Lucas 24
Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NVT
1 Na nfa kub, ţi unuur unţaşuŋ *unuur wi pnoorfën, baaţ baya du bhër, aţij ukëra wi babomanuŋ na ukëra ujuŋ ulil pţëkëñ. Baaţ du bhër bandukiiŋ bjinţ|src="cn01850C.tif" size="span" copy="David C. Cook" ref="24.1"
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Baţënk kë plaak pweek maakan pandëŧnuŋ plëman pi bhër kë pakëlanaa, awo ţi kabaŋ.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Baneej, aşë wo baanţënk puum pi Yeŧu Ajugun da.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Bañoŋar, baamme uko wi bakdoluŋ, kë biinţ batëb banwohariiŋ imişa inknuuruŋ başë pën awinana ţi kadun ki baka.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Balënk maakan, aşë juţ, kë biinţ bukuŋ başë ji na baka : « Nabaa la we ñaaŋ najeb ţi bankeţuŋ ba?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 [Aanwo ţi, Naşibaţi anaţana ţi pkeţ.] Naleşan uko wi abiiŋ ajakan wi ahumuŋ du *Galilay.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Aţiini na an aji *Abuk Ñiinţ awo i kawulana du bado buţaan, kapaŋana ţi kruŧ, kaşë kanaţa ţi pkeţ unuur uwajanţën. »
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Kë başë leş ŋţup ŋi Yeŧu.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Wi baaţ bawoonuŋ bhër, bakakalëş iko mënţ bŧi *banjañan iñeen na aloŋ na bandukiiŋ bŧi.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Baaţ mënţ bawooŋ *Mariya i ubeeka wi Magdala, Yowana, na Mariya anin Yakob. Baaţ bangakandëruŋ na baka bakak aţup wa banjañan ;
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 kë bukal başë nuŋ kë babura ţupa ţup, baanfiyaar baka.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 [Kë Ŧimoŋ Piyeer aşë naţa wal mënţ aţi te du bhër. Ajiŋ aten, aşë winaara ilaañ ţañ, wi wi akakuŋ katohul añoŋar ţi uko unţëpuŋ.]
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ţi unuur mënţan, baţaşar Yeŧu batëb baŧool pya untanka wi Emayuŧ unlowiiruŋ na Yeruŧalem uko ji ŋwoori ŋtëb ŋi poş.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Bawo ţi pţiiniyaan iko inţëpuŋ.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Wi bakţiiniiŋ, alaţar, kë Yeŧu ţi uleeful aşë ñog baka agakandër na baka,
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 kë uko uloŋ uşë neenan baka pyikrëna.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Yeŧu kë aşë ji na baka : « we wi nabaaŋ aţiiniyaan hënk wi nakpoşuŋ ba? »
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Aloŋ ţi baka anwooŋ katim ki Kleyofaŧ kë aşë ţiini na a aji : « Unaam iwoha aloolan, anwooŋ ţi Yeruŧalem anwooŋ aamme uko unţëpuŋ ţi ŋnuur ŋi! »
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Kë aŧeem baka aji : « We ula ba? » Kë baji na a : « Uko wi Yeŧu i ubeeka wi *Naŧaret! Abi wo *Naţupar Naşibaţi anhiniiŋ, ţi udo na uţup ţi kadun ki Naşibaţi na ki bañaaŋ bŧi.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 *Baţeŋan baweek biki nun, na baweek biki nun bawula kë baţu'a pkeţ, apaŋa ţi kruŧ.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Ŋbi haţ aji ul awooŋ i kabuuran *Iŧrayel, kë iko yaŋ bŧi işë do hënkuŋ ŋnuur ŋwajanţ ŋi iţëpi.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Baaţ baloŋ banwooŋ na un, kë başë ñoŋarënun maakan na manjoonan. Baya na nfa kub du bhër,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 kë wi bawooŋ baanwin puum pi nul, aşë wugşa. Bajakun aji ŋwanjuŧ ŋado pën awinana ţi kadun ki baka aji awo najeb.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Baloŋ ţi un baya du bhër, aţënk kë bawo jibi baaţ baţupuŋ baka ; kë ul, başë wo baanwina! »
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Wal mënţ kë Yeŧu aşë ji na baka : « An bawaaŋ ŋşal, naji nanoom ţi pfiyaar iko bŧi yi baţupar Naşibaţi bajakuŋ!
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 *Kriŧtu aanwo i lah kahaj hënk i, ji abi ado kaneej du mndëm? »
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Wi wi aşaaŋ ajunna ţi uko wi *Moyiŧ apiiŧuŋ, aţiiniyaan uko wi Baţupar Naşibaţi bŧi, aţëpna ţi Ulibra wi Naşibaţi apiban baka uko wi baţupuŋ ţi a.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Wi bañoguŋ ufëţ wi bawooŋ i pya, kë Yeŧu aşë awo ji ñaaŋ ankyaaŋ na bgahul.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Kë başë dabëra aji na a : « Ţoon na un, unuur uyobi, uŧejan udobi ban ban. » Kë aneej aţo na baka.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Wi wi aşaaŋ aţo ţi umeeşa na baka, ajej kapoom, abeeb Naşibaţi, aşë kitëş ka awul baka.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Wal mënţ kë këş kaşë haabşa na baka kë bayikrëna, wi wi aşaaŋ ayon ţi kadun ki baka.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Kë başë ţiini bukal bukal aji : « Ŋënŧiink lah mnlilan ţi iţëbun i, wi akţiiniiŋ na un du bgah abot apibanun Ulibra wi Naşibaţi? »
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Banaţa ţi dko mënţ akak Yeruŧalem. Baya ţënk da *banjañan iñeen na aloŋ banwoyi da na baŧënţ baka,
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 kë bakţiini aji : « Ajugun anaţa ţi pkeţ na manjoonan, apën awinana ţi kadun ki Ŧimoŋ! »
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Kë bukal başë kakalëş uko unţëpuŋ ţi bgah na jibi bayikrënuŋ Yeŧu wal wi akitëşuŋ kapoom.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Bahum kaţiini, kë Yeŧu ţi uleeful aşë pën ţi pŧoof pi baka aji : « Bnuura bawo na an. »
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Balënk maakan, ţiki başal aji bawin ujurte.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « we ukaaŋ kë nayewlaa ba? We ukaaŋ kë nawo na ŋşal ŋtëb ţi iţëb yi nan ba?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Natenan iñen na ihoţ yi naan : Nji a na manjoonan! Nabanaan, naten, ujurte uunji uka uleef uŧënţ wi, upaţ na nji, jibi nahilanuŋ kawin. »
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 [Aţiini haŋ aşë diiman baka iñen na ihoţ yi nul.]
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kë jibi bawooŋ ţi mnlilan abot añoŋar, ukaaŋ kë baanhilan afiyaar, kë aşë hepar baka aji : « Nawo na uko ude ţi i? »
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Kë bawula uţëb wi baŧoowuŋ.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ajej wa, ade ţi kadun ki baka.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Wi wi aşaaŋ aji na baka : « Wi nhumuŋ na an, ŋţup ŋi, ŋi ŋi nţupanaŋ: Uko wi Ulibra wi Naşibaţi ujakuŋ ţi nji ţi dko di *Moyiŧ apiiŧuŋ, na di *baţupar Naşibaţi bapiiŧuŋ, na ţi Iyeeh yi pñaamarën Naşibaţi, iko mënţ bŧi iwo yi kadolana. »
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Wal mënţ kë aşë haabëş baka ŋşal bahilna bayikrën uţup wi Ulibra wi Naşibaţi.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Aji na baka : « Uko wi bapiiŧuŋ wii wi : *Kriŧtu awo i kahaj, kabot kanaţa ţi pkeţ unuur uwajanţën.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Bañaaŋ bawo kaţup ţi katim ki nul ţi bañaaŋ biki ŋŧaak bŧi, kajunna ţi Yeruŧalem, kaji na baka bawut pjuban, baţëlëş ŋbida, Naşibaţi ahilna amiir baka ipekadu.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nawo bamaar biki iko mënţ bŧi.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Kë nji ţi uleef naan, nşë luŋ kawulan uko wi Paapa ahoŋuŋ. An, nadukiin ţi ubeeka te wal wi nakŧumuŋ na phina panwoonuŋ baţi. »
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Wi wi Yeŧu aşaaŋ aya na baţaşarul te ufëţ wi Betani, aşë tar iñen, añehan Naşibaţi awul baka bnuura bi nul.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Wi akdoluŋ haŋ, aşë duk baka, adeeŋana du baţi.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Bukal, kë başë dëmana, aşë kak Yeruŧalem, aŧum na mnlilan.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Baji babi duka duka kadëman Naşibaţi du katoh kaweek ki nul.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.