Lucas 9

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yeŧu adu *banjañan iñeen na batëb aşë wul baka uforŧa na mnhina mi bahilni kadook ŋnŧaayi bŧi, kabot kajeban mmaak.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Wi wi aşaaŋ ayil baka baya baţup uko wi *Pşih pi Naşibaţi na pjeban bamaakal.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Aji na baka : « Nakţij nin ukoolan pa bayaaş, nin panduk, nin umañ, nin uko ude, nin unŧaam, nabot nawut kaya na imişa itëb.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Katoh kaji kayeenkanle, naneej da, kaţo, te wi nakluŋ kapën da kaya.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Dko di bayaaŋ awo baanyeenkan, nadan danaan pdëpalën ţi ihoţ yi nan woli napën ţi ubeeka mënţ, nayuujna baka kë bado buţaan. »
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Wi wi banjañan başaaŋ aya na ŋfëţ aţup *Uţup Ulil Unuura abot ajeban bamaakal na dko bŧi.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Wi *Herod nanŧuŋa i *Galilay aŧiinkuŋ uko unkţëpuŋ aşë ţu kapaam ; baloŋ baji baji « *Yowan anatiiŋ ţi pkeţ »
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 baloŋ kaji « *Eli akaaŋ abi » baloŋ kak kaji « Aloŋ ţi *baţupar Naşibaţi bajon anaţiiŋ ţi pkeţ. »
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Kë Herod aşë ji wal mënţ: « Yowan, nji ţi uleef naan ddo kë bafala bkow. Kë in aşaaŋ awo ñiinţ i nŧiinkuŋ kë baji ado iko yaŋ? » Kë wi wi Herod aşaaŋ aduka wal mënţ ala pwin Yeŧu.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 *Banjañan bawoona bayaaş wal mënţ aşë kakalëş Yeŧu iko yi badoluŋ bŧi. Yeŧu kë aşë duk pnŧuk pi bañaaŋ aya agaag na baka du umbaŋ wi ubeeka wi bajaaŋ bado Betŧayida.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Kë wi bañaaŋ bamehaŋ me haŋ aşë ţaşa. Yeŧu ayeenk baka bnuura, aţiini na baka uko wi *Pşih pi Naşibaţi abot ajeban bannumiiŋ pjeb.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Unuur ujun pyob kë banjañan iñeen na batëb başë ñoga ajaka : « Jakan na bañaaŋ baya du ŋntanka na ŋfëţ ŋanñoguŋ ţi bahilna baka uko ude, na dko dpiinţ, dko di ŋwooŋ di daanfëţi. »
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « nawulan baka bade bdidi'an! »
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Biinţ banwooŋ da bawo uko ji iñeen week ŋyaaş iñeen kañeen (5000).
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Kë bado haŋ, bañaaŋ bŧi kë baţo bnuura.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Wi wi Yeŧu aşaaŋ ajej ipoom kañeen yuŋ na ŋţëb ŋtëb ŋuŋ, akat këş aten baţi, abeeb Naşibaţi ţi iko ide yuŋ, akitëş ya aşë wul baţaşarul aji bafah pnŧuk pi bañaaŋ.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Bañaaŋ bŧi kë bade ayok, kë baţonkrën iko ide indukiiŋ kë iŧum kkaar iñeen na ktëb.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Yeŧu agaag unuur uloŋ na baţaşarul awo ţi pñehan Naşibaţi aşë hepar baka aji : « Bañaaŋ başal aji dwo in ba? »
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Kë başë ŧeema aji : « Baloŋ baji iwo *Yowan Nabatŧaar, kë baloŋ baji iwo *Eli, kë baloŋ kak baji iwo aloŋ ţi *baţupar Naşibaţi bajon annaţiiŋ ţi pkeţ. »
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Kë Yeŧu aşë hepar baka aji : « Kë ţi an, nji dwo in ba? »
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aşook baka aji bawut kaţup wa nin ñaaŋ.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Akak aji na baka : «*Abuk Ñiinţ awo kahaj maakan, kapokana ţi bantohi, ţi *baţeŋan baweek na ţi *bajukan Bgah. Baluŋ kado bafiŋa, unuur uwajanţën aşë naţa ţi pkeţ. »
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Yeŧu aţiini wal mënţ na bañaaŋ bŧi, aji na baka : « Woli ñaaŋ aŋal kaţaşën, awo i kaţilma uleeful kakuŋa kruŧ ki nul, kadinan phaj ji nji unuur unjinţi, kabot kaţaşën udole wo ţi pkeţ.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Ñaaŋ ankşaluŋ pbuuran ubida wi nul aluŋ kawaaŋ wa ; kë ankluŋ kawaaŋ ubida wi nul pa nji aluŋ kabuuran wa.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Ñaaŋ ahilanle aka umundu bŧi, adolna wa we ba woli aneemandën ubida wi ŧul?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Woli ñaaŋ aloŋ akowari'aan, nji na ŋţup ŋi naan, nji *Abuk Ñiinţ, dluŋ kakowari'a woli dbi na mndëm mweek mi Paapa na mi ŋwanjuŧ ŋyimanaan.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Dţupan na manjoonan, baloŋ ţi banwooŋ nţa ţi baankluŋ kakeţ bë baanwin *Pşih pi Naşibaţi. »
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Ŋnuur bakreŋ ŋaya pţëp wi Yeŧu aţupnuŋ uko waŋ, kë aşë jej bi Ŧimoŋ Piyeer na *Yowan na *Yakob aya na baka du pnkuŋ pweek pa baya bañehan Naşibaţi.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Wi Yeŧu awooŋ ţi pñehan Naşibaţi, kë başë win kaara di nul kë daţëlşaa, imişa yi nul kë ikak afaaŧ feh.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Biinţ batëb kë banaţ aţiini na a : *Moyiŧ na *Eli
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 banknuuruŋ maakan. Bawo ţi pţiiniyaan jibi Yeŧu akbaañëşi ulempul, wi akluŋ kakeţ du Yeruŧalem.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Ŧimoŋ Piyeer na baŧënţul batëb bukuŋ baŋoyënţ aronŧ, kë wal wi batenuŋ, aşë win mndëm mi Yeŧu abot awin bañaaŋ batëb banwooŋ na a.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Kë wi biinţ bakaŋ mënţan bakyaaŋ pduk Yeŧu, Ŧimoŋ Piyeer kë aşë ji na a : « Najukan, unuura ŋwo ţi dko di! Ŋtan iloona iwajanţ, kaloŋ kawo ki nu, kaloŋ ki Moyiŧ, kandukiiŋ kawo ki *Eli. » Aankak ame uko wi akţupuŋ.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Ahum kaţiini, kë kanfëluŋ kaloŋ kaşë mara mara abi, awun baka, baţaşar Yeŧu kë balënk maakan wi kanfëluŋ kawunuŋ baka.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Kë pdiim ploŋ paşë pënna ţi ka aji : « I, awooŋ Abuk naan, i nji ndatuŋ. Nadoon kaŧiinka. »
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Wi pdiim paŋ paŧiinkaniiŋ kë başë wina Yeŧu ţañ. Ţuŋ ŋnuur mënţan baţaşar Yeŧu bayompi, baanţup nin ñaaŋ uko wi bawinuŋ.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Wi unuur ujinţuŋ kë Yeŧu na baţaşarul bakwala pnkuŋ, kë pnŧuk pweek pi bañaaŋ paşë bi pyit na Yeŧu.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Kë ñiinţ aloŋ aşë huuranaan du pnŧuk meeţ aji : « Naweek, dkooţu kooţ ; tenan abuk naan! Ul aloolan ţañ i i nji nkaaŋ.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Unŧaayi uji uneej ţi a, kadola amara mara kaŋajar, kalëŧar, kabot kayiih. Ukak aji ujon uwutana, kaduka anoor maakan wal wi ubi'i wutana.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Dkooţ baţaşaru badook wa, kë baanhinani. »
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aŧeema aji : « Nawo bañaaŋ bawuţaan, banwooŋ baanfiyaari! Dwo kaţo na an te lum ba? Dwo kado kamiiran te lum ba? » Wi aţiiniiŋ haŋ aba aşë ji na ñiinţ: « Ţijan abuku! »
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Wi napoţ akñoguŋ Yeŧu kë unŧaayi uşë wata ţi mboş adola kë aklëŧar. Kë Yeŧu aşë bëg wa, ajebana, akakana aşin.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Bañaaŋ bŧi kë başë ñoŋar ţi mndëm mi Naşibaţi.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 « Namëbaan uko wi nji kaţupanaŋ hënkuŋ bnuura : *Abuk Ñiinţ abi kawulana du bañaaŋ. »
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Kë baţaşar Yeŧu başë wo baante uţup mënţ. Uhoñ mënţ upel kame ki baka, bahilna bawo baankte wa. Kë bakak aţi phepar Yeŧu apiban baka wa.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Wi wi blaţar başaaŋ apën ţi baţaşar Yeŧu, kë baŋal kame andëmnuŋ ţi baka.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Kë Yeŧu ammeeŋ ŋşal ŋi baka, aşë ţij napoţ aloŋ, adola kë aţo añoga
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 aşë ji na baka : « Ñaaŋ anyeenkuŋ napoţ i ţi katim ki naan, ayeenkën nji ţi uleef naan, kë ñaaŋ anyeenknuŋ, akak ayeenk anyilnuŋ. Anwoonuŋ nampoţi ţi an, uŋ mënţan adëmnuŋ. »
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 *Yowan ajej bţup wal mënţ aji : « Naweek, ŋwin ñaaŋ aloŋ anjaaŋ adook ŋnŧaayi ţi katim ki nu, kë ŋneenana, ţiki aanji gakandër na un kaţaşu. »
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Yeŧu kë aşë ŧeem aji : « Nakneenana : anwooŋ aampokan, awo na an. »
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Wi wal wi Yeŧu awooŋ i pdeeŋana baţi uñoguŋ, kë aşë bi ţu ţu ţi pya Yeruŧalem.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Adun ayil bañaaŋ baloŋ kë bajota kadun. Wi bakyaaŋ na bgah, aşë neej du ufëţ uloŋ du *Ŧamariya kabomana dko dfër.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Bañaaŋ biki ufëţ mënţ kë başë pok pyeenk Yeŧu ţiki aŧool ŧool pya Yeruŧalem.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Wi *Yowan na *Yakob bawinuŋ uko waŋ aşë ji : « Ajugun, iŋal ŋdo bdoo bawoona baţi babi batër bañaaŋ biki, bakakan baka ufob i? »
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Kë Yeŧu aşë kok aŋoman na baka [aji : « Naamme uhaaş unwooŋ kaţoŋ ubida wi nan. *Abuk Ñiinţ aambi bi pŧok ŋbida ŋi bañaaŋ, abi bi pbuuran baka. »]
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Kë başë ŧool wal mënţ aya untanka umpaţi.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Wi bakyaaŋ na bgah kë ñaaŋ aloŋ aşë ji na Yeŧu : « Dko di ikyahaŋ, dţaşu da. » Unfëş|src="bk00051c.tif" size="col" copy="Knowles modifié par Bass" ref="9.57"
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ŋnfëş ŋaka ihër, kë ŋkaŧ ŋi baţi ŋaka inŧaŋ, *Abuk Ñiinţ ul, aanka dko dpafni bkow. »
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Akak aji na aloŋ: « Ţaşaan. » Kë aŋ mënţan aŧeema aji : « Naweek, duni ţenën te umoyën Paapa. »
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Kë Yeŧu aji na a : « Wutan bakeţ baya bamoy bankeţuŋ biki baka ; iwi yaan ido kaţiiniyaan *Pşih pi Naşibaţi. »
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Aloŋ akak aji na a : « Ajugun, dluŋ kaţaşu, ma duni iyoonkën dya kaţup bayiţ naan. »
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Kë Yeŧu aşë ŧeema aji : « Ñaaŋ anjunuŋ kajaar aşë kok kafeţ aanhil plemp du Pşih pi Naşibaţi. »
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.