Mateus 14
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 Wal mënţ, *Herod nanŧuŋa i *Galilay aŧiink kë bakţiiniyaan uko wi Yeŧu.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Aji na balemparul : « Yowan Nabatŧaar a! Anaţa ţi pkeţ! Ukaaŋ kë aka mnhina mi pdo mlagre! »
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 — ausente —
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Abi ŋal pfiŋa, aşë ţi bañaaŋ ţiki başal aji awo *Naţupar Naşibaţi.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Kë unuur uloŋ wi Herod akdooŋ ufeŧtu unkleşanuŋ unuur wi abukiiŋ, poonu abuk Herodiyana kë aşë ki ţi kadun ki bañaaŋ kë ulil Herod,
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 kë adoo mehna aji awula uko wi akheparuluŋ.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Anin awuuka, kë aji na Herod : « Wulaan bkow bi Yowan Nabatŧaar ţi praata. »
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Naşih ajooţani, pmehna pi nul ţi kadun ki bañaaŋ biki aduuŋ ufeŧtu paţu kë ado kë aji baţija ba.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Ayil wal mënţ baya bafaal Yowan du ukalabuş.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Baţij bkow ţi praata awul poonu, kë añooţ ba anin.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Baţaşar Yowan babi ajej puum amoy ; aşë ya aţup Yeŧu.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Wi Yeŧu ameeŋ uko unţëpuŋ, ajej bţeem aya du dko dangaaguŋ ; bañaaŋ wi bamehaŋ me aşë ţaşa, apënna ŋbeeka apoş aya du a.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Wi awaliiŋ ţi bţeem aşë win bañaaŋ baŧum añaga baka akuţ ajeban bammaakuŋ.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Wi utaakal ubanuŋ, baţaşarul babi añoga aşë ji na a : « Unuur udobi yob yob, kë dko di ŋwooŋ di daşë gaag, dolan bañaaŋ baya du ŋfëţ bahilna banug uko ude. »
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Bayaar we ba? Nawulan baka an bdidi'an bade. »
16 Mas Jesus respondeu:
17 Kë başë ji na a : « Ŋkaha ipoom kañeen na ŋţëb ŋtëb. »
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Kë aji na baka baţija ya.
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Wi wi aşaaŋ aji na bañaaŋ baţo ţi ujaagal, aşë jej ipoom kañeen yuŋ na ŋţëb ŋtëb, akat këş du baţi, abeeb Naşibaţi aşë kitëş ipoom, awul baţaşarul kë bawul bañaaŋ.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Bañaaŋ bŧi bade ayok, kë bajejënţ iko indukiiŋ. Iko mënţ iŧum kkaar iñeen na ktëb. Yeŧu ade de'an pnŧuk pi bañaaŋ|src="DN00443b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="14.20"
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Ţi bandeeŋ bukuŋ, biinţ bawo iñeen-week ŋyaaş iñeen kañeen (5000) aţu na baaţ na bapoţ.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Wi bañaaŋ babahaŋ ba pde, Yeŧu ado kë baţaşarul bapaya ţi bţeem ajota kadun, pya umbaŋ wundu, ul kë aşë duka aţiişan bañaaŋ.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Wi adoluŋ kë bañaaŋ baţiişi, apaya du pnkuŋ duuţ agaag añehan Naşibaţi. Wi uŧejan ubanuŋ, kë awoha da ul aloolan.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Wal mënţ bţeem badobi low low pkay, kë ŋmaaroŋ ŋakşinţ şinţan ba ţiki uyook uunkyook aŧaaŋ na umbaŋ wi bakyaaŋ.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Kaya uhaan nguk, kë aşë bi ţi baka apoş poş ţi bdëk.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Wi baţaşarul bawinuluŋ kë akpoş ţi bdëk, bañoŋar fuţ aşë ji : « Ujurte wa » aşë jun pŋajar ţiki balënki.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Ţi dko mënţ, kë Yeŧu aşë ţiini na baka aji : « Nawutan kahaajala, nji a, nawutan kalënk. »
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Piyeer kë aşë ji na a wal mënţ: « Ajugun, woli iwi a na manjoonan, jakaan mpoş ţi meel mbi du iwi. »
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Kë Yeŧu aji na a : « Biini. » Kë Piyeer awala ţi bţeem, apoş ţi meel aŧool pya du Yeŧu.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Kë, wi aŧiinkuŋ uyook aşë lënk, ajun pneej ţi meel aşë huuran aji : « Ajugun, buuranaan! »
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Ţi dko mënţ, kë Yeŧu aşë tar kañen amëbana aşë ji na a : « Iwi inwooŋ iinfiyaar akëşan, we ukaaŋ kë iwo na ŋşal ŋtëb ba? »
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Wi bapayiiŋ ţi bţeem kë uyook uşë ţañan.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Banwooŋ ţi bţeem baŋup adëman Yeŧu aşë ji : « Na manjoonan, iwo Abuk Naşibaţi. »
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Wi Yeŧu na baţaşarul bamuuruŋ, aşë ban du pkay du uŧaak wi bagenaŧereŋ.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Bañaaŋ biki dko mënţ bayikrëna aşë yil kë baţup ţi uŧaak bŧi aji abii, kë başë ţija bañaaŋ bŧi bammaakuŋ.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Baji bakooţa kaji na a awut baka baban ţañ kambiint ki bayeti bi nul, kë bambanuŋ ka bŧi bajebi.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.