Mateus 14

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wal mënţ, *Herod nanŧuŋa i *Galilay aŧiink kë bakţiiniyaan uko wi Yeŧu.
1 Naquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu a fama de Jesus,
2 Aji na balemparul : « Yowan Nabatŧaar a! Anaţa ţi pkeţ! Ukaaŋ kë aka mnhina mi pdo mlagre! »
2 e disse aos seus cortesãos: Este é João, o Batista; ele ressuscitou dentre os mortos, e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
3 — ausente —
3 Pois Herodes havia prendido a João, e, maniatando-o, o guardara no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Felipe;
4 — ausente —
4 porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Abi ŋal pfiŋa, aşë ţi bañaaŋ ţiki başal aji awo *Naţupar Naşibaţi.
5 E queria matá-lo, mas temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Kë unuur uloŋ wi Herod akdooŋ ufeŧtu unkleşanuŋ unuur wi abukiiŋ, poonu abuk Herodiyana kë aşë ki ţi kadun ki bañaaŋ kë ulil Herod,
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio dos convivas, e agradou a Herodes,
7 kë adoo mehna aji awula uko wi akheparuluŋ.
7 pelo que este prometeu com juramento dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Anin awuuka, kë aji na Herod : « Wulaan bkow bi Yowan Nabatŧaar ţi praata. »
8 E instigada por sua mãe, disse ela: Dá-me aqui num prato a cabeça de João, o Batista.
9 Naşih ajooţani, pmehna pi nul ţi kadun ki bañaaŋ biki aduuŋ ufeŧtu paţu kë ado kë aji baţija ba.
9 Entristeceu-se, então, o rei; mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse,
10 Ayil wal mënţ baya bafaal Yowan du ukalabuş.
10 e mandou degolar a João no cárcere;
11 Baţij bkow ţi praata awul poonu, kë añooţ ba anin.
11 e a cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou para a sua mãe.
12 Baţaşar Yowan babi ajej puum amoy ; aşë ya aţup Yeŧu.
12 Então vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Wi Yeŧu ameeŋ uko unţëpuŋ, ajej bţeem aya du dko dangaaguŋ ; bañaaŋ wi bamehaŋ me aşë ţaşa, apënna ŋbeeka apoş aya du a.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um, lugar deserto, à parte; e quando as multidões o souberam, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Wi awaliiŋ ţi bţeem aşë win bañaaŋ baŧum añaga baka akuţ ajeban bammaakuŋ.
14 E ele, ao desembarcar, viu uma grande multidão; e, compadecendo-se dela, curou os seus enfermos.
15 Wi utaakal ubanuŋ, baţaşarul babi añoga aşë ji na a : « Unuur udobi yob yob, kë dko di ŋwooŋ di daşë gaag, dolan bañaaŋ baya du ŋfëţ bahilna banug uko ude. »
15 Chegada a tarde, aproximaram-se dele os discípulos, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já passada; despede as multidões, para que vão às aldeias, e comprem o que comer.
16 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Bayaar we ba? Nawulan baka an bdidi'an bade. »
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam ir embora; dai-lhes vós de comer.
17 Kë başë ji na a : « Ŋkaha ipoom kañeen na ŋţëb ŋtëb. »
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Kë aji na baka baţija ya.
18 E ele disse: trazei-mos aqui.
19 Wi wi aşaaŋ aji na bañaaŋ baţo ţi ujaagal, aşë jej ipoom kañeen yuŋ na ŋţëb ŋtëb, akat këş du baţi, abeeb Naşibaţi aşë kitëş ipoom, awul baţaşarul kë bawul bañaaŋ.
19 Tendo mandado às multidões que se reclinassem sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos às multidões.
20 Bañaaŋ bŧi bade ayok, kë bajejënţ iko indukiiŋ. Iko mënţ iŧum kkaar iñeen na ktëb. Yeŧu ade de'an pnŧuk pi bañaaŋ|src="DN00443b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="14.20"
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram levantaram doze cestos cheios.
21 Ţi bandeeŋ bukuŋ, biinţ bawo iñeen-week ŋyaaş iñeen kañeen (5000) aţu na baaţ na bapoţ.
21 Ora, os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Wi bañaaŋ babahaŋ ba pde, Yeŧu ado kë baţaşarul bapaya ţi bţeem ajota kadun, pya umbaŋ wundu, ul kë aşë duka aţiişan bañaaŋ.
22 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Wi adoluŋ kë bañaaŋ baţiişi, apaya du pnkuŋ duuţ agaag añehan Naşibaţi. Wi uŧejan ubanuŋ, kë awoha da ul aloolan.
23 Tendo-as despedido, subiu ao monte para orar à parte. Ao anoitecer, estava ali sozinho.
24 Wal mënţ bţeem badobi low low pkay, kë ŋmaaroŋ ŋakşinţ şinţan ba ţiki uyook uunkyook aŧaaŋ na umbaŋ wi bakyaaŋ.
24 Entrementes, o barco já estava a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Kaya uhaan nguk, kë aşë bi ţi baka apoş poş ţi bdëk.
25 À quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando sobre o mar.
26 Wi baţaşarul bawinuluŋ kë akpoş ţi bdëk, bañoŋar fuţ aşë ji : « Ujurte wa » aşë jun pŋajar ţiki balënki.
26 Os discípulos, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, assustaram-se e disseram: É um fantasma. E gritaram de medo.
27 Ţi dko mënţ, kë Yeŧu aşë ţiini na baka aji : « Nawutan kahaajala, nji a, nawutan kalënk. »
27 Jesus, porém, imediatamente lhes falou, dizendo: Tende ânimo; sou eu; não temais.
28 Piyeer kë aşë ji na a wal mënţ: « Ajugun, woli iwi a na manjoonan, jakaan mpoş ţi meel mbi du iwi. »
28 Respondeu-lhe Pedro: Senhor! se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Kë Yeŧu aji na a : « Biini. » Kë Piyeer awala ţi bţeem, apoş ţi meel aŧool pya du Yeŧu.
29 Disse-lhe ele: Vem. Pedro, descendo do barco, e andando sobre as águas, foi ao encontro de Jesus.
30 Kë, wi aŧiinkuŋ uyook aşë lënk, ajun pneej ţi meel aşë huuran aji : « Ajugun, buuranaan! »
30 Mas, sentindo o vento, teve medo; e, começando a submergir, clamou: Senhor, salva-me.
31 Ţi dko mënţ, kë Yeŧu aşë tar kañen amëbana aşë ji na a : « Iwi inwooŋ iinfiyaar akëşan, we ukaaŋ kë iwo na ŋşal ŋtëb ba? »
31 Imediatamente estendeu Jesus a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Wi bapayiiŋ ţi bţeem kë uyook uşë ţañan.
32 E logo que subiram para o barco, o vento cessou.
33 Banwooŋ ţi bţeem baŋup adëman Yeŧu aşë ji : « Na manjoonan, iwo Abuk Naşibaţi. »
33 Então os que estavam no barco adoraram-no, dizendo: Verdadeiramente tu és Filho de Deus.
34 Wi Yeŧu na baţaşarul bamuuruŋ, aşë ban du pkay du uŧaak wi bagenaŧereŋ.
34 Ora, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré.
35 Bañaaŋ biki dko mënţ bayikrëna aşë yil kë baţup ţi uŧaak bŧi aji abii, kë başë ţija bañaaŋ bŧi bammaakuŋ.
35 Quando os homens daquele lugar o reconheceram, mandaram por toda aquela circunvizinhança, e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Baji bakooţa kaji na a awut baka baban ţañ kambiint ki bayeti bi nul, kë bambanuŋ ka bŧi bajebi.
36 e rogaram-lhe que apenas os deixasse tocar a orla do seu manto; e todos os que a tocaram ficaram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.