Lucas 9

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yeŧu adu *banjañan iñeen na batëb aşë wul baka uforŧa na mnhina mi bahilni kadook ŋnŧaayi bŧi, kabot kajeban mmaak.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Wi wi aşaaŋ ayil baka baya baţup uko wi *Pşih pi Naşibaţi na pjeban bamaakal.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Aji na baka : « Nakţij nin ukoolan pa bayaaş, nin panduk, nin umañ, nin uko ude, nin unŧaam, nabot nawut kaya na imişa itëb.
3 E disse-lhes:
4 Katoh kaji kayeenkanle, naneej da, kaţo, te wi nakluŋ kapën da kaya.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Dko di bayaaŋ awo baanyeenkan, nadan danaan pdëpalën ţi ihoţ yi nan woli napën ţi ubeeka mënţ, nayuujna baka kë bado buţaan. »
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Wi wi banjañan başaaŋ aya na ŋfëţ aţup *Uţup Ulil Unuura abot ajeban bamaakal na dko bŧi.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Wi *Herod nanŧuŋa i *Galilay aŧiinkuŋ uko unkţëpuŋ aşë ţu kapaam ; baloŋ baji baji « *Yowan anatiiŋ ţi pkeţ »
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 baloŋ kaji « *Eli akaaŋ abi » baloŋ kak kaji « Aloŋ ţi *baţupar Naşibaţi bajon anaţiiŋ ţi pkeţ. »
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Kë Herod aşë ji wal mënţ: « Yowan, nji ţi uleef naan ddo kë bafala bkow. Kë in aşaaŋ awo ñiinţ i nŧiinkuŋ kë baji ado iko yaŋ? » Kë wi wi Herod aşaaŋ aduka wal mënţ ala pwin Yeŧu.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 *Banjañan bawoona bayaaş wal mënţ aşë kakalëş Yeŧu iko yi badoluŋ bŧi. Yeŧu kë aşë duk pnŧuk pi bañaaŋ aya agaag na baka du umbaŋ wi ubeeka wi bajaaŋ bado Betŧayida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Kë wi bañaaŋ bamehaŋ me haŋ aşë ţaşa. Yeŧu ayeenk baka bnuura, aţiini na baka uko wi *Pşih pi Naşibaţi abot ajeban bannumiiŋ pjeb.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Unuur ujun pyob kë banjañan iñeen na batëb başë ñoga ajaka : « Jakan na bañaaŋ baya du ŋntanka na ŋfëţ ŋanñoguŋ ţi bahilna baka uko ude, na dko dpiinţ, dko di ŋwooŋ di daanfëţi. »
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « nawulan baka bade bdidi'an! »
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Biinţ banwooŋ da bawo uko ji iñeen week ŋyaaş iñeen kañeen (5000).
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Kë bado haŋ, bañaaŋ bŧi kë baţo bnuura.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Wi wi Yeŧu aşaaŋ ajej ipoom kañeen yuŋ na ŋţëb ŋtëb ŋuŋ, akat këş aten baţi, abeeb Naşibaţi ţi iko ide yuŋ, akitëş ya aşë wul baţaşarul aji bafah pnŧuk pi bañaaŋ.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Bañaaŋ bŧi kë bade ayok, kë baţonkrën iko ide indukiiŋ kë iŧum kkaar iñeen na ktëb.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Yeŧu agaag unuur uloŋ na baţaşarul awo ţi pñehan Naşibaţi aşë hepar baka aji : « Bañaaŋ başal aji dwo in ba? »
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Kë başë ŧeema aji : « Baloŋ baji iwo *Yowan Nabatŧaar, kë baloŋ baji iwo *Eli, kë baloŋ kak baji iwo aloŋ ţi *baţupar Naşibaţi bajon annaţiiŋ ţi pkeţ. »
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Kë Yeŧu aşë hepar baka aji : « Kë ţi an, nji dwo in ba? »
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aşook baka aji bawut kaţup wa nin ñaaŋ.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Akak aji na baka : «*Abuk Ñiinţ awo kahaj maakan, kapokana ţi bantohi, ţi *baţeŋan baweek na ţi *bajukan Bgah. Baluŋ kado bafiŋa, unuur uwajanţën aşë naţa ţi pkeţ. »
22 dizendo:
23 Yeŧu aţiini wal mënţ na bañaaŋ bŧi, aji na baka : « Woli ñaaŋ aŋal kaţaşën, awo i kaţilma uleeful kakuŋa kruŧ ki nul, kadinan phaj ji nji unuur unjinţi, kabot kaţaşën udole wo ţi pkeţ.
23 Jesus dizia a todos:
24 Ñaaŋ ankşaluŋ pbuuran ubida wi nul aluŋ kawaaŋ wa ; kë ankluŋ kawaaŋ ubida wi nul pa nji aluŋ kabuuran wa.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ñaaŋ ahilanle aka umundu bŧi, adolna wa we ba woli aneemandën ubida wi ŧul?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Woli ñaaŋ aloŋ akowari'aan, nji na ŋţup ŋi naan, nji *Abuk Ñiinţ, dluŋ kakowari'a woli dbi na mndëm mweek mi Paapa na mi ŋwanjuŧ ŋyimanaan.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Dţupan na manjoonan, baloŋ ţi banwooŋ nţa ţi baankluŋ kakeţ bë baanwin *Pşih pi Naşibaţi. »
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Ŋnuur bakreŋ ŋaya pţëp wi Yeŧu aţupnuŋ uko waŋ, kë aşë jej bi Ŧimoŋ Piyeer na *Yowan na *Yakob aya na baka du pnkuŋ pweek pa baya bañehan Naşibaţi.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Wi Yeŧu awooŋ ţi pñehan Naşibaţi, kë başë win kaara di nul kë daţëlşaa, imişa yi nul kë ikak afaaŧ feh.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Biinţ batëb kë banaţ aţiini na a : *Moyiŧ na *Eli
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 banknuuruŋ maakan. Bawo ţi pţiiniyaan jibi Yeŧu akbaañëşi ulempul, wi akluŋ kakeţ du Yeruŧalem.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Ŧimoŋ Piyeer na baŧënţul batëb bukuŋ baŋoyënţ aronŧ, kë wal wi batenuŋ, aşë win mndëm mi Yeŧu abot awin bañaaŋ batëb banwooŋ na a.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Kë wi biinţ bakaŋ mënţan bakyaaŋ pduk Yeŧu, Ŧimoŋ Piyeer kë aşë ji na a : « Najukan, unuura ŋwo ţi dko di! Ŋtan iloona iwajanţ, kaloŋ kawo ki nu, kaloŋ ki Moyiŧ, kandukiiŋ kawo ki *Eli. » Aankak ame uko wi akţupuŋ.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Ahum kaţiini, kë kanfëluŋ kaloŋ kaşë mara mara abi, awun baka, baţaşar Yeŧu kë balënk maakan wi kanfëluŋ kawunuŋ baka.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Kë pdiim ploŋ paşë pënna ţi ka aji : « I, awooŋ Abuk naan, i nji ndatuŋ. Nadoon kaŧiinka. »
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Wi pdiim paŋ paŧiinkaniiŋ kë başë wina Yeŧu ţañ. Ţuŋ ŋnuur mënţan baţaşar Yeŧu bayompi, baanţup nin ñaaŋ uko wi bawinuŋ.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Wi unuur ujinţuŋ kë Yeŧu na baţaşarul bakwala pnkuŋ, kë pnŧuk pweek pi bañaaŋ paşë bi pyit na Yeŧu.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Kë ñiinţ aloŋ aşë huuranaan du pnŧuk meeţ aji : « Naweek, dkooţu kooţ ; tenan abuk naan! Ul aloolan ţañ i i nji nkaaŋ.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Unŧaayi uji uneej ţi a, kadola amara mara kaŋajar, kalëŧar, kabot kayiih. Ukak aji ujon uwutana, kaduka anoor maakan wal wi ubi'i wutana.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Dkooţ baţaşaru badook wa, kë baanhinani. »
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aŧeema aji : « Nawo bañaaŋ bawuţaan, banwooŋ baanfiyaari! Dwo kaţo na an te lum ba? Dwo kado kamiiran te lum ba? » Wi aţiiniiŋ haŋ aba aşë ji na ñiinţ: « Ţijan abuku! »
41 Jesus exclamou:
42 Wi napoţ akñoguŋ Yeŧu kë unŧaayi uşë wata ţi mboş adola kë aklëŧar. Kë Yeŧu aşë bëg wa, ajebana, akakana aşin.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Bañaaŋ bŧi kë başë ñoŋar ţi mndëm mi Naşibaţi.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 « Namëbaan uko wi nji kaţupanaŋ hënkuŋ bnuura : *Abuk Ñiinţ abi kawulana du bañaaŋ. »
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Kë baţaşar Yeŧu başë wo baante uţup mënţ. Uhoñ mënţ upel kame ki baka, bahilna bawo baankte wa. Kë bakak aţi phepar Yeŧu apiban baka wa.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Wi wi blaţar başaaŋ apën ţi baţaşar Yeŧu, kë baŋal kame andëmnuŋ ţi baka.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Kë Yeŧu ammeeŋ ŋşal ŋi baka, aşë ţij napoţ aloŋ, adola kë aţo añoga
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 aşë ji na baka : « Ñaaŋ anyeenkuŋ napoţ i ţi katim ki naan, ayeenkën nji ţi uleef naan, kë ñaaŋ anyeenknuŋ, akak ayeenk anyilnuŋ. Anwoonuŋ nampoţi ţi an, uŋ mënţan adëmnuŋ. »
48 e lhes disse:
49 *Yowan ajej bţup wal mënţ aji : « Naweek, ŋwin ñaaŋ aloŋ anjaaŋ adook ŋnŧaayi ţi katim ki nu, kë ŋneenana, ţiki aanji gakandër na un kaţaşu. »
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Yeŧu kë aşë ŧeem aji : « Nakneenana : anwooŋ aampokan, awo na an. »
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Wi wal wi Yeŧu awooŋ i pdeeŋana baţi uñoguŋ, kë aşë bi ţu ţu ţi pya Yeruŧalem.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Adun ayil bañaaŋ baloŋ kë bajota kadun. Wi bakyaaŋ na bgah, aşë neej du ufëţ uloŋ du *Ŧamariya kabomana dko dfër.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Bañaaŋ biki ufëţ mënţ kë başë pok pyeenk Yeŧu ţiki aŧool ŧool pya Yeruŧalem.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Wi *Yowan na *Yakob bawinuŋ uko waŋ aşë ji : « Ajugun, iŋal ŋdo bdoo bawoona baţi babi batër bañaaŋ biki, bakakan baka ufob i? »
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Kë Yeŧu aşë kok aŋoman na baka [aji : « Naamme uhaaş unwooŋ kaţoŋ ubida wi nan. *Abuk Ñiinţ aambi bi pŧok ŋbida ŋi bañaaŋ, abi bi pbuuran baka. »]
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Kë başë ŧool wal mënţ aya untanka umpaţi.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Wi bakyaaŋ na bgah kë ñaaŋ aloŋ aşë ji na Yeŧu : « Dko di ikyahaŋ, dţaşu da. » Unfëş|src="bk00051c.tif" size="col" copy="Knowles modifié par Bass" ref="9.57"
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ŋnfëş ŋaka ihër, kë ŋkaŧ ŋi baţi ŋaka inŧaŋ, *Abuk Ñiinţ ul, aanka dko dpafni bkow. »
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Akak aji na aloŋ: « Ţaşaan. » Kë aŋ mënţan aŧeema aji : « Naweek, duni ţenën te umoyën Paapa. »
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Kë Yeŧu aji na a : « Wutan bakeţ baya bamoy bankeţuŋ biki baka ; iwi yaan ido kaţiiniyaan *Pşih pi Naşibaţi. »
60 Mas Jesus insistiu:
61 Aloŋ akak aji na a : « Ajugun, dluŋ kaţaşu, ma duni iyoonkën dya kaţup bayiţ naan. »
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Kë Yeŧu aşë ŧeema aji : « Ñaaŋ anjunuŋ kajaar aşë kok kafeţ aanhil plemp du Pşih pi Naşibaţi. »
62 Mas Jesus lhe respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.