Lucas 9
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 Yeŧu adu *banjañan iñeen na batëb aşë wul baka uforŧa na mnhina mi bahilni kadook ŋnŧaayi bŧi, kabot kajeban mmaak.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Wi wi aşaaŋ ayil baka baya baţup uko wi *Pşih pi Naşibaţi na pjeban bamaakal.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Aji na baka : « Nakţij nin ukoolan pa bayaaş, nin panduk, nin umañ, nin uko ude, nin unŧaam, nabot nawut kaya na imişa itëb.
3 Ele disse:
4 Katoh kaji kayeenkanle, naneej da, kaţo, te wi nakluŋ kapën da kaya.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Dko di bayaaŋ awo baanyeenkan, nadan danaan pdëpalën ţi ihoţ yi nan woli napën ţi ubeeka mënţ, nayuujna baka kë bado buţaan. »
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Wi wi banjañan başaaŋ aya na ŋfëţ aţup *Uţup Ulil Unuura abot ajeban bamaakal na dko bŧi.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Wi *Herod nanŧuŋa i *Galilay aŧiinkuŋ uko unkţëpuŋ aşë ţu kapaam ; baloŋ baji baji « *Yowan anatiiŋ ţi pkeţ »
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 baloŋ kaji « *Eli akaaŋ abi » baloŋ kak kaji « Aloŋ ţi *baţupar Naşibaţi bajon anaţiiŋ ţi pkeţ. »
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Kë Herod aşë ji wal mënţ: « Yowan, nji ţi uleef naan ddo kë bafala bkow. Kë in aşaaŋ awo ñiinţ i nŧiinkuŋ kë baji ado iko yaŋ? » Kë wi wi Herod aşaaŋ aduka wal mënţ ala pwin Yeŧu.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 *Banjañan bawoona bayaaş wal mënţ aşë kakalëş Yeŧu iko yi badoluŋ bŧi. Yeŧu kë aşë duk pnŧuk pi bañaaŋ aya agaag na baka du umbaŋ wi ubeeka wi bajaaŋ bado Betŧayida.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Kë wi bañaaŋ bamehaŋ me haŋ aşë ţaşa. Yeŧu ayeenk baka bnuura, aţiini na baka uko wi *Pşih pi Naşibaţi abot ajeban bannumiiŋ pjeb.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Unuur ujun pyob kë banjañan iñeen na batëb başë ñoga ajaka : « Jakan na bañaaŋ baya du ŋntanka na ŋfëţ ŋanñoguŋ ţi bahilna baka uko ude, na dko dpiinţ, dko di ŋwooŋ di daanfëţi. »
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « nawulan baka bade bdidi'an! »
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 Biinţ banwooŋ da bawo uko ji iñeen week ŋyaaş iñeen kañeen (5000).
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Kë bado haŋ, bañaaŋ bŧi kë baţo bnuura.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Wi wi Yeŧu aşaaŋ ajej ipoom kañeen yuŋ na ŋţëb ŋtëb ŋuŋ, akat këş aten baţi, abeeb Naşibaţi ţi iko ide yuŋ, akitëş ya aşë wul baţaşarul aji bafah pnŧuk pi bañaaŋ.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Bañaaŋ bŧi kë bade ayok, kë baţonkrën iko ide indukiiŋ kë iŧum kkaar iñeen na ktëb.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Yeŧu agaag unuur uloŋ na baţaşarul awo ţi pñehan Naşibaţi aşë hepar baka aji : « Bañaaŋ başal aji dwo in ba? »
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Kë başë ŧeema aji : « Baloŋ baji iwo *Yowan Nabatŧaar, kë baloŋ baji iwo *Eli, kë baloŋ kak baji iwo aloŋ ţi *baţupar Naşibaţi bajon annaţiiŋ ţi pkeţ. »
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 Kë Yeŧu aşë hepar baka aji : « Kë ţi an, nji dwo in ba? »
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aşook baka aji bawut kaţup wa nin ñaaŋ.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Akak aji na baka : «*Abuk Ñiinţ awo kahaj maakan, kapokana ţi bantohi, ţi *baţeŋan baweek na ţi *bajukan Bgah. Baluŋ kado bafiŋa, unuur uwajanţën aşë naţa ţi pkeţ. »
22 E continuou:
23 Yeŧu aţiini wal mënţ na bañaaŋ bŧi, aji na baka : « Woli ñaaŋ aŋal kaţaşën, awo i kaţilma uleeful kakuŋa kruŧ ki nul, kadinan phaj ji nji unuur unjinţi, kabot kaţaşën udole wo ţi pkeţ.
23 Depois disse a todos:
24 Ñaaŋ ankşaluŋ pbuuran ubida wi nul aluŋ kawaaŋ wa ; kë ankluŋ kawaaŋ ubida wi nul pa nji aluŋ kabuuran wa.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Ñaaŋ ahilanle aka umundu bŧi, adolna wa we ba woli aneemandën ubida wi ŧul?
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Woli ñaaŋ aloŋ akowari'aan, nji na ŋţup ŋi naan, nji *Abuk Ñiinţ, dluŋ kakowari'a woli dbi na mndëm mweek mi Paapa na mi ŋwanjuŧ ŋyimanaan.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Dţupan na manjoonan, baloŋ ţi banwooŋ nţa ţi baankluŋ kakeţ bë baanwin *Pşih pi Naşibaţi. »
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Ŋnuur bakreŋ ŋaya pţëp wi Yeŧu aţupnuŋ uko waŋ, kë aşë jej bi Ŧimoŋ Piyeer na *Yowan na *Yakob aya na baka du pnkuŋ pweek pa baya bañehan Naşibaţi.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Wi Yeŧu awooŋ ţi pñehan Naşibaţi, kë başë win kaara di nul kë daţëlşaa, imişa yi nul kë ikak afaaŧ feh.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 Biinţ batëb kë banaţ aţiini na a : *Moyiŧ na *Eli
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 banknuuruŋ maakan. Bawo ţi pţiiniyaan jibi Yeŧu akbaañëşi ulempul, wi akluŋ kakeţ du Yeruŧalem.
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Ŧimoŋ Piyeer na baŧënţul batëb bukuŋ baŋoyënţ aronŧ, kë wal wi batenuŋ, aşë win mndëm mi Yeŧu abot awin bañaaŋ batëb banwooŋ na a.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Kë wi biinţ bakaŋ mënţan bakyaaŋ pduk Yeŧu, Ŧimoŋ Piyeer kë aşë ji na a : « Najukan, unuura ŋwo ţi dko di! Ŋtan iloona iwajanţ, kaloŋ kawo ki nu, kaloŋ ki Moyiŧ, kandukiiŋ kawo ki *Eli. » Aankak ame uko wi akţupuŋ.
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Ahum kaţiini, kë kanfëluŋ kaloŋ kaşë mara mara abi, awun baka, baţaşar Yeŧu kë balënk maakan wi kanfëluŋ kawunuŋ baka.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Kë pdiim ploŋ paşë pënna ţi ka aji : « I, awooŋ Abuk naan, i nji ndatuŋ. Nadoon kaŧiinka. »
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Wi pdiim paŋ paŧiinkaniiŋ kë başë wina Yeŧu ţañ. Ţuŋ ŋnuur mënţan baţaşar Yeŧu bayompi, baanţup nin ñaaŋ uko wi bawinuŋ.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Wi unuur ujinţuŋ kë Yeŧu na baţaşarul bakwala pnkuŋ, kë pnŧuk pweek pi bañaaŋ paşë bi pyit na Yeŧu.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Kë ñiinţ aloŋ aşë huuranaan du pnŧuk meeţ aji : « Naweek, dkooţu kooţ ; tenan abuk naan! Ul aloolan ţañ i i nji nkaaŋ.
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Unŧaayi uji uneej ţi a, kadola amara mara kaŋajar, kalëŧar, kabot kayiih. Ukak aji ujon uwutana, kaduka anoor maakan wal wi ubi'i wutana.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 Dkooţ baţaşaru badook wa, kë baanhinani. »
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aŧeema aji : « Nawo bañaaŋ bawuţaan, banwooŋ baanfiyaari! Dwo kaţo na an te lum ba? Dwo kado kamiiran te lum ba? » Wi aţiiniiŋ haŋ aba aşë ji na ñiinţ: « Ţijan abuku! »
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Wi napoţ akñoguŋ Yeŧu kë unŧaayi uşë wata ţi mboş adola kë aklëŧar. Kë Yeŧu aşë bëg wa, ajebana, akakana aşin.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Bañaaŋ bŧi kë başë ñoŋar ţi mndëm mi Naşibaţi.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 « Namëbaan uko wi nji kaţupanaŋ hënkuŋ bnuura : *Abuk Ñiinţ abi kawulana du bañaaŋ. »
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Kë baţaşar Yeŧu başë wo baante uţup mënţ. Uhoñ mënţ upel kame ki baka, bahilna bawo baankte wa. Kë bakak aţi phepar Yeŧu apiban baka wa.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Wi wi blaţar başaaŋ apën ţi baţaşar Yeŧu, kë baŋal kame andëmnuŋ ţi baka.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Kë Yeŧu ammeeŋ ŋşal ŋi baka, aşë ţij napoţ aloŋ, adola kë aţo añoga
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 aşë ji na baka : « Ñaaŋ anyeenkuŋ napoţ i ţi katim ki naan, ayeenkën nji ţi uleef naan, kë ñaaŋ anyeenknuŋ, akak ayeenk anyilnuŋ. Anwoonuŋ nampoţi ţi an, uŋ mënţan adëmnuŋ. »
48 Aí disse:
49 *Yowan ajej bţup wal mënţ aji : « Naweek, ŋwin ñaaŋ aloŋ anjaaŋ adook ŋnŧaayi ţi katim ki nu, kë ŋneenana, ţiki aanji gakandër na un kaţaşu. »
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 Yeŧu kë aşë ŧeem aji : « Nakneenana : anwooŋ aampokan, awo na an. »
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Wi wal wi Yeŧu awooŋ i pdeeŋana baţi uñoguŋ, kë aşë bi ţu ţu ţi pya Yeruŧalem.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Adun ayil bañaaŋ baloŋ kë bajota kadun. Wi bakyaaŋ na bgah, aşë neej du ufëţ uloŋ du *Ŧamariya kabomana dko dfër.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Bañaaŋ biki ufëţ mënţ kë başë pok pyeenk Yeŧu ţiki aŧool ŧool pya Yeruŧalem.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Wi *Yowan na *Yakob bawinuŋ uko waŋ aşë ji : « Ajugun, iŋal ŋdo bdoo bawoona baţi babi batër bañaaŋ biki, bakakan baka ufob i? »
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Kë Yeŧu aşë kok aŋoman na baka [aji : « Naamme uhaaş unwooŋ kaţoŋ ubida wi nan. *Abuk Ñiinţ aambi bi pŧok ŋbida ŋi bañaaŋ, abi bi pbuuran baka. »]
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 Kë başë ŧool wal mënţ aya untanka umpaţi.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Wi bakyaaŋ na bgah kë ñaaŋ aloŋ aşë ji na Yeŧu : « Dko di ikyahaŋ, dţaşu da. » Unfëş|src="bk00051c.tif" size="col" copy="Knowles modifié par Bass" ref="9.57"
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ŋnfëş ŋaka ihër, kë ŋkaŧ ŋi baţi ŋaka inŧaŋ, *Abuk Ñiinţ ul, aanka dko dpafni bkow. »
58 Então Jesus disse:
59 Akak aji na aloŋ: « Ţaşaan. » Kë aŋ mënţan aŧeema aji : « Naweek, duni ţenën te umoyën Paapa. »
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Kë Yeŧu aji na a : « Wutan bakeţ baya bamoy bankeţuŋ biki baka ; iwi yaan ido kaţiiniyaan *Pşih pi Naşibaţi. »
60 Jesus disse:
61 Aloŋ akak aji na a : « Ajugun, dluŋ kaţaşu, ma duni iyoonkën dya kaţup bayiţ naan. »
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Kë Yeŧu aşë ŧeema aji : « Ñaaŋ anjunuŋ kajaar aşë kok kafeţ aanhil plemp du Pşih pi Naşibaţi. »
62 Jesus respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.