Marcos 6
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ
1 Yeŧu apënna da, aya ubeeka wi akuşnaaniiŋ, kë baţaşarul bagakandër na a.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ţi unuur wi pnoorfën, awo ţi pjukan du *katoh kañehanaani. Bañaaŋ baŧum bankŧiinkuluŋ bañoŋari, aşë ji : « Ţuŋ di di i mënţ ameenuŋ iko yi? In awululuŋ uşal unŧuŋa wi, kë adoo ji do mlagre mnŧënţ mi na iñen yi nul?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Mënţ naţukan abuk Mariya a i? Mënţ abuk anin bi Yakob, Yoŧeŧ, Yuda na Ŧimoŋ a i? Kë baţa'ul baaţ, baanwo ţi na un i? » Kë uko waŋ uneenan baka pfiyaara.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Yeŧu aji na baka : « Naţupar Naşibaţi, ţi ubeeka wi nul, ţi pŧoof pi bayiţul na ţi katohul meeţ ţañ di di bañaaŋ bawooŋ baanji bamëbana bnuura. »
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Mlagre mi adoluŋ ţañ manwoha pjeban bamaakal baloŋ wi apafuŋ baka iñen.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Añoŋar ţi uko wi bawooŋ baanfiyaari.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ado kë banjañan iñeen na batëb babii. Kë aşë yilna baka batëb batëb, awul baka mnhina mi pdook ŋnŧaayi.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Aji na baka baji ñaaŋ kaţij pjuuţi ţañ, başë bawut kaţij uko ude, umañ, itaka.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Aji na baka bawoha na işapaat na imişa yi baţuuŋ.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Yeŧu aji na baka : « Woli naban ţi dko, naţoon ţi katoh ki bakyeenkanaŋ te unuur wi nakpënuŋ ţi dko mënţ.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Woli naban ţi dko dloŋ kë baanyeenkan abot awo baanŧiinkan, woli napën, nadan danaan pdëpalën ţi ihoţ yi nan : hënk nayuuj baka kë bado buţaan. »
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Wi banjañan bayaaŋ, baţup bañaaŋ kë bawo i kawut pjuban kabot kaţëlëş ŋbida.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Badook ŋnŧaayi ŋŧum abot akër bamaakal baŧum ukëra ţi bkow ajeban baka.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Herod naşih aŧiink kë bañaaŋ bakţiiniyaan uko wi Yeŧu ţiki katimul kapënalaa. Baji : « Yowan Nabatŧaar anaţiiŋ ţi pkeţ ukaaŋ kë awo na mnhina mi pdo mlagre. »
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Baloŋ kë bakji *Eli a, baloŋ kak baji Naţupar Naşibaţi a, annaamuŋ na baţupar Naşibaţi bajon.
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Wi Herod aŧiinkuŋ ŋţup ŋuŋ aşë ji : « Yowan i ndooŋ kë bafaali anaţiiŋ ţi pkeţ! »
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Herodiyana aşoor Yowan abot aŋal pdo bafiŋa, aşë wo aanhilani,
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 ţiki Herod aţi Yowan wi ameeŋ kë awo ñaaŋ naŧool abot ayiman, aji yeŋana. Herod aji ŋal pdo kaŧiinka, aşë ji woli aŧiinka aanji me uko uşal.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Unuur uloŋ kë Herodiyana aşë ka uko udooni bafiŋ Yowan. Unuur mënţ Herod ado ufeŧtu unkleşanuŋ unuur wi abukiiŋ, adu baweek biki dko, baweek biki bangoli, na bañaaŋ banŧiinkaniiŋ ţi Galilay.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Poonu abuk Herodiyana mënţ aneej uki, Herod na biki aduuŋ ţi ufeŧtu bŧi kë başë lilandëra. Kë Herod naşih aşë ji na poonu uŋ: « Heparaan uko wi iŋaluŋ, dwulu wa. »
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Abot amehna aji : « Uko bŧi wi ikheparaanuŋ dwulu wa, woli idoo ŋal kakib uŧaak wi naan ţi pŧoof kawulu umbaŋ uloŋ. »
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Napoţ kë aşë pën ahepar anin aji : « we wi mbaaŋ ahepara ba? » Kë aŧeema aji : « Bkow bi Yowan Nabatŧaar. »
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Poonu aŧaran akak du naşih aşë ji na a : « Dŋal iwulën hënkuŋ ţi praata, bkow bi Yowan Nabatŧaar. »
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Naşih ajooţani, kë pmehna pi nul na bañaaŋ biki aduuŋ ufeŧtu başë ţu kë aanhil ppok.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Aji na nayeŋ ţi dko mënţ aya aţij bkow bi Yowan. Nayeŋ kë aya faala du ukalabuş,
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 aţij bkow ţi praata awul napoţ ñaaţ, kë aya awul anin.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Wi baţaşar Yowan baŧiinkuŋ uko unţëpuŋ, babi ajej puum pi nul aya moy.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Banjañan bakak aşë bi ayit ţi Yeŧu, aţupa uko bŧi wi badoluŋ na wi bajukanuŋ.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Kë aşë ji na baka : « Nabiin na nji du dko dangaaguŋ nanoorfën ntiinku. » Aţiini haŋ ţiki bañaaŋ baŧum baya abi, kë baando hilan ade.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Kë başë ya na bţeem du dko dangaaguŋ.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Wi bañaaŋ bawinuŋ baka kë bakya, baŧum bame uko wi bakdoluŋ. Wal mënţ wi wi bapënnuŋ ŋbeeka bŧi aţi aya du dko mënţ aban baka da uŧeek.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Wi Yeŧu akwaliiŋ ţi bţeem awin pnŧuk pweek pi bañaaŋ, aşë ñaga baka, bawo wo ji ŋkaneel ŋanwooŋ ŋaanka nayafan. Wi wi aşaaŋ awo ţi pjukan baka iko iŧum.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Jibi unuur ukyaaŋ pjot, kë baţaşarul başë bi añoga, aji na a : « Dko di dagaagi kë unuur ubot alow ;
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 dolan baka baya du ŋfëţ na ŋntanka ŋaññoguŋ dko di, bahilna baka uko ude. »
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « An, Nawulan baka bade bdi di'an. » Kë baji na a : « Ŋjejna ţuŋ itaka iliina yaŋ kahilna kanug uko ude pa bañaaŋ biki bŧi? »
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Yeŧu aji na baka : « Nawo na ipoom hum ba? Nayaan naten. »
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Wi wi aşaaŋ aji na baka bado bañaaŋ baţo ţi ujaagal bado knŧuk.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Baţoona knŧuk ki bañaaŋ iñeen-week, na ki iñeen kañeen.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Yeŧu ajej wal mënţ ipoom kañeen yuŋ na ŋţëb ŋtëb, akat këş du baţi aşë beeb Naşibaţi ţi iko ide yuŋ, akitëş ipoom awul baţaşarul bawul bañaaŋ. Akak ado kë bafaş baka bŧi ŋţëb ŋuŋ.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Bañaaŋ bŧi bade ayok,
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 kë baţij kkaar iñeen na ktëb ki ipoom na ŋţëb ŋandukiiŋ.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Ţi bandeeŋ bukuŋ, biinţ bawo iñeen-week ŋyaaş iñeen kañeen (5000).
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Wi bañaaŋ baba'aŋ ba pde, Yeŧu ado kë baţaşarul bapaya ţi bţeem ajota kadun, baya umbaŋ wi Betŧayida du bdëk umbaŋ wuŋ, ul kë aşë duka aţiişan bañaaŋ.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Wi adoluŋ bañaaŋ bŧi kë baţiişi, aşë paya du pnkuŋ añehan Naşibaţi.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Wi unuur uyobuŋ, bţeem bawo ţi pŧoof pi bdëk, ul kë aşë wo aloolan du pkay.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Awin baka kë banoor na ppaat wi uyook uwooŋ uunkyook aŧaaŋ na umbaŋ wi bakyaaŋ. Kaya uŧejan mnjel, kë aşë poş ţi bdëk duuţ abi adoo la pţëp baka.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Wi baţaşarul bawinuluŋ kë akpoş ţi bdëk duuţ, banuŋ aji ujurte wa, aşë fuuŧ idiim,
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 bawina bukal bŧi aşë lënk. Ul, kë aşë ţiini na baka ţi dko mënţ aji : « Nawutan kahaajala, nji a, nawutan kalënk. »
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Wi wi aşaaŋ apaya du baka ţi bţeem, uyook kë uşë ţañan. Bañoŋar maakan,
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 na manjoonan, baamme jibi Yeŧu adooŋ mlagre mi ipoom, kë iţëb yi baka ikak awo ţi bdëm. Yeŧu apoş ţi meel duuţ|src="DN00440b.tif" size="span" copy="Darwin Dunham" ref="6.52"
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Wi bamuuruŋ, aban du pkay du uŧaak wi bagenaŧereŋ, bakaban bţeem ţi kabaŋ.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Wi baheli'aŋ hela kë bañaaŋ başë yikrën Yeŧu.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Baya ţi uŧaak bŧi aţij bamaakal ţi ijiiñ du dko di baŧiinkuŋ aji awoo.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Dko bŧi di aneejuŋ, du ŋntanka, ŋbeeka, ŋfëţ, baji baţij bamaakal du bayiti, kakooţa awut babana woli udoo wo kambiint ki ulankoŋ wi nul ; kë bambanuŋ ka bŧi bajebi.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.