Marcos 5

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Baban bdëk umbaŋ wundu, du uŧaak wi Genaŧeret.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Wi Yeŧu awaliyaŋ wala ţi bţeem, kë ñiinţ aloŋ ampënnuŋ du pnguran i unŧaayi uneejuŋ aşë bi ţi kadunul.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Pnguran pawooŋ katohul, kë nin aloŋ aanhil ptana udole wo na mnkorentu ma.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Ŋyaaş ŋŧum aji wo na ifeeru ţi ihoţ babot katana na mnkorentu, kë aşë ji marana maran ma kabot kakit ya, kë nin aloŋ aanhil pkakana adoom.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Aji bi duka duka du pnguran na inkuŋ, kawuuhar, kapiharën uleef na mnlaak.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Wi awinuŋ Yeŧu du kalowan, aşë ţi, abi aŋup ţi kadunul
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 aşë huuran na pdiim pweek aji : « We wi ŋkaaruŋ ba, Yeŧu Abuk Naşibaţi *Andëmuŋ Maakan? Dkooţu kooţ tenan ţi Naşibaţi, khajanaan. »
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Aji haŋ ţiki Yeŧu aji na unŧaayi upën ţi ñiinţ.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Yeŧu akak ahepara aji : « Katimu kawo hum? » Kë aŧeem aji : « Pntuni pawooŋ katim naan, ŋŧumi. »
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Kë ŋaşë kooţa maakan awut kadook ŋa ŋalow uŧaak.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Kë uşë ka ţi pnkuŋ batani bweek bi ŋnkuma ŋankşuñuŋ.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Kë ŋnŧaayi ŋaşë kooţ Yeŧu aji : « Wutun ŋya ŋneej ţi ŋkuma ŋuŋ. »
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Kë adinan ŋa. Kë ŋapën, aneej ţi ŋkuma. Batani kë başë pënna du pnkuŋ ajot du bdëk. Ŋkuma ŋawo iñeen-week ŋyaaş iñeen ŋtëb (2000). Ŋayoora bŧi.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Bayeŋ ŋkuma kë başë ţi aniinkan uko wi bawinuŋ du ubeeka na ŋntanka. Bañaaŋ kë baya pten uko unţëpuŋ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Babi ţi Yeŧu aşë win ñiinţ i pntuni pi ŋnŧaayi paneejuŋ kë aţo awohara, akak ñaaŋ, kë başë lënk.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Banwinuŋ uko unţëpuŋ bakakalëş uko undoluŋ ñiinţ mënţ na uko wi ŋkuma.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Wal mënţ kë başë kooţ Yeŧu apën ţi uŧaak wi baka.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Jibi Yeŧu akpayiiŋ ţi bţeem, ambiiŋ aneeja kë aşë kooţa pa pduka na a.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Yeŧu aandinana wa aşë ji na a : « Kakan katohu, yaan du bayiţu iţup baka uko bŧi wi Ajugun adooŋ pa iwi, jibi añagi'iiŋ. »
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Kë aya niinkan uko wi Yeŧu adoluŋ pa a ţi Uŧaak wi Ŋbeeka Iñeen. Kë bañaaŋ bŧi başë ñoŋar.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yeŧu akak umbaŋ wundu na bţeem. Kë bañaaŋ baŧum bakak ayit añoga ţi kakab bdëk.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Hënk, kë naweek aloŋ ţi biki *katoh kañehanaani ki bayuday i katim kawooŋ Jayiruŧ aşë bi. Wi awinuŋ Yeŧu, abi ajot ţi ihoţ yi nul,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 akooţa maakan aji : « Abuk naan ñaaţ amaak adoo ñogan pkeţ, biin ipafa iñen ahilna ajeb awut kakeţ. »
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Yeŧu agakandër na a, pnŧuk pweek kë paşë ţaşa, apëm pëmana.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Kë ñaaţ aloŋ anwooŋ na pmaak pi ptula pñaak ŋşubal iñeen na ŋtëb aşë wo na baka.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Ahaj maakan ţi iñen yi bakuraar baŧum, aŧok bka bi nul bŧi bë aanwin nin uko uloŋ, kë pmaak pabaa dëm dëm pya.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Wi aŧiinkuŋ kë bakţiiniyaan uko wi Yeŧu, kë aşë bi neej ţi pnŧuk, abi ţi kafeţ ki Yeŧu aban kambiint ki kamişa ki nul.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Aji ţi uşalul woli adoo hil aban kamişa ki nul, abi jeb jeb.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Wi abanuŋ kamişa ki Yeŧu, kë pñaak pabi ţañ ţañ, kë aŧiink ţi uleeful kë ajebi.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Wal mënţ kak kë Yeŧu aşë ŧiink phina ploŋ kë papën ţi a. Awugşa ţi pnŧuk aşë ji : « In abannuŋ imişa? »
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Baţaşarul baji na a : « Iwin kë pnŧuk pakpëm pëmanu, kë ibaa hepar ñaaŋ ambaniiŋ? »
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ul, kë aşë ten ayitan, ala ñaaŋ ambanuluŋ.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Naaţ alënk akat kat, ţiki ame uko unţëpuŋ. Abi ajot ţi kadun ki Yeŧu aţup manjoonan bŧi.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ñaaţu, pfiyaar pi nu pajebanu. Yaan bnuura, pmaak paşë pawutanu. »
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Ahum kaţiini kë bañaaŋ baloŋ başë pënna du uko naweek i katoh kañehanaani aşë ji na Jayiruŧ: « Abuku aneemi, wutan kanooran kak najukan. »
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Yeŧu kë aşë pok pŧiink bţup bi bañaaŋ bukuŋ, aji na naweek i katoh kañehanaani : « Klënk, fiyaaran ţañ. »
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Piyeer, Yakob na Yowan aţa Yakob ţañ baţaşuluŋ aanwut nin bañaaŋ baloŋ kak kë baţaşa.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Wi babanuŋ du uko naweek i katoh kañehanaani, Yeŧu kaşë win dko kë dayewla maakan, bañaaŋ bawooni abot awuuhar.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Aneej aşë ji na baka : « we ukaaŋ kë nakŋaat awooni ba? Napoţ aankeţi, aŋoyënţ ŋoyënţ. »
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Bañaaŋ bawo wal mënţ ţi pbeŋ Yeŧu.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ajej kañen ki napoţ aşë ji na a : « Talita kum » uwooŋ: « Poon, djaku inaţa! »
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ţi dko mënţ kë anaţa, apoş, kë bañaaŋ başë ñoŋar maakan. Napoţ aka wal mënţ ŋşubal iñeen na ŋtëb.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Yeŧu kë aşë şook baka aji bawut kado aloŋ ame, aşë do kë bawul napoţ kë adee.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.