Marcos 5
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARIB
1 Baban bdëk umbaŋ wundu, du uŧaak wi Genaŧeret.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Wi Yeŧu awaliyaŋ wala ţi bţeem, kë ñiinţ aloŋ ampënnuŋ du pnguran i unŧaayi uneejuŋ aşë bi ţi kadunul.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Pnguran pawooŋ katohul, kë nin aloŋ aanhil ptana udole wo na mnkorentu ma.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Ŋyaaş ŋŧum aji wo na ifeeru ţi ihoţ babot katana na mnkorentu, kë aşë ji marana maran ma kabot kakit ya, kë nin aloŋ aanhil pkakana adoom.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Aji bi duka duka du pnguran na inkuŋ, kawuuhar, kapiharën uleef na mnlaak.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Wi awinuŋ Yeŧu du kalowan, aşë ţi, abi aŋup ţi kadunul
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 aşë huuran na pdiim pweek aji : « We wi ŋkaaruŋ ba, Yeŧu Abuk Naşibaţi *Andëmuŋ Maakan? Dkooţu kooţ tenan ţi Naşibaţi, khajanaan. »
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Aji haŋ ţiki Yeŧu aji na unŧaayi upën ţi ñiinţ.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Yeŧu akak ahepara aji : « Katimu kawo hum? » Kë aŧeem aji : « Pntuni pawooŋ katim naan, ŋŧumi. »
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kë ŋaşë kooţa maakan awut kadook ŋa ŋalow uŧaak.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Kë uşë ka ţi pnkuŋ batani bweek bi ŋnkuma ŋankşuñuŋ.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Kë ŋnŧaayi ŋaşë kooţ Yeŧu aji : « Wutun ŋya ŋneej ţi ŋkuma ŋuŋ. »
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Kë adinan ŋa. Kë ŋapën, aneej ţi ŋkuma. Batani kë başë pënna du pnkuŋ ajot du bdëk. Ŋkuma ŋawo iñeen-week ŋyaaş iñeen ŋtëb (2000). Ŋayoora bŧi.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Bayeŋ ŋkuma kë başë ţi aniinkan uko wi bawinuŋ du ubeeka na ŋntanka. Bañaaŋ kë baya pten uko unţëpuŋ.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Babi ţi Yeŧu aşë win ñiinţ i pntuni pi ŋnŧaayi paneejuŋ kë aţo awohara, akak ñaaŋ, kë başë lënk.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Banwinuŋ uko unţëpuŋ bakakalëş uko undoluŋ ñiinţ mënţ na uko wi ŋkuma.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Wal mënţ kë başë kooţ Yeŧu apën ţi uŧaak wi baka.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Jibi Yeŧu akpayiiŋ ţi bţeem, ambiiŋ aneeja kë aşë kooţa pa pduka na a.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yeŧu aandinana wa aşë ji na a : « Kakan katohu, yaan du bayiţu iţup baka uko bŧi wi Ajugun adooŋ pa iwi, jibi añagi'iiŋ. »
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Kë aya niinkan uko wi Yeŧu adoluŋ pa a ţi Uŧaak wi Ŋbeeka Iñeen. Kë bañaaŋ bŧi başë ñoŋar.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Yeŧu akak umbaŋ wundu na bţeem. Kë bañaaŋ baŧum bakak ayit añoga ţi kakab bdëk.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Hënk, kë naweek aloŋ ţi biki *katoh kañehanaani ki bayuday i katim kawooŋ Jayiruŧ aşë bi. Wi awinuŋ Yeŧu, abi ajot ţi ihoţ yi nul,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 akooţa maakan aji : « Abuk naan ñaaţ amaak adoo ñogan pkeţ, biin ipafa iñen ahilna ajeb awut kakeţ. »
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Yeŧu agakandër na a, pnŧuk pweek kë paşë ţaşa, apëm pëmana.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Kë ñaaţ aloŋ anwooŋ na pmaak pi ptula pñaak ŋşubal iñeen na ŋtëb aşë wo na baka.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Ahaj maakan ţi iñen yi bakuraar baŧum, aŧok bka bi nul bŧi bë aanwin nin uko uloŋ, kë pmaak pabaa dëm dëm pya.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Wi aŧiinkuŋ kë bakţiiniyaan uko wi Yeŧu, kë aşë bi neej ţi pnŧuk, abi ţi kafeţ ki Yeŧu aban kambiint ki kamişa ki nul.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Aji ţi uşalul woli adoo hil aban kamişa ki nul, abi jeb jeb.
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Wi abanuŋ kamişa ki Yeŧu, kë pñaak pabi ţañ ţañ, kë aŧiink ţi uleeful kë ajebi.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Wal mënţ kak kë Yeŧu aşë ŧiink phina ploŋ kë papën ţi a. Awugşa ţi pnŧuk aşë ji : « In abannuŋ imişa? »
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Baţaşarul baji na a : « Iwin kë pnŧuk pakpëm pëmanu, kë ibaa hepar ñaaŋ ambaniiŋ? »
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ul, kë aşë ten ayitan, ala ñaaŋ ambanuluŋ.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Naaţ alënk akat kat, ţiki ame uko unţëpuŋ. Abi ajot ţi kadun ki Yeŧu aţup manjoonan bŧi.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ñaaţu, pfiyaar pi nu pajebanu. Yaan bnuura, pmaak paşë pawutanu. »
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Ahum kaţiini kë bañaaŋ baloŋ başë pënna du uko naweek i katoh kañehanaani aşë ji na Jayiruŧ: « Abuku aneemi, wutan kanooran kak najukan. »
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yeŧu kë aşë pok pŧiink bţup bi bañaaŋ bukuŋ, aji na naweek i katoh kañehanaani : « Klënk, fiyaaran ţañ. »
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Piyeer, Yakob na Yowan aţa Yakob ţañ baţaşuluŋ aanwut nin bañaaŋ baloŋ kak kë baţaşa.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Wi babanuŋ du uko naweek i katoh kañehanaani, Yeŧu kaşë win dko kë dayewla maakan, bañaaŋ bawooni abot awuuhar.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Aneej aşë ji na baka : « we ukaaŋ kë nakŋaat awooni ba? Napoţ aankeţi, aŋoyënţ ŋoyënţ. »
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Bañaaŋ bawo wal mënţ ţi pbeŋ Yeŧu.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Ajej kañen ki napoţ aşë ji na a : « Talita kum » uwooŋ: « Poon, djaku inaţa! »
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ţi dko mënţ kë anaţa, apoş, kë bañaaŋ başë ñoŋar maakan. Napoţ aka wal mënţ ŋşubal iñeen na ŋtëb.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Yeŧu kë aşë şook baka aji bawut kado aloŋ ame, aşë do kë bawul napoţ kë adee.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.