Mateus 20
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC
1 Yeŧu akak aji ţi uko waŋ: «*Pşih pi Naşibaţi pawo wo ji uko wi ajug uţeeh ampënuŋ na nfa kub ala balemp pa uţeeh wi nul.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Aŧiinkar na balemp aji aluk baka itaka inliŋuŋ na baluk bi unuur aşë do baka kë baya uţeeh.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Aţo ado uko ji ŋwoori ŋwajanţ apën awin balemp baloŋ kë bawo du bayiti baanka uko udo,
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 kë aşë ji na baka : “An kak, nayaan uţeeh ; dlukan bnuura.”
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Kë bayaa.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Wi unuur uţeehiiŋ, akak apën awin balemp baloŋ kë banaţ da aşë hepar baka aji : “we ukaaŋ kë nawo ţi, unuur bŧi bë naankdo uko uloŋ”?
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Kë baŧeem aji nin aloŋ aanjej jej baka ulemp.
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 « Wi utaakal ubanuŋ, ajug uţeeh kë aşë ji na namali i nul : “Duun balemp iwul andoli baluk bi nul, ijunna bambaañşaanuŋ pbi işë ido kaya te du baŧeek.”
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 « Biki bajejuŋ ţi uţeeha unuur kë babii, ayeenk andoli baluk bi unuur upëb.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Baŧeek babi kak aşë şal aji bayeenk baluk bampeluŋ bi bambaañşaanuŋ pbi, kë başë wula baka andoli baluk bi unuur.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Wi bakyeenkuŋ itaka aşë ŋoman ţi uko wi ajug uţeeh adoluŋ
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 aji : “Bambaañşaanuŋ pbi balempa uwoori uloolan, kë işë luk baka aliŋan na un, ŋlempuŋ unuur bŧi ţi bnuur.”
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 « Kë Ajug uţeeh aşë ŧeem aloŋ ţi baka aji : “Nanoh, mëndolu nin buţaan bloŋ: Mënţ itaka yi, yi ŋŧiinkaruŋ i?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Jejan uko wi ŋŧiinkaruŋ, iya na bgahu. Ulilën lil kë nwul ambaañşaanuŋ pbi uko unliŋuŋ na wi nwuliiŋ.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Mënka na pdo uko unlilnuŋ na bka bi naan i? Këme iwo i kadeebaţ ţiki djoob bkow?” »
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Yeŧu akak aji : « Kë hënk di di banwooŋ babaañşaani bakluŋ kawo baŧeek, baŧeek başë bawo bambaañşaani. »
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Yeŧu aya Yeruŧalem aşë du baţaşarul iñeen na batëb kë bagaagi, aşë ţiini na baka wi bawooŋ ţi bgah aji :
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 « Natenan, ŋya Yeruŧalem, kë başë luŋ kawul *Abuk Ñiinţ *baţeŋan baweek na *bajukan Bgah. Baluŋ kaji aduknaanaa, pduknaana pi pkeţ.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Bawula banwooŋ baanwo bayuday bahilna babeŋa, bakoba na itinŧël, bapaŋa ţi kruŧ. Unuur uwajanţën aşë naţa ţi pkeţ. »
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Wal mënţ kë anin babuk Ŧebede aşë bi añoga, ul na babukul, aŋup ţi kadunul pa phepara uko uloŋ.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Kë Yeŧu aşë ji na a : « we wi iŋaluŋ ba? »
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Yeŧu aŧeema aji : « Naamme uko wi nakñehanaanuŋ. Nahinan kadaan ţi pnkalame pi nji kayaaŋ kadaan, kahaj ji nji i?
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Aa, naluŋ kadaan ţi pnkalame pi naan ; kë uko unwooŋ wi pţo ţi kañen naan kadeenu na kamayu, mënţ nji dwooŋ kadat banwooŋ biki pţo da, biki Paapa ajakuŋ aji bawo biki kaţo da, bukal bakluŋ kaţo da. »
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Wi baţaşarul iñeen bandukiiŋ baŧiinkuŋ uko waŋ, aşë deebaţër batëb bukundi.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aţiini na baka bukal bŧi aji : « Nawin jibi başih biki ŋŧaak bajaaŋ bayuuj mndëm mi baka, baweek biki ŋŧaak kaŋoonkna bañaaŋ.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Uunwo kawo haŋ pa an. Anŋaluŋ pwo naweek ţi an awo i kawo nalempar baŧënţul.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Kë woli ñaaŋ aŋal pwo naŧeek ţi an, awalaan bkowul ado kalempar baŧënţul.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Kë hënk, *Abuk Ñiinţ aambi bi pa bado kalempara, abi pdo kalempar bañaaŋ kabot kawul ubida wi nul, uwo baluk bankbuuranuŋ bañaaŋ baŧum maakan.
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Yeŧu na baţaşarul bapën ţi ubeeka wi Yeriko, kë bañaaŋ baŧum başë ţaşa.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Bakuul batëb baţo wal mënţ ţi kabaŋ ki bgah, kë wi baŧiinkuŋ kë Yeŧu akţëpuŋ aşë huuran aji : « Naweek, *Abuk Dayiţ, ñagi'un! »
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Kë bañaaŋ baŧum banwooŋ da bawo ţi pŋoman na baka aji bayomp, kë başë huuranaara huuran maakan aji : « Naweek, Abuk Dayiţ, ñagi'un! »
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Yeŧu anaţ adu baka aşë ji : « We wi naŋaluŋ ndolan ba? »
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Kë baŧeema aji : « Naweek, dolan ŋdo kawin! »
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Añaga baka aşë ban baka këş kë bakak awin ţi dko mënţ, aşë ţaşa na bgah.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.