Romanos 4

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kë hënkuŋ, we wi ŋkjakuŋ keeri ţi *Abraham i ŋwoonuŋ ţi kabuka? We wi Naşibaţi ayuujuluŋ ţi pwo naŧool pi nul?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Woli iko yi Abraham adoluŋ ikaaŋ lah kë awo naŧool ţi këş ki Naşibaţi, ahinan kahomp. Kë uşë wo uunwo haŋ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Na manjoonan *Ulibra wi Naşibaţi upiiŧ aji : « Abraham ahaţ ţi Naşibaţi ukaaŋ kë Naşibaţi aji awo naŧool ţi kadunul. »
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ñaaŋ alemple, baluk bi ajaaŋ ayeenk baanwo wo uţen : alemp lemp ayeenkna baluk mënţ.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Kë ñaaŋ aşë wo aanhinan kado Naşibaţi aji awo naŧool ţiki alemp uko uloŋ ţañ. Naşibaţi aji dinan kë bañaaŋ bambiiŋ apoka bawo baŧool wal wi bafiyaaruluŋ ţañ.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 *Dayiţ kak aţiiniyaanuŋ mnlilan mi ñaaŋ i Naşibaţi ajakuŋ aji awo naŧool ţi kadunul bë aanten iko yi adoluŋ, aji :
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 « Banuurandëni biki Naşibaţi amiiruŋ pjuban pi baka,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Anuurandëni, ñaaŋ i Naşibaţi awooŋ aanten pekadu di adoluŋ. »
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Kë pnuurandën mënţ, pawo pa banwaliiŋ kaŧëmp këme pawo kak pa banwooŋ baanwala ka? Jëm ŋbaa ji ji ţi kë *Abraham ahaţ Naşibaţi ukaaŋ kë Naşibaţi aji awo naŧool ţi kadunul.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Kë lum di di Naşibaţi ajakuŋ aji awo naŧool ţi kadunul ba? Wi awaliiŋ kaŧëmp wa, këme ji abi ado kawala kaŧëmp? Ji abi ado kawala kaŧëmp Naşibaţi aji awo naŧool.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Ayeenk pwala kaŧëmp kë pawo uko uloŋ unkyuujuŋ kë Naşibaţi adobi dolaara do kë awo naŧool ţi kadunul wi afiyaaruluŋ. Kë hënk di akakuŋ aşin bañaaŋ bŧi banwooŋ baanya kaŧëmp aşë fiyaar Naşibaţi, Naşibaţi aji bawo baŧool ţi kadunul.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Awo kak aşin banwaliiŋ kaŧëmp, banwooŋ baanliŋ ţi pwala kaŧëmp ţañ bakak aţaş pfiyaar pi Abraham aşin nja afiyaaruŋ ji abi ado kawala kaŧëmp.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Naşibaţi ahoŋ ţfa *Abraham na pntaali pi nul aji baluŋ kayeenk umundu. Mënţ pţaş *bgah pakaaŋ kë Naşibaţi ahoŋa, pfiyaar pi afiyaaruluŋ pakaaŋ kë adinan aji awo naŧool ţi këş ki nul.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Woli pţaş bgah ţañ pakţuuŋ ñaaŋ ayeenk iko inuura yi Naşibaţi ahoŋuŋ, pfiyaar pawaaŋ keeri udooni, kahoŋ ki Naşibaţi kakuţ kawaaŋ udooni.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Kë uşë wo uunwo haŋ, bgah baji bado Naşibaţi adeebaţër ñaaŋ jibi awooŋ aanţaş ba, kë bgah başale wo baanwoo, pjuban paankak aji pawo.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Hënk, ţi pfiyaar di di ñaaŋ ajaaŋ ayeenkna kahoŋ ki Naşibaţi. Kahoŋ mënţ kawo uţen unkwooŋ pa bampënnuŋ ţi *Abraham bŧi, mënţ pa bankţaşuŋ *bgah ţañ, uwo pa banfiyaaruŋ bŧi jibi Abraham afiyaaruŋ. Abraham awo aşin nja bŧi.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Naşibaţi aji na Abraham ţi Ulibra wi nul : « Ddolu iwo aşin kntaali ki ŋŧaak ŋŧum. » Awo aşin nja ţi kadun ki Naşibaţi i afiyaaruŋ, Naşibaţi anjaaŋ awul bankeţuŋ ubida, kado uko unwooŋ uunwoo, uwo.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abraham ahaţ wal wi mnhaţ manwooŋ maankak awo, afiyaar aşë kak aşin kntaali kŧum jibi Naşibaţi abiiŋ aţupa aji : « Jibi ŋjah ŋaŧumuŋ, hënk di babuku bakluŋ kaŧum. »
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Aya pka ŋşubal iñeen-week aşë fiyaaraara fiyaar Naşibaţi bë aanwutan nin wi atenuŋ uleeful undooŋ abi kaya ya pkeţ akuţ aten Ŧaara aharul anwooŋ aankak ahil kabuk ;
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 amëban ţi uko wi Naşibaţi ahoŋuluŋ, aanwo na ŋşal ŋtëb ; abaa ţëp ţëp afiyaara maakan, adëmana.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Afiyaar na manjoonan kë uko wi Naşibaţi ahoŋuŋ bŧi, aka mnhina mi pdo wa.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Uko mënţ ukaaŋ kë Naşibaţi aji awo naŧool ţi kadunul.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Kë woli *Ulibra wi Naşibaţi uji Naşibaţi aji awo naŧool, mënţ pa ul aloolan a ţañ ;
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 ŋţup mënţ ŋawo pa nja kak, ŋnfiyaaruŋ kë Naşibaţi anaţanuŋ Yeŧu ţi pkeţ ukaaŋ kë aji ŋwo baŧool ţi këş ki nul.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Yeŧu mënţ awulaniiŋ pa ipekadu yi nja, anaţa ţi pkeţ ŋhilna ŋwo baŧool.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.