Lucas 4
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NTLH
1 Wi Yeŧu anŧumuŋ na *Uhaaş wi Naşibaţi awoonuŋ bdëk bi Yordan, kë Uhaaş wi Naşibaţi uşë ñooţa du *pndiiş.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Ţi ŋnuur iñeen ŋbaakër ŋi adoluŋ da, Unŧaayi Uweek udo na pguura ado buţaan. Ŋnuur mënţ bŧi aandee, ukaaŋ kë ubon ukde'a wi ŋaţëpuŋ.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Kë Unŧaayi Uweek uşë ji na a : « Woli iwo Abuk Naşibaţi, kji na plaak pi pakak kapoom. »
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Kë Yeŧu aşë ŧeem wa aji : « Upiiŧana aji : “Mënţ uko ude ţañ umëbanuŋ ubida wi ñaaŋ.” »
4 Jesus respondeu:
5 Unŧaayi kë ukak apayana bko duuţ aşë diimana byaaş bloolan ŋŧaak bŧi ŋi umundu,
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 aşë jaka : « Dwulu pşih na pyok pi ŋŧaak ŋi bŧi, ţiki bawulën waŋ mënţan, kë nhinan kaţen ya ñaaŋ i nŋaluŋ.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Woli iŋup ţi kadun naan, adëmanaan, kka iko mënţ yi bŧi. »
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Kë Yeŧu akak aŧeema aji : « Upiiŧana aji : “Ajugun, Naşibaţi i nu ţañ i i iwooŋ kadëman, kë ul ţañ i i iwooŋ kado kalempar.” »
8 Jesus respondeu:
9 Kë Unŧaayi Uweek ukak añooţa Yeruŧalem, apayana ţi bţuk bi *Katoh Kaweek ki Naşibaţi duuţ, aşë ji na a : « Woli iwo Abuk Naşibaţi, klut kajot.
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Kë hënk di di upiiŧuŋ ţi Ulibra wi Naşibaţi aji : “Aluŋ kado ŋwanjuŧ ŋi nul ŋado kayeŋu.”
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 Ukak apiiŧana aji : “Ŋaluŋ kajeju jej, kaţi ihubta ţi plaak ploŋ.” »
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Kë Yeŧu aşë ŧeem wa aji : « Upiiŧana aji : “Iinwo kado katen me Ajugun, Naşibaţi i nu ahinan pdo uko wi ajakuŋ.” »
12 Então Jesus respondeu:
13 Wi Unŧaayi Uweek udoluŋ iko bŧi pa pguur Yeŧu ado buţaan, ulowa, adun awuta.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Mnhina mi *Uhaaş wi Naşibaţi manţoŋ Yeŧu, akakana *Galilay. Katim ki nul kameeţana ţi uŧaak bŧi.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Aji jukan ţi *itoh iñehanaani yi baka, kë bañaaŋ bŧi bamagana.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Yeŧu aya *Naŧaret di akuşnaaniiŋ, aya aneej du *katoh kañehanaani ki bayuday ţi *unuur wi pnoorfën, jibi ajonuŋ kado. Anaţa aya pleyiir Ulibra wi Uţup wi Naşibaţi,
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 kë başë leyiir kafah ki *Iŧayi *Naţupar Naşibaţi apiiŧuŋ. Wi ahaabşuŋ wa, aşë win dko di bapiiŧuŋ aji :
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 « Uhaaş wi Ajugun uwo ţi nji
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 Ayilën kak nţup uşubal wi Ajugun akdiimanuŋ bnuura bi nul. »
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Yeŧu adëŧ ulibra wal mënţ, awul wa nalemp i katoh kañehanaani, aşë ţo. Bañaaŋ bŧi ţi katoh kañehanaani kë başë jabana këş.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Kë aşë ţiini na baka aji : « Nţa di, uţup wi ukak manjoonan ţi an nankŧiinknuŋ. »
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Bankŧiinkuluŋ bŧi bamaţa, abot añoŋar ţi ŋţup ŋnuura ŋi akţupuŋ baka. Wi wi başaaŋ aji : « I mënţan, aanwo abuk *Yoŧef i? »
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Kë Yeŧu aşë ŧeem aji : « Dme bnuura kë naleşanaan uhoñ unjakuŋ aji : “Iwi nakuraar, duni ijeban uleefu” kakuţ kajakën : “Baţupun uko wi idoluŋ du ubeeka wi Kapernawum. Kaki ido haŋ ţi ubeeka wi nu !” »
23 Então Jesus disse:
24 Yeŧu abot aji na baka : « Dţupan na manjoonan : Nin aloŋ ţi baţupar Naşibaţi aambaaŋ kaŧiinkana bnuura du mboş mi kabuka ki ŧul.
24 E continuou:
25 Manjoonan mii mi, dţupan wa : Baaţ bayoţ baŧum babi wo du *Iŧrayel ţi wal wi *Eli, wi uşubal udooŋ ŋşubal ŋwajanţ na kli paaj wi uwooŋ uunşubi, kë ubon uweek ukak awo ţi uŧaak bŧi.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Kë Naşibaţi aşë wo aanyil Eli du ñaaţ aloŋ ţi baka, abaa ţëp ţëp ayila du ñaaţ nayoţ aloŋ anfëţuŋ du ubeeka wi Ŧarepta du uŧaak wi Ŧidoŋ.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Bamaak bdoo bakak aŧum ţi Iŧrayel ţi wal wi Eliŧe Naţupar Naşibaţi. Kë aşë wo aanjeban nin aloŋ ţi baka. Naaman i uŧaak wi Ŧiri i i aţëpuŋ ţëp ajeban. »
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Wi bañaaŋ banwooŋ ţi katoh kañehanaani ki bayuday baŧiinkuŋ uko wi aţupuŋ aşë deebaţ bŧi.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Banaţa apul pulan Yeŧu, apënan bdig bi ubeeka, añooţa te du pnkuŋ duuţ, pi baniwuŋ ubeeka wi baka, kahilna kawuuka du uţeeh.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Kë aşë ţëp ţi pŧoof pi baka, aya na bgahul.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Yeŧu aya wal mënţ Kapernawum, ubeeka uloŋ wi uŧaak wi *Galilay, ţi *unuur wi pnoorfën wi bayuday, awo ţi pjukan bañaaŋ.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Bankŧiinkuluŋ bañoŋar maakan ţi pjukan pi nul, ţiki ŋţup ŋi nul ŋawo na mnhina.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Kë ñiinţ aloŋ i unŧaayi uneejuŋ, aşë wo ţi *katoh kañehanaani ki bayuday. Awo ţi phuuran aji :
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 « Ay, iwi Yeŧu i *Naŧaret we wi ŋkaaruŋ ba? Ibi bi pŧokun i? Dme ñaaŋ i iwooŋ: Iwo ñaaŋ nayimanaan i Naşibaţi ayiluŋ. »
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Kë Yeŧu aşë lëbar na wa, aji : « Yompaan mntum, pënan ţi ñaaŋ! » Kë unŧaayi uşë wat ñiinţ ţi kadun ki bañaaŋ bŧi, aşë pën ţi a, uundola nin buţaan bloŋ.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Wal mënţ bañaaŋ kë başë ñoŋar fuţ, aţupar aji : « Uţup wi uwo uhoŋ? Aji ţiini na ŋnŧaayi kado pdiim na mnhina ji naşih, kë ŋaji ŋapën! »
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Kë uko wi Yeŧu uşë meeţana meeţana pya ţi ŋfëţ ŋanñoguŋ da bŧi.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Wi Yeŧu apënuŋ du *katoh kañehanaani ki bayuday, aya aneej du uko Ŧimoŋ. Anin ahar Ŧimoŋ amaak wal mënţ, kë uleef uyik na a maakan, kë başë ñehan Yeŧu ado uko uloŋ pa a.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Kë aşë juţ ţi ñaaţ uŋ, alëbar na pmaak, kë papën ţi a. Ţi dko mënţ kë ayootan Ŧimoŋ abi naţa naţa ajun pwul baka iko ide.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Wi utaakal ubanuŋ, bañaaŋ bŧi bankaaŋ bamaakal banwooŋ na mmaak mnŧum kë baţij baka du Yeŧu. Aji paf kañen ţi andoli, abi jeb jeb.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Ŋnŧaayi kë ŋakak apën ţi bañaaŋ baŧum, aşë huuran aji : « Iwo Abuk Naşibaţi! » Kë Yeŧu aşë bëg ŋa, aandinan ŋa ŋaţup, ţiki ŋame kë ul awooŋ *Kriŧtu.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Wi unuur ujinţaŋ jinţ, kë Yeŧu aşë pën, aya du dko dangaaguŋ. Bañaaŋ baŧum kë başë wo ţi praba. Wi bawinuluŋ, baŋal pmëbana, awut kaya kaduk baka.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Kë aşë ji na baka : « Dkak awo i kaţup *Uţup Ulil Unuura ţi uko wi *Pşih pi Naşibaţi du ŋbeeka ŋundu, waŋ ukaaŋ kë Naşibaţi ayilën. »
43 Mas Jesus disse:
44 Hënk di aşaaŋ aji ţup Uţup Ulil Unuura ţi *itoh iñehanaani ţi uŧaak wi Yuda.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.