Lucas 8

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wi uko waŋ uţëpuŋ, kë Yeŧu aşë wo ţi pñaay na ŋbeeka na ŋntanka, ajukan abot aţup *Uţup Ulil Unuura wi *Pşih pi Naşibaţi. Baţaşarul iñeen na batëb kë bawo na a,
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 aţu na baaţ baloŋ biki bapënanuŋ ŋnŧaayi na mmaak : *Mariya i bajaaŋ badu Mariya i ubeeka wi Magdala, i bapënanuŋ ŋnŧaayi paaj na uloŋ,
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Yowana ahar Huŧa namali i *Herod, Ŧuŧana, na baloŋ baŧum kak. Baaţ mënţ bajaaŋ baţënk Yeŧu na baţaşarul na bka bi baka.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Jibi pnŧuk pi bañaaŋ payituŋ, kë bañaaŋ bakwoona ŋbeeka bŧi abi ţi Yeŧu, kë aşë hoñ na baka aji :
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 « Najaar apën pgur ŋdeey. Wi akguruŋ, ŋdeey ŋloŋ kë ŋaya ajot du bgah ; apoşana, kë ŋkaŧ ŋade ŋa bŧi.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Ŋloŋ kë ŋajot ţi mnlaak, wi ŋanaţiiŋ, awaaŋ meel akay.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Ŋloŋ kë ŋajot ţi pŧoof pi iyiw, kë wi ŋanaţiiŋ na iyiw, kë ifiiklën ŋa.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Ŋloŋ kë ŋaya ajot ţi mboş mnuura, anaţa, awul ŋdeey ŋŧum maakan. » Wi ajakuŋ haŋ aşë huuran aji : « Ankaaŋ ibaţ iŧiinki, aŧiinkan! »
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Baţaşar Yeŧu bahepara uko wi uhoñ waŋ ujaki.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Kë aŧeem baka aji : « An, baţenan kë name iko injoonanuŋ yi *Pşih pi Naşibaţi, inwooŋ iimmeeţanaa, kë bandukiiŋ, ţi uhoñ wi wi nji kaţupuŋ na baka, hënk :
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 « Uko wi uhoñ ujakuŋ wii wi : Ŋdeey ŋawooŋ Uţup wi Naşibaţi.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Bañaaŋ baloŋ bawo ji bgah, bi Uţup ujotuŋ, wi banŧiinkuŋ wa, kë Unŧaayi Uweek uşë bi, apënan wa ţi ŋhaaş ŋi baka aţi bafiyaar bakuţ babuur.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Baloŋ bawo ji dko di mnlaak di Uţup ujotuŋ, baji bayeenk wa na mnlilan woli baŧiink wa ; kë başë wo baanka intaañ, baji bafiyaar btiişu, woli ujeenki baji bawutan.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Kë baloŋ bawo ji dko di iyiw, bawooŋ banŧiinkuŋ Uţup aşë ya, kë manţaaf, pyok panjaaŋ pafooyan bkow na kalilare ki umundu kë ifiiklën baka kë baandëmi.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Kë banwooŋ mboş mnuura bajaaŋ baŧiink Uţup wi Naşibaţi na uhaaş unuura uŧool kamëban wa kabot kabuk ŋdeey ţi kamiir ki baka.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 « Nin aloŋ aanji ŧehan unkaniya kaşë fëţ wa na kakana, këme kaţu wa du kalişa uţeeh, aji ţu wa du bko duuţ, bankmbiiŋ bahilna bawin bjeehi bi wa.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 Uko ummeniiŋ nţa uluŋ kameeţana, kë uko unhankaniiŋ uluŋ kapën ţi bdig.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Naţaafaraan keeri ţi uŧiink wi nan, ankaaŋ baluŋ kawula kak kapelan ; kë anwaaŋuŋ, badoo yeenk yeenk uko wi aşaluŋ aji akaa. »
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Anin Yeŧu na baţa'ul babi du dko di awooŋ aşë wo baanhinan añoga ţiki bañaaŋ baŧumi.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Kë başë do kë baţupa aji : « Naan na baţa'u buk bukuŋ du bdig, baŋal pwinu. »
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Kë Yeŧu aşë ŧeem aji : « Bankŧiinkuŋ Uţup wi Naşibaţi akuţ ado uko wi uheparuŋ bawooŋ ni na baţa naan. »
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Yeŧu apaya unuur uloŋ ţi bţeem na baţaşarul aşë ji na baka : « Nawulën ŋya bdëk umbaŋ wundu. » Kë baya alow.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Wi bakmuuruŋ, kë Yeŧu aşë ŋoyënţ. Kë ukëk uşë mara mara anaţa ţi bdëk. Meel manneej ţi bţeem kë badoo kak i pjiir.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Wi wi baţaşar Yeŧu başaaŋ añoga, ahuma, ahuuran aji : « Naweek, Naweek, ŋkeţi, wi nun ubaa. » Yeŧu aten wal mënţ aşë ŋoman na uyook na meel mankşinţaruŋ. Kë iţañani, dko kë dayompandëri.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Wi wi aşaaŋ aji na baka : « Pfiyaar pi nan pawo ţuŋ ba? » Balënk akuţ añoŋar aşë ţupar aji : « Ñaaŋ i, awo ahoŋ andooŋ aşook uyook na meel kë ŋado ji ŋaŧiinka? »
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Baya añog uŧaak wi Bagenaŧereŋ unŧaaŋuŋ na wi *Galilay. Ñiinţ i unŧaayi uneejuŋ|src="lb00303c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="8.26"
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Wi Yeŧu atapaŋ tap kahoţ ţi mboş, kë ñiinţ aloŋ i ubeeka mënţ i ŋnŧaayi ŋaneejuŋ aşë bi ayit na a. Ujon wi awooŋ aankak awoh imişa, kë aankak afër ţi itoh, aji bi wo wo du pnguran.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Wi awinuŋ Yeŧu aşë fuŧ idiim ajot ţi ihoţ yi nul ahuuran maakan aji : « Inumiyaan we ba Yeŧu, Abuk Naşibaţi *Andëmuŋ Maakan? Dkooţu kooţ, khajanaan! »
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Yeŧu alëbar wal mënţ na unŧaayi upën ţi ñiinţ uŋ. Ŋyaaş ŋŧum, unŧaayi uji uneej ţi a, baji batana tan na mnkorentu këme bakiina kiin, kë aşë ji marana maran iko yi batannuluŋ, unŧaayi uşë ya na a du *pndiiş.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Kë Yeŧu aşë hepara aji : « Katimu kawo hum? » Kë aji : « Pntuni » ţiki ŋnŧaayi ŋŧum ŋaneej ţi a.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Kë ŋaşë kooţa awut kawat ŋa du infernu.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Kë batani bweek bi ŋnkuma başë wo ţi pşuñ du pnkuŋ duuţ. Wi wi ŋnŧaayi ŋakooţuŋ Yeŧu adinan ŋa ŋaneej ţi ŋnkuma. Kë adinani.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Kë ŋnŧaayi ŋapën ţi ñiinţ, aneej ţi ŋnkuma, batani buŋ kë bawura wura ajot du bdëk ayoora.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Wi bayafan bajug batani bawinuŋ uko unţëpuŋ aşë jiŋ na pti, wi bayaaŋ aşë kakalëş uko mënţ ţi ubeeka na ŋfëţ.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Wi wi bañaaŋ başaaŋ abi pten uko unţëpuŋ, abi añog ţi Yeŧu aşë win ñiinţ i ŋnŧaayi ŋapënuŋ ţi uleef kë aţo ţi ihoţ yi Yeŧu. Awohara hënkuŋ akak ñaaŋ, kë bañaaŋ başë lënk.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Banwinuŋ uko unţëpuŋ bŧi bakakalëş bandukiiŋ jibi ñiinţ aneejiiŋ ŋnŧaayi ajebi.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Bañaaŋ bŧi du uŧaak wi Bagenaŧereŋ balënk adiwşa wal mënţ, ukaaŋ kë baji na Yeŧu « Yaani, lowun! » kë Yeŧu aşë paya ţi bţeem kaya na bgahul.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Wi wi ñiinţ i ŋnŧaayi ŋadukuŋ aşaaŋ aji na a : « Dkooţu kooţ wutaan mbi na iwi. » Kë Yeŧu aşë dooka aji na a :
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 « Kakan katohu! Iya ikakalëş uko wi Naşibaţi adoluŋ bŧi pa iwi. » Kë ñiinţ ayaa, aşë ţup ţi ubeeka bŧi uko wi Yeŧu adoluŋ pa a.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Pnŧuk pi bañaaŋ pawo ţi pyoonk Yeŧu du bdëk umbaŋ wuŋ. Wi abanuŋ, kë başë bi bŧi pkita.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Kë ñiinţ aloŋ anwooŋ katim ki Jayiruŧ aşë bi da. Awo naweek i *katoh kañehanaani ki bayuday. Abi ajot ţi ihoţ yi Yeŧu aşë kooţa aji abi du katohul.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Abukul ñaaţ aloolan ţañ i akaaŋ i ŋşubal iñeen na ŋtëb amaak añogan pkeţ.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Kë ñaaţ aloŋ aşë wo da, awo na pmaak pi ptula pñaak ŋşubal iñeen na ŋtëb hënkuŋ [aŧok bka bi nul bŧi ţi pñaay na bapiinţan] kë nin ñaaŋ aanhinan ajebana.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Ñaaţ mënţ abi añog ţi kafeţ ki Yeŧu aşë ban kambiint ki kamişa ki nul, ţi dko mënţ kë pñaak pabi ţañan ţañan ptula.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Kë Yeŧu aşë ji : « Ñaaŋ aloŋ abanën, in ula? » Wi bañaaŋ bŧi bapokuŋ kë Ŧimoŋ Piyeer aşë ji na a : « Naweek, bañaaŋ bafooyu, awuuk wuukanu di. »
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ñaaŋ aloŋ abanën, dŧiink mnhina mloŋ kë mampën ţi nji. »
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Wi ñaaţ awinuŋ kë amobanaa aşë bi ajot ţi ihoţ yi Yeŧu, alënk akat kat. Akakalëş Yeŧu ţi kadun ki bañaaŋ bŧi uko unkayi kë abana, abot aţup jibi ajebi ţi dko mënţ.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Kë Yeŧu aşë jaka : « Ñaaţu, pfiyaar pi nu pajebanu. Yaan na bnuura. »
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Ahum kaţiini, kë aloŋ aşë woona uko naweek i katoh kañehanaani aji na a : « Kţo kanooran Najukan, abuku aneem hënkuŋ. »
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Kë Yeŧu aŧiinka, aşë ŧeem aji : « Klënk nin, fiyaarën ţañ, anaţa. »
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Wi babanuŋ du uko naweek i katoh kañehanaani, aandinan nin aloŋ aneej na a bë mënţ Ŧimoŋ Piyeer, *Yowan na *Yakob, aţu na aşin na anin poonu.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Bañaaŋ bŧi bawooni abot aţëga. Kë Yeŧu aşë ji : « Nayompan, aankeţi aŋoyënţ ŋoyënţ. »
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Kë bañaaŋ başë ŋuubana, ţiki bame kë akeţi.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Kë Yeŧu aşë mëban poonu ţi kañen aji na a : « Poon, naţiin »
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 kë uhaaş uşë kak ţi napoţ, kë anaţa ţi dko mënţ. Wi wi Yeŧu aşaaŋ aji na baka bawula pde ade.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Bajug poonu bañoŋar bnuura, kë aşë ji na baka bawut kaţup nin aloŋ uko unţëpuŋ.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.