalote ebe kawonomamo lawi.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Ebema꞉ ebete tote ebe opo epono dubu idigodolo woko eba nelawelo, ebete ebe tumamo gito alibi ebeno goeogoeo ka꞉nulamenama꞉.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ebe tetelo epate sosowamo dalomonakiya ebe bae goeogoeoatamo da꞉pikalamolenaki, ebete tete bilibilinomolo ebe bae naoma꞉ ubi niyatinami, wiyasiya lumagi idite ebetamo nao inamabu kikamenakia꞉.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Ebene egela epetapiate dolopoligiya ebete ebeno woki iyakobi midite negi, ‘Naimano nabiwino wokopiagodolo nao inamabu bilibilinomo ba꞉pola꞉na, iba꞉te a꞉ka꞉tuwa꞉ naonama꞉ modoboa꞉. Na wiyasiya malo bae kapelo a꞉ema꞉ wagelenamo!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Modobola na tote naimano nabiwitamo ma kunu ka꞉negemamo, ‘Aba, na Godotamo ega꞉walo a꞉ma꞉tamo iyaiya kuba tanalo a꞉nosiyodilolimo,
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 ebema꞉ na wadenoa꞉ a꞉ma꞉le na a꞉imano guduma꞉ ka꞉na꞉ima꞉. Modobola a꞉ma꞉ na wiyasiya a꞉imano wiya꞉ wokodawa idima꞉ na꞉midina꞉.’ ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Ebe tetelo ebete maigate ebeno nabiwitamo ebo ti.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ebeno gudute negi, ‘Nabiwi, na Godotamo ega꞉walo a꞉ma꞉tamo iyaiya kuba tanalo a꞉nosiyodilolimo, ebema꞉ na wadenoa꞉ a꞉ma꞉le na a꞉imano guduma꞉ ka꞉na꞉ima꞉.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Wiyasiya ebeno nabiwite wokodawa iditamo negi, ‘Wade kalikunomo samamo adaema꞉wete naimano koitamo na꞉pa꞉pulima꞉, ega꞉walo lini inamabu ebeno kotamo pipulima꞉wete agowa pata akona꞉pupuliomiye.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Ebene a꞉ma꞉ toawete oli ape kau-goeo gadinomo nelawa꞉wete nananagalimiye. Ale soliyomu bae eba naonalo kekalakalaonamalema꞉,
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 mabu naimano gudu da꞉i ebete ka꞉lo igilo walo a꞉kelawe, ebete iyabaiamo dalatidi wiyasiya nale ebe walo a꞉kelaemo.’ Ebene ebe tetelo iba꞉te kalakala ebo wagilimiya.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Wiyasiya ebe tetelo naniwite nabiwino pali bailo woko ebe nosiyodiluti. Dadimoni ebete woko baine moto tataliamo eba pemaiganalo mae diyamo ega꞉walo kalakala oaleno diyamo ebo polowini,
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 ebema꞉ ebete wokodawa idi ebetamo ka꞉minate nalateda꞉ni, ‘Me tanalo keba kunula꞉ka꞉?’ Ekawite goeogoeono bae naoma꞉ ubi diyatiya|alt="Prodigal son in pig pen" src="CN01759B.tif" size="span" loc="1/2 of page in middle of page" copy="1978 David C. Cook Publsihing Co" ref="15.16"
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 “Wokodawate ebetamo negeni, ‘A꞉imano ekawi a꞉pa꞉ka, ebema꞉ a꞉imano nabiwite oli ape kau-goeo gadinomo anagalima꞉ka. Kalakala kawonomote itana mabu ebete olalatia꞉no a꞉ka꞉pemaigaka!’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Ebe mabuma꞉ naniwite dowanate moto guamo odolo ubia꞉noma꞉ eda꞉ni, ebene ebeno nabiwite motone pemaiganate ebe na꞉petoweomeni motamo ka꞉podolonama꞉.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Ebete wiyasiya ebeno nabiwitamo negeni, ‘A꞉ma꞉ numa꞉, na ulama bilibilinomolo a꞉imano wokodawama꞉ eba eda꞉nalo, a꞉ma꞉le danana꞉wenakiya nale ubia꞉noma꞉ keda꞉nakia꞉. A꞉ma꞉le wiyasiya natamo beda꞉ inamabu kikanama꞉wia? Eiye! A꞉ma꞉ natamo da꞉peso gautu-goeo kikanama꞉wea꞉, nale naimano namutupiago eba naolo kekalakalaoma꞉!
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Wiyasiya a꞉imano gudu idite a꞉imano inamabu uwatete, dubu bilibili kamiyala꞉go kuba eba nosiyodilolelo a꞉imano mani anatutulateli. Ebene ebe lumagite da꞉pa꞉ka, a꞉ma꞉ ebe kalakalakobi ka꞉mida꞉ema꞉ oli ape kau-goeo ebetamo anagalima꞉kata!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Ebeno nabiwite ebetamo nowamini, ‘Naimano gudu, a꞉ma꞉ okolina tetelo nago okolinata, naimano inamabu bilibilinomo a꞉imanola.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Wiyasiya a꞉imano ekawite da꞉i ebete ka꞉lo igilo walo a꞉kelawe, iyo, ebete iyabaiamo dalatidi ale ebe walo a꞉kelaema꞉. Ebema꞉ modobola a bae kapimiya eba naonalo kekalakalaonamalema꞉.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.