Mateus 22
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ
1 Yeŧu akak ahoñ na baka aji : «
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 *Pşih pi Baţi panaam ji uko wi naşih anduuŋ bañaaŋ pyoban ţi bniim bi abukul.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Ayil balemparul pa baya badu biki aduuŋ pyoban kë başë wo baaŋal pbi.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Kë akak ayil baloŋ aji na baka : “Najakan na biki nduuŋ pyoban kë djuŋ pde, afiŋ ŋgit ŋkaş ŋi naan na ŋnŧaam ŋannuurnaaniiŋ ţi ŋi naan, iko bŧi ibëkani, babi ţi dko di bniim.”
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 « Kë biki baduuŋ başë wo baando ţo ţo aten uko mënţ, andoli aŧool kaya pdo kanuma ki nul : baloŋ baya ŋţeeh, baloŋ pjula.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 Kë bandukiiŋ bamob balempar naşih, ahajan baka afiŋ.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Naşih adeebaţi, aşë do bangoli biki nul kë bafiŋ balaŧ mënţ abot atër ubeeka wi baka.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 Wi wi aşaaŋ aji na balemparul : “Pde pabaa kë biki mbiiŋ adu pyoban başë wo baanŧaaŋ na pde pa.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Nayaan du ŋpaţ bgah nadu bañaaŋ bŧi biki nakwinuŋ.”
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Kë balemparul baya ţi igah, adu biki bawinuŋ bŧi, bawuţaan na banuura, kë dko di bniim daŧumi.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 « Naşih aneej wal mënţ pten bambiiŋ pyoban aşë win da ñiinţ aloŋ anwooŋ aanwoh imişa yi ufeŧtu.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Kë aşë ji na a : “Nanoh, hum di di idoluŋ adoo neej ţi, bë iinwoh imişa yi ufeŧtu ba”? Kë uŋ mënţ ayompi.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 Naşih kë aşë ji na balemparul : “Natanana ihoţ na iñen nafëla bdig du bdëm, dul di akyaaŋ kawooni kabot kadeebaţ kadohrën.” »
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Kë Yeŧu aşë akak aji : « Bañaaŋ baŧum badu'anaa kë bantiinku bakdataniiŋ. »
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Wi uko mënţ uţëpuŋ, *bafariŧay baya ayitiir wal mënţ katen jibi bakdoli pa pţaawan Yeŧu ţi bţup.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Wi wi bayiluŋ baţaşar baka baloŋ na baloŋ biki *Herod kë baji na a : « Najukan, ŋme kë iwo ñaaŋ i manjoonan, abot aji kjukan bgah bi Naşibaţi na manjoonan. Iinji kţi nin ñaaŋ ţiki iinji kten uko wi ñaaŋ awooŋ.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Ţupun keeri, we wi işaluŋ? Ŋwo i kaluk *Ŧeŧar naşih daaşa këme ŋënwo i kaluka da? »
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Kë Yeŧu ammeeŋ ŋşal ŋwuţaan ŋi baka aşë ŧeem baka aji : « An balagare! We ukaaŋ kë nakdo na pţaawanaan ba?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Nadiimanaan pataka pi najaaŋ nalukna daaşa. »
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 kë aşë ji na baka : « Kaara di in dawooŋ ţi pa? Kë katim ki in kawooŋ ţi pa? »
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 aji : « Ŧeŧar a. »
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Wi ajakuŋ haŋ kë başë ñoŋar fuţ aduka, aya.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Unuur mënţ, *baŧaduk baloŋ babi añog Yeŧu – bukal bajaaŋ baji pnaţa ţi pkeţ paanwoo –
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 aşë ji na a : « Najukan, *Moyiŧ apiiŧ pa un aji : “Woli ñaaŋ akeţ bë aanka napoţ, abuk aşin awo kayeenk aharul, kahilna kabukara bapoţ.”
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Kë uşë bi ka ţi un biinţ paaj na aloŋ banţaaruŋ. Naŧeek aniim ñaaţ aşë waaŋa bë aambuki, adukar abuk aşin aharul.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Kë natëbanţën akak akeţ aduk ñaaţ bë aambuki, kë uwoha haŋ pa nawajanţën kak, awoha haŋ pa bukal paaj na aloŋ bŧi.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Wi bukal bŧi bakeţuŋ, kë ñaaţ akak akeţ.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Kë hënkuŋ woli bañaaŋ baluŋ anaţa ţi pkeţ, in akwooŋ ayin ñaaţ mënţ, wi bukal paaj na aloŋ bŧi baniimuluŋ? »
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Naneemi, naamme Ulibra wi Naşibaţi abot awo naamme mnhina mi nul.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Hënk di uwooŋ, woli bañaaŋ baluŋ anaţa ţi pkeţ, biinţ baankniim, kë baaţ baankniima, baluŋ kawo ji ŋwanjuŧ du baţi.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Kë ţi uko wi pnaţa ţi pkeţ, naambaaŋ kaleyiira uko wi Naşibaţi ajakuŋ i? Aji :
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 “Dwo Naşibaţi i Abraham, i Iŧaak, na i Yakob.” »
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Bañaaŋ bankŧiinkuluŋ bŧi bañoŋar ţi pjukan pi nul.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 *Bafariŧay baŧiink kë Yeŧu aŧeem *baŧaduk kë bawaaŋ uţup aşë yitiir.
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 Kë aloŋ ţi baka, anwooŋ *najukan Bgah aşë ŋal pţaawan Yeŧu aşë hepara aji :
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 « Najukan, ţi iko yi bgah bajakuŋ, uhoŋ udëmnuŋ dëm ba? »
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Kë aşë ŧeema aji : « Ŋalan Ajugun Naşibaţi i nu na kaţëbu bŧi, na uhaaşu bŧi, na uşalu bŧi.
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Uko waŋ udëmnuŋ ţi iko yi bgah bajakuŋ.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Kë uko unyeenkuŋ ţi wa abot adëm kak wii wi : Ŋalan aŧënţu jibi iŋaluŋ uleefu.
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Iko itëb yuŋ iţonkrën *Bgah bi Moyiŧ bŧi na pjukan pi *baţupar Naşibaţi. »
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Jibi *bafariŧay bayitiiruŋ, kë Yeŧu aşë hepar baka aji : «
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 we wi naşaluŋ ţi *Kriŧtu ba? Awo abuk in ba? »
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Kë hum di di *Uhaaş wi Naşibaţi uţuuŋ Dayiţ kë aji du'a Ajugun ba? Ul, anţiiniiŋ aji :
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “Naşibaţi Ajugun aji na Ajugun :
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Yeŧu akak aji : « Keeri, woli Dayiţ aji du Kriŧtu Ajugun, hum di di ahilanuŋ kawo kak Abuk Dayiţ? »
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Nin aloŋ ţi baka aanhinan aŧeema. Kapëna unuur mënţ nin aloŋ aankak añoom phepara uko uloŋ.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.