Mateus 20
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARA
1 Yeŧu akak aji ţi uko waŋ: «*Pşih pi Naşibaţi pawo wo ji uko wi ajug uţeeh ampënuŋ na nfa kub ala balemp pa uţeeh wi nul.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Aŧiinkar na balemp aji aluk baka itaka inliŋuŋ na baluk bi unuur aşë do baka kë baya uţeeh.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Aţo ado uko ji ŋwoori ŋwajanţ apën awin balemp baloŋ kë bawo du bayiti baanka uko udo,
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 kë aşë ji na baka : “An kak, nayaan uţeeh ; dlukan bnuura.”
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Kë bayaa.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Wi unuur uţeehiiŋ, akak apën awin balemp baloŋ kë banaţ da aşë hepar baka aji : “we ukaaŋ kë nawo ţi, unuur bŧi bë naankdo uko uloŋ”?
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Kë baŧeem aji nin aloŋ aanjej jej baka ulemp.
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 « Wi utaakal ubanuŋ, ajug uţeeh kë aşë ji na namali i nul : “Duun balemp iwul andoli baluk bi nul, ijunna bambaañşaanuŋ pbi işë ido kaya te du baŧeek.”
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 « Biki bajejuŋ ţi uţeeha unuur kë babii, ayeenk andoli baluk bi unuur upëb.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Baŧeek babi kak aşë şal aji bayeenk baluk bampeluŋ bi bambaañşaanuŋ pbi, kë başë wula baka andoli baluk bi unuur.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Wi bakyeenkuŋ itaka aşë ŋoman ţi uko wi ajug uţeeh adoluŋ
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 aji : “Bambaañşaanuŋ pbi balempa uwoori uloolan, kë işë luk baka aliŋan na un, ŋlempuŋ unuur bŧi ţi bnuur.”
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 « Kë Ajug uţeeh aşë ŧeem aloŋ ţi baka aji : “Nanoh, mëndolu nin buţaan bloŋ: Mënţ itaka yi, yi ŋŧiinkaruŋ i?
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Jejan uko wi ŋŧiinkaruŋ, iya na bgahu. Ulilën lil kë nwul ambaañşaanuŋ pbi uko unliŋuŋ na wi nwuliiŋ.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Mënka na pdo uko unlilnuŋ na bka bi naan i? Këme iwo i kadeebaţ ţiki djoob bkow?” »
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Yeŧu akak aji : « Kë hënk di di banwooŋ babaañşaani bakluŋ kawo baŧeek, baŧeek başë bawo bambaañşaani. »
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Yeŧu aya Yeruŧalem aşë du baţaşarul iñeen na batëb kë bagaagi, aşë ţiini na baka wi bawooŋ ţi bgah aji :
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 « Natenan, ŋya Yeruŧalem, kë başë luŋ kawul *Abuk Ñiinţ *baţeŋan baweek na *bajukan Bgah. Baluŋ kaji aduknaanaa, pduknaana pi pkeţ.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Bawula banwooŋ baanwo bayuday bahilna babeŋa, bakoba na itinŧël, bapaŋa ţi kruŧ. Unuur uwajanţën aşë naţa ţi pkeţ. »
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Wal mënţ kë anin babuk Ŧebede aşë bi añoga, ul na babukul, aŋup ţi kadunul pa phepara uko uloŋ.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Kë Yeŧu aşë ji na a : « we wi iŋaluŋ ba? »
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Yeŧu aŧeema aji : « Naamme uko wi nakñehanaanuŋ. Nahinan kadaan ţi pnkalame pi nji kayaaŋ kadaan, kahaj ji nji i?
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Aa, naluŋ kadaan ţi pnkalame pi naan ; kë uko unwooŋ wi pţo ţi kañen naan kadeenu na kamayu, mënţ nji dwooŋ kadat banwooŋ biki pţo da, biki Paapa ajakuŋ aji bawo biki kaţo da, bukal bakluŋ kaţo da. »
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Wi baţaşarul iñeen bandukiiŋ baŧiinkuŋ uko waŋ, aşë deebaţër batëb bukundi.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aţiini na baka bukal bŧi aji : « Nawin jibi başih biki ŋŧaak bajaaŋ bayuuj mndëm mi baka, baweek biki ŋŧaak kaŋoonkna bañaaŋ.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Uunwo kawo haŋ pa an. Anŋaluŋ pwo naweek ţi an awo i kawo nalempar baŧënţul.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Kë woli ñaaŋ aŋal pwo naŧeek ţi an, awalaan bkowul ado kalempar baŧënţul.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Kë hënk, *Abuk Ñiinţ aambi bi pa bado kalempara, abi pdo kalempar bañaaŋ kabot kawul ubida wi nul, uwo baluk bankbuuranuŋ bañaaŋ baŧum maakan.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Yeŧu na baţaşarul bapën ţi ubeeka wi Yeriko, kë bañaaŋ baŧum başë ţaşa.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Bakuul batëb baţo wal mënţ ţi kabaŋ ki bgah, kë wi baŧiinkuŋ kë Yeŧu akţëpuŋ aşë huuran aji : « Naweek, *Abuk Dayiţ, ñagi'un! »
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Kë bañaaŋ baŧum banwooŋ da bawo ţi pŋoman na baka aji bayomp, kë başë huuranaara huuran maakan aji : « Naweek, Abuk Dayiţ, ñagi'un! »
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Yeŧu anaţ adu baka aşë ji : « We wi naŋaluŋ ndolan ba? »
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Kë baŧeema aji : « Naweek, dolan ŋdo kawin! »
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Añaga baka aşë ban baka këş kë bakak awin ţi dko mënţ, aşë ţaşa na bgah.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.