Lucas 7

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wi Yeŧu aţiiniiŋ na bañaaŋ bankŧiinkuluŋ aba, aşë neej ţi ubeeka wi Kapernawum. Nangoli naromeŋ|src="hk00193c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="7.1"
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Naweek aloŋ i bangoli iñeen-week awo da, aka nalemparul aloŋ, i aŋaluŋ maakan kë amaaki adoo ñogan pkeţ.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Wi aŧiinkuŋ kë bakţiiniyaan uko wi Yeŧu, kë aşë yil bantohi *bayuday baloŋ du a, bakooţa abi ajeban nalemparul.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Wi babiiŋ ţi Yeŧu, aşë kooţa bnuura aji na a : « Ñiinţ i awo i iţënka,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 ţiki aŋal pntaali pi nun. Ul aniwuŋ un *katoh kañehanaani. »
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Kë Yeŧu agakandër na baka, wi bakyaaŋ pñog katoh kë naweek i bangoli aşë yil banohul baloŋ baya baji na a : « Ajugun, kţo kanooran uleefu, dpoţ ibi ineej ţi katoh naan.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Uko waŋ ukaaŋ kë mëññoom abi te du iwi ; işale ţup uţup uloolan ţañ nalempar naan abi jeb jeb.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Nji kak dka anşihnuŋ abot awo na bangoli biki nşihuŋ, woli dji na aloŋ ţi baka : “Yaani,” aya, undu “Biini,” abi, nalempar naan “Dolan uko wi,” Ado wa. »
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Wi Yeŧu aŧiinkuŋ uţup waŋ aşë maţ naweek i bangoli maakan, awugşa wal mënţ aten bañaaŋ baŧum bankţaşuluŋ aşë ji na baka : « Dţupan, ţi *Iŧrayel bŧi, mëmbaaŋ kawina pfiyaar panliŋi na pi. »
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Wi bayili bakakuŋ katoh, baţënk nalempar nangoli naweek kë ajebi.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Wi uko waŋ uţëpuŋ, kë Yeŧu aşë ŧool pya ubeeka uloŋ wi bajaaŋ bado Nayin, baţaşarul na bañaaŋ baŧum kë bakyaanţ na a.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Wi Yeŧu akneejanuŋ ubeeka, ayit na umoy wi nduba aloŋ i ñaaţ nayoţ aloŋ akahaŋ ţañ. Pnŧuk pweek pi bañaaŋ pañooţana.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Wi Yeŧu Ajugun awinuŋ ñaaţ uŋ aşë ñagi'a aji na a : « Yompan. »
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Aya aban kajiiñ ki bapafuŋ puum, bamëbanuŋ ka kë banaţi ; kë aşë ji : « Ndub, iwi i nji kaţiiniyaanuŋ, naţiin! »
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Nduba ankeţuŋ kë aheŧ aţo aşë jun pţup na bañaaŋ. Kë Yeŧu akakana anin.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Bañaaŋ bŧi balënk adiwşa, abot adëman Naşibaţi aji : «*Naţupar Naşibaţi naweek apën ţi pŧoofun kë Naşibaţi abot awuli pntaali pi nul. »
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Uko wi Yeŧu waŋ umeeţana ţi *Yuda bŧi na ŋŧaak ŋanfooyuŋ wa.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Baţaşar *Yowan Nabatŧaar baya akakalëşa iko mënţ bŧi, kë aşë du baţaşarul batëb
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 ayil baka du Ajugun baya bahepara : « Iwooŋ anwooŋ i pbi, këme ŋwo biki kayoonk aloŋ kak? »
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Wi biinţ mënţan babanuŋ ţi Yeŧu aşë ji na a : « Yowan Nabatŧaar ayilun ţi iwi, ŋheparu me iwooŋ anwooŋ i pbi, këme ŋwo biki kayoonk aloŋ kak? »
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Wal mënţ Yeŧu ajeban bañaaŋ baŧum bammaakuŋ, apënan bañaaŋ baŧum ŋnŧaayi abot ado bakuul kë bakwin.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Kë Yeŧu aşë ŧeem bayili aji : « Nayaan nakakalëş Yowan uko wi nakwinuŋ akuţ aŧiink hënk : bakuul bakak awin, banţakmuŋ bapoş, bammaakuŋ bdoo bajebi kë bandënëmuŋ bakŧiink, bankeţuŋ banaţa ţi pkeţ, *Uţup Ulil Unuura uŧiinkana ţi bawaaŋ.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Anwooŋ aampok pfiyaarën anuurandëni. »
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Wi bañaaŋ biki Yowan ayiluŋ bayaaŋ, kë Yeŧu aşë wo ţi pţiiniyaan uko wi Yowan na bañaaŋ baŧum bukuŋ aji : « we wi wi nayaaŋ pten du *pndiiş ba? Bmaaj bi uyook ukşinţuŋ ba i? A-a.
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Kë we wi wi naşaaŋ aya pten ba? Ñiinţ anñëgiiŋ a i? Bankaaŋ iko inuura abot ade umundu bawo du itoh yi başih.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Kë we wi nayaaŋ pten ba? *Naţupar Naşibaţi a i? Nafaŋi, kë nşë ţupan, nawin ampeluŋ Naţupar Naşibaţi.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Ul i i upiiŧuŋ aji :
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 « Dţupan : Ţi bañaaŋ bambukiiŋ ţi kayiŋ ki baaţ, nin aloŋ aampel pel Yowan ; kë ñaaŋ anwoonuŋ nampoţi du *Pşih pi Naşibaţi aşë pela. »
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Bañaaŋ bŧi adoo ţu na *bakobraar daaşa bankŧiinkuluŋ badinan kë Naşibaţi awo naŧool wi badoluŋ *batiŧmu bi Yowan.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 *Bafariŧay na *bajukan Bgah kë başë pok uko wi Naşibaţi aŋaluŋ pa baka, bapok Yowan *abatŧaar baka.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Yeŧu akak aji na baka : « We wi wi mbaaŋ anaamnţën na bañaaŋ biki kawuuŋ ki nţa ki? Banaam na we?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Bawo ji bapoţ banţooŋ du ufeeru, aşë ţëlşër aji :
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 « Aa, Yowan Nabatŧaar abi, aankde pde, aankdaan poot, kë naji : “Awo na unŧaayi!”
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 *Abuk Ñiinţ kë abii, ade abot adaan poot, kë naji : “Awo nafeer, nakuj, awo nanoh bakobraar daaşa na bado buţaan!”
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Kë bankţaşuŋ uţup unŧuŋa wi Naşibaţi başë yikrën kë uwo uŧool. »
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Unuur uloŋ, *nafariŧay aloŋ adu Yeŧu pyoban ; kë aya aneej du katoh ki nul aţo ţi umeeşa.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ñaaţ aloŋ kë aşë wo ţi ubeeka mënţ, anwooŋ nado buţaan. Wi ameeŋ kë Yeŧu abi pyoban du uko nafariŧay aşë ţij ukëra ujuŋ ulil pţëkëñ ţi pţukar pmpoţi pi babomanuŋ na ufuuş ufaaŧal.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Abi aţo ţi kafeţ ki Yeŧu, ţi ihoţul, awooni, añowana ihoţ na mnkuul abot awent ya na uwel wi nul, aboot ihoţ yi Yeŧu aşë kër ukëra ujuŋ ulil pţëkëñ ţi ya.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Wi nafariŧay anduuŋ Yeŧu pyoban awinuŋ uko waŋ aşë ji ţi uşal : « Woli ñiinţ i awo lah *Naţupar Naşibaţi na manjoonan, ame in awooŋ ñaaţ ankbanuluŋ hënk, na uko wi awooŋ: naţuunk! »
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Kë Yeŧu aşë ţiini wal mënţ na nafariŧay aji na a : « Ŧimoŋ, dka uko uloŋ wi nŋaluŋ kaţupu » kë aŧeema aji na a : « Naweek ţupan. »
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Kë Yeŧu aşë ji : « Biinţ batëb baloŋ babi ţeeţ itaka du najula, aloŋ kë aţeeţ baluk bi ŋnuur iñeen week ŋyaaş kañeen, undu kë ayeenk bi ŋnuur iñeen-kañeen
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Jibi bawooŋ baanhilan pluk, kë najula awutar baka bukal batëb bŧi itaka yi baţeeţuŋ. In akŋalnuluŋ maakan ţi batëb bukuŋ ba? »
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Kë Ŧimoŋ aŧeem aji : « Dşal aji i awutaruŋ itaka iŧum a. » Kë Yeŧu ajaka : « Ifaŋi. »
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Wi wi aşaaŋ awugşa aŧaaŋ na ñaaţ aşë ji na Ŧimoŋ: « Iwin ñaaţ i? Dneej ţi katohu, kë iinñowën ihoţ ; ul kë aşë ñowën ihoţ na mnkuul mi nul abot awent ya na uwel wi nul.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Iimmookën wi mbiiŋ, kë ul aşë bi kabootën boot ihoţ wi mbiinuŋ.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Iinţu'ën ukëra ţi bkow ; ul, kë aşë kërën ihoţ na ukëra ujuŋ ulil pţëkëñ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Ukaaŋ kë njaku, ipekadu yi nul inŧumuŋ ipën ţi a, ţiki adiiman uŋal uweek. Kë ñaaŋ i bamiiruŋ uko umpoţi aji ka uŋal umpoţi pa ammiiruluŋ. »
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aji na ñaaţ: « Ipekadu yi nu ipëni. »
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Kë banwooŋ na a ţi umeeşa başë şal aji : « Ñiinţ i awo ahoŋ ba, adoo aji pënan ipekadu? »
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Kë Yeŧu aşë ji na ñaaţ uŋ: « Pfiyaar pi nu pabuuranu ; yaan bnuura. »
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.