Lucas 7

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wi Yeŧu aţiiniiŋ na bañaaŋ bankŧiinkuluŋ aba, aşë neej ţi ubeeka wi Kapernawum. Nangoli naromeŋ|src="hk00193c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="7.1"
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Naweek aloŋ i bangoli iñeen-week awo da, aka nalemparul aloŋ, i aŋaluŋ maakan kë amaaki adoo ñogan pkeţ.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Wi aŧiinkuŋ kë bakţiiniyaan uko wi Yeŧu, kë aşë yil bantohi *bayuday baloŋ du a, bakooţa abi ajeban nalemparul.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Wi babiiŋ ţi Yeŧu, aşë kooţa bnuura aji na a : « Ñiinţ i awo i iţënka,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 ţiki aŋal pntaali pi nun. Ul aniwuŋ un *katoh kañehanaani. »
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Kë Yeŧu agakandër na baka, wi bakyaaŋ pñog katoh kë naweek i bangoli aşë yil banohul baloŋ baya baji na a : « Ajugun, kţo kanooran uleefu, dpoţ ibi ineej ţi katoh naan.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Uko waŋ ukaaŋ kë mëññoom abi te du iwi ; işale ţup uţup uloolan ţañ nalempar naan abi jeb jeb.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Nji kak dka anşihnuŋ abot awo na bangoli biki nşihuŋ, woli dji na aloŋ ţi baka : “Yaani,” aya, undu “Biini,” abi, nalempar naan “Dolan uko wi,” Ado wa. »
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Wi Yeŧu aŧiinkuŋ uţup waŋ aşë maţ naweek i bangoli maakan, awugşa wal mënţ aten bañaaŋ baŧum bankţaşuluŋ aşë ji na baka : « Dţupan, ţi *Iŧrayel bŧi, mëmbaaŋ kawina pfiyaar panliŋi na pi. »
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Wi bayili bakakuŋ katoh, baţënk nalempar nangoli naweek kë ajebi.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Wi uko waŋ uţëpuŋ, kë Yeŧu aşë ŧool pya ubeeka uloŋ wi bajaaŋ bado Nayin, baţaşarul na bañaaŋ baŧum kë bakyaanţ na a.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Wi Yeŧu akneejanuŋ ubeeka, ayit na umoy wi nduba aloŋ i ñaaţ nayoţ aloŋ akahaŋ ţañ. Pnŧuk pweek pi bañaaŋ pañooţana.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Wi Yeŧu Ajugun awinuŋ ñaaţ uŋ aşë ñagi'a aji na a : « Yompan. »
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Aya aban kajiiñ ki bapafuŋ puum, bamëbanuŋ ka kë banaţi ; kë aşë ji : « Ndub, iwi i nji kaţiiniyaanuŋ, naţiin! »
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Nduba ankeţuŋ kë aheŧ aţo aşë jun pţup na bañaaŋ. Kë Yeŧu akakana anin.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Bañaaŋ bŧi balënk adiwşa, abot adëman Naşibaţi aji : «*Naţupar Naşibaţi naweek apën ţi pŧoofun kë Naşibaţi abot awuli pntaali pi nul. »
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Uko wi Yeŧu waŋ umeeţana ţi *Yuda bŧi na ŋŧaak ŋanfooyuŋ wa.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Baţaşar *Yowan Nabatŧaar baya akakalëşa iko mënţ bŧi, kë aşë du baţaşarul batëb
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 ayil baka du Ajugun baya bahepara : « Iwooŋ anwooŋ i pbi, këme ŋwo biki kayoonk aloŋ kak? »
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Wi biinţ mënţan babanuŋ ţi Yeŧu aşë ji na a : « Yowan Nabatŧaar ayilun ţi iwi, ŋheparu me iwooŋ anwooŋ i pbi, këme ŋwo biki kayoonk aloŋ kak? »
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Wal mënţ Yeŧu ajeban bañaaŋ baŧum bammaakuŋ, apënan bañaaŋ baŧum ŋnŧaayi abot ado bakuul kë bakwin.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Kë Yeŧu aşë ŧeem bayili aji : « Nayaan nakakalëş Yowan uko wi nakwinuŋ akuţ aŧiink hënk : bakuul bakak awin, banţakmuŋ bapoş, bammaakuŋ bdoo bajebi kë bandënëmuŋ bakŧiink, bankeţuŋ banaţa ţi pkeţ, *Uţup Ulil Unuura uŧiinkana ţi bawaaŋ.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Anwooŋ aampok pfiyaarën anuurandëni. »
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Wi bañaaŋ biki Yowan ayiluŋ bayaaŋ, kë Yeŧu aşë wo ţi pţiiniyaan uko wi Yowan na bañaaŋ baŧum bukuŋ aji : « we wi wi nayaaŋ pten du *pndiiş ba? Bmaaj bi uyook ukşinţuŋ ba i? A-a.
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Kë we wi wi naşaaŋ aya pten ba? Ñiinţ anñëgiiŋ a i? Bankaaŋ iko inuura abot ade umundu bawo du itoh yi başih.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Kë we wi nayaaŋ pten ba? *Naţupar Naşibaţi a i? Nafaŋi, kë nşë ţupan, nawin ampeluŋ Naţupar Naşibaţi.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Ul i i upiiŧuŋ aji :
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 « Dţupan : Ţi bañaaŋ bambukiiŋ ţi kayiŋ ki baaţ, nin aloŋ aampel pel Yowan ; kë ñaaŋ anwoonuŋ nampoţi du *Pşih pi Naşibaţi aşë pela. »
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Bañaaŋ bŧi adoo ţu na *bakobraar daaşa bankŧiinkuluŋ badinan kë Naşibaţi awo naŧool wi badoluŋ *batiŧmu bi Yowan.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 *Bafariŧay na *bajukan Bgah kë başë pok uko wi Naşibaţi aŋaluŋ pa baka, bapok Yowan *abatŧaar baka.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Yeŧu akak aji na baka : « We wi wi mbaaŋ anaamnţën na bañaaŋ biki kawuuŋ ki nţa ki? Banaam na we?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Bawo ji bapoţ banţooŋ du ufeeru, aşë ţëlşër aji :
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 « Aa, Yowan Nabatŧaar abi, aankde pde, aankdaan poot, kë naji : “Awo na unŧaayi!”
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 *Abuk Ñiinţ kë abii, ade abot adaan poot, kë naji : “Awo nafeer, nakuj, awo nanoh bakobraar daaşa na bado buţaan!”
34 O
35 Kë bankţaşuŋ uţup unŧuŋa wi Naşibaţi başë yikrën kë uwo uŧool. »
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Unuur uloŋ, *nafariŧay aloŋ adu Yeŧu pyoban ; kë aya aneej du katoh ki nul aţo ţi umeeşa.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Ñaaţ aloŋ kë aşë wo ţi ubeeka mënţ, anwooŋ nado buţaan. Wi ameeŋ kë Yeŧu abi pyoban du uko nafariŧay aşë ţij ukëra ujuŋ ulil pţëkëñ ţi pţukar pmpoţi pi babomanuŋ na ufuuş ufaaŧal.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Abi aţo ţi kafeţ ki Yeŧu, ţi ihoţul, awooni, añowana ihoţ na mnkuul abot awent ya na uwel wi nul, aboot ihoţ yi Yeŧu aşë kër ukëra ujuŋ ulil pţëkëñ ţi ya.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Wi nafariŧay anduuŋ Yeŧu pyoban awinuŋ uko waŋ aşë ji ţi uşal : « Woli ñiinţ i awo lah *Naţupar Naşibaţi na manjoonan, ame in awooŋ ñaaţ ankbanuluŋ hënk, na uko wi awooŋ: naţuunk! »
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Kë Yeŧu aşë ţiini wal mënţ na nafariŧay aji na a : « Ŧimoŋ, dka uko uloŋ wi nŋaluŋ kaţupu » kë aŧeema aji na a : « Naweek ţupan. »
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Kë Yeŧu aşë ji : « Biinţ batëb baloŋ babi ţeeţ itaka du najula, aloŋ kë aţeeţ baluk bi ŋnuur iñeen week ŋyaaş kañeen, undu kë ayeenk bi ŋnuur iñeen-kañeen
41 Jesus disse:
42 Jibi bawooŋ baanhilan pluk, kë najula awutar baka bukal batëb bŧi itaka yi baţeeţuŋ. In akŋalnuluŋ maakan ţi batëb bukuŋ ba? »
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Kë Ŧimoŋ aŧeem aji : « Dşal aji i awutaruŋ itaka iŧum a. » Kë Yeŧu ajaka : « Ifaŋi. »
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Wi wi aşaaŋ awugşa aŧaaŋ na ñaaţ aşë ji na Ŧimoŋ: « Iwin ñaaţ i? Dneej ţi katohu, kë iinñowën ihoţ ; ul kë aşë ñowën ihoţ na mnkuul mi nul abot awent ya na uwel wi nul.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Iimmookën wi mbiiŋ, kë ul aşë bi kabootën boot ihoţ wi mbiinuŋ.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Iinţu'ën ukëra ţi bkow ; ul, kë aşë kërën ihoţ na ukëra ujuŋ ulil pţëkëñ.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Ukaaŋ kë njaku, ipekadu yi nul inŧumuŋ ipën ţi a, ţiki adiiman uŋal uweek. Kë ñaaŋ i bamiiruŋ uko umpoţi aji ka uŋal umpoţi pa ammiiruluŋ. »
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aji na ñaaţ: « Ipekadu yi nu ipëni. »
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Kë banwooŋ na a ţi umeeşa başë şal aji : « Ñiinţ i awo ahoŋ ba, adoo aji pënan ipekadu? »
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Kë Yeŧu aşë ji na ñaaţ uŋ: « Pfiyaar pi nu pabuuranu ; yaan bnuura. »
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.