Mateus 20
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB
1 Yeŧu akak aji ţi uko waŋ: «*Pşih pi Naşibaţi pawo wo ji uko wi ajug uţeeh ampënuŋ na nfa kub ala balemp pa uţeeh wi nul.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Aŧiinkar na balemp aji aluk baka itaka inliŋuŋ na baluk bi unuur aşë do baka kë baya uţeeh.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Aţo ado uko ji ŋwoori ŋwajanţ apën awin balemp baloŋ kë bawo du bayiti baanka uko udo,
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 kë aşë ji na baka : “An kak, nayaan uţeeh ; dlukan bnuura.”
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Kë bayaa.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Wi unuur uţeehiiŋ, akak apën awin balemp baloŋ kë banaţ da aşë hepar baka aji : “we ukaaŋ kë nawo ţi, unuur bŧi bë naankdo uko uloŋ”?
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Kë baŧeem aji nin aloŋ aanjej jej baka ulemp.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 « Wi utaakal ubanuŋ, ajug uţeeh kë aşë ji na namali i nul : “Duun balemp iwul andoli baluk bi nul, ijunna bambaañşaanuŋ pbi işë ido kaya te du baŧeek.”
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 « Biki bajejuŋ ţi uţeeha unuur kë babii, ayeenk andoli baluk bi unuur upëb.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Baŧeek babi kak aşë şal aji bayeenk baluk bampeluŋ bi bambaañşaanuŋ pbi, kë başë wula baka andoli baluk bi unuur.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Wi bakyeenkuŋ itaka aşë ŋoman ţi uko wi ajug uţeeh adoluŋ
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 aji : “Bambaañşaanuŋ pbi balempa uwoori uloolan, kë işë luk baka aliŋan na un, ŋlempuŋ unuur bŧi ţi bnuur.”
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 « Kë Ajug uţeeh aşë ŧeem aloŋ ţi baka aji : “Nanoh, mëndolu nin buţaan bloŋ: Mënţ itaka yi, yi ŋŧiinkaruŋ i?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Jejan uko wi ŋŧiinkaruŋ, iya na bgahu. Ulilën lil kë nwul ambaañşaanuŋ pbi uko unliŋuŋ na wi nwuliiŋ.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Mënka na pdo uko unlilnuŋ na bka bi naan i? Këme iwo i kadeebaţ ţiki djoob bkow?” »
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Yeŧu akak aji : « Kë hënk di di banwooŋ babaañşaani bakluŋ kawo baŧeek, baŧeek başë bawo bambaañşaani. »
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Yeŧu aya Yeruŧalem aşë du baţaşarul iñeen na batëb kë bagaagi, aşë ţiini na baka wi bawooŋ ţi bgah aji :
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 « Natenan, ŋya Yeruŧalem, kë başë luŋ kawul *Abuk Ñiinţ *baţeŋan baweek na *bajukan Bgah. Baluŋ kaji aduknaanaa, pduknaana pi pkeţ.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Bawula banwooŋ baanwo bayuday bahilna babeŋa, bakoba na itinŧël, bapaŋa ţi kruŧ. Unuur uwajanţën aşë naţa ţi pkeţ. »
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Wal mënţ kë anin babuk Ŧebede aşë bi añoga, ul na babukul, aŋup ţi kadunul pa phepara uko uloŋ.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Kë Yeŧu aşë ji na a : « we wi iŋaluŋ ba? »
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Yeŧu aŧeema aji : « Naamme uko wi nakñehanaanuŋ. Nahinan kadaan ţi pnkalame pi nji kayaaŋ kadaan, kahaj ji nji i?
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Aa, naluŋ kadaan ţi pnkalame pi naan ; kë uko unwooŋ wi pţo ţi kañen naan kadeenu na kamayu, mënţ nji dwooŋ kadat banwooŋ biki pţo da, biki Paapa ajakuŋ aji bawo biki kaţo da, bukal bakluŋ kaţo da. »
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Wi baţaşarul iñeen bandukiiŋ baŧiinkuŋ uko waŋ, aşë deebaţër batëb bukundi.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aţiini na baka bukal bŧi aji : « Nawin jibi başih biki ŋŧaak bajaaŋ bayuuj mndëm mi baka, baweek biki ŋŧaak kaŋoonkna bañaaŋ.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Uunwo kawo haŋ pa an. Anŋaluŋ pwo naweek ţi an awo i kawo nalempar baŧënţul.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Kë woli ñaaŋ aŋal pwo naŧeek ţi an, awalaan bkowul ado kalempar baŧënţul.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Kë hënk, *Abuk Ñiinţ aambi bi pa bado kalempara, abi pdo kalempar bañaaŋ kabot kawul ubida wi nul, uwo baluk bankbuuranuŋ bañaaŋ baŧum maakan.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Yeŧu na baţaşarul bapën ţi ubeeka wi Yeriko, kë bañaaŋ baŧum başë ţaşa.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Bakuul batëb baţo wal mënţ ţi kabaŋ ki bgah, kë wi baŧiinkuŋ kë Yeŧu akţëpuŋ aşë huuran aji : « Naweek, *Abuk Dayiţ, ñagi'un! »
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Kë bañaaŋ baŧum banwooŋ da bawo ţi pŋoman na baka aji bayomp, kë başë huuranaara huuran maakan aji : « Naweek, Abuk Dayiţ, ñagi'un! »
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Yeŧu anaţ adu baka aşë ji : « We wi naŋaluŋ ndolan ba? »
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Kë baŧeema aji : « Naweek, dolan ŋdo kawin! »
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Añaga baka aşë ban baka këş kë bakak awin ţi dko mënţ, aşë ţaşa na bgah.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.