Marcos 2
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Wi ŋnuur ŋloŋ ŋaţëpuŋ kë Yeŧu aşë kak du ubeeka wi Kapernawum. Kë bañaaŋ başë ŧiink kë abii, awo du katoh.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Pnŧuk pi bañaaŋ payitiir da aŧum kë dko dnaţ daando wo ţi plëman. Kë Yeŧu aşë ţup baka Uţup wi Naşibaţi.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Baţija ñiinţ naţakmaan i biinţ babaakër bamëbanuŋ.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Kë başë wo baanhil pţija te du Yeŧu ţiki bañaaŋ baŧumi, aşë paya du uşaŋ aboolëş dko danŧaaŋuŋ na di Yeŧu awooŋ, aşë walan kajiiñ ki ñiinţ naţakmaan apiinţuŋ.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Wi Yeŧu awinuŋ pfiyaar pi bañaaŋ bukuŋ bafiyaaruluŋ, aşë ji na naţakmaan : « Ñiinţu, ipekadu yi nu ipëni. »
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Kë *bajukan Bgah baloŋ başë ţo du dko mënţ aşë şal aji :
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 « Hum di di ñiinţ i añoomuŋ aţiini hënk? Akar Naşibaţi! In ahilanuŋ kamiir ñaaŋ ipekadu bë mënţ Naşibaţi a ţañ? »
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Ţi dko mënţ, kë Yeŧu ammeeŋ ŋşal ŋi baka aşë ji na baka : « we ukaaŋ kë nakşal hënk ba?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 We uyojnuŋ ba, pji na naţakmaan “Ipekadu yi nu ipëni” këme “Naţiin ijej kajiiñ ki nu ipoş”?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Natenan, nabaaŋ ame kë *Abuk Ñiinţ aka mnhina mi ppënan ipekadu ţi mboş. » Wal mënţ kë Yeŧu aşë ji na ñiinţ anţakmuŋ:
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 « Dji inaţa, ijej kajiiñ ki nu, iţiiş katohu. »
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Ţi dko mënţ kë ñiinţ anaţa ajej kajiiñ ki nul aşë pën ţi kadun ki bañaaŋ bŧi. Bañaaŋ bŧi bañoŋari aşë dëman Naşibaţi aji : « Ŋëmbaaŋ kawinara iko iŧënţ yi. »
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Uyaaş uloŋ kak Yeŧu aya du umbaŋ wi bdëk. Kë bañaaŋ baŧum başë ji baya du a, ajukan baka.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Wi akţëpuŋ, awin Lewi abuk Alfe kë aţo du dko dlukni daaşa di aklempnuŋ, aşë ji na a : « Ţaşaan » kë Lewi anaţa aţaşa.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Yeŧu awo ţi pde du uko Lewi, kë bakobraar daaşa baŧum na bañaaŋ baloŋ baŧum biki bajaaŋ badu bado buţaan başë wo da ade na a, ul na baţaşarul ; hënk di bajaaŋ baŧum kaţaşa.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 *Bajukan Bgah banwooŋ ţi pnŧuk pi bafariŧay wi bawinuŋ kë Yeŧu akde na bakobraar daaşa na biki bajaaŋ bado bawuţaan aşë ji na baţaşarul : « we ukaaŋ kë akde na bakobraar daaşa na bado buţaan? »
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Yeŧu kë aşë ŧiink uţup wi baka aşë ji : « Mënţ bañaaŋ banwooŋ bajeb banumiiŋ nakuraar, bamaakal banumi'uluŋ. Mëmbi bi pdu banşaluŋ aji bawo baŧool, dbi pdu bado buţaan. »
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Baţaşar Yowan na biki bafariŧay bawo ţi pyiman, kë bañaaŋ baloŋ başë bi aji na Yeŧu : « Baţaşar Yowan na biki bafariŧay baji bayiman, kë we ukaaŋ kë biki nu başë wo baanji bayiman ba? »
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Banoh naniim baanhil kayiman wi naniim ahumuŋ na baka di? Ŋnuur bŧi ŋi naniim akwooŋ na baka, baankhil pyiman.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Ŋnuur ŋaluŋ kaban, wi naniim akjejaniiŋ, ŋnuur mënţ bayiman.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Nin ñaaŋ aanji bam kamişa kaţaf na kalëmënt kahalu, woli ado haŋ kalëmënt kahalu katow kaţaf, dko dantowiiŋ dabaa haan haan maakan.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Kë nin ñaaŋ aanji ţu poot phalu ţi ŋbuuli ŋţaf, woli ñaaŋ ado haŋ poot kafom ŋbuuli, poot na ŋbuuli ŋaŧoka. Ñaaŋ aji wo kaţu poot phalu ţi ŋbuuli ŋhalu! »
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Unuur uloŋ wi pnoorfën Yeŧu amuur ŋţeeh ŋi ŋdeey, kë baţaşarul başë wuur ŋa kadoh.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Kë bafariŧay baloŋ başë ji na a : « Tenan, we ukaaŋ kë baji bado uko wi bgah baneenanuŋ pdo ţi unuur wi pnoorfën ba? »
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Yeŧu aŧeem baka aji : « Naambaaŋ kaleyiira uko wi Dayiţ adoluŋ wi ul na baŧënţul bawooŋ ţi kanuma kë ubon ubot ade baka i?
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Jibi aneejuŋ du katoh ki Naşibaţi ţi wal wi Abiyaŧar awooŋ naşih i baţeŋan, ajej ipoom ade abot awul banwooŋ na a kë badee. Ipoom mënţ yi badoluŋ pa bţeŋan bi Naşibaţi, yi baţeŋan ţañ bakaaŋ na pde. »
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Kë Yeŧu aşë kak aji na baka : « Unuur wi pnoorfën udolana pa ñaaŋ, mënţ ñaaŋ adolaniiŋ pa unuur wi pnoorfën.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Hënk, *Abuk Ñiinţ awo Ajug unuur wi pnoorfën. »
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.