Marcos 6

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yeŧu apënna da, aya ubeeka wi akuşnaaniiŋ, kë baţaşarul bagakandër na a.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ţi unuur wi pnoorfën, awo ţi pjukan du *katoh kañehanaani. Bañaaŋ baŧum bankŧiinkuluŋ bañoŋari, aşë ji : « Ţuŋ di di i mënţ ameenuŋ iko yi? In awululuŋ uşal unŧuŋa wi, kë adoo ji do mlagre mnŧënţ mi na iñen yi nul?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Mënţ naţukan abuk Mariya a i? Mënţ abuk anin bi Yakob, Yoŧeŧ, Yuda na Ŧimoŋ a i? Kë baţa'ul baaţ, baanwo ţi na un i? » Kë uko waŋ uneenan baka pfiyaara.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Yeŧu aji na baka : « Naţupar Naşibaţi, ţi ubeeka wi nul, ţi pŧoof pi bayiţul na ţi katohul meeţ ţañ di di bañaaŋ bawooŋ baanji bamëbana bnuura. »
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Mlagre mi adoluŋ ţañ manwoha pjeban bamaakal baloŋ wi apafuŋ baka iñen.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Añoŋar ţi uko wi bawooŋ baanfiyaari.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ado kë banjañan iñeen na batëb babii. Kë aşë yilna baka batëb batëb, awul baka mnhina mi pdook ŋnŧaayi.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Aji na baka baji ñaaŋ kaţij pjuuţi ţañ, başë bawut kaţij uko ude, umañ, itaka.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Aji na baka bawoha na işapaat na imişa yi baţuuŋ.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Yeŧu aji na baka : « Woli naban ţi dko, naţoon ţi katoh ki bakyeenkanaŋ te unuur wi nakpënuŋ ţi dko mënţ.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Woli naban ţi dko dloŋ kë baanyeenkan abot awo baanŧiinkan, woli napën, nadan danaan pdëpalën ţi ihoţ yi nan : hënk nayuuj baka kë bado buţaan. »
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Wi banjañan bayaaŋ, baţup bañaaŋ kë bawo i kawut pjuban kabot kaţëlëş ŋbida.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Badook ŋnŧaayi ŋŧum abot akër bamaakal baŧum ukëra ţi bkow ajeban baka.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Herod naşih aŧiink kë bañaaŋ bakţiiniyaan uko wi Yeŧu ţiki katimul kapënalaa. Baji : « Yowan Nabatŧaar anaţiiŋ ţi pkeţ ukaaŋ kë awo na mnhina mi pdo mlagre. »
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Baloŋ kë bakji *Eli a, baloŋ kak baji Naţupar Naşibaţi a, annaamuŋ na baţupar Naşibaţi bajon.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Wi Herod aŧiinkuŋ ŋţup ŋuŋ aşë ji : « Yowan i ndooŋ kë bafaali anaţiiŋ ţi pkeţ! »
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Herodiyana aşoor Yowan abot aŋal pdo bafiŋa, aşë wo aanhilani,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 ţiki Herod aţi Yowan wi ameeŋ kë awo ñaaŋ naŧool abot ayiman, aji yeŋana. Herod aji ŋal pdo kaŧiinka, aşë ji woli aŧiinka aanji me uko uşal.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Unuur uloŋ kë Herodiyana aşë ka uko udooni bafiŋ Yowan. Unuur mënţ Herod ado ufeŧtu unkleşanuŋ unuur wi abukiiŋ, adu baweek biki dko, baweek biki bangoli, na bañaaŋ banŧiinkaniiŋ ţi Galilay.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Poonu abuk Herodiyana mënţ aneej uki, Herod na biki aduuŋ ţi ufeŧtu bŧi kë başë lilandëra. Kë Herod naşih aşë ji na poonu uŋ: « Heparaan uko wi iŋaluŋ, dwulu wa. »
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Abot amehna aji : « Uko bŧi wi ikheparaanuŋ dwulu wa, woli idoo ŋal kakib uŧaak wi naan ţi pŧoof kawulu umbaŋ uloŋ. »
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Napoţ kë aşë pën ahepar anin aji : « we wi mbaaŋ ahepara ba? » Kë aŧeema aji : « Bkow bi Yowan Nabatŧaar. »
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Poonu aŧaran akak du naşih aşë ji na a : « Dŋal iwulën hënkuŋ ţi praata, bkow bi Yowan Nabatŧaar. »
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Naşih ajooţani, kë pmehna pi nul na bañaaŋ biki aduuŋ ufeŧtu başë ţu kë aanhil ppok.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Aji na nayeŋ ţi dko mënţ aya aţij bkow bi Yowan. Nayeŋ kë aya faala du ukalabuş,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 aţij bkow ţi praata awul napoţ ñaaţ, kë aya awul anin.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Wi baţaşar Yowan baŧiinkuŋ uko unţëpuŋ, babi ajej puum pi nul aya moy.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Banjañan bakak aşë bi ayit ţi Yeŧu, aţupa uko bŧi wi badoluŋ na wi bajukanuŋ.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Kë aşë ji na baka : « Nabiin na nji du dko dangaaguŋ nanoorfën ntiinku. » Aţiini haŋ ţiki bañaaŋ baŧum baya abi, kë baando hilan ade.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Kë başë ya na bţeem du dko dangaaguŋ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Wi bañaaŋ bawinuŋ baka kë bakya, baŧum bame uko wi bakdoluŋ. Wal mënţ wi wi bapënnuŋ ŋbeeka bŧi aţi aya du dko mënţ aban baka da uŧeek.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Wi Yeŧu akwaliiŋ ţi bţeem awin pnŧuk pweek pi bañaaŋ, aşë ñaga baka, bawo wo ji ŋkaneel ŋanwooŋ ŋaanka nayafan. Wi wi aşaaŋ awo ţi pjukan baka iko iŧum.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Jibi unuur ukyaaŋ pjot, kë baţaşarul başë bi añoga, aji na a : « Dko di dagaagi kë unuur ubot alow ;
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 dolan baka baya du ŋfëţ na ŋntanka ŋaññoguŋ dko di, bahilna baka uko ude. »
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « An, Nawulan baka bade bdi di'an. » Kë baji na a : « Ŋjejna ţuŋ itaka iliina yaŋ kahilna kanug uko ude pa bañaaŋ biki bŧi? »
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Yeŧu aji na baka : « Nawo na ipoom hum ba? Nayaan naten. »
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Wi wi aşaaŋ aji na baka bado bañaaŋ baţo ţi ujaagal bado knŧuk.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Baţoona knŧuk ki bañaaŋ iñeen-week, na ki iñeen kañeen.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yeŧu ajej wal mënţ ipoom kañeen yuŋ na ŋţëb ŋtëb, akat këş du baţi aşë beeb Naşibaţi ţi iko ide yuŋ, akitëş ipoom awul baţaşarul bawul bañaaŋ. Akak ado kë bafaş baka bŧi ŋţëb ŋuŋ.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Bañaaŋ bŧi bade ayok,
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 kë baţij kkaar iñeen na ktëb ki ipoom na ŋţëb ŋandukiiŋ.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Ţi bandeeŋ bukuŋ, biinţ bawo iñeen-week ŋyaaş iñeen kañeen (5000).
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Wi bañaaŋ baba'aŋ ba pde, Yeŧu ado kë baţaşarul bapaya ţi bţeem ajota kadun, baya umbaŋ wi Betŧayida du bdëk umbaŋ wuŋ, ul kë aşë duka aţiişan bañaaŋ.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Wi adoluŋ bañaaŋ bŧi kë baţiişi, aşë paya du pnkuŋ añehan Naşibaţi.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Wi unuur uyobuŋ, bţeem bawo ţi pŧoof pi bdëk, ul kë aşë wo aloolan du pkay.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Awin baka kë banoor na ppaat wi uyook uwooŋ uunkyook aŧaaŋ na umbaŋ wi bakyaaŋ. Kaya uŧejan mnjel, kë aşë poş ţi bdëk duuţ abi adoo la pţëp baka.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Wi baţaşarul bawinuluŋ kë akpoş ţi bdëk duuţ, banuŋ aji ujurte wa, aşë fuuŧ idiim,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 bawina bukal bŧi aşë lënk. Ul, kë aşë ţiini na baka ţi dko mënţ aji : « Nawutan kahaajala, nji a, nawutan kalënk. »
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Wi wi aşaaŋ apaya du baka ţi bţeem, uyook kë uşë ţañan. Bañoŋar maakan,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 na manjoonan, baamme jibi Yeŧu adooŋ mlagre mi ipoom, kë iţëb yi baka ikak awo ţi bdëm. Yeŧu apoş ţi meel duuţ|src="DN00440b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="6.52"
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Wi bamuuruŋ, aban du pkay du uŧaak wi bagenaŧereŋ, bakaban bţeem ţi kabaŋ.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Wi baheli'aŋ hela kë bañaaŋ başë yikrën Yeŧu.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Baya ţi uŧaak bŧi aţij bamaakal ţi ijiiñ du dko di baŧiinkuŋ aji awoo.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Dko bŧi di aneejuŋ, du ŋntanka, ŋbeeka, ŋfëţ, baji baţij bamaakal du bayiti, kakooţa awut babana woli udoo wo kambiint ki ulankoŋ wi nul ; kë bambanuŋ ka bŧi bajebi.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.