Mateus 21
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB
1 Yeŧu na baţaşarul bañog Yeruŧalem aten ubeeka wi Beŧfage du umbaŋ wi Pnkuŋ pi Mnoliwera. Kë aşë yil baţaşarul batëb,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 aji na baka : « Nayaan du ufëţ unwooŋ ţi kadunan ; uneejaran neej nawin batan ubuuru na ubuk wa ; nafënşan ŋa naţijën.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Woli baheparan uko unkayi, naŧeem kaji Ajugun anuma ŋa. Ţi dko mënţ bawutan naya na ŋa.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Uko mënţ uwoo, uko wi Naţupar Naşibaţi abiiŋ aţup uhilna udolana :
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Najakan na ubeeka wi *Ŧiyoŋ
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Baţaşar Yeŧu baya, ado jibi ajakuŋ na baka,
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 aţij ubuuru na ubuk wa. Wi wi başaaŋ ajej imişa yi baka agur ţi ŋa kë Yeŧu aşë paya.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Bañaaŋ baŧum maakan bawo ţi bgah wal mënţ, ajej iyeti yi baka aşeef ţi bgah ; kë baloŋ batib inah yi mnko aşeef.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Bañaaŋ baŧum bankpoşuŋ ţi kadunul na bankţaşuluŋ bahuuran aji :
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Wi Yeŧu aneejuŋ ţi Yeruŧalem, bañaaŋ biki ubeeka bŧi bañoŋar fuţ aşë hepar aji : « I abaa wo wo ahoŋ ba? »
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Kë bañaaŋ başë ŧeem aji : « Yeŧu Naţupar Naşibaţi a, awo i Naŧaret du Galilay. »
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Yeŧu aya neej du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi aşë jun pdook bawaap na banknuguŋ bŧi banwooŋ da. Awat ŋmeeşa ŋi baţëlëş itaka, na iţij yi bawaap ŋbalab.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Wi wi aşaaŋ aji na baka : « Naşibaţi aţup ţi Ulibra wi nul aji : “Katoh naan kaluŋ kadu'ana *katoh kañehanaani” kë an, naşë kakan ka dko dmennaani di bakiij! »
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Bakuul baloŋ na banknjiinkuŋ babi añoga da, kë ajeban baka.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 *Baţeŋan baweek na *bajukan Bgah bawin iko iñoŋarënaan yi adoluŋ abot aŧiink bapoţ kë bakhuuran du Katoh Kaweek ki Naşibaţi aji : « Hoŧana, iwi *Abuk Dayiţ » aşë deebaţ.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Bajaka wal mënţ: « Iŧiink uko wi bapoţ biki bakjakuŋ i? »
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Yeŧu aduk baka ţuŋ, apën ţi ubeeka, aya Betani di ayaaŋ afërna.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Na nfa, wi Yeŧu akkakuŋ ubeeka wi Yeruŧalem, kë ubon uşë de a.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Awin bko bloŋ bi bajaaŋ bado bfig ţi kabaŋ ki bgah, abi añog ba, aşë ţënka itoh toh. Aji wal mënţ na bko buŋ: « Nin iinkak abuk! » Ţi dko mënţ, kë bko babi kay kay.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Baţaşarul bawin uko mënţ aşë ñoŋar maakan. Bahepar Yeŧu aji : « hum di di bko bi bahiluŋ akay hënk ţi dko mënţ? »
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Kë Yeŧu aŧeem baka aji : « Dţupan, manjoonan ma, woli nahaţ Naşibaţi abot awo naanka ŋşal ŋtëb, mënjakan nahil pdo bfig bi bakay, nadoo hilan kaji na pnkuŋ pi : “Pënan ţi, iya ijot du bdëk,” uko mënţ udolana.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Woli nahaţi, uko bŧi wi nañehanuŋ Naşibaţi, adolan wa. »
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Yeŧu aneej du *Katoh Kaweek ki Naşibaţi aşë jun pjukan. Wal mënţ kë *baţeŋan baweek na *bantohi bayuday başë bi añoga ahepara aji : « Mnhina mnhoŋ mi mi ikdolnuŋ iko yi ba? In ajakiiŋ kë ihilan kado ya? »
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Nji kak, dŋal kaheparan uko uloolan ţañ ; woli naŧeemën, kaşë ţupan wal mënţ mnhina mi nji kadolni iko yi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 In ayiluŋ *Yowan pbatŧaar ba? Naşibaţi a, këme bañaaŋ baka? »
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Kë woli ŋŧeema aji bañaaŋ bayiluluŋ, ŋwo i kaţi bañaaŋ bŧi babi banaţara'un, ţiki bafiyaar kë Yowan awo Naţupar Naşibaţi. »
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Baŧeem Yeŧu wal mënţ aji baamme anyiluluŋ. Kë aşë ji na baka : « Nji kak mënkţupan mnhina mi nji kadolnuŋ iko yi. »
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Yeŧu akak aji na baka : « Kë we wi naşaluŋ ţi uko wi? Ñiinţ aloŋ abi ka bapoţ batëb. Aţiini na naŧeek aji na a : “Abuk naan, yaan ilemp nţa du uţeeh.”
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Kë abukul uŋ aŧeema aji : “A-a, mënkya ;” aţo aban ţuŋ aşal, anaţa aya uţeeh.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Aşin baka akak aţiini na natëbanţën. Kë aŧeem aji : “Aa, Paap dya” aşë bi wo aanya.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Ahoŋ ţi batëb bukuŋ adoluŋ uko wi aşin baka aŋaluŋ? »
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Hënk di uwooŋ, *Yowan Nabatŧaar abi ţi adiimanan bgah bŧool kë naanfiyaara ; kë bakobraar daaşa na baaţ baţuunk kë başë fiyaara. Kë wi nadooŋ awin uko mënţ naanţëlşa ţëlëş ŋhaaş ŋi nan afiyaara. »
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Yeŧu akak ahoñ aji : « Nakaan naŧiink uhoñ wi : Ñiinţ aloŋ abi ŧepi uwoorta wi mnko manjaaŋ mandolna ubiñu, aşë biig wa afooyan. Ajip bhër ado dko dpooñni, abot akiin bliit bi mnlaak bkuuŋţaan pa bayeŋ, aşë dukar wa bañaaŋ baloŋ pa badoki bapooñle bawula kafah ki nul, aşë ya bayaaş.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Wal wi upooñ ubanuŋ, kë aşë yil balemparul du bañaaŋ banwooŋ du uwoorta pa pyeenk kafah ki nul.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Bañaaŋ mënţ bamob balemparul, akob aloŋ, afiŋ natëbanţën, akak atap nawajanţën mnlaak afiŋa.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Ajug uwoorta akak ayil balemparul baloŋ, banŧumuŋ apel baŧeek, kë bañaaŋ banwooŋ du uwoorta badola baka ji baŧeek.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Kë abaañşaan ayil abukul, aşal aji : “Baya kakali abuk naan.”
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Kë wi biki adukaruŋ uwoorta bawinuŋ abukul, aşë laţar aji : “I, akdukiiŋ na iko yi aşin. Najoh ŋfiŋa, ŋşë ŋduka na ya!”
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Bamoba, apënan ţi uwoorta afiŋ. »
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Kë Yeŧu aşë hepar baka aji : « Kë we wi ajug uwoorta akeeri bi kado bañaaŋ mënţ wi akbiiŋ? »
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Kë baŧeema aji : « Pfiŋ pi akfiŋuŋ bañaaŋ bawuţaan biki uwoorta mënţ pawuţ. Ajej uwoorta kawul baloŋ, bankwululuŋ kafah ki nul upooñ ubanle. »
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Yeŧu aji na baka wal mënţ: « Naambaaŋ kaleyiira uko umpiiŧuŋ ţi Ulibra wi Naşibaţi i?
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Yeŧu akak aji na baka : « Ukaaŋ kë nji kaţupan : Naşibaţi aluŋ kajej *Pşih pi nul kawul pa bañaaŋ baloŋ bankdoluŋ uko unnuuriiŋ ţi këş ki Naşibaţi.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Ñaaŋ ankjotuŋ ţi pnduba mënţ, akita, kë ñaaŋ i pakjotnuŋ, panantëla. »
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 *Baţeŋan baweek na bafariŧay bayikrën kë bukal bakaaŋ kë Yeŧu akhoñ haŋ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Bado na pmoba wal mënţ aşë ţi bañaaŋ banşaluŋ aji Yeŧu awo *Naţupar Naşibaţi.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.