Lucas 8
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARC
1 Wi uko waŋ uţëpuŋ, kë Yeŧu aşë wo ţi pñaay na ŋbeeka na ŋntanka, ajukan abot aţup *Uţup Ulil Unuura wi *Pşih pi Naşibaţi. Baţaşarul iñeen na batëb kë bawo na a,
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 aţu na baaţ baloŋ biki bapënanuŋ ŋnŧaayi na mmaak : *Mariya i bajaaŋ badu Mariya i ubeeka wi Magdala, i bapënanuŋ ŋnŧaayi paaj na uloŋ,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Yowana ahar Huŧa namali i *Herod, Ŧuŧana, na baloŋ baŧum kak. Baaţ mënţ bajaaŋ baţënk Yeŧu na baţaşarul na bka bi baka.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Jibi pnŧuk pi bañaaŋ payituŋ, kë bañaaŋ bakwoona ŋbeeka bŧi abi ţi Yeŧu, kë aşë hoñ na baka aji :
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 « Najaar apën pgur ŋdeey. Wi akguruŋ, ŋdeey ŋloŋ kë ŋaya ajot du bgah ; apoşana, kë ŋkaŧ ŋade ŋa bŧi.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ŋloŋ kë ŋajot ţi mnlaak, wi ŋanaţiiŋ, awaaŋ meel akay.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Ŋloŋ kë ŋajot ţi pŧoof pi iyiw, kë wi ŋanaţiiŋ na iyiw, kë ifiiklën ŋa.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ŋloŋ kë ŋaya ajot ţi mboş mnuura, anaţa, awul ŋdeey ŋŧum maakan. » Wi ajakuŋ haŋ aşë huuran aji : « Ankaaŋ ibaţ iŧiinki, aŧiinkan! »
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Baţaşar Yeŧu bahepara uko wi uhoñ waŋ ujaki.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Kë aŧeem baka aji : « An, baţenan kë name iko injoonanuŋ yi *Pşih pi Naşibaţi, inwooŋ iimmeeţanaa, kë bandukiiŋ, ţi uhoñ wi wi nji kaţupuŋ na baka, hënk :
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 « Uko wi uhoñ ujakuŋ wii wi : Ŋdeey ŋawooŋ Uţup wi Naşibaţi.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Bañaaŋ baloŋ bawo ji bgah, bi Uţup ujotuŋ, wi banŧiinkuŋ wa, kë Unŧaayi Uweek uşë bi, apënan wa ţi ŋhaaş ŋi baka aţi bafiyaar bakuţ babuur.
12 e os que
13 Baloŋ bawo ji dko di mnlaak di Uţup ujotuŋ, baji bayeenk wa na mnlilan woli baŧiink wa ; kë başë wo baanka intaañ, baji bafiyaar btiişu, woli ujeenki baji bawutan.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Kë baloŋ bawo ji dko di iyiw, bawooŋ banŧiinkuŋ Uţup aşë ya, kë manţaaf, pyok panjaaŋ pafooyan bkow na kalilare ki umundu kë ifiiklën baka kë baandëmi.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Kë banwooŋ mboş mnuura bajaaŋ baŧiink Uţup wi Naşibaţi na uhaaş unuura uŧool kamëban wa kabot kabuk ŋdeey ţi kamiir ki baka.
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 « Nin aloŋ aanji ŧehan unkaniya kaşë fëţ wa na kakana, këme kaţu wa du kalişa uţeeh, aji ţu wa du bko duuţ, bankmbiiŋ bahilna bawin bjeehi bi wa.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Uko ummeniiŋ nţa uluŋ kameeţana, kë uko unhankaniiŋ uluŋ kapën ţi bdig.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Naţaafaraan keeri ţi uŧiink wi nan, ankaaŋ baluŋ kawula kak kapelan ; kë anwaaŋuŋ, badoo yeenk yeenk uko wi aşaluŋ aji akaa. »
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Anin Yeŧu na baţa'ul babi du dko di awooŋ aşë wo baanhinan añoga ţiki bañaaŋ baŧumi.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Kë başë do kë baţupa aji : « Naan na baţa'u buk bukuŋ du bdig, baŋal pwinu. »
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Kë Yeŧu aşë ŧeem aji : « Bankŧiinkuŋ Uţup wi Naşibaţi akuţ ado uko wi uheparuŋ bawooŋ ni na baţa naan. »
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Yeŧu apaya unuur uloŋ ţi bţeem na baţaşarul aşë ji na baka : « Nawulën ŋya bdëk umbaŋ wundu. » Kë baya alow.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Wi bakmuuruŋ, kë Yeŧu aşë ŋoyënţ. Kë ukëk uşë mara mara anaţa ţi bdëk. Meel manneej ţi bţeem kë badoo kak i pjiir.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Wi wi baţaşar Yeŧu başaaŋ añoga, ahuma, ahuuran aji : « Naweek, Naweek, ŋkeţi, wi nun ubaa. » Yeŧu aten wal mënţ aşë ŋoman na uyook na meel mankşinţaruŋ. Kë iţañani, dko kë dayompandëri.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Wi wi aşaaŋ aji na baka : « Pfiyaar pi nan pawo ţuŋ ba? » Balënk akuţ añoŋar aşë ţupar aji : « Ñaaŋ i, awo ahoŋ andooŋ aşook uyook na meel kë ŋado ji ŋaŧiinka? »
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Baya añog uŧaak wi Bagenaŧereŋ unŧaaŋuŋ na wi *Galilay. Ñiinţ i unŧaayi uneejuŋ|src="lb00303c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="8.26"
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Wi Yeŧu atapaŋ tap kahoţ ţi mboş, kë ñiinţ aloŋ i ubeeka mënţ i ŋnŧaayi ŋaneejuŋ aşë bi ayit na a. Ujon wi awooŋ aankak awoh imişa, kë aankak afër ţi itoh, aji bi wo wo du pnguran.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Wi awinuŋ Yeŧu aşë fuŧ idiim ajot ţi ihoţ yi nul ahuuran maakan aji : « Inumiyaan we ba Yeŧu, Abuk Naşibaţi *Andëmuŋ Maakan? Dkooţu kooţ, khajanaan! »
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Yeŧu alëbar wal mënţ na unŧaayi upën ţi ñiinţ uŋ. Ŋyaaş ŋŧum, unŧaayi uji uneej ţi a, baji batana tan na mnkorentu këme bakiina kiin, kë aşë ji marana maran iko yi batannuluŋ, unŧaayi uşë ya na a du *pndiiş.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Kë Yeŧu aşë hepara aji : « Katimu kawo hum? » Kë aji : « Pntuni » ţiki ŋnŧaayi ŋŧum ŋaneej ţi a.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Kë ŋaşë kooţa awut kawat ŋa du infernu.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Kë batani bweek bi ŋnkuma başë wo ţi pşuñ du pnkuŋ duuţ. Wi wi ŋnŧaayi ŋakooţuŋ Yeŧu adinan ŋa ŋaneej ţi ŋnkuma. Kë adinani.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Kë ŋnŧaayi ŋapën ţi ñiinţ, aneej ţi ŋnkuma, batani buŋ kë bawura wura ajot du bdëk ayoora.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Wi bayafan bajug batani bawinuŋ uko unţëpuŋ aşë jiŋ na pti, wi bayaaŋ aşë kakalëş uko mënţ ţi ubeeka na ŋfëţ.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Wi wi bañaaŋ başaaŋ abi pten uko unţëpuŋ, abi añog ţi Yeŧu aşë win ñiinţ i ŋnŧaayi ŋapënuŋ ţi uleef kë aţo ţi ihoţ yi Yeŧu. Awohara hënkuŋ akak ñaaŋ, kë bañaaŋ başë lënk.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Banwinuŋ uko unţëpuŋ bŧi bakakalëş bandukiiŋ jibi ñiinţ aneejiiŋ ŋnŧaayi ajebi.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Bañaaŋ bŧi du uŧaak wi Bagenaŧereŋ balënk adiwşa wal mënţ, ukaaŋ kë baji na Yeŧu « Yaani, lowun! » kë Yeŧu aşë paya ţi bţeem kaya na bgahul.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Wi wi ñiinţ i ŋnŧaayi ŋadukuŋ aşaaŋ aji na a : « Dkooţu kooţ wutaan mbi na iwi. » Kë Yeŧu aşë dooka aji na a :
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 « Kakan katohu! Iya ikakalëş uko wi Naşibaţi adoluŋ bŧi pa iwi. » Kë ñiinţ ayaa, aşë ţup ţi ubeeka bŧi uko wi Yeŧu adoluŋ pa a.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Pnŧuk pi bañaaŋ pawo ţi pyoonk Yeŧu du bdëk umbaŋ wuŋ. Wi abanuŋ, kë başë bi bŧi pkita.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Kë ñiinţ aloŋ anwooŋ katim ki Jayiruŧ aşë bi da. Awo naweek i *katoh kañehanaani ki bayuday. Abi ajot ţi ihoţ yi Yeŧu aşë kooţa aji abi du katohul.
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Abukul ñaaţ aloolan ţañ i akaaŋ i ŋşubal iñeen na ŋtëb amaak añogan pkeţ.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Kë ñaaţ aloŋ aşë wo da, awo na pmaak pi ptula pñaak ŋşubal iñeen na ŋtëb hënkuŋ [aŧok bka bi nul bŧi ţi pñaay na bapiinţan] kë nin ñaaŋ aanhinan ajebana.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Ñaaţ mënţ abi añog ţi kafeţ ki Yeŧu aşë ban kambiint ki kamişa ki nul, ţi dko mënţ kë pñaak pabi ţañan ţañan ptula.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Kë Yeŧu aşë ji : « Ñaaŋ aloŋ abanën, in ula? » Wi bañaaŋ bŧi bapokuŋ kë Ŧimoŋ Piyeer aşë ji na a : « Naweek, bañaaŋ bafooyu, awuuk wuukanu di. »
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Kë Yeŧu aşë ji na a : « Ñaaŋ aloŋ abanën, dŧiink mnhina mloŋ kë mampën ţi nji. »
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Wi ñaaţ awinuŋ kë amobanaa aşë bi ajot ţi ihoţ yi Yeŧu, alënk akat kat. Akakalëş Yeŧu ţi kadun ki bañaaŋ bŧi uko unkayi kë abana, abot aţup jibi ajebi ţi dko mënţ.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Kë Yeŧu aşë jaka : « Ñaaţu, pfiyaar pi nu pajebanu. Yaan na bnuura. »
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ahum kaţiini, kë aloŋ aşë woona uko naweek i katoh kañehanaani aji na a : « Kţo kanooran Najukan, abuku aneem hënkuŋ. »
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Kë Yeŧu aŧiinka, aşë ŧeem aji : « Klënk nin, fiyaarën ţañ, anaţa. »
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Wi babanuŋ du uko naweek i katoh kañehanaani, aandinan nin aloŋ aneej na a bë mënţ Ŧimoŋ Piyeer, *Yowan na *Yakob, aţu na aşin na anin poonu.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Bañaaŋ bŧi bawooni abot aţëga. Kë Yeŧu aşë ji : « Nayompan, aankeţi aŋoyënţ ŋoyënţ. »
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Kë bañaaŋ başë ŋuubana, ţiki bame kë akeţi.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Kë Yeŧu aşë mëban poonu ţi kañen aji na a : « Poon, naţiin »
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 kë uhaaş uşë kak ţi napoţ, kë anaţa ţi dko mënţ. Wi wi Yeŧu aşaaŋ aji na baka bawula pde ade.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Bajug poonu bañoŋar bnuura, kë aşë ji na baka bawut kaţup nin aloŋ uko unţëpuŋ.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.