Lucas 7

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Wi Yeŧu aţiiniiŋ na bañaaŋ bankŧiinkuluŋ aba, aşë neej ţi ubeeka wi Kapernawum. Nangoli naromeŋ|src="hk00193c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="7.1"
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Naweek aloŋ i bangoli iñeen-week awo da, aka nalemparul aloŋ, i aŋaluŋ maakan kë amaaki adoo ñogan pkeţ.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Wi aŧiinkuŋ kë bakţiiniyaan uko wi Yeŧu, kë aşë yil bantohi *bayuday baloŋ du a, bakooţa abi ajeban nalemparul.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Wi babiiŋ ţi Yeŧu, aşë kooţa bnuura aji na a : « Ñiinţ i awo i iţënka,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 ţiki aŋal pntaali pi nun. Ul aniwuŋ un *katoh kañehanaani. »
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Kë Yeŧu agakandër na baka, wi bakyaaŋ pñog katoh kë naweek i bangoli aşë yil banohul baloŋ baya baji na a : « Ajugun, kţo kanooran uleefu, dpoţ ibi ineej ţi katoh naan.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Uko waŋ ukaaŋ kë mëññoom abi te du iwi ; işale ţup uţup uloolan ţañ nalempar naan abi jeb jeb.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Nji kak dka anşihnuŋ abot awo na bangoli biki nşihuŋ, woli dji na aloŋ ţi baka : “Yaani,” aya, undu “Biini,” abi, nalempar naan “Dolan uko wi,” Ado wa. »
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Wi Yeŧu aŧiinkuŋ uţup waŋ aşë maţ naweek i bangoli maakan, awugşa wal mënţ aten bañaaŋ baŧum bankţaşuluŋ aşë ji na baka : « Dţupan, ţi *Iŧrayel bŧi, mëmbaaŋ kawina pfiyaar panliŋi na pi. »
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Wi bayili bakakuŋ katoh, baţënk nalempar nangoli naweek kë ajebi.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Wi uko waŋ uţëpuŋ, kë Yeŧu aşë ŧool pya ubeeka uloŋ wi bajaaŋ bado Nayin, baţaşarul na bañaaŋ baŧum kë bakyaanţ na a.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Wi Yeŧu akneejanuŋ ubeeka, ayit na umoy wi nduba aloŋ i ñaaţ nayoţ aloŋ akahaŋ ţañ. Pnŧuk pweek pi bañaaŋ pañooţana.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Wi Yeŧu Ajugun awinuŋ ñaaţ uŋ aşë ñagi'a aji na a : « Yompan. »
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Aya aban kajiiñ ki bapafuŋ puum, bamëbanuŋ ka kë banaţi ; kë aşë ji : « Ndub, iwi i nji kaţiiniyaanuŋ, naţiin! »
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Nduba ankeţuŋ kë aheŧ aţo aşë jun pţup na bañaaŋ. Kë Yeŧu akakana anin.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Bañaaŋ bŧi balënk adiwşa, abot adëman Naşibaţi aji : «*Naţupar Naşibaţi naweek apën ţi pŧoofun kë Naşibaţi abot awuli pntaali pi nul. »
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Uko wi Yeŧu waŋ umeeţana ţi *Yuda bŧi na ŋŧaak ŋanfooyuŋ wa.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Baţaşar *Yowan Nabatŧaar baya akakalëşa iko mënţ bŧi, kë aşë du baţaşarul batëb
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 ayil baka du Ajugun baya bahepara : « Iwooŋ anwooŋ i pbi, këme ŋwo biki kayoonk aloŋ kak? »
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Wi biinţ mënţan babanuŋ ţi Yeŧu aşë ji na a : « Yowan Nabatŧaar ayilun ţi iwi, ŋheparu me iwooŋ anwooŋ i pbi, këme ŋwo biki kayoonk aloŋ kak? »
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Wal mënţ Yeŧu ajeban bañaaŋ baŧum bammaakuŋ, apënan bañaaŋ baŧum ŋnŧaayi abot ado bakuul kë bakwin.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Kë Yeŧu aşë ŧeem bayili aji : « Nayaan nakakalëş Yowan uko wi nakwinuŋ akuţ aŧiink hënk : bakuul bakak awin, banţakmuŋ bapoş, bammaakuŋ bdoo bajebi kë bandënëmuŋ bakŧiink, bankeţuŋ banaţa ţi pkeţ, *Uţup Ulil Unuura uŧiinkana ţi bawaaŋ.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Anwooŋ aampok pfiyaarën anuurandëni. »
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Wi bañaaŋ biki Yowan ayiluŋ bayaaŋ, kë Yeŧu aşë wo ţi pţiiniyaan uko wi Yowan na bañaaŋ baŧum bukuŋ aji : « we wi wi nayaaŋ pten du *pndiiş ba? Bmaaj bi uyook ukşinţuŋ ba i? A-a.
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Kë we wi wi naşaaŋ aya pten ba? Ñiinţ anñëgiiŋ a i? Bankaaŋ iko inuura abot ade umundu bawo du itoh yi başih.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Kë we wi nayaaŋ pten ba? *Naţupar Naşibaţi a i? Nafaŋi, kë nşë ţupan, nawin ampeluŋ Naţupar Naşibaţi.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Ul i i upiiŧuŋ aji :
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 « Dţupan : Ţi bañaaŋ bambukiiŋ ţi kayiŋ ki baaţ, nin aloŋ aampel pel Yowan ; kë ñaaŋ anwoonuŋ nampoţi du *Pşih pi Naşibaţi aşë pela. »
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Bañaaŋ bŧi adoo ţu na *bakobraar daaşa bankŧiinkuluŋ badinan kë Naşibaţi awo naŧool wi badoluŋ *batiŧmu bi Yowan.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 *Bafariŧay na *bajukan Bgah kë başë pok uko wi Naşibaţi aŋaluŋ pa baka, bapok Yowan *abatŧaar baka.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Yeŧu akak aji na baka : « We wi wi mbaaŋ anaamnţën na bañaaŋ biki kawuuŋ ki nţa ki? Banaam na we?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Bawo ji bapoţ banţooŋ du ufeeru, aşë ţëlşër aji :
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 « Aa, Yowan Nabatŧaar abi, aankde pde, aankdaan poot, kë naji : “Awo na unŧaayi!”
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 *Abuk Ñiinţ kë abii, ade abot adaan poot, kë naji : “Awo nafeer, nakuj, awo nanoh bakobraar daaşa na bado buţaan!”
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Kë bankţaşuŋ uţup unŧuŋa wi Naşibaţi başë yikrën kë uwo uŧool. »
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Unuur uloŋ, *nafariŧay aloŋ adu Yeŧu pyoban ; kë aya aneej du katoh ki nul aţo ţi umeeşa.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Ñaaţ aloŋ kë aşë wo ţi ubeeka mënţ, anwooŋ nado buţaan. Wi ameeŋ kë Yeŧu abi pyoban du uko nafariŧay aşë ţij ukëra ujuŋ ulil pţëkëñ ţi pţukar pmpoţi pi babomanuŋ na ufuuş ufaaŧal.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 Abi aţo ţi kafeţ ki Yeŧu, ţi ihoţul, awooni, añowana ihoţ na mnkuul abot awent ya na uwel wi nul, aboot ihoţ yi Yeŧu aşë kër ukëra ujuŋ ulil pţëkëñ ţi ya.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Wi nafariŧay anduuŋ Yeŧu pyoban awinuŋ uko waŋ aşë ji ţi uşal : « Woli ñiinţ i awo lah *Naţupar Naşibaţi na manjoonan, ame in awooŋ ñaaţ ankbanuluŋ hënk, na uko wi awooŋ: naţuunk! »
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Kë Yeŧu aşë ţiini wal mënţ na nafariŧay aji na a : « Ŧimoŋ, dka uko uloŋ wi nŋaluŋ kaţupu » kë aŧeema aji na a : « Naweek ţupan. »
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Kë Yeŧu aşë ji : « Biinţ batëb baloŋ babi ţeeţ itaka du najula, aloŋ kë aţeeţ baluk bi ŋnuur iñeen week ŋyaaş kañeen, undu kë ayeenk bi ŋnuur iñeen-kañeen
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Jibi bawooŋ baanhilan pluk, kë najula awutar baka bukal batëb bŧi itaka yi baţeeţuŋ. In akŋalnuluŋ maakan ţi batëb bukuŋ ba? »
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Kë Ŧimoŋ aŧeem aji : « Dşal aji i awutaruŋ itaka iŧum a. » Kë Yeŧu ajaka : « Ifaŋi. »
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Wi wi aşaaŋ awugşa aŧaaŋ na ñaaţ aşë ji na Ŧimoŋ: « Iwin ñaaţ i? Dneej ţi katohu, kë iinñowën ihoţ ; ul kë aşë ñowën ihoţ na mnkuul mi nul abot awent ya na uwel wi nul.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Iimmookën wi mbiiŋ, kë ul aşë bi kabootën boot ihoţ wi mbiinuŋ.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Iinţu'ën ukëra ţi bkow ; ul, kë aşë kërën ihoţ na ukëra ujuŋ ulil pţëkëñ.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Ukaaŋ kë njaku, ipekadu yi nul inŧumuŋ ipën ţi a, ţiki adiiman uŋal uweek. Kë ñaaŋ i bamiiruŋ uko umpoţi aji ka uŋal umpoţi pa ammiiruluŋ. »
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aji na ñaaţ: « Ipekadu yi nu ipëni. »
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Kë banwooŋ na a ţi umeeşa başë şal aji : « Ñiinţ i awo ahoŋ ba, adoo aji pënan ipekadu? »
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Kë Yeŧu aşë ji na ñaaţ uŋ: « Pfiyaar pi nu pabuuranu ; yaan bnuura. »
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.