Mateus 14
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ
1 Wal mënţ, *Herod nanŧuŋa i *Galilay aŧiink kë bakţiiniyaan uko wi Yeŧu.
1 Nesse tempo Herodes, o tetrarca, ouvindo a fama de Jesus,
2 Aji na balemparul : « Yowan Nabatŧaar a! Anaţa ţi pkeţ! Ukaaŋ kë aka mnhina mi pdo mlagre! »
2 disse aos seus servos: Este é João, o Batista; ele está ressuscitado dos mortos, e por isso obras poderosas atuam nele.
3 — ausente —
3 Pois Herodes, havendo prendido a João, o amarrou, e o colocou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Abi ŋal pfiŋa, aşë ţi bañaaŋ ţiki başal aji awo *Naţupar Naşibaţi.
5 E querendo matá-lo, temia o povo; porque eles o consideravam um profeta.
6 Kë unuur uloŋ wi Herod akdooŋ ufeŧtu unkleşanuŋ unuur wi abukiiŋ, poonu abuk Herodiyana kë aşë ki ţi kadun ki bañaaŋ kë ulil Herod,
6 Celebrando-se, porém, o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante deles, e agradou a Herodes.
7 kë adoo mehna aji awula uko wi akheparuluŋ.
7 Perante isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Anin awuuka, kë aji na Herod : « Wulaan bkow bi Yowan Nabatŧaar ţi praata. »
8 E ela, tendo sido anteriormente instruída por sua mãe, disse: Dá-me aqui, em um prato, a cabeça de João, o Batista.
9 Naşih ajooţani, pmehna pi nul ţi kadun ki bañaaŋ biki aduuŋ ufeŧtu paţu kë ado kë aji baţija ba.
9 E o rei se arrependeu; contudo, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Ayil wal mënţ baya bafaal Yowan du ukalabuş.
10 E ele mandou decapitar João na prisão.
11 Baţij bkow ţi praata awul poonu, kë añooţ ba anin.
11 E a sua cabeça foi trazida em um prato, e dada à moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Baţaşar Yowan babi ajej puum amoy ; aşë ya aţup Yeŧu.
12 E vieram os seus discípulos, levaram e enterraram o corpo, e foram dizer a Jesus.
13 Wi Yeŧu ameeŋ uko unţëpuŋ, ajej bţeem aya du dko dangaaguŋ ; bañaaŋ wi bamehaŋ me aşë ţaşa, apënna ŋbeeka apoş aya du a.
13 Ouvindo Jesus isso, partiu dali em um barco, para um lugar deserto, à parte; e, ouvindo isto as multidões, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Wi awaliiŋ ţi bţeem aşë win bañaaŋ baŧum añaga baka akuţ ajeban bammaakuŋ.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e movido de compaixão por eles, curou os seus enfermos.
15 Wi utaakal ubanuŋ, baţaşarul babi añoga aşë ji na a : « Unuur udobi yob yob, kë dko di ŋwooŋ di daşë gaag, dolan bañaaŋ baya du ŋfëţ bahilna banug uko ude. »
15 E, chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora já é passada; despede a multidão, para que indo às aldeias, comprem mantimentos.
16 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Bayaar we ba? Nawulan baka an bdidi'an bade. »
16 Mas Jesus lhes disse: Eles não precisam partir; dai-lhes vós de comer.
17 Kë başë ji na a : « Ŋkaha ipoom kañeen na ŋţëb ŋtëb. »
17 E eles lhe disseram: Nós não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Kë aji na baka baţija ya.
18 Ele disse: Traga-os aqui para mim.
19 Wi wi aşaaŋ aji na bañaaŋ baţo ţi ujaagal, aşë jej ipoom kañeen yuŋ na ŋţëb ŋtëb, akat këş du baţi, abeeb Naşibaţi aşë kitëş ipoom, awul baţaşarul kë bawul bañaaŋ.
19 E, ordenando a multidão para que se assentasse sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, ele os abençoou, e partindo os pães, deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Bañaaŋ bŧi bade ayok, kë bajejënţ iko indukiiŋ. Iko mënţ iŧum kkaar iñeen na ktëb. Yeŧu ade de'an pnŧuk pi bañaaŋ|src="DN00443b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="14.20"
20 E todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram tomaram doze cestos cheios.
21 Ţi bandeeŋ bukuŋ, biinţ bawo iñeen-week ŋyaaş iñeen kañeen (5000) aţu na baaţ na bapoţ.
21 E os que haviam comido eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Wi bañaaŋ babahaŋ ba pde, Yeŧu ado kë baţaşarul bapaya ţi bţeem ajota kadun, pya umbaŋ wundu, ul kë aşë duka aţiişan bañaaŋ.
22 E logo Jesus compeliu os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Wi adoluŋ kë bañaaŋ baţiişi, apaya du pnkuŋ duuţ agaag añehan Naşibaţi. Wi uŧejan ubanuŋ, kë awoha da ul aloolan.
23 E, despedida a multidão, ele subiu para o monte, para orar à parte. E vindo a noite, ele estava ali sozinho.
24 Wal mënţ bţeem badobi low low pkay, kë ŋmaaroŋ ŋakşinţ şinţan ba ţiki uyook uunkyook aŧaaŋ na umbaŋ wi bakyaaŋ.
24 O barco, porém, estava já no meio do mar, agitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Kaya uhaan nguk, kë aşë bi ţi baka apoş poş ţi bdëk.
25 Mas, à quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26 Wi baţaşarul bawinuluŋ kë akpoş ţi bdëk, bañoŋar fuţ aşë ji : « Ujurte wa » aşë jun pŋajar ţiki balënki.
26 E quando os discípulos o viram andando sobre o mar, eles perturbaram-se, dizendo: É um espírito; e gritaram de medo.
27 Ţi dko mënţ, kë Yeŧu aşë ţiini na baka aji : « Nawutan kahaajala, nji a, nawutan kalënk. »
27 Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Piyeer kë aşë ji na a wal mënţ: « Ajugun, woli iwi a na manjoonan, jakaan mpoş ţi meel mbi du iwi. »
28 E Pedro respondeu, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Kë Yeŧu aji na a : « Biini. » Kë Piyeer awala ţi bţeem, apoş ţi meel aŧool pya du Yeŧu.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir até Jesus.
30 Kë, wi aŧiinkuŋ uyook aşë lënk, ajun pneej ţi meel aşë huuran aji : « Ajugun, buuranaan! »
30 Mas ele vendo que o vento era forte, teve medo; e, começando a submergir, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Ţi dko mënţ, kë Yeŧu aşë tar kañen amëbana aşë ji na a : « Iwi inwooŋ iinfiyaar akëşan, we ukaaŋ kë iwo na ŋşal ŋtëb ba? »
31 E imediatamente Jesus, estendendo a sua mão, segurou-o, e disse-lhe: Oh pequena fé, por que tu duvidaste?
32 Wi bapayiiŋ ţi bţeem kë uyook uşë ţañan.
32 E quando eles entraram no barco, o vento cessou.
33 Banwooŋ ţi bţeem baŋup adëman Yeŧu aşë ji : « Na manjoonan, iwo Abuk Naşibaţi. »
33 Então os que estavam no barco, vindo, o adoraram, dizendo: Verdadeiramente tu és o Filho de Deus.
34 Wi Yeŧu na baţaşarul bamuuruŋ, aşë ban du pkay du uŧaak wi bagenaŧereŋ.
34 Ora, terminada a travessia, eles chegaram à terra de Genesaré.
35 Bañaaŋ biki dko mënţ bayikrëna aşë yil kë baţup ţi uŧaak bŧi aji abii, kë başë ţija bañaaŋ bŧi bammaakuŋ.
35 E, quando os homens daquele lugar o reconheceram, eles enviaram por toda aquela região em redor, e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos;
36 Baji bakooţa kaji na a awut baka baban ţañ kambiint ki bayeti bi nul, kë bambanuŋ ka bŧi bajebi.
36 e pediram-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua veste, e todos quantos a tocavam ficavam perfeitamente sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.