Marcos 5

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Baban bdëk umbaŋ wundu, du uŧaak wi Genaŧeret.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Wi Yeŧu awaliyaŋ wala ţi bţeem, kë ñiinţ aloŋ ampënnuŋ du pnguran i unŧaayi uneejuŋ aşë bi ţi kadunul.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Pnguran pawooŋ katohul, kë nin aloŋ aanhil ptana udole wo na mnkorentu ma.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ŋyaaş ŋŧum aji wo na ifeeru ţi ihoţ babot katana na mnkorentu, kë aşë ji marana maran ma kabot kakit ya, kë nin aloŋ aanhil pkakana adoom.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Aji bi duka duka du pnguran na inkuŋ, kawuuhar, kapiharën uleef na mnlaak.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Wi awinuŋ Yeŧu du kalowan, aşë ţi, abi aŋup ţi kadunul
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 aşë huuran na pdiim pweek aji : « We wi ŋkaaruŋ ba, Yeŧu Abuk Naşibaţi *Andëmuŋ Maakan? Dkooţu kooţ tenan ţi Naşibaţi, khajanaan. »
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Aji haŋ ţiki Yeŧu aji na unŧaayi upën ţi ñiinţ.
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Yeŧu akak ahepara aji : « Katimu kawo hum? » Kë aŧeem aji : « Pntuni pawooŋ katim naan, ŋŧumi. »
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Kë ŋaşë kooţa maakan awut kadook ŋa ŋalow uŧaak.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Kë uşë ka ţi pnkuŋ batani bweek bi ŋnkuma ŋankşuñuŋ.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Kë ŋnŧaayi ŋaşë kooţ Yeŧu aji : « Wutun ŋya ŋneej ţi ŋkuma ŋuŋ. »
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Kë adinan ŋa. Kë ŋapën, aneej ţi ŋkuma. Batani kë başë pënna du pnkuŋ ajot du bdëk. Ŋkuma ŋawo iñeen-week ŋyaaş iñeen ŋtëb (2000). Ŋayoora bŧi.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Bayeŋ ŋkuma kë başë ţi aniinkan uko wi bawinuŋ du ubeeka na ŋntanka. Bañaaŋ kë baya pten uko unţëpuŋ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Babi ţi Yeŧu aşë win ñiinţ i pntuni pi ŋnŧaayi paneejuŋ kë aţo awohara, akak ñaaŋ, kë başë lënk.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Banwinuŋ uko unţëpuŋ bakakalëş uko undoluŋ ñiinţ mënţ na uko wi ŋkuma.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Wal mënţ kë başë kooţ Yeŧu apën ţi uŧaak wi baka.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Jibi Yeŧu akpayiiŋ ţi bţeem, ambiiŋ aneeja kë aşë kooţa pa pduka na a.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Yeŧu aandinana wa aşë ji na a : « Kakan katohu, yaan du bayiţu iţup baka uko bŧi wi Ajugun adooŋ pa iwi, jibi añagi'iiŋ. »
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Kë aya niinkan uko wi Yeŧu adoluŋ pa a ţi Uŧaak wi Ŋbeeka Iñeen. Kë bañaaŋ bŧi başë ñoŋar.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Yeŧu akak umbaŋ wundu na bţeem. Kë bañaaŋ baŧum bakak ayit añoga ţi kakab bdëk.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Hënk, kë naweek aloŋ ţi biki *katoh kañehanaani ki bayuday i katim kawooŋ Jayiruŧ aşë bi. Wi awinuŋ Yeŧu, abi ajot ţi ihoţ yi nul,
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 akooţa maakan aji : « Abuk naan ñaaţ amaak adoo ñogan pkeţ, biin ipafa iñen ahilna ajeb awut kakeţ. »
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Yeŧu agakandër na a, pnŧuk pweek kë paşë ţaşa, apëm pëmana.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Kë ñaaţ aloŋ anwooŋ na pmaak pi ptula pñaak ŋşubal iñeen na ŋtëb aşë wo na baka.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Ahaj maakan ţi iñen yi bakuraar baŧum, aŧok bka bi nul bŧi bë aanwin nin uko uloŋ, kë pmaak pabaa dëm dëm pya.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Wi aŧiinkuŋ kë bakţiiniyaan uko wi Yeŧu, kë aşë bi neej ţi pnŧuk, abi ţi kafeţ ki Yeŧu aban kambiint ki kamişa ki nul.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Aji ţi uşalul woli adoo hil aban kamişa ki nul, abi jeb jeb.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Wi abanuŋ kamişa ki Yeŧu, kë pñaak pabi ţañ ţañ, kë aŧiink ţi uleeful kë ajebi.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Wal mënţ kak kë Yeŧu aşë ŧiink phina ploŋ kë papën ţi a. Awugşa ţi pnŧuk aşë ji : « In abannuŋ imişa? »
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Baţaşarul baji na a : « Iwin kë pnŧuk pakpëm pëmanu, kë ibaa hepar ñaaŋ ambaniiŋ? »
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Ul, kë aşë ten ayitan, ala ñaaŋ ambanuluŋ.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Naaţ alënk akat kat, ţiki ame uko unţëpuŋ. Abi ajot ţi kadun ki Yeŧu aţup manjoonan bŧi.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ñaaţu, pfiyaar pi nu pajebanu. Yaan bnuura, pmaak paşë pawutanu. »
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Ahum kaţiini kë bañaaŋ baloŋ başë pënna du uko naweek i katoh kañehanaani aşë ji na Jayiruŧ: « Abuku aneemi, wutan kanooran kak najukan. »
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Yeŧu kë aşë pok pŧiink bţup bi bañaaŋ bukuŋ, aji na naweek i katoh kañehanaani : « Klënk, fiyaaran ţañ. »
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Piyeer, Yakob na Yowan aţa Yakob ţañ baţaşuluŋ aanwut nin bañaaŋ baloŋ kak kë baţaşa.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Wi babanuŋ du uko naweek i katoh kañehanaani, Yeŧu kaşë win dko kë dayewla maakan, bañaaŋ bawooni abot awuuhar.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Aneej aşë ji na baka : « we ukaaŋ kë nakŋaat awooni ba? Napoţ aankeţi, aŋoyënţ ŋoyënţ. »
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Bañaaŋ bawo wal mënţ ţi pbeŋ Yeŧu.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ajej kañen ki napoţ aşë ji na a : « Talita kum » uwooŋ: « Poon, djaku inaţa! »
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ţi dko mënţ kë anaţa, apoş, kë bañaaŋ başë ñoŋar maakan. Napoţ aka wal mënţ ŋşubal iñeen na ŋtëb.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Yeŧu kë aşë şook baka aji bawut kado aloŋ ame, aşë do kë bawul napoţ kë adee.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.