Marcos 6

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yeŧu apënna da, aya ubeeka wi akuşnaaniiŋ, kë baţaşarul bagakandër na a.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Ţi unuur wi pnoorfën, awo ţi pjukan du *katoh kañehanaani. Bañaaŋ baŧum bankŧiinkuluŋ bañoŋari, aşë ji : « Ţuŋ di di i mënţ ameenuŋ iko yi? In awululuŋ uşal unŧuŋa wi, kë adoo ji do mlagre mnŧënţ mi na iñen yi nul?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Mënţ naţukan abuk Mariya a i? Mënţ abuk anin bi Yakob, Yoŧeŧ, Yuda na Ŧimoŋ a i? Kë baţa'ul baaţ, baanwo ţi na un i? » Kë uko waŋ uneenan baka pfiyaara.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Yeŧu aji na baka : « Naţupar Naşibaţi, ţi ubeeka wi nul, ţi pŧoof pi bayiţul na ţi katohul meeţ ţañ di di bañaaŋ bawooŋ baanji bamëbana bnuura. »
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Mlagre mi adoluŋ ţañ manwoha pjeban bamaakal baloŋ wi apafuŋ baka iñen.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Añoŋar ţi uko wi bawooŋ baanfiyaari.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Ado kë banjañan iñeen na batëb babii. Kë aşë yilna baka batëb batëb, awul baka mnhina mi pdook ŋnŧaayi.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Aji na baka baji ñaaŋ kaţij pjuuţi ţañ, başë bawut kaţij uko ude, umañ, itaka.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Aji na baka bawoha na işapaat na imişa yi baţuuŋ.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Yeŧu aji na baka : « Woli naban ţi dko, naţoon ţi katoh ki bakyeenkanaŋ te unuur wi nakpënuŋ ţi dko mënţ.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Woli naban ţi dko dloŋ kë baanyeenkan abot awo baanŧiinkan, woli napën, nadan danaan pdëpalën ţi ihoţ yi nan : hënk nayuuj baka kë bado buţaan. »
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Wi banjañan bayaaŋ, baţup bañaaŋ kë bawo i kawut pjuban kabot kaţëlëş ŋbida.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Badook ŋnŧaayi ŋŧum abot akër bamaakal baŧum ukëra ţi bkow ajeban baka.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Herod naşih aŧiink kë bañaaŋ bakţiiniyaan uko wi Yeŧu ţiki katimul kapënalaa. Baji : « Yowan Nabatŧaar anaţiiŋ ţi pkeţ ukaaŋ kë awo na mnhina mi pdo mlagre. »
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Baloŋ kë bakji *Eli a, baloŋ kak baji Naţupar Naşibaţi a, annaamuŋ na baţupar Naşibaţi bajon.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Wi Herod aŧiinkuŋ ŋţup ŋuŋ aşë ji : « Yowan i ndooŋ kë bafaali anaţiiŋ ţi pkeţ! »
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 — ausente —
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Herodiyana aşoor Yowan abot aŋal pdo bafiŋa, aşë wo aanhilani,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 ţiki Herod aţi Yowan wi ameeŋ kë awo ñaaŋ naŧool abot ayiman, aji yeŋana. Herod aji ŋal pdo kaŧiinka, aşë ji woli aŧiinka aanji me uko uşal.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Unuur uloŋ kë Herodiyana aşë ka uko udooni bafiŋ Yowan. Unuur mënţ Herod ado ufeŧtu unkleşanuŋ unuur wi abukiiŋ, adu baweek biki dko, baweek biki bangoli, na bañaaŋ banŧiinkaniiŋ ţi Galilay.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Poonu abuk Herodiyana mënţ aneej uki, Herod na biki aduuŋ ţi ufeŧtu bŧi kë başë lilandëra. Kë Herod naşih aşë ji na poonu uŋ: « Heparaan uko wi iŋaluŋ, dwulu wa. »
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Abot amehna aji : « Uko bŧi wi ikheparaanuŋ dwulu wa, woli idoo ŋal kakib uŧaak wi naan ţi pŧoof kawulu umbaŋ uloŋ. »
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Napoţ kë aşë pën ahepar anin aji : « we wi mbaaŋ ahepara ba? » Kë aŧeema aji : « Bkow bi Yowan Nabatŧaar. »
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Poonu aŧaran akak du naşih aşë ji na a : « Dŋal iwulën hënkuŋ ţi praata, bkow bi Yowan Nabatŧaar. »
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Naşih ajooţani, kë pmehna pi nul na bañaaŋ biki aduuŋ ufeŧtu başë ţu kë aanhil ppok.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Aji na nayeŋ ţi dko mënţ aya aţij bkow bi Yowan. Nayeŋ kë aya faala du ukalabuş,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 aţij bkow ţi praata awul napoţ ñaaţ, kë aya awul anin.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Wi baţaşar Yowan baŧiinkuŋ uko unţëpuŋ, babi ajej puum pi nul aya moy.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Banjañan bakak aşë bi ayit ţi Yeŧu, aţupa uko bŧi wi badoluŋ na wi bajukanuŋ.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kë aşë ji na baka : « Nabiin na nji du dko dangaaguŋ nanoorfën ntiinku. » Aţiini haŋ ţiki bañaaŋ baŧum baya abi, kë baando hilan ade.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Kë başë ya na bţeem du dko dangaaguŋ.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Wi bañaaŋ bawinuŋ baka kë bakya, baŧum bame uko wi bakdoluŋ. Wal mënţ wi wi bapënnuŋ ŋbeeka bŧi aţi aya du dko mënţ aban baka da uŧeek.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Wi Yeŧu akwaliiŋ ţi bţeem awin pnŧuk pweek pi bañaaŋ, aşë ñaga baka, bawo wo ji ŋkaneel ŋanwooŋ ŋaanka nayafan. Wi wi aşaaŋ awo ţi pjukan baka iko iŧum.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Jibi unuur ukyaaŋ pjot, kë baţaşarul başë bi añoga, aji na a : « Dko di dagaagi kë unuur ubot alow ;
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 dolan baka baya du ŋfëţ na ŋntanka ŋaññoguŋ dko di, bahilna baka uko ude. »
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « An, Nawulan baka bade bdi di'an. » Kë baji na a : « Ŋjejna ţuŋ itaka iliina yaŋ kahilna kanug uko ude pa bañaaŋ biki bŧi? »
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Yeŧu aji na baka : « Nawo na ipoom hum ba? Nayaan naten. »
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Wi wi aşaaŋ aji na baka bado bañaaŋ baţo ţi ujaagal bado knŧuk.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Baţoona knŧuk ki bañaaŋ iñeen-week, na ki iñeen kañeen.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yeŧu ajej wal mënţ ipoom kañeen yuŋ na ŋţëb ŋtëb, akat këş du baţi aşë beeb Naşibaţi ţi iko ide yuŋ, akitëş ipoom awul baţaşarul bawul bañaaŋ. Akak ado kë bafaş baka bŧi ŋţëb ŋuŋ.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Bañaaŋ bŧi bade ayok,
42 E todos comeram e se fartaram.
43 kë baţij kkaar iñeen na ktëb ki ipoom na ŋţëb ŋandukiiŋ.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ţi bandeeŋ bukuŋ, biinţ bawo iñeen-week ŋyaaş iñeen kañeen (5000).
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Wi bañaaŋ baba'aŋ ba pde, Yeŧu ado kë baţaşarul bapaya ţi bţeem ajota kadun, baya umbaŋ wi Betŧayida du bdëk umbaŋ wuŋ, ul kë aşë duka aţiişan bañaaŋ.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Wi adoluŋ bañaaŋ bŧi kë baţiişi, aşë paya du pnkuŋ añehan Naşibaţi.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Wi unuur uyobuŋ, bţeem bawo ţi pŧoof pi bdëk, ul kë aşë wo aloolan du pkay.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Awin baka kë banoor na ppaat wi uyook uwooŋ uunkyook aŧaaŋ na umbaŋ wi bakyaaŋ. Kaya uŧejan mnjel, kë aşë poş ţi bdëk duuţ abi adoo la pţëp baka.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Wi baţaşarul bawinuluŋ kë akpoş ţi bdëk duuţ, banuŋ aji ujurte wa, aşë fuuŧ idiim,
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 bawina bukal bŧi aşë lënk. Ul, kë aşë ţiini na baka ţi dko mënţ aji : « Nawutan kahaajala, nji a, nawutan kalënk. »
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Wi wi aşaaŋ apaya du baka ţi bţeem, uyook kë uşë ţañan. Bañoŋar maakan,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 na manjoonan, baamme jibi Yeŧu adooŋ mlagre mi ipoom, kë iţëb yi baka ikak awo ţi bdëm. Yeŧu apoş ţi meel duuţ|src="DN00440b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="6.52"
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Wi bamuuruŋ, aban du pkay du uŧaak wi bagenaŧereŋ, bakaban bţeem ţi kabaŋ.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Wi baheli'aŋ hela kë bañaaŋ başë yikrën Yeŧu.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Baya ţi uŧaak bŧi aţij bamaakal ţi ijiiñ du dko di baŧiinkuŋ aji awoo.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Dko bŧi di aneejuŋ, du ŋntanka, ŋbeeka, ŋfëţ, baji baţij bamaakal du bayiti, kakooţa awut babana woli udoo wo kambiint ki ulankoŋ wi nul ; kë bambanuŋ ka bŧi bajebi.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.