Romanos 4
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Kë hënkuŋ, we wi ŋkjakuŋ keeri ţi *Abraham i ŋwoonuŋ ţi kabuka? We wi Naşibaţi ayuujuluŋ ţi pwo naŧool pi nul?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Woli iko yi Abraham adoluŋ ikaaŋ lah kë awo naŧool ţi këş ki Naşibaţi, ahinan kahomp. Kë uşë wo uunwo haŋ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Na manjoonan *Ulibra wi Naşibaţi upiiŧ aji : « Abraham ahaţ ţi Naşibaţi ukaaŋ kë Naşibaţi aji awo naŧool ţi kadunul. »
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ñaaŋ alemple, baluk bi ajaaŋ ayeenk baanwo wo uţen : alemp lemp ayeenkna baluk mënţ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Kë ñaaŋ aşë wo aanhinan kado Naşibaţi aji awo naŧool ţiki alemp uko uloŋ ţañ. Naşibaţi aji dinan kë bañaaŋ bambiiŋ apoka bawo baŧool wal wi bafiyaaruluŋ ţañ.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 *Dayiţ kak aţiiniyaanuŋ mnlilan mi ñaaŋ i Naşibaţi ajakuŋ aji awo naŧool ţi kadunul bë aanten iko yi adoluŋ, aji :
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 « Banuurandëni biki Naşibaţi amiiruŋ pjuban pi baka,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Anuurandëni, ñaaŋ i Naşibaţi awooŋ aanten pekadu di adoluŋ. »
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Kë pnuurandën mënţ, pawo pa banwaliiŋ kaŧëmp këme pawo kak pa banwooŋ baanwala ka? Jëm ŋbaa ji ji ţi kë *Abraham ahaţ Naşibaţi ukaaŋ kë Naşibaţi aji awo naŧool ţi kadunul.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Kë lum di di Naşibaţi ajakuŋ aji awo naŧool ţi kadunul ba? Wi awaliiŋ kaŧëmp wa, këme ji abi ado kawala kaŧëmp? Ji abi ado kawala kaŧëmp Naşibaţi aji awo naŧool.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ayeenk pwala kaŧëmp kë pawo uko uloŋ unkyuujuŋ kë Naşibaţi adobi dolaara do kë awo naŧool ţi kadunul wi afiyaaruluŋ. Kë hënk di akakuŋ aşin bañaaŋ bŧi banwooŋ baanya kaŧëmp aşë fiyaar Naşibaţi, Naşibaţi aji bawo baŧool ţi kadunul.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Awo kak aşin banwaliiŋ kaŧëmp, banwooŋ baanliŋ ţi pwala kaŧëmp ţañ bakak aţaş pfiyaar pi Abraham aşin nja afiyaaruŋ ji abi ado kawala kaŧëmp.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Naşibaţi ahoŋ ţfa *Abraham na pntaali pi nul aji baluŋ kayeenk umundu. Mënţ pţaş *bgah pakaaŋ kë Naşibaţi ahoŋa, pfiyaar pi afiyaaruluŋ pakaaŋ kë adinan aji awo naŧool ţi këş ki nul.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Woli pţaş bgah ţañ pakţuuŋ ñaaŋ ayeenk iko inuura yi Naşibaţi ahoŋuŋ, pfiyaar pawaaŋ keeri udooni, kahoŋ ki Naşibaţi kakuţ kawaaŋ udooni.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Kë uşë wo uunwo haŋ, bgah baji bado Naşibaţi adeebaţër ñaaŋ jibi awooŋ aanţaş ba, kë bgah başale wo baanwoo, pjuban paankak aji pawo.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Hënk, ţi pfiyaar di di ñaaŋ ajaaŋ ayeenkna kahoŋ ki Naşibaţi. Kahoŋ mënţ kawo uţen unkwooŋ pa bampënnuŋ ţi *Abraham bŧi, mënţ pa bankţaşuŋ *bgah ţañ, uwo pa banfiyaaruŋ bŧi jibi Abraham afiyaaruŋ. Abraham awo aşin nja bŧi.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Naşibaţi aji na Abraham ţi Ulibra wi nul : « Ddolu iwo aşin kntaali ki ŋŧaak ŋŧum. » Awo aşin nja ţi kadun ki Naşibaţi i afiyaaruŋ, Naşibaţi anjaaŋ awul bankeţuŋ ubida, kado uko unwooŋ uunwoo, uwo.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abraham ahaţ wal wi mnhaţ manwooŋ maankak awo, afiyaar aşë kak aşin kntaali kŧum jibi Naşibaţi abiiŋ aţupa aji : « Jibi ŋjah ŋaŧumuŋ, hënk di babuku bakluŋ kaŧum. »
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Aya pka ŋşubal iñeen-week aşë fiyaaraara fiyaar Naşibaţi bë aanwutan nin wi atenuŋ uleeful undooŋ abi kaya ya pkeţ akuţ aten Ŧaara aharul anwooŋ aankak ahil kabuk ;
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 amëban ţi uko wi Naşibaţi ahoŋuluŋ, aanwo na ŋşal ŋtëb ; abaa ţëp ţëp afiyaara maakan, adëmana.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Afiyaar na manjoonan kë uko wi Naşibaţi ahoŋuŋ bŧi, aka mnhina mi pdo wa.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Uko mënţ ukaaŋ kë Naşibaţi aji awo naŧool ţi kadunul.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Kë woli *Ulibra wi Naşibaţi uji Naşibaţi aji awo naŧool, mënţ pa ul aloolan a ţañ ;
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 ŋţup mënţ ŋawo pa nja kak, ŋnfiyaaruŋ kë Naşibaţi anaţanuŋ Yeŧu ţi pkeţ ukaaŋ kë aji ŋwo baŧool ţi këş ki nul.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Yeŧu mënţ awulaniiŋ pa ipekadu yi nja, anaţa ţi pkeţ ŋhilna ŋwo baŧool.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.