Romanos 4
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 Kë hënkuŋ, we wi ŋkjakuŋ keeri ţi *Abraham i ŋwoonuŋ ţi kabuka? We wi Naşibaţi ayuujuluŋ ţi pwo naŧool pi nul?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Woli iko yi Abraham adoluŋ ikaaŋ lah kë awo naŧool ţi këş ki Naşibaţi, ahinan kahomp. Kë uşë wo uunwo haŋ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Na manjoonan *Ulibra wi Naşibaţi upiiŧ aji : « Abraham ahaţ ţi Naşibaţi ukaaŋ kë Naşibaţi aji awo naŧool ţi kadunul. »
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ñaaŋ alemple, baluk bi ajaaŋ ayeenk baanwo wo uţen : alemp lemp ayeenkna baluk mënţ.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Kë ñaaŋ aşë wo aanhinan kado Naşibaţi aji awo naŧool ţiki alemp uko uloŋ ţañ. Naşibaţi aji dinan kë bañaaŋ bambiiŋ apoka bawo baŧool wal wi bafiyaaruluŋ ţañ.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 *Dayiţ kak aţiiniyaanuŋ mnlilan mi ñaaŋ i Naşibaţi ajakuŋ aji awo naŧool ţi kadunul bë aanten iko yi adoluŋ, aji :
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 « Banuurandëni biki Naşibaţi amiiruŋ pjuban pi baka,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Anuurandëni, ñaaŋ i Naşibaţi awooŋ aanten pekadu di adoluŋ. »
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Kë pnuurandën mënţ, pawo pa banwaliiŋ kaŧëmp këme pawo kak pa banwooŋ baanwala ka? Jëm ŋbaa ji ji ţi kë *Abraham ahaţ Naşibaţi ukaaŋ kë Naşibaţi aji awo naŧool ţi kadunul.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Kë lum di di Naşibaţi ajakuŋ aji awo naŧool ţi kadunul ba? Wi awaliiŋ kaŧëmp wa, këme ji abi ado kawala kaŧëmp? Ji abi ado kawala kaŧëmp Naşibaţi aji awo naŧool.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ayeenk pwala kaŧëmp kë pawo uko uloŋ unkyuujuŋ kë Naşibaţi adobi dolaara do kë awo naŧool ţi kadunul wi afiyaaruluŋ. Kë hënk di akakuŋ aşin bañaaŋ bŧi banwooŋ baanya kaŧëmp aşë fiyaar Naşibaţi, Naşibaţi aji bawo baŧool ţi kadunul.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Awo kak aşin banwaliiŋ kaŧëmp, banwooŋ baanliŋ ţi pwala kaŧëmp ţañ bakak aţaş pfiyaar pi Abraham aşin nja afiyaaruŋ ji abi ado kawala kaŧëmp.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Naşibaţi ahoŋ ţfa *Abraham na pntaali pi nul aji baluŋ kayeenk umundu. Mënţ pţaş *bgah pakaaŋ kë Naşibaţi ahoŋa, pfiyaar pi afiyaaruluŋ pakaaŋ kë adinan aji awo naŧool ţi këş ki nul.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Woli pţaş bgah ţañ pakţuuŋ ñaaŋ ayeenk iko inuura yi Naşibaţi ahoŋuŋ, pfiyaar pawaaŋ keeri udooni, kahoŋ ki Naşibaţi kakuţ kawaaŋ udooni.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Kë uşë wo uunwo haŋ, bgah baji bado Naşibaţi adeebaţër ñaaŋ jibi awooŋ aanţaş ba, kë bgah başale wo baanwoo, pjuban paankak aji pawo.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Hënk, ţi pfiyaar di di ñaaŋ ajaaŋ ayeenkna kahoŋ ki Naşibaţi. Kahoŋ mënţ kawo uţen unkwooŋ pa bampënnuŋ ţi *Abraham bŧi, mënţ pa bankţaşuŋ *bgah ţañ, uwo pa banfiyaaruŋ bŧi jibi Abraham afiyaaruŋ. Abraham awo aşin nja bŧi.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Naşibaţi aji na Abraham ţi Ulibra wi nul : « Ddolu iwo aşin kntaali ki ŋŧaak ŋŧum. » Awo aşin nja ţi kadun ki Naşibaţi i afiyaaruŋ, Naşibaţi anjaaŋ awul bankeţuŋ ubida, kado uko unwooŋ uunwoo, uwo.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abraham ahaţ wal wi mnhaţ manwooŋ maankak awo, afiyaar aşë kak aşin kntaali kŧum jibi Naşibaţi abiiŋ aţupa aji : « Jibi ŋjah ŋaŧumuŋ, hënk di babuku bakluŋ kaŧum. »
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Aya pka ŋşubal iñeen-week aşë fiyaaraara fiyaar Naşibaţi bë aanwutan nin wi atenuŋ uleeful undooŋ abi kaya ya pkeţ akuţ aten Ŧaara aharul anwooŋ aankak ahil kabuk ;
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 amëban ţi uko wi Naşibaţi ahoŋuluŋ, aanwo na ŋşal ŋtëb ; abaa ţëp ţëp afiyaara maakan, adëmana.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Afiyaar na manjoonan kë uko wi Naşibaţi ahoŋuŋ bŧi, aka mnhina mi pdo wa.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Uko mënţ ukaaŋ kë Naşibaţi aji awo naŧool ţi kadunul.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Kë woli *Ulibra wi Naşibaţi uji Naşibaţi aji awo naŧool, mënţ pa ul aloolan a ţañ ;
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 ŋţup mënţ ŋawo pa nja kak, ŋnfiyaaruŋ kë Naşibaţi anaţanuŋ Yeŧu ţi pkeţ ukaaŋ kë aji ŋwo baŧool ţi këş ki nul.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yeŧu mënţ awulaniiŋ pa ipekadu yi nja, anaţa ţi pkeţ ŋhilna ŋwo baŧool.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.